A AELG reivindica a inclusión da Escrita Creativa na Lei de Ensinanzas Artísticas

Súmase deste xeito ás reivindicacións da Plataforma Calíope, formada por máis de vinte entidades.

Após a aprobación polo Consello de Ministros da Lei de Ensinanzas Artísticas e a súa próxima tramitación no Congreso dos Deputados, a Plataforma Calíope, que agrupa boa parte das escolas e obradoiros literarios do Estado, así como ás principais asociacións profesionais de escritoras e escritores, quere manifestar:

– O seu apoio a unha lei que consideramos moi necesaria para o recoñecemento da formación artística, así como do labor das persoas, empresas e institucións que levamos anos impartíndoa. O recoñecemento que a Lei de Ensinanzas Artísticas outorga a estas disciplinas parécenos de xustiza e esencial para o futuro das mesmas.

– A súa exixencia de que, á relación de ensinanzas artísticas recollidas en dita lei, se engada a Escrita Creativa, disciplina inxustamente esquecida e sen que a Lei quedaría inevitabelmente incompleta. A Escrita Creativa é unha ensinanza artística con máis de 40 anos de traxectoria no Estado e plenamente implantada como disciplina oficial na gran maioría dos estados da contorna, tanto a nivel europeo como en Latinoamérica. A súa incorporación á Lei de Ensinanzas Artísticas non só é necesaria para asegurar que a formación das escritoras e escritores teña o mesmo nivel e oportunidades que a dos demais artistas, senón tamén para permitir que as escolas e obradoiros literarios, así como o profesorado –a maioría formado por escritoras e escritores– que desenvolven a súa actividade nos mesmos, poidan ver recoñecidos o seu coñecemento e a experiencia acumulados. O futuro de todo un sector –empresas, traballadores/as e estudantes–, que veu desenvolvendo unha metodoloxía e un sistema de ensino propios e de alta calidade, que formou moitas das escritoras e escritores emerxentes na actualidade, depende tamén do recoñecemento da nosa actividade como disciplina artística e, en consecuencia, da súa inclusión na relación de ensinanzas artísticas do artigo 6 da Lei de Ensinanzas Artísticas, actualmente en tramitación parlamentaria.

– Para iso, solicitamos o apoio de todos os grupos políticos e parlamentarios, así como da sociedade en xeral e das escritoras e escritores e demais actores do sector do libro (editoriais, librarías, distribuidoras, lectores e lectoras, etc.), á emenda que se presentou para que as Ensinanzas Artísticas Superiores de Escrita Creativa sexan incluídas na citada Lei.

Galiza, a 28 de febrero de 2024

O conxunto de entidades que apoian este reivindicación da Plataforma Calíope son as seguintes:
Asociación Aragonesa de Escritores
Asociación Colegial de Escritores (ACE)
Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega (AELG)
Asociación de Escritores y Escritoras de Asturias (AEA)
Asociación de Mujeres Escritoras e Ilustradoras (AMEIS)
Asociación Europea de Programas de Escritura Creativa (EACWP)
Asociación Navarra de Escritores/as-Nafar Idazleen Elkartea (ANE-NIE)
Asociación Valenciana de Escritores y Críticos Literarios (CLAVE)
Associació d’Escriptors en Llengua Catalana (AELC)
Euskadiko Idazleen Elkartea/Asociación de Escritores de Euskadi (EIE)
Nueva Asociación Canaria de Escritores (NACE)
Sociedad Cántabra de Escritores
Atrapavientos
Bibliocafé
Billar de Letras
Escola d´escriptura de l´Ateneu barcelonés
Escuela de Escritores
Escuela de Imaginadores
Escuela Selecta de Escritura
Espacio 17 Musas
Estudio de Escritura
La Plaza de Poe
Laboratori de Lletres
Taller de Escritura Creativa Clara Obligado
Taller de Escritura Creativa Fuentetaja

“As editoras acusan a Xunta de descoñecer a realidade do sector”

Artigo de Manuel Xestoso en Nós Diario:
“A Lei do Libro e a Lectura, aprobada no ano 2006, recoñécelle ao sector editorial a categoría de “estratéxico para a Galiza”. Porén, as actuacións da Xunta de Galiza non acaban de cadrar con esa tipificación. O sector do libro mantén reivindicacións históricas que seguen sen ser atendidas: plan de apoio á rede de librarías, implicación real da Consellería de Industria cun orzamento específico, creación do innúmeras veces demandado Instituto Rosalía de Castro de promoción da cultura, apoio dos medios de comunicación públicos… son algunhas das reivindicacións que non obteñen unha resposta concluínte.
Mais tampouco no día a día a acción do goberno parece estar á altura das necesidades das editoriais galegas. O pasado 18 de xaneiro publicábase no DOG a orde pola que se estabelecen as bases reguladoras para a concesión das axudas para as editoras galegas, e o sector xa rexistrou un escrito protestando polos cambios que se deron a respecto das bases do ano pasado.
“Existen varias cuestión técnicas que transforman estas axudas nun obstáculo máis que nun aliciente para a edición”, destaca Henrique Alvarellos, presidente da Asociación Galega de Editores (AGE). “Non se axustan ás necesidades do sector e carecen da flexibilidade necesaria para conveterse nun motor da actividade editorial galega”.
Un exemplo desa falta de flexibilidade está presente no que as editoras consideran un dos principais puntos débiles da convocatoria deste ano. As axudas cobren os gastos de edición, distribución e comercialización entre o 1 de novembro de 2023 e o 30 de setembro de 2024. “Iso quere dicir que todos os gastos do proceso de edición dun título determinado teñen que facturarse neses once meses”, explica Alvarellos.
“Pero un proceso desta natureza pode levar máis tempo. Desde que se asina o contrato de publicación co autor até que o libro sae do prelo pode pasar un período de tempo máis delongado e iso significa que algúns proxectos quedarán fóra, que non poderán acceder a estas axudas. E hai que dicir que isto supón un novo retroceso despois de que as editoras conseguísemos que ese período de produción do libro fose de 22 meses na convocatoria de 2023”.
“Por outro lado, a orde pretende que se cuantifiquen os gastos por adiantado, sen ter en conta, por exemplo, as fluctuacións dos prezos do papel”, continúa Alvarellos. “De aquí a setembro, o papel pode subir un 10 por cento, pero as axudas que se concedan finalmente non terán en conta ese incremento porque o cálculo está feito sobre o prezo do papel no momento en que se presenta a solicitude”. “Desde a Xunta comunícasenos que se trata dun problema administrativo, que non se poden solapar dous exercicios”, engade o presidente da AGE, “pero o certo é que hai convocatorias doutras comunidades ou do propio Ministerio que si manexan tempos amplios nas súas bases. Cremos que se trata dunha cuestión de vontade política que as axudas atinxan dous exercicios para facilitar o traballo das empresas”. (…)”

A Xunta da Galiza volve ignorar o sector editorial nas axudas á tradución

Artigo de Manuel Xestoso desde Nós Diario:
“(…) Quizais a principal é que se estabelezan axudas diferentes para a tradución e para a tradución inversa, é dicir, para a tradución doutras linguas ao galego e do galego a outras linguas, dúas realidades con condicionantes moi diferentes e unha das reivindicacións históricas do sector do libro.
O Diario Oficial da Galiza recollía o 16 de xaneiro a convocatoria das axudas deste ano, e tampouco en 2024 a Consellaría de Cultura aceptou as suxestións dos profesionais da edición, volvendo a mesturar ambos campos.
Iria Taibo, presidenta da Asociación Galega de Profesionais da Tradución e da Interpretación (Agpti), cre que “son realidades moi diferentes que non deberían competir entre elas. Os obxectivos culturais de que Follas Novas se traduza a unha lingua estranxeira ou de que se traduza ao galego a obra de Dickens son diferentes. Separar ambos campos sería moi importante para o noso sistema”.
A liña de subvencións, por outro lado, mantén uns fondos de 200.000 euros que se distribuirán entre as editoras beneficiarias da convocatoria, o mesmo que se vén outorgando desde o ano 2012 (o último ano do bipartito foron 268.000 euros).
“As axudas son claramente insuficientes desde o punto de vista económico”, opina Henrique Alvarellos, da Asociación Galega de Editoras (AGE). “Non tiran da tradución, que é para o que naceron, para posibilitar que as editoriais poidamos enfrontar a publicación dunha tradución, que ten os custos normais de calquera outro libro máis o pagamento da tradución. O prazo de execución destas axudas é de dous anos, e os prazos nos que paga a Administración non permite embarcarse nesa aventura, e menos co diñeiro que se dedica a estas axudas”.
“Unha Administración que presume de non decatarse do incremento do custo da vida nos últimos dez anos, que credibilidade pode ter?”, pregunta Taibo. “E non se trata só do aumento que os tradutores teñen dereito a ver reflectido nas súas nóminas, é que os custos editoriais, especialmente o prezo do papel, disparáronse nos últimos anos dunha maneira vertixinosa. Dá a sensación de que a Xunta descoñece por completo a realidade do sector”.
Moitos dos axentes implicados na tradución avogan, ademais, pola creación dun comité de avaliación independente que poida descartar o que non sexa susceptíbel de axuda e para conceder as axudas, con obxectividade e transparencia, a aquilo que si ten sentido traducir.
“É unha práctica que existe en todos os países da nosa contorna”, explica Alejandro Tobar, da editorial Hugin e Munin, especializada en traducións. “Estabelecer e definir os obxectivos que perseguen estas axudas é fundamental: Queremos que se traduzan clásicos? Contribuír ao financiamento das editoras? Que autores contemporáneos con pegada noutras linguas estean traducidos ao galego? Se cadra, habería que empezar polo principio, por determinar que é o que necesita da tradución a cultura galega”.
“Que os autores contemporáneos estean traducidos ao galego sería moi importante mesmo para a normalización da lingua”, engade Taibo. “E para iso debería estar a Administración, estabelecendo resortes que permitan que eses autores cheguen ao galego ao mesmo tempo que ao castelán”. E segue: “Estamos de acordo en que teñen que existir algunhas exixencias técnicas obxectivabeis, pero na cultura non todo é baremábel. Non é igual traducir a Shakespeare que a un autor de novelas policiais mediocres e non é igual traer ao galego autores que hai anos que están dispoñíbeis en castelán que autores que suporían unha novidade para o público lector da Galiza”. (…)”

Entrevista a Anxo Angueira en RNE, novembro de 2023

Desde Radio Nacional de España en Galicia:
“No tempo de entrevista recibimos ao presidente da Fundación Rosalía de Castro, Anxo Angueira, que vén de ser elexido como novo membro da Real Academia Galega. Con el fala a nosa compañeira, Cruz Mato. A entrevista pode verse aquí.”

O pleno da RAG elixe académico de número a Anxo Angueira e nomea membro de honra a Takekazu Asaka

Desde a Real Academia Galega:
“A Real Academia Galega elixiu novo académico de número o escritor e investigador Anxo Angueira (Dodro, 1961) no pleno ordinario celebrado o 28 de outubro no pazo municipal de María Pita. O profesor da Universidade de Vigo, actual presidente da Fundación Rosalía de Castro, ocupará a vacante producida polo pasamento do poeta Salvador García Bodaño-Zunzunegui o pasado mes de marzo. Na mesma sesión foi nomeado académico de honra Takekazu Asaka (Toquio, 1952), valedor da lingua e da cultura galegas no Xapón. (…)”

Compostela: “Língua portuguesa, economia e desenvolvimento sustentável”