Vicente Araguas: “O amor é un tema que me fascina, son un romántico”

Entrevista a Vicente Araguas en Diario de Ferrol:
“Vicente Araguas (Xuvia-Neda, 1950) volta á poesía en galego con O amor non se fala soamente (Ronsel do 68), editado por Medulia.
Máis de trinta poemas dan forma a un traballo no que a épica e a lírica van da man, onde o “nós” e o “eles” deixa paso tamén ao “eu”, porque para esa primeira persoa que é Araguas o maio do 68 significou moito. Case todo.
Nesa época chegou á Universidade, a Compostela, e alí foi parte do movemento estudantil que alzou a súa voz pola liberdade e por un mundo máis xusto. Araguas fíxoo ademais con letras e música, xunto cos outros compañeiros universitarios cos que nacía Voces Ceibes, canción protesta nunha época tinguida pola escura ditadura.
O prolífico escritor nedés, afincado en Madrid –onde segue a exercer como profesor emérito, pero que regresa con asiduidade á súa vila natal–, reivindica ese maio do 68 nun libro que emerxe como unha sorte de calendario, con versos que se moven entre “Viña seembro tan cheo de vontades” ou o “Outubro, río turbo”, para facer tamén unha parada no “Novembro de ventura” ou na “Semana Santa do 68”.
Estes son só algúns dos poemas que dan vida a unha obra que, como o propio autor relata, foi cociñada a propósito dun curso monográfico que impartiu o pasado ano na Universidade Senior da Complutense de Madrid e que xiraba precisamente sobre a revolta que tivo o seu xermolo en Francia.”

Man, a icona do ‘Prestige’ que morreu de tristura

Desde Nós Diario:
“(…) O obxectivo de Man, como o describe Beatriz Maceda para Nós Diario, é “que a rapazada coñeza Man en toda a súa vertente”. “A súa figura paréceme todo un exemplo para a mocidade. Non digo que teñan que ir en taparrabos ou facerse anacoretas, mais se a todos se nos contaxiase algo da súa coherencia e do seu ecoloxismo, mellor nos iría”, engade.
Esa “coherencia” é, para a autora, o trazo definitorio do alemán de Camelle: “Impactoume moitísimo a súa figura, tanto pola súa forma de vida como por esa coherencia que a determinou, tanto no persoal como no referente á súa obra. Era unha persoa que estimaba e admiraba, até o punto de que pasei varios días chorando cando souben do seu pasamento, que para min simbolizou a crueldade desta sociedade”.
Porque Beatriz Maceda, como tantas outras persoas, consideran que Man non morreu “de causas naturais”, como informaron as autoridades, senón “da pena, da tristura” causada por ver a súa terra de acollida tinguida de negro chapapote após da crise do Prestige.
“Cando viu que todo o mar estaba negro, el decidiu pecharse na súa cabana e morrer. A xente da vila ía alí a levarlle comida, pero non lles abría a porta. Cando decidiron botala abaixo, xa era demasiado tarde, estaba morto. A profecía da balea negra facíase realidade”, explica a autora de Man.
Esa profecía da balea negra que referencia a escritora e profesora tivo lugar uns meses antes de que tivese lugar a catástrofe do Prestige, cando Man lle contou a varios veciños da zona un sinistro soño naquel idioma que falaba, un castelán galeguizado profuso en infinitivos: “Seguirá llegando alquitrán hasta que no quedar más en mar, y cuando ya no llega alquitrán, venir una ballena negra, grande como Costa da Morte, muerta. Entonces yo enterrar y todo acabar para min”. Moitos relacionaron o soño do alemán de Camelle co mito da trabe, segundo o cal o home, buscando a trabe de ouro, atopará a trabe de alcatrán e o mundo afundirá.
O volume de Medulia Editorial é unha edición corrixida e aumentada que presenta un novo formato e chega máis de sete anos despois do seu lanzamento orixinal, por parte da desaparecida Galebook.
Beatriz Maceda revela que, no seu momento, o libro tivo “moi boa acollida”, mais facíase “necesaria” esta revisión, porque “as cousas cambiaron moito desde 2012, pois agora hai un museo dedicado á figura de Man e restaurouse a cabana onde vivía”.
Entre os extras desta nova edición destacan “unha unidade didáctica para que a rapazada pense e traballe sobre a figura de Man” e “un anaco do seu testamento, no que expresa o seu desexo de que se conservase o seu legado, quedando a disposición do Ministerio de Educación, para o que deixaba os aforros de toda unha vida, 120.000 euros que nunca se recuperaron, pois quedou con eles Facenda”.
O principal beneficiado da reedición de Man foi o apartado gráfico, que vai asinado pola ilustradora Laura Veleiro. “A anterior edición non estaba mal, pero era cadrada, máis pequena, e o novo formato non presenta esas limitacións, permitindo presentar incluso láminas a dobre páxina”, conta a ilustradora a Nós Diario.
Nos seus debuxos, “feitos con lapis, acuarela e algún detalle en tinta, ao estilo tradicional”, pretende “mostrar, especialmente á rapazada, como estaba o museo de Man e como eran as súas obras cando estaban acabadas de facer, e non estragadas polo tempo, para que miraran a beleza que el vía en todo o que o rodeaba, esa foi a miña inspiración”.”

Manuel López Rodríguez gaña o VIII Certame de Poesía Ardeiro

Desde o Concello de Negreira:
“O poemario Desde onde non nace, do poeta noiés Manuel López Rodríguez, é o gañador do VIII Certame de Poesía Xosé Manuel López Ardeiro, cuxo fallo deuse a coñecer este mércores 18 de Nadal, durante un acto literario-musical celebrado no Auditorio de Negreira. A outra finalista foi Migratoria, cuxa autora é Andrea Fernández Maneiro, de Vilagarcía de Arousa. No acto participou o grupo de música Oîma formado por Antía Ameixeiras, Olalla Liñares e Martín Sendón.
Ao certame convocado polo Concello de Negreira presentáronse un total de dezanove poemarios e os membros do xurado, presidido polo escritor José Antonio Ponte Far, xunto cos poetas Xulio López Valcárcel, Diana Varela, a escritora e investigadora María López Sández, e máis a profesora María Rey; seleccionou aos dous traballos finalistas, e da obra gañadora valorou: «Como unha obra executada con brillantez, desde unha óptica introspectiva» e tamén valorou «a estética renovadora en canto á linguaxe e ao ritmo», segundo recolle o acta do xurado.
Así mesmo, o xurado decidiu outorgar o segundo premio a Migratoria, presentado baixo o lema ¨O remendador de redes¨, valorando «a profunda emotividade que recolle a epopeia histórica do pobo galego, da emigración, e que recolle a insistencia da memoria a través dos recordos e as vivencias». O xurado comprácese en salientar a «alta participación e calidade dos participantes».
Manuel López Rodríguez recibiu un premio en metálico de mans do alcalde de Negreira, de setecentos euros, concedido polo Concello de Negreira, e a súa obra será editada nun libro pola Secretaría Xeral de Política Lingüística e a Dirección Xeral do Libro, da Xunta de Galicia, coa entrega ao autor de 200 exemplares da obra que será editada por Medulia Editorial. Ao segundo premio que correspondeu a Andrea Fernández Maneiro, recibiu un premio en metálico de trescentos euros por parte do Concello.
No acto contouse coa presenza do alcalde de Negreira, Manuel Ángel Leis Míguez e membros da Corporación Municipal, así como os fillos do finado poeta Xosé Manuel López Ardeiro e, salientar a presenza e participación do director xeral de Políticas Culturais, Anxo Manuel Lorenzo Suárez.”