Vigo: presentación de O rumor do distante, de Cesáreo Sánchez Iglesias, o 5 de febreiro
Arquivos do autor: asociacionescritoras-es
Bases do Concurso de Teatro Infantil Manuel Lourenzo 2026 da A. C. O Facho
A Coruña: presentación de Contos do Valadouro, con Xesús Pisón e Isaac Ferreira
Adrián Noia: “‘Pontealbar’ nace dunha lenda situada nesta aldea de Trazo”
Entrevista a Adrián Noia no Zig-zag da Televisión de Galicia:
“Pontealbar foi publicada por Editorial Galaxia e é a súa terceira novela, unha historia fantástica e de aventuras con personaxes mitolóxicos. A historia parte dunha lenda da aldea de Pontealbar, en Trazo, que recollía Leandro Carré en Las leyendas tradicionales gallegas. Adrián Noia tamén gañou a novena edición dos Premios SELIC de Creación Literaria 2025 pola súa obra O silencio non arrola. A entrevista pode verse aquí.”
Vigo: presentación de Xaime Isla Couto. Entre o Galiza ceibe e o Venceremos nós. Os feitos acaecidos na misa de Rosalía de 1969, de Marcelino Agís Villaverde
Cabanas: presentación de A novela do Bravú, de Xurxo Souto
Muxía: presentación de Nación Mar e Nao cetácea, de Xosé Iglesias
Negreira: IV Encontro poético en galego
O Carballiño: presentación de Contos corsarios, de Ramón Caride
Beatriz Maceda, escritora: “As dúas novelas de Begoña Caamaño son das mellores da literatura galega do século XXI”
Entrevista de Sergio Casal a Beatriz Maceda en Nós Diario:
“(…) – Nós Diario (ND): Por que decide reunir a Circe, Penélope, Morgana e Xenebra para narrar a vida de Begoña Caamaño?
– Beatriz Maceda (BM): Begoña deulles voz ás mulleres na mitoloxía, xa que sempre eramos retratadas como perversas. Deulles voz para expresar sentimentos e emocións. Despois de reler as súas dúas novelas foi cando pensei: “Agora que Begoña non ten a súa voz propia, que sexan elas as que contan a súa historia”. Era devolverlle a Begoña esa voz.
– ND: A amizade é o fío condutor do libro. Que di iso da maneira de estar no mundo de Begoña?
– BM: Dío todo. Eu fixen unha chiscadela co título. De Circe ou o pracer do azul, pois escollín Begoña ou o pracer da amizade. Porque para Begoña as súas amizades eran moi importantes e queríana moito. Iso comprobeino cando escribín o libro. É unha biografía que nace da sororidade de todas elas. Non falei con todas as súas amigas, pero súa irmá, por exemplo, compartiu comigo partes da súa infancia moi importantes. Todas as persoas coas que falei foron moi xenerosas. Nunca saberei se este libro lle gustaría a Begoña Caamaño, pero o que si sei é que lle gustaría como foi escrito, e foi escrito desde a sororidade e o afecto das súas amizades. Sen a información que me deron, sería imposíbel escribir este libro. (…)”
