Fervenzas Literarias elaborou un ano máis grazas aos votos dos seus lectores unha listaxe do “mellor de 2009” na literatura galega en diferentes categorías. Estes son os resultados:
Mellor libro narrativa para adultos: Monte Louro de Luís Rei Núñez (Xerais)
Mellor libro de poesía para adultos: Deter o día cunha flor de Luz Pozo (Baía Edicións)
Mellor libro de ensaio para adultos: Memorias dun ninguén de Carlos Mella (Galaxia)
Mellor libro de literatura dramática: Valentino Rufini e Akil Pillabán de viaxe a Milán de Roberto Salgueiro (Baía)
Mellor libro para adultos traducido ao galego: Sete casas en Francia de Bernardo Atxaga (Factoría K)
Mellor libro xuvenil: Ás de bolboreta de Rosa Aneiros (Xerais)
Mellor libro infantil: Chamádeme Simbad de Francisco Castro (Galaxia)
Mellor libro xuvenil/infantil traducido ao galego: O derradeiro irmán de Natacha Appanah (Xerais)
Autor/a do ano: Domingo Villar
Ilustrador/a do ano: David Pintor
Mellor portada adultos: Sol de inverno (Xerais)
Mellor portada xuvenil/infantil: A dama da luz (Xerais)
Mellor editorial: Xerais
Mellor crítico/a literario: Ramón Nicolás
Mellor iniciativa literaria: Achegarte (A Coruña)
O mellor acontecido no 2009: Manuel Rivas ingresa na RAG
O peor acontecido no 2009: A política lingüística da Xunta
Mellor libraría: Arenas (A Coruña)
Mellor medio de comunicación: Diario Cultural (Radio Galega)
Mellor blog: Brétemas
«Onte soubemos que o título da novela gañadora do Premio Planeta, de autoría de Ángeles Caso, é Contra el viento, exactamente o mesmo que o da edición en castelán de Cárcere verde, a novela que, levemente retocada, se atopa no interior de Tertúlia como obra que funciona como suposto plaxio. Recomendacións de críticos e insistencia de editores levaron o autor a extraer un texto que nada ten na realidade de plaxio. Tres son as compoñentes principais da narración: a fábula –con probable base histórica– da Cidade dos Césares oculta na selva, a descuberta –publicada pola revista National Geographic– de restos dunha elevada cultura ao Abrigo do Sol amazónico e a experiencia persoal de Xavier Alcalá nos laberintos da xungla. Documentación científica e lecturas da narrativa amazonista completaron as bases dun clásico de aventuras –fulgor de diamantes, cobiza e morte– que forma parte do ciclo americano de Alcalá.”» (