Andrea Maceiras gaña o premio Lazarillo 2018

Desde o blog de Gálix:
“A OEPLI fallou os Premios Lazarillo 2018. A galega Andrea Maceiras gañou na modalidade de creación literaria, mentres Paloma Corral e Begoña Oro fixeron o propio en álbum ilustrado.
Na modalidade de creación literaria, optaron ao Premio Lazarillo un total de 119 obras, das cales 69 eran en narrativa, 36 en poesía e 14 en teatro. De todas elas 108 estaban escritas en castelán, 9 en galego e 2 en catalán. O Xurado acordou conceder por maioría o Premio Lazarillo á obra titulada Rusgalía, da que resultou autora Andrea Maceiras. O xurado destacou que se trata “dunha obra ben urdida e entramada cunha linguaxe poética con bellísimas escenas que che transportan a un mundo galáctico. Unha aposta á imaxinación desbordante e á ciencia ficción.”
Na modalidade de Álbum Ilustrado o xurado seleccionou a obra gañadora Un lume vermello, entre os 46 proxectos presentados, destacando de forma unánime “a orixinalidade da hora, o trato da cor cunha rica paleta de grises en contraste con cores vivas, a composición da dobre páxina e a secuenciación dos personaxes, así como unha gran sensibilidade pola natureza”.”

Lugo: entrega a Paco Martín do galardón Socio de Honra 2017 de Gálix

Reunida en Santiago de Compostela, a xunta directiva de GÁLIX decidiu por unanimidade nomear Socio de Honra 2017 o escritor Paco Martín.
A entrega do galardón terá lugar o vindeiro mércores, día 8 de novembro, ás 12:00 h. nun acto escolar aberto ao público no IES Ánxel Fole (Lugo) [Rúa Angelo Colocci, s/n.].
O escritor Xabier P. DoCampo realizará a laudatio. Despois o alumnado do centro poderá presentaralle ao homenaxeado diferentes traballos relacionados coa súa obra. Logo da resposta do homenaxeado á laudatio, o presidente de GÁLIX fará entrega da escultura, deseño de Noemí López, que acredita o nomeamento.”

Xosé A. Perozo asume a presidencia da OEPLI

Finalizado o mandato de Reina Duarte como presidenta da OEPLI asumiu esta representación o escritor e editor Xosé Antonio Perozo, actual presidente de GÁLIX. A OEPLI é a máxima entidade representante en España do ámbito cultural da Literatura Infantil e Xuvenil que aglutina todos os niveis (escritores, ilustradores, editores, bibliotecarios, libreiros, educadores, mediadores…). Está integrada por catro seccións: Consejo General del Libro, GÁLIX, ClijCAT e Galtzagorri, representantes das catro linguas oficiais: castelán, catalán, galego e vasco.

María Fe Quesada nomeada Socia de Honra de Gálix

Desdemaria-fe-quesada Gálix:
“A xunta directiva de Gálix decidiu por unanimidade nomear Socia de Honra 2016 á ilustradora Mª Fe Quesada.
A entrega do galardón terá lugar o vindeiro luns, día 12 de decembro, ás 12:00 horas nun acto escolar aberto ao público no IES Valadares (Vigo).
A escritora María Xosé Queizán lerá a laudatio. Despois procederase á proxección dos traballos da galardoada e o alumnado asistente ao acto poderá, ademais de manter un coloquio coa ilustradora, recibir un gravado numerado e asinado por ela, feita para esta ocasión. Logo da resposta da homenaxeada á laudatio, o presidente de GÁLIX fará entrega da escultura deseño de Noemí López, que acredita o nomeamento.”

Compostela: Desfacendo a raia. Literatura infantil e xuvenil na Galiza e en Portugal

15170942_1183590825061476_2875016873379076543_n

24 de outubro Día da Biblioteca. Texto de Ledicia Costas

DesdeLedicia Costas Galix:
“Por iniciativa da Asociación Española de Amigos del lIbro Infantil y Juvenil, desde 1997, en colaboración co Ministerio de Educación, Cultura e Deporte, celébrase o Día da Biblioteca, co obxectivo de concienciar á sociedade da importancia da lectura e como homenaxe e recoñecemento á labor dos/as bibliotecarios/as.
Este ano, as autoras selecionadas para a redacción do pregón e o deseño do cartel que se difunde foron as gañadoras do Premio Nacional 2015, Ledicia Costas e Elena Odriozola.
Celebra con nós o Día da Biblioteca!
Velaquí o texto de Ledicia na súa versión galega.

Un vagalume é unha illa diminuta extraviada na noite máis densa. Cen vagalumes, unha constelación misteriosa que marca o rumbo cara a outros universos. Así, con esa estratexia de luz, organízanse os libros que moran nas bibliotecas. Son aloumiños fosforescentes que incendian os soños e recompoñen os corazóns grises ata facelos recobrar o seu vermello brillante. Calquera individuo que padeza a síndrome do corazón gris, debería poñerse en mans dun experto e visitar unha biblioteca.
Para escribir un libro, ademais de facer malabarismos coas palabras hai que ser unha desvergonzada ou un tolo. Un atrevido, unha excéntrica descontrolada! Levar un calcetín de lunares, outro de raias e os pelos de punta. Unha crista como as das cacatúas sería un peiteado ben interesante para un escritor. Só as mentes máis disparatadas son aptas para escribir libros. Mais para custodialos non chega con ter un desaxuste nos cables cerebrais. É indispensable ser de fóra. Un extraterrestre. As bibliotecas albergan seres con antenas xiratorias, cerebros milliométricos que memorizan títulos rebuscados, rimbombantes, campanudos. As persoas que custodian os libros sempre me pareceron criaturas singulares. Están dotadas de extremidades retráctiles que estiran e estiran ata alcanzar aquel volume ao que semellaba imposible acceder. E logo, coma se nada, recompóñense e todo volve á súa posición natural. Semellan seres humanos, mais a pouco que os observes, percibirás que non son de aquí. Unha das cousas que máis me fascina é o seu cerebro. Parécenme tan listos! Os libros fabrican pensamentos. Pasar tantas horas dentro dunha factoría de ideas é bo para ter un corazón vermello e brillante e unha cabeza chea de plans fantásticos.
Alguén me contou que o 24 de outubro é o Día das Bibliotecas. Sería xenial montar unha festa con confeti e pompas de xabón. Unha cousa grande. A min encantaríame vestirme para tal ocasión coma o personaxe dalgún libro, sentar na mesa dunha biblioteca da cidade onde vivo, e agardar a que viñesen visitarme. Nas bibliotecas podes ser quen ti queiras. Desde Mary Poppins ata Matilda. Atreyu, Drácula e ata Pippilotta Viktualia Rullgardina Krusmynta Efraimsdotter Långstrump. Podes poñer botas de pelo, plumas, zancos e sombreiros. Sombreiros! Iso é! Imaxino a unha pequena lectora achegándose a min discretamente, engaiolada polas cores e formas do meu chapeu:
—Sombrereira tola, que festa tan marabillosa! Sería tan amable de servirme unha taza de té?
Eu serviríalla con moito gusto, poñendo cara de muller refinada, e logo as dúas faríamos a un tempo ruído ao tragar. Soaría algo así como glup glup glup. E antes de que nos dese tempo de botarnos a rir de xeito desenfreado, aparecería o bibliotecario, como xurdido da nada, que para iso posúen a facultade de materializarse diante de ti no momento máis inoportuno, e nos advertiría de que as bibliotecas non son lugares aptos para ir merendar. Hai que recoñecer que son únicos custodiando tesouros. Extraterrestres co corazón vermello e brillante. Que cousa tan fantástica. Feliz Día das Bibliotecas!”