Coñécense os finalistas dos Premios da Edición

Desde a Asociación Galega de Editores:
“O pasado 10 de febreiro rematou o prazo de entrega das votacións dos editores para os Premios da Edición do ano 2011. Os libros, autores e iniciativas pasarán agora á fase do xurado, integrado por Xosé Manuel Eyré, crítico; Isabel Ares, libreira; Montse Dopico, xornalista; Juan Blanco Valdés; editor; e Mari Luz Corral, bibliotecaria. O día 9 de marzo no Hotel A quinta da auga, en Santiago, e no transcurso da gala da edición, serán feitos públicos os gañadores das distintas categorías, recibindo o tradicional galardón da AGE, consistente nunha peza de prata.

LIBROS FINALISTAS PREMIOS DA EDICIÓN FASE DO XURADO

PREMIO ÁNXEL CASAL AO LIBRO DE FICCIÓN
Non hai noite tan longa, de Agustín Fernández Paz, editado por Xerais.
Deus xogando aos dados, de Fernando Méndez, editado por Sotelo Blanco.
Extramunde, de Xavier Queipo, editado por Xerais.
Centauros do deserto, de Marcos Calveiro, editado por Rodeira Edebé.

PREMIO ÁNXEL CASAL AO LIBRO DE POESÍA
Poesía completa de Lois Pereiro, de Lois Pereiro, editado por Xerais.
Bretemada 1917-1922, de Gonzalo López Abente, editado por de Alvarellos Editora.
Un mundo de mulleres, de Carmen Blanco, editado por Biblos.
O mariñeiro con cabalos matutinos baixo o vestido, de Elías Knörr, editado por Edicións Barbantesa.

PREMIO ÁNXEL CASAL AO LIBRO DE NON FICCIÓN
Conde Corbal. Obra gráfica, de varios autores, editado por Nova Galicia Edicións.
Guía das libélulas de Galicia, de Miguel Ángel F. Martínez, editado por Baía Edicións.
Loita de clases e represión franquista no mar , de Dionísio Pereira, editado por Xerais.
A guerra civil en Galicia e en España, de Federico Cocho, editado por Xerais.
A novísima dereita, de Manuel M. Barreiro, editado por 2.0 Editora.
Como defenderes os teus dereitos lingüisticos, de Carlos Callón, editado por Xerais.
O escano baleiro. No Caurel con Uxío Novoneyra, de Xulio Valcárcel, editado por Biblos .
As mulleres na Galicia do século XX, de Jesús de Juana e outros, editado por Ir Indo.
Amigos e sodomitas, de Carlos Callón, editado por Sotelo Blanco Edicións.
Vigo a 80 revolucíóns por minuto, de Emilio Alonso Pimentel, editado por Xerais.

PREMIO LOIS TOBÍO AO LIBRO TRADUCIDO
1Q84 Libros 1, 2, 3, de Haruki Murakami, traducidos por Mona Imai e Gabriel Álvarez, editado por Galaxia.
Sonetos de Shakespeare, traducido por Ramón Gutiérrez Izquierdo, editado por Xerais.
1984, de George Orwel, traducido por Fernando Moreiras, editado por Faktoría K.

PREMIO ISAAC DÍAZ PARDO AO LIBRO ILUSTRADO
Un can e un gato, ilustrado por Chené Gómez, editado por OQO Editora.
Lois Pereiro. Breve Encontro, ilustrado por Jacobo Fernández Serrano, editado por Xerais.
Fantasmas de luz, ilustrado por Miguel Anxo Prado, editado por Xerais.
Contos por teléfono, ilustrado por Pablo Otero, editado por Kalandraka Editora.

PREMIO NEIRA VILAS AO LIBRO INFANTIL E XUVENIL
O apalpador e a castaña máxica, de Xoán G. Otero, editado por Biblos.
Xa me tardan eses magos, de Mamá Cabra, editado por Galaxia.
Canto de Nadal, de Charles Dickens, editado por Kalandraka Editora.
A caza do gazafello, de Abraham Carreiro e Maties Segura, editado por Sotelo Blanco.
Alba, a princesa das sete coroas, de Amalia Pérez Otero, editado por Ir Indo.
Maxia, de Charo Pita, editado por OQO Editora.
A chave da Atlántida, de Anxo Fariña, editado por Xerais.

PREMIO XOSEFA IGLESIAS VILARELLE AO LIBRO EDUCATIVO
Xeografía de Galicia, de María Xosé Piñeira Mantiñán e Manuel Santos Solla, editado por Xerais.
Isto é Nova York, de Miroslav Sasek, editado por El Patito Editorial.
As mulleres en Galicia no século XX, de Jesús de Juana e outros, editado por Ir Indo.
Diccionario de Xerais de Primaria, de Manuel Rodríguez Alonso e Xosé Feixó, editado por Xerais.
Un cadro de Velázquez, de Claire D’Harcourt, editado por Faktoría K.

PREMIO ROSALÍA CASTRO Á INICIATIVA EDITORIAL
Colección de cociña infantil e familiar, editada por Ouvirmos.
Creación do selo Pulp Books, editada por Rinoceronte Editora.
Transformación de álbums ilustrados en series de animación audiovisual Os contos do camiño e Caracois, realizados por OQO Editora.

PREMIO XOSÉ MARÍA ÁLVAREZ BLÁZQUEZ AO AUTOR-AUTORA
Xavier Queipo.
Agustín Fernández Paz.
Antón Riveiro Coello.

Pontevedra: presentación de Extramunde, de Xavier Queipo

O xoves 2 de febreiro, ás 20:00 horas, no Salón de Actos da Casa das Campás (Rúa Don Filiberto, 9-11, a carón do Teatro Principal) en Pontevedra, Edicións Xerais e o Ateneo de Pontevedra organizan a presentación de Extramunde, de Xavier Queipo, Premio Xerais de novela de 2011. No acto, xunto ao autor, participa Manuel Bragado.

Xavier Queipo: “As axencias de calificación son hoxe como a Igrexa no século XVI”

Entrevista a Xavier Queipo en El Siglo, desde Xerais:
“(…) — El Siglo (ES): ¿Cómo surge Extramunde?
— Xavier Queipo (XQ): Con dos sueños. Después de leer La historia de la locura de Michel Foucault, en la que habla de la nave de los locos, una noche tuve un sueño sobre un barco con gente que yo conocía, que me parecía que estaba cuerda pero que para otras personas era gente rara, extraña y con un comportamiento poco habitual. En otro sueño, soñé que le cortaba la cabeza a un tigre y éste es uno de los episodios finales de Extramunde. A partir de estos dos sueños comencé a escribir. “Vamos a tener un barco lleno de locos”, me dije. Podía ser un barco de hoy o de ayer, y pensé que un recurso era situarlo en el pasado, así nació el barco A nosa señora das aguas santas. Luego hice un cronograma y un recorrido hasta la caza del tigre. Fui diseñando los personajes principales pero haciendo muchos, sin construir una historia lineal sino una historia de personajes que aparecen y desaparecen. Ves el personaje del abad, y desaparece poco después, lo mismo sucede con los personajes del capitán Mourelle, de Lorenzo de Sousa y de Xoán López. Al final, el que queda es Roxo de Extramunde, que ya estaba al principio y que no era un personaje principal. (…)
— ES: ¿Qué ha aprendido usted en el viaje que le ha llevado a Bruselas, donde trabaja en un organismo internacional?
— XQ: Desde el punto de vista político, he aprendido que siempre hay una posibilidad para el diálogo, hasta con los enemigos más acérrimos, y que el federalismo funciona. Un federalismo que me gustaría que funcionase en el Estado español. En Bélgica ha habido una crisis de Gobierno federal pero el resto de los gobiernos, el valón, el flamenco y el de la región autónoma de Bruselas funcionaban perfectamente. En la calle no se notaba nada. Sólo hubo dificultad para aprobar el presupuesto anual del estado, dificultad que también puede darse en un sistema político centralista. Bruselas, por otro lado, es una ciudad muy grande. En mi distrito hay más de 100 lenguas registradas. Esto enriquece. Negociar en qué idioma hablo para hacerme entender, algo que me sucede diariamente en mi trabajo, me ha enseñado que la coexistencia lingüística y el respeto a todas y cada una de las lenguas son posibles. Por todo ello, he aprendido que España debería estar orgullosa de tener cuatro lenguas y que no debería estar empecinada en tener una sola grande y no sé si libre o esclava porque la lengua española donde es grande es en Latinoamérica. No hay más que ver qué escritores en español triunfan en el mundo.
— ES: ¿De qué se siente orgulloso de Galicia?
— XQ: De mi estirpe, de mis abuelos, de mis antepasados. De que hemos sido un pueblo forzado a emigrar, casi siempre por causas económicas. Y de que cuando hemos ido fuera hemos sido capaces de construir comunidades y de mantener nuestra lengua, y nuestra cultura, no todos al mismo nivel, pero con la idea de que si nos preguntaban de donde éramos, lo supiéramos. (…)”.

Xavier Queipo: “O exercicio da crítica mantenme vivo e optimista”

Entrevista de Ramón Nicolás a Xavier Queipo en Qué leer, a través de Xerais:
“(…) Qué Leer (QL): Vive fuera de Galicia pero su voz, siempre crítica, está aquí para quien quiera escucharla.
– Xavier Queipo (XQ): El ejercicio de la crítica me mantiene vivo y optimista. Lo de vivir fuera con frecuentes visitas al país proporciona un punto de vista distinto, ni mejor ni peor, pero distinto. Lástima que hayan cerrado ciertos medios en los que tenía libertad para presentar mis ideas. Quedé huérfano de canales de expresión y repugnado definitivamente con nuestros gobernantes autonómicos (del Partido de los Peores.)
– QL: El viaje, el naturalismo, los escenarios marítimos, la aventura, el respeto a la diferencia, la crítica al poder están en su obra. ¿También en Extramunde?
– XQ: Ciertamente. El nivel cero de lectura sería una novela de aventuras clásica, pero después están otros niveles más vindicativos y políticos, como los que usted apunta. El naturalismo y los escenarios marítimos están presentes en muchas de mis obras. Uno habla con más seguridad de lo que sabe. Destacaría también una apuesta formal en la construcción de personajes atractivos y de narradores alternativos. (…)
– QL: Que expectativas deposita nesta novela?
– XQ: Soy consciente del interés que los premios Xerais despiertan en Galicia. Por eso invertimos en reutilizar parte del dinero del premio para hacer unas presentaciones espectaculares en Compostela y Vigo, con dramatizaciones , danza contemporánea y una performance mezclando música, textos e imágenes. El público lo agradeció y los medios de comunicación ignoraron los eventos. No se puede esperar mucho de profesionales mal pagados. Fuera ya es otra cosa, pues aún hay muchos prejuicios en el Estado sobre los sistemas literarios que so sean el castellano, una carencia de imperialistas fracasados, que en vez de ver una riqueza en la pluralidad de lenguas ven un peligro.”

Gales: seminario sobre aspectos da obra de Xavier Queipo

A Universidade de Bangor (Gales) organiza o venres 2 de decembro arredor un seminario arredor dalgúns aspectos da obra de Xavier Queipo, quen aproveitará a súa estadía no País de Gales para presentar Artico 2.0, e Extramunde, Premio Xerais de Novela 2011. Reproducimos o programa:

Xavier Queipo is one of Galicia’s leading, most original narrative voices. In 2011 he was awarded the prestigious Xerais literary award (which is granted every year by Galicia’s leading publishing house). This one-day symposium aims to bring his work to the attention of Welsh and British audiences, by bringing researchers, students and writer together and encouraging new discussions on the role of the literary writer in contemporary Galician culture.

Venres 2 de decembro. 1-4 pm. Conference Room 3.
13:00 h. Benvida pola Dr Helena Miguélez-Carballeira.
13:15 h. Dr. Cornelia Gräbner: Poetic Disruptions of the Neoliberal Etiquette: The European Constitution in Verse.
14:00 h. Dr Kirsty Hooper: Xavier Queipo’s Glosarios: a model of relational poetics?
14:40 h. Xavier Queipo: Flux and mutability: Membranes and literature.
15:30 h. Mesa redonda (Audience participation will be encouraged!)
16:00 h. Peche.”

Vía Xerais.

Xavier Queipo: “Extramunde é unha novela actual nas formas e nos contidos”

Entrevista a Xavier Queipo en Faro de Vigo, a través de Xerais:
“(…) – Faro de Vigo (FdV): Hai quen di que a literatura galega débelle unha grande novela ao mar, nomeadamente ao mar no que navegaron e navegan os nosos mariñeiros. Está disposto a liquidar esa débeda con algunha das súas próximas entregas?
– Xavier Queipo (XQ): Detesto que alguén nos indique aos creadores o que debemos escribir e mais o que non. Eu teño escrito bastantes textos sobre o mar, lembre O paso do Noroeste, Ártico e outros mares, recentemente revisado e corrixido como Ártico 2.0, incluíndo algúns ensaios para explicar a ausencia de tradición marítima na nosa literatura, unha boa manchea de contos… Se cadra unha das razóns polas que non se escribe máis sobre os nosos mariñeiros é porque se trata dunha historia de escravismo nos límites da ética. Se eu lle contara o que sei, o que vin e me contaron…
– FdV: Disque o futuro do formato libro está en entredito, que de aquí a dez/quince anos o formato dominante será o ebook. Que opina deste asunto?
– XQ: Non teño unha bóla de cristal e desconfío sempre dos profetas. Certo que hai un vector evolutivo no facer uso da tecnoloxía para mellorar a vida, mais tamén hai un vector de mimetismo acrítico e gregarismo (facer o que outros fan). O resultado dos dous vectores declínase no interese comercial dos que aman producir en serie, non acumular excedentes, non arriscar polo que non produza lucro instantáneo…
– FdV: Agora mesmo, en Galicia acaban de publicarse os primeiros audio-libros. Extramunde é unha novela axeitada para se “lida en voz alta”, e polo tanto, escoitada?
– XQ: Eu escribo con música e, polo tanto, os meus libros son aptos para ser lidos en alto. Se tivo Vde. a oportunidade de presenciar o espectáculo O embigo do mundo -onde dramatizaron algúns dos meus textos Quico Cadaval e Anabel Gago, onde recrearon personaxes como Dragona a través da danza contemporánea, como fixo Olga Cameselle, ou nunha mestura de música e textos como fixo o Colectivo “Rio Lagares”- decataríase Vde. de que os meus libros poden facilmente converterse en textos sonoros ou aínda en filmes de mérito. (…)”

Xavier Queipo: “O meu é a psicoanálise permanente, analízome parcialmente a través dos meus personaxes”

Entrevista a Xavier Queipo en Atlántico Diario:
“-Atlántico Diario (AD): O Premio Xerais de Novela é un bo agasallo para estes 20 anos?
– Xavier Queipo (XQ): Os premios teñen varios compoñentes. Está o económico, que ven moi ben, sobre todo o de Xerais que é o máis alto en lingua galega con 25.000 euros. Pero tamén está a visibilidade que dan ao libro. Fai que un escritor que vive no estranxeiro dende hai 23 anos e que non pode acudir ás comidas e encontros, poida figurar.
– AD: Para un escritor é necesario formar parte da vida social?
– XQ: É importante porque podes falar coa xente, comunicarte cos compañeiros e planear colaboracións. Agora hai un explosivo interese por unha persoa que leva 20 anos traballando.
– AD: Qué supón escribir en galego e vivir no estranxeiro?
– XQ: Eduqueime en castelán. Son da xeración de Antón Reixa ou Manolo Rivas. Cando eu cheguei a Bélxica pensei que non tiña que perder o galego. Así na miña vida cotiá falo francés e inglés; pero para escribir uso o galego, que é a lingua que se fala na miña casa en Bruxelas. Non é difícil. Estes estudios déronme base técnica dabondo para traballar nunha institución europea de 8:30 a 19:00 horas. Despois boto o pecho e adícome a escribir, a reflexionar sobre o papel en novela e contos. Tamén estou nun colectivo poético en Bruxelas co que gañamos o Premio do Libro Europeo.
– AD: De que reflexiona ao escribir?
– XQ: Axúdame a desconectar. É unha psicoanálise permanente, analízome parcialmente nos personaxes. Consigo o equilibrio, e son do 50% que non tomo tranquilizantes.”

Vídeo do espectáculo O embigo do mundo, na presentación de Extramunde, de Xavier Queipo

Vídeo co espectáculo (O embigo do mundo / L’ombelico del mondo) de presentación de Extramunde, de Xavier Queipo, novela gañadora do Premio Xerais 2011, o venres 21 de outubro no Museo do Mar de Vigo. De Xabier Viana, vía Xerais.

Xavier Queipo: “Extramunde é unha novela política”

“A novela Extramunde (…) é foco desta entrevista con Xavier Queipo que se pode consultar na web do Diario CulturalExtramunde é unha novela política, declarou Xavier Queipo na entrevista de Ana Romaní e Anxo Quintela. A entrevista pode escoitarse aquí.” Vía Xerais.