Arquivo da categoría: Narrativa
A Coruña: presentación de O imposible de desatar, de Iván García Campos
O 
xoves 2 de decembro, a partir das 20:00 h., na sala de conferencias do Kiosko Alfonso da Coruña, preséntase O imposible de desatar, de Iván García Campos, publicado en Galaxia, novela gañadora do Premio Blanco Amor 2010. No acto, acompañando ao autor, participan Carlos Lema e Camilo Franco.
Eva Moreda: “Teño debilidade polos homes que citan a Bourdieu”
Entrevista 
a Eva Moreda en A Nosa Terra:
“A Nosa Terra (ANT): A literatura erótica é un xénero marxinal nas letras galegas. Cal pode ser o motivo?
Eva Moreda (EM): Poño en dúbida que sexa marxinal. Na poesía, por exemplo, o erotismo é un dos grandes temas desde os anos 90, ou mesmo desde antes. Outra cousa é que estas obras non se presenten explicitamente como literatura erótica, o cal, en principio, tampouco me parece mal: non son moi partidaria de clasificar a literatura en caixóns, aínda que recoñezo que editorialmente pode ser unha boa estratexia. É certo que en narrativa se cadra se tardou, ou se está tardando, algo máis en arrincar. Se cadra porque historicamente escribir narrativa estivo moi ligado a facer país, e non semella moi evidente a literatura erótica sexa un xénero desde o que se poida facer país. (…)
ANT: Que posibilidades lle ve ao libro electrónico en conceptos como a mestura multimedia… libros con música incorporada, por exemplo?
EM: Pois precisamente, unha das cousas que me gustaría ver na literatura galega (e na literatura en xeral) é unha maior implicación coas posibilidades textuais da internet e os medios dixitais; na cultura galega estase facendo un uso importante das novas tecnoloxías no plano da difusión pero se cadra xa vai sendo hora de que os escritores nos poñamos a escribir con eses novos medios na cabeza. Como un poemario escrito a base de actualizacións de estado no Facebook, ou, por que non, un libro electrónico que nos vaia permitindo escoitar as músicas ás que se fai referencia no texto.”
Manuel Rivas: “Un libro que non é perigoso non é libro”
Entrevista a Manuel Rivas en Faro de Vigo. Pódese consultar a entrevista completa, a través de Xerais, aquí.
Palmeira (Ribeira): presentación de As deusas do calvario, de Francisco Antonio Vidal
O 
venres 26 de novembro, a partir das 20:30 h., na Casa do Mar de Palmeira (Ribeira), a Asociación Cultural Barbantia, La Voz de Galicia, o Ateneo Valle-Inclán, a Editorial Toxosoutos e o Concello de Ribeira presentan o libro As deusas do Calvario, de Francisco Antonio Vidal, nun acto no que estarán presentes o autor; o socio de Barbantia Xesús Laíño; a representante do Ateneo Valle-Inclán, Rosa García Pose; e mais o alcalde de Ribeira, José Luís Torres Colomer.
Santiago: presentación de Asasinato no Consello Nacional, de Diego Ameixeiras
O 
xoves 25 de novembro, a partir das 20:00 h., terá lugar na Libraría Couceiro (Praza de Cervantes, 6) de Santiago de Compostela a presentación da novela Asasinato no Consello Nacional, de Diego Ameixeiras, cuxa primeira edición esgotou todos os exemplares á semana da súa saída. O acto contará coa participación de Dolores Vilavedra. Desde esta semana pódese ver o booktrailer da novela na rede.
Pontevedra: presentación de Crónicas do mañá. 50 anos de contos cubanos de ciencia ficción
O 
xoves 25 de novembro, ás 18:00 h., na Libraría Paz (Rúa Peregrina, 29) de Pontevedra, preséntase o novo libro Crónicas do mañá. 50 anos de contos cubanos de ciencia ficción, preparado polo autor cubano do xénero José Miguel Sánchez, “Yoss”, e editado por Urco Editora. No acto participará Juan Soto, presidente da Asociación “Amigos de Cuba” de Pontevedra, e Rodrigo Vizcaíno e Tomás González Ahola, membros da editorial.
Lugo: presentación de Nube de seda na Lúa e outros relatos, de Xosé Luís Vázquez Somoza
O 
mércores 24 de novembro, a partir das 20:00 h., no IES Lucus Augusti (Avenida Rodríguez Mourelo, s/n.) de Lugo, preséntase Nube de seda na Lúa e outros relatos, de Xosé Luís Vázquez Somoza, publicado en Toxosoutos.
Xabier Quiroga: “Semella que os que mandan nunca leron un libro en galego
Entrevista 
a Xabier Quiroga en El Progreso:
“El Progreso (EP): Cando e como sente Xabier Quiroga a paixón por escribir?
Xabier Quiroga (XQ): Sempre me sentín atraído polos libros, fundamentalmente polas novelas, pero tamén polas historias que contaban os vellos, polos contos que os da aldea lembraban ou inventaban, polas películas e por todo o fabuloso mundo de ficción e realidade que a mente humana pode crear. E xa de novo escribía, pero sen dalo a coñecer aos demais. Pero tampouco creo que nacese con esa suposta paixón, porque na miña familia non houbo precedentes. Iso si, foise alimentando cos anos e coas lecturas. (…)
EP: Cambiando radicalmente de tema, como está o oficio de escritor? Que pasa para que alguén coma Suso de Toro abandone?
XQ: O oficio que nomeas en Galicia non existe como tal. Oficio para vivir del, refírome. A non ser que publiques tamén en castelán, aquí é imposible subsistir coa literatura. Acontece que en galego non se le moito, non se publica moito, non se merca moita literatura. Semella como se o noso non se quixese potenciar, como se non se quixese apoiar por ser precisamente o noso. E iso que hai magníficos creadores e persoas intelectualmente moi válidas. Este proceder suicida da nosa cultura fala moi pouco de nós como pobo que quere ou debería afirmarse e subsistir. Non sei se é algo que vai nos xenes ou é un complexo do que non nos damos desprendido. Por iso vemos que calquera ‘libraco’ de fóra e en castelán que se promocione deseguido se merca e se le, e interesantísimas obras dos nosos autores pasan desapercibidas. Somos así de submisos e pailáns. E xa non digamos os que nos mandan, que semella que nunca leron un libro dos nosos creadores.”
Víctor Freixanes: “Non quero decepcionar”
Entrevista 
a Víctor Freixanes en Galicia Hoxe:
“No exercicio literario, subliña, é onde “onde me esixo máis, onde digo as cousas que non digo nos meus artigos periodísticos”. O acto de escribir permítelle “entrar no diván do psiquiatra” e, ao mesmo tempo, practicar “unha fuga natural das miserias máis achegadas”. É como “recargar as pilas” e “o máis parecido que hai a ligar cunha persoa”. Si, “ligar”, insiste, porque “escribir unha novela e ter un lector é unha especie de relación erótica. Escribir só é comparable ao encontro de dous corpos”. Esta teoría, que talvez inclúe nun ensaio “aínda sen pechar” sobre a súa experiencia literaria, está ben apontoada no seu imaxinario: “Cando estamos metidos nunha historia, todo desaparece: quedamos dentro dunha cápsula, como nunha relación sensual, sexual ou amorosa. O escritor fai co lector un corpo a corpo. Ao acabar a novela, se a novela enche, un di: Que ben estivo isto!”.
