Entrevista a Estevo Creus en La Voz de Galicia:
“(…) – La Voz de Galicia (LVG): Tamén vostede estivo no mundo da edición, non?
– Estevo Creus (EC): Aquela editorial era Letras de Cal, a finais dos anos noventa. Eu era un socio máis e estaban Rafa e Miro Villar… Eramos uns 20 e a idea era publicarlle a xente que non tiña nada publicado e eran voces que había que sacar á rúa. Eses problemas da edición…
– LVG: Sigue sendo difícil publicar, sobre todo, poesía?
– EC: As editoras non o están pasando moi ben. Vender libros é cada vez máis difícil, e vender poesía aínda máis. De vez en cando unha editorial publica algún poemario por aquilo de manter a poesía.
– LVG: Por iso gañaron espazos os recitais poéticos?
– EC: Pois non sei. Levo retirado do mundanal ruído case dez anos, estiven traballando en dous proxectos que non me gustaron e están no caixón. Creo que cada vez hai máis recitais. Desde hai dous ou tres anos a xente moi nova é a que fai recitais de poesía. Aí é onde se ve que hai xente que crea, que ten gañas de crear, que fai poesía moi diversa, moi ligada ao humor. As veces parece que humor e poesía non casaban ben, non é a imaxe que se ten, e pouca xente pensa que a poesía poda facer rir, que un ámbito moi necesario… De todos os xeitos, o que vamos facer o sábado 4 Pablo Seoane e eu no CGAC é un ladrillo duro de roer, non é un espectáculo de humor. (…)
– LVG: Que pegada ten o territorio na súa poesía?
– EC: Marca moito, non podo concibir a poética sen o territorio que habitei de neno e que sigo habitando de adulto. Dáche a linguaxe para explicar as cousas universais, que non se poden explicar sen aludir á praia, á area da praia, aos cantís… O territorio está sempre presente para explicar o universal, tomas eses elementos particulares para explicar o universal.
– LVG: Prepara novo libro?
– EC: Estou traballando en cousiñas. O importante e o bonito é que de repente un se atope coa necesidade de plasmar no papel cousas. Ando traballando. Non teño nada para saír de maneira inmediata. (…)”