Marilar Aleixandre, escritora: “Ao Vákner pídolle que nos defenda”

Entrevista de P. Blanco e F. Rodríguez a Marilar Aleixandre en La Voz de Galicia:
“(…) – La Voz de Galicia (LVG): Tamén levou ao Vákner á súa obra A Vaca de Fisterra e a trabe de Alcatrán. Que ve nesta figura?
– Marilar Aleixandre (MA): Folclore e lendas son interesantes. O bispo Mártiros peregrinaba e el tiña que contar algo para dicir que era moi valente, un milhomes, e así relata que se atopou en Dumbría cunha especie de lobishome xigante. Loiadas [ri], iso non é cousa de agora das redes. Teño feito o Camiño, chegando a Fisterra, percorrín a pé moita da Costa da Morte, teño formación de zoóloga, e nunca vin lobishomes. Aínda así teño bastante simpatía por eles. Son moi seguidora de Antonio Reigosa, Xoán Ramiro Cuba e Xosé Miranda: no seu Dicionario dos seres míticos galegos aluden a el, e a que Mártiros o que atopou aquí eran comedores de peixe. Faime graza. No meu poema Comedores de cabezas toco iso, que algo que identifica ás xentes de Galicia é comer as cabezas dos peixes. Iso vino eu na casa do meu compañeiro, en Toba, Cee. Cheguei a Galicia con 25 anos e foime máis difícil aprender a comer cabezas de peixe que aprender o galego!
– LVG: En As malas mulleres ou en As bocas cosidas vostede conta a historia dos que non tiveron voz. E a versión do Vákner?
– MA: Pois igual hai que intentar falar con el, un destes días toca lúa chea. O lobishome non o é por vontade propia. Iso está na mitoloxía popular de moitos países e en novelas tan famosas como as de Harry Potter. Eu traducín o primeiro libro, que por certo por fin se vai reeditar agora. Hai aí un personaxe encantador, Remus Lupin, un dos bos, e é lobishome. Que lle pediría eu ao Vákner? Que nos defenda á xente da Costa da Morte. (…)”

Francisco Castro: “Faltaba unha editorial que apostase polo valor literario e non estivese pendente das esixencias do mercado”

Entrevista de Alba Prada Estévez a Francisco Castro en El Correo Gallego:
“(…) – El Correo Gallego (ECG): Despois de tantos anos ligado ao mundo editorial, que lle faltaba atopar no panorama galego para decidir poñer en marcha unha editorial propia como Moléculas?
– Francisco Castro (FC): Faltaba, creo eu, unha editorial como Moléculas. Dirixín a editorial Galaxia, que publicaba cento e pico de novidades ao ano, o que quere dicir que cada dous días e pouco estabamos sacando unha novidade. E faltaba unha editorial que non estivese pendente das esixencias do mercado, do que «se vende», e que apostase polo valor literario e polo coidado. Por iso lle chamamos «o refuxio dos libros bos». Temos un xeito de traballar bastante artesanal, de moita comunicación cos autores. Case analizamos cada palabra, cada coma, cada punto e coidamos a maquetación, coidamos todo.
– ECG: Vén de dirixir unha editorial histórica como Galaxia. Que aprendizaxes desa etapa están presentes agora en Moléculas e que cousas quería facer dun xeito diferente?
– FC: Aprendizaxes, todas. Eu tiven a gran honra de dirixir unha editorial inmensa na historia deste país como é Galaxia. Formeime aí como editor e aprendín moito, sobre todo de Víctor Freixanes, que foi o meu antecesor no cargo. Cada día con el era unha aprendizaxe. Pero tamén aprendín que a novela dun editor é o seu catálogo. Entón, ao non ter a presión comercial que ten unha editorial grande, un incorpora outro xeito de traballar, máis tranquilo. Non temos que ter vinte novidades para a campaña de Nadal, non temos que sacar este libro xa. Imos facelo amodo. Ese vai ser o gran cambio. (…)
– ECG: Di que queren publicar «libros que nós mesmos queiramos ler». Cal é o primeiro filtro que debe superar un manuscrito para entrar no catálogo de Moléculas?
– FC: Pode soar moi pomposo ou moi obvio, as dúas cousas, pero o criterio é a calidade. O grupo de persoas que lemos os exemplares, non só Inma López Silva máis eu, senón máis xente, buscamos iso. Ao non ter esa presión de «dar un pelotazo», podemos seleccionar un texto estupendo. Así que ese é o filtro: a calidade. Despois haberá libros que responderán no mercado e outros que non. Haberá outros dos que quizais teñamos un almacén cheo de exemplares que ninguén vai mercar, pero estaremos prestixiando o noso catálogo e estaremos dando voz e oportunidade a quen realmente nos ofrece un texto valioso. O filtro é que as persoas que lemos, liberadas desa tiranía de que hai que pagar nóminas e competir con outras editoriais, lemos doutra maneira. (…)”

Compostela: actividades do 5 e 6 de outubro na SELIC 2026

Betanzos: Obradoiro de creación literaria Atopar (e escribir) as historias (agochadas), con Xesús Fraga

Destacado

O Obradoiro de creación literaria Atopar (e escribir) as historias (agochadas) é unha iniciativa da Escola de Escritoras-es da AELG, actividade subvencionada pola Deputación da Coruña, coa colaboración da Libraría Biblos de Betanzos. Será impartido por Xesús Fraga, cunha sesión especial con Ángel de la Cruz.

Horarios e calendario:
De 17:00 a 20:00 h. os sábados:
– 24 e 31 de outubro
– 7, 14, 21 e 28 de novembro

De 17:00 a 19:00 h. o sábado:
– 12 de decembro

Todas as sesións terán lugar na Libraría Biblos (Rúa Santiago, 4), en Betanzos.

Hai 15 prazas para persoas maiores de 18 anos. A inscrición, gratuíta, realizarase, indicando nome e apelidos, xunto ao nome do obradoiro, enviado un correo electrónico a oficina@aelg.org. As solicitudes atenderanse por orde cronolóxica de chegada. A inscrición de cada persoa participante entenderase feita para o conxunto da actividade.

“Seica Michelangelo dicía que o seu traballo como artista era atopar a escultura oculta que xa había dentro dun bloque de mármore: limitábase a retirar o que sobraba. Ese materia prima súa era o resultado dun proceso metamórfico de varios millóns de anos que transforma o que noutrora eran cunchas mariñas en rocha caliza, que os procesos internos da terra acaban por converter en mármore. De igual xeito, tamén as historias nacen dun longo desenvolvemento no que se van sedimentando materiais diversos: o visto e o lido, o recordado e o esquecido, os mortos e os vivos. Igual que a actividade tectónica empurra do mármore ata sacalo á superficie, tamén eses compoñentes do relato acaban por agromar. E, sen ousar compararnos co mestre italiano, temos que ir buscando os personaxes e as historias para que vexan a luz. Facémolo coas ferramentas do oficio, pero tamén coa guía da intuición, que non é máis que aquilo que non sabiamos que sabiamos.”

Información sobre protección de datos
A responsábel do tratamento é a Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega. A finalidade do tratamento é a prestación do servizo que se detalla na solicitude ou actividade organizada. A base legal do tratamento é o cumprimento dunha obriga contractual na prestación dun servizo. Os seus datos conservaranse unicamente durante os prazos de prescrición legalmente aplicábeis. Pódense comunicar os seus datos a terceiras/os organizadoras/es ou colaboradoras/es da actividade. No caso de solicitar certificado de asistencia, os seus datos comunicaranse ao/á impartidor/a da actividade. Pode acceder, rectificar, suprimir os seus datos e nos casos determinados opoñerse ao tratamento, limitar o seu uso ou portar a outra/o responsábel. Tamén pode solicitar a tutela da Axencia Española de Protección de Datos ou presentar unha reclamación ante a mesma.

Compostela: actividades do 4 de outubro na SELIC 2026