Rosalía Fernández Rial: “O único que nos pode salvar da barbarie é a axuda mutua, compartir uns valores e establecer uns límites que nos protexan”

Entrevista de Raquel Castro a Rosalía Fernández Rial en Erregueté:
“(…) – Erregueté (E): En primeiro lugar, Rosalía, parabéns de novo por este premio. Dime, que foi o que te levou a presentar a peza a concurso?
– Rosalía Fernández Rial (RFR): Moitas grazas! Fíxome moitísima ilusión obtelo, a verdade. Sempre fun moi sensible á necesidade de pezas teatrais dirixidas a adolescentes e nunca deixei de crealas para contextos escolares. Traballo con persoas desta franxa de idade e realicei a Tese sobre o uso da expresión dramática como ferramenta pedagóxica nas aulas de lingua. Por iso, ao ler a convocatoria e corroborar a filosofía do certame, parecíame que a última obra que escribira encaixaba co propósito presente nas bases.
– E: Fóra de campo recolle moitos temas que poden afectarlle á nosa mocidade, como o perigo das redes sociais, do que se comparte nelas… Ti cres que a nosa rapazada non é consciente do perigoso que é deixarse levar polas “redes”?
– RFR: Penso que resulta moi difícil ser consciente da dimensión que poden acadar as redes e en certas etapas da vida iso complícase aínda máis. Ben é certo que cada vez existe máis conciencia e información sobre o tema pero non resulta menos verdadeiro que certas redes teñen cada vez máis forza e presenza na vida das mozas e mozos.
– E: O protagonista masculino é un “influencer” que vai enredando a toda a que se lle achega. Por que cres que é tan importante amosarnos constantemente, vivir cara os demais, para deixar de ser nós mesmas?
– RFR: Por natureza somos seres sociais e as posibilidades de conexións con outras persoas que nos abren as redes eran impensables hai uns anos. O problema reside, precisamente, na imaxe que proxectamos ao amosarnos nas redes e o perigoso que pode resultar perder os espazos de intimidade, a autenticidade e a construción de vínculos verdadeiros e sans dentro dese contexto. Se descoidamos iso, efectivamente, deixamos de ser nós mesmas e é aí onde nacen “os monstros”. (…)”

Raquel Castro e Esteban Sanesteban Beceiro gañan os Premios Literarios da A. C. O Facho 2024 de Poesía e Teatro Infantil

O Porriño: actividades do 12 de maio na Feira do Libro 2024

Bases do 12º concurso de micro-relatos OZOCOgz

“Cine e literatura, literatura e cine, dúas canles polas que fixar as ficcións soñadas polo ser humano, tanto en imaxes como no papel, tanto no papel como nas imaxes. No cine a base é o plano, e se os encadeamos concrétanse en escenas, que enfiadas derivan en secuencias, para, reunidas todas, rematar nun filme.
Na literatura o proceso parte das verbas, que artellan frases e oracións, con elas nacen os parágrafos, que xuntados provocan capítulos e, sumados, xorde a novela. Ambos narran historias, aínda que o cine opte polo movemento das imaxes coa axuda da tecnoloxía e a necesidade da luz para namorar ao espectador, mentres a literatura prefire remover as emocións do lector coas verbas lucidas nas páxinas.
Desde a noite dos tempos, o home das covas tentou de atrapar os animais que poboaban o seu entorno, pintándoos nas súas paredes e creando rituais máxicos co apoio na oralidade, e ao tempo comezou a crear os primeiros trazos da escrita para dar corpo aos sons usados para comunicarse. Centos, miles de anos de evolución, para regresar ao comezo: contar para chegar ao corazón da xente. Por iso, cine e literatura, literatura e cine, van da man cun obxectivo compartido: emocionar.
Nada mellor que comezar polos pequenos relatos como follas dunha grande póla da árbore máxica da nosa lingua.

Miguel Anxo Fernández

BASES

1. Os micro-relatos deberán estar escritos en lingua galega, podendo empregarse calquera das normativas. Deben ser orixinais, inéditos e non premiados nin presentados a ningún outro concurso ou certame literario. As autoras ou autores serán responsábeis tanto da autenticidade dos textos como dos seus propios datos.
2. A temática leva como título xenérico CINEMA.
Tecnicamente o CINEMA ven a ser unha industria e unha arte que xurdiu a finais do século XIX como resultado dos avances tecnolóxicos daquela época no campo da óptica. O CINEMA supuxo, dende os seus comezos, unha revolución imparábel que afectou fondamente aos modos, ata o momento vixentes na sociedade, de divertirse e informarse. A través das películas a xente puido traspasar fronteiras, viaxar a lugares incríbeis, incluso fóra do planeta, chorar ou rir con historias marabillosas ou mesmo aterrorizarse con monstros, crimes e pantasmas.
O CINEMA tamén é ese local onde nacen historias de amor de última fila, onde quedar coa panda os domingos para ver aquelas de máis de dezaoito, se tiñas a sorte de que o acomodador non che pedira o carné. Naquelas vellas salas coñecemos grandes historias da literatura universal, a cultura ao alcance de todos, soubemos dos Tres Mosqueteiros e do cardeal Richelie, fomos até a Idade Media con Guillermo de Baskerville en O nome da Rosa ou ao futuro con Star Trek, 2001 ou Star Wars, sen esquecernos das peripecias de Marty McFly en Regreso ao futuro.
O CINEMA son tamén os centos de persoas que esta industria move, actores, actrices, directores e directoras, técnicos de centos de oficios, músicos, guionistas, esteticistas… ata o ou a crítica literaria forman parte deste mundo. Non hai máis que ver os créditos despois da proxección dunha película calquera.
Escollemos esta temática, precisamente, pola súa amplitude, polas infinitas posibilidades que no campo literario e por tanto da imaxinación pode ofrecer. Agora é o bo facer do escritor ou da escritora quen debe dar forma e deleitarnos coa súa escrita.
Por tanto, moita sorte co xurado a todas e todos. Ánimo e BOA ESCRITA!!!
3. A autora ou autor deberá cumprir cos seguintes requisitos con carácter obrigatorio. O non cumprimento dalgún destes puntos significa a non aceptación do seu relato no concurso:
– Ter cumpridos os 16 anos ou máis
– Ter un perfil en Facebook
– Compartir o evento do concurso engadindo a etiqueta @ozocogz e os hastags #ConcursoMicro-relatosOZOCOgz e #ConcursoMicrorrelatosOZOCOgz
– Premer (de non telo feito con anterioridade) no “Gústame” da nosa páxina (FanPage): www.facebook.com/ozocogzdesenho.galego e facerte Seareiro ou Seareira.
4. A extensión máxima dos micro-relatos será de 150 palabras.
5. Admitirase só un (1) micro-relato por perfil de Facebook.
6. Os relatos poderanse facer chegar por calquera dos dous métodos seguintes:
a. A través dunha mensaxe privada na páxina do facebook (FanPage) de OZOCOgz. Nesa mensaxe figurará tamén o nome do relato xunto cun pseudónimo, que será o nome que usaremos ao publicarmos a vosa achega na páxina de facebook e máis na web www.ozocogz-atenda.com/i/micro-relatos
b. Por correo electrónico a micro-relatos@ozocogz.gal Neste caso figurará no asunto 12 CONCURSO MICRO-RELATOS OZOCOgz. Deberá indicarse o nome que se usa no perfil de facebook e, coma no caso anterior, figurará tamén o nome do relato xunto cun pseudónimo, que será o nome que usaremos ao publicarmos o texto na páxina de facebook e máis na web www.ozocogz-atenda.com/i/micro-relatos.
En ningún caso se poderá publicar directamente o micro-relato na páxina do facebook (FanPage) de OZOCOgz, no evento que se creará para o concurso nin en ningunha outra rede social, esa é unha angueira exclusiva de OZOCOgz.
Sexa cal for a maneira de facernos chegar o teu micro-relato, agradecemos que nos facilites un número de teléfono co que poder comunicarnos contigo no caso de resultares gañadora ou gañador.
7. OZOCOgz resérvase o dereito de non admitir a concurso aqueles micro-relatos que, entre outras causas, atenten contra o dereito á intimidade, honra e propia imaxe de terceiros/as, ou que conteñan connotacións racistas, sexistas e/ou discriminatorias, comentarios difamatorios ou calquera outros que atenten contra a dignidade.
8. Os/as usuarios/as de Facebook poderán facer comentarios aos micro-relatos. Estes comentarios serán moderados por OZOCOgz. Os comentarios ou lecturas, sexa cal sexa o seu número ou texto, non implicarán de ningún xeito influencia na votación final.
9. O prazo de envío dos micro-relatos vai dende o 15 de febreiro até o 30 de abril de 2024, ámbalas dúas datas incluídas. O 17 de maio, Día das nosas Letras daremos a coñecer publicamente o nome dos relatos gañadores, quedando por fixar por OZOCOgz unha data posterior para a entrega dos premios.

SELECCIÓN DO GAÑADOR OU GAÑADORA

10. O xurado está formado por Pedro Feijoo (escritor e músico), Raquel Castro (escritora e profesora), Roberto Fernández (escritor e médico) e Fernando Miranda Estévez (libreiro e activista cultural), xunto coa gañadora da pasada edición do concurso Andreia Costas Otero.
11. Haberá dous micro-relatos gañadores aos que corresponderán os seguintes premios:
Ao 1º premio e relato gañador faráselle entrega de 1 xogo de mesa VACALOURA de OZOCOgz, 1 agasallo de produtos Nela Biosense e 1 vale, obsequio do Hotel Rural Pazo de Esposende (Ribadavia – Ourense), para unha noite con almorzo para dúas persoas.
Ao 2º premio e relato finalista faráselle entrega de 1 xogo de naipes GALIZA NO TEMPO de OZOCOgz, 1 agasallo de produtos Nela Biosense e 1 lote de libros (doados polas editoriais Kalandraka e Galaxia).
12. A decisión do xurado é inapelábel e irrevogábel podendo declarar deserta a totalidade ou algún dos premios no caso de non acadar a calidade necesaria.
13. Calquera cuestión non prevista nestas bases será interpretada e resolta por OZOCOgz en calidade de organizador do concurso.
14. As autoras e autores dos micro-relatos, ao participaren no concurso, permiten a OZOCOgz a súa divulgación pública por calquera medio coñecido ou por coñecer no futuro. OZOCOgz comprométese a respectar sempre os dereitos morais de autoras e autores, nomeadamente no que respecta aos dereitos de paternidade e integridade, polo que sempre se citará a autoras e autores dos micro-relatos presentados ao concurso, e non se alterará o contido dos mesmos.
As autoras e autores, ao participaren no concurso, ceden en exclusiva a OZOCOgz, e por un período de 10 anos, os dereitos patrimoniais ou de explotación sobre as súas obras: dereito de reprodución, dereito de distribución, dereito de comunicación pública e dereito de transformación (tradución e adaptación basicamente).
Se a autora ou autor quixer publicar ou explotar economicamente a obra presentada a concurso deberá pedir autorización previa a OZOCOgz.
15. O feito de participar implica a plena aceptación destas bases ou daquelas modificacións puntuais que puidesen xurdir no transcurso do concurso.

O Carballiño, 25 de xaneiro de 2024
Eladino Cabanelas
Responsábel de OZOCOgz”

Raquel Castro, escritora: “Falta saber que o teatro tamén serve para ler”

Entrevista a Raquel Castro en La Voz de Galicia:
“(…) – La Voz de Galicia (LVG): Que achega unha obra escrita xa para teatro fronte a coller un conto e adaptalo para unha representación?
– Raquel Castro (RC): Á parte de que xa tes un traballo feito, o máis imporante e que si ti estás na escola ou nun taller de teatro, non podes coller á metade da clase ou do grupo e poñelos a facer de árbores ou pedras. Nunha obra teatral incorpóranse moitas personaxes secundarias ou corais que poden, por exemplo, encaixar moi ben eses rapaces máis tímidos, aos que lles costa asumir un papel protagonista, por exemplo pero que así forman parte activa na historia.
– LVG: Por que cre que non hai tanta demanda deste xénero cando o habitual é que incluso cando lemos calquera historia aos pequenos poñamos voces?
– RC: É, efectivamente, unha paradoxa. Eu entendo que é por descoñecemento, porque a literatura dramática promociónase pouco, aínda que imos mellorando. Tanto no cole como na casa, cando pensas nun libro para que os rapaces entren no hábito da lectura, pensas en narrativa. Falta saber que o teatro tamén é para ler, porque podes facer lecturas compartidas de forma moito máis áxil, asignando unha personaxe a cada alumno, que tamén aprenden a entoar. Unha lectura dramatizada é moi diferente a ler un texto cun ton plano, préstase ao xogo e iso fai a clase máis divertida e dinámica e axuda a interiorizar e concentrarse na historia que están lendo, entre outras vantaxes. (…)”