Entrevista de Antón Escuredo a Lorena Souto en Nós Diario:
“(…) – Nós Diario (ND): “Son unha escritora de procesos demorados, en certa medida porque ao longo deses anos pasaron moitas outras cousas na miña vida”, recoñece Lorena Souto cando se lle pregunta polo espazo temporal que transcorre entre libro e libro. “Vivín no estranxeiro cinco anos, escribín e publiquei unha tese, mudei logo de país, traballei en cousas moi diversas e pasei por dúas oposicións”, agrega.
Coa escrita tamén realiza un proceso no que “os textos van collendo forma amodo”. Nel, indica, “ás veces son ideas que son como unha obsesión, mais até que queda un libro co que eu estea conforme hai moito proceso de expurgo e de cambio”. Neste sentido, compara ese momento da obra como “o levedar do pan até que está listo”.
O libro xorde como unha ampliación de Coleópteros, o seu anterior traballo, no que retrata un mundo onde non existen as palabras para entender o mundo que se representa e que está instalado no rural galego. “Agora, neste libro, miro máis como funciona a comunicación nese lugar onde se centra a poética até constatar que hai un código diferente que se basea noutras dinámicas comunicativas”, sinala a poeta. Así, na obra colle relevancia a interpretación dos silencios ou dos xestos.
“Hai un intento de comprender a comunicación máis aló do que se di explicitamente”, asegura Lorena Souto. Para tratalo remítese á súa propia familia, onde acha “situacións relevantes que non se verbalizan”. Con todo, a autora prefire “que cadaquén interprete e atope o que necesite”, polo que admite que os seus poemas “deixan bastante espazo para que quen lea colla o que se suxire”. (…)”
Arquivos do autor: asociacionescritoras-es
Compostela: presentación de Levantar a paletilla caída. Medicina integrada na tradición galega, de Lidia Mariño Ventoso
A Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega (AELG) rexeita o asasinato da poeta norteamericana Renée Nicole Good
A AELG reclama respecto para a súa memoria e denuncia o desprezo e a indignidade coa que foi tratada
A Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega (AELG) fai público o seu rexeitamento do asasinato da poeta norteamericana Renée Nicole Good. A autora, que recibiu en 2020 o prestixioso Premio da Academia de Poetas Americanos (Academy of American Poets Prize) polo poema “On Learning to Dissect fetal Pigs” (“Sobre aprender a diseccionar fetos de porco”), foi asasinada por un axente do Servicio de Inmigración e Control de Aduanas dos Estados Unidos (ICE), que formaba parte dos efectivos enviados pola administración de Trump a Minneapolis.
Ao mesmo tempo, a AELG reclama respecto para a súa memoria e denuncia o desprezo e a indignidade coa que foi tratada, cando o propio presidente Trump, sen datos sobre ela, se apresurou a colocarse do lado do axente que disparou, xustificando o sucedido baixo o pretexto de ser ela “unha axitadora profesional”, segundo a súas propias palabras.
Porén, se Renée Nicole Good tiña algunha transcendencia social, era pola súa faceta literaria.
As reaccións contra este asasinato levaron a centos de persoas a se mobilizar ante edificios oficiais esixindo a investigación do sucedido e reclamando que se elimine a forza en operacións sobre migración. Unhas mobilizacións que xa se estenderon a outras cidades dos EUA. O propio alcalde de Minneapolis e o gobernador de Minnesota rexeitaron as explicacións oficiais que falan de que tentou atropelar un axente e denunciaron o que está a suceder neste momento nos Estados Unidos. Desde alí chegan novas preocupantes, porque as persoas séntense angustiadas, perseguidas e censuradas.
A AELG solidarízase co pobo norteamericano que padece estes excesos e nomeadamente co colectivo de escritores e escritoras. Nas redes sociais unha imaxe de Renée Nicole Good figura acompañada das seguintes frases:
A plena luz do día
A sangue frío
Por aqueles que ocultan os seus rostros
Detrás de corazóns fríos.
Aquí pode lerse un poema da autora traducido por Antonio Manuel Fraga, a quen agradecemos a autorización para a súa publicación:
Sobre aprender a diseccionar fetos de porco
quero recuperar as miñas randeeiras,
solpores solipsistas,
e sons da selva costeira que son tercetos de carricantas e pentámetros
das patas peludas das
cascudas.
doei biblias a tendas de segunda man
(esmagueinas en bolsas de lixo de plástico cunha lámpada de sal ácido do Himalaia
as biblias posbautismais, as que foron arrincadas nas esquinas das rúas das mans carnosas dos fanáticos, as
simplificadas, doadas de ler, parasitarias):
lembro máis o cheiro esvaradío a goma das imaxes brillantes dos manuais de bioloxía; queimaban os pelos
dentro das miñas ventas,
e o sal e a tinta que se pegaban ás palmas das mans.
baixo recortes da lúa ás dúas e corenta e cinco da madrugada estudo e repito
ribosoma
endoplasmático—
ácido láctico
estame…
no IHOP da esquina de Powers e Stetson Hills—
repetín e esborrancheino até que foi abríndose camiño e ficou estancado nalgún lugar ao que xa non sei sinalar, talvez
no meu ventre—
talvez alí, entre o páncreas e o intestino groso, estea o regato
insignificante da miña alma.
é a regra coa que agora reduzo todas as cousas; de bordes duros e
restelados polo coñecemento que
adoitaba sentar, un pano sobre a fronte febril.
podo deixalos a ambos en paz? Esta fe voluble e esta ciencia universitaria que
apupa desde o fondo da
aula.
agora non podo crelo—
que a Biblia o Corán e o Bhagavad Gita me están colocando os guechos longos
detrás da orella como adoitaba facelo mamá,
e exhalando pola boca "facede sitio para a marabilla"—
todo o meu entendimento escorrega polo queixo até o peito e
resúmese en:
a vida é simplemente
o óvulo e o espermatozoide
e onde se atopan eses dous
e con que frecuencia e con que éxito
e o que alí morre.
Renée Nicole Macklin-Good
A Coruña: presentación de O rumor do distante, de Cesáreo Sánchez Iglesias
“O 12 de xaneiro, ás 20:00 horas, na A. C. Alexandre Bóveda da Coruña (Rúa Santo André, 36, 1º), terá lugar a presentación de O rumor do distante, de Cesáreo Sánchez Iglesias, publicado por Laiovento. O autor estará acompañado no acto por Estíbaliz Espinosa.
As humildes trazas dos camiños, comunicando a montaña e o mar, ao longo da historia da Galiza, vertebraron a cultura de noso e a xeografía de parte de Europa. Trouxeron a camiñantes coa súa cultura e a súa visión do mundo e levaron de retorno á súa terra a ollada marabillada polas imaxes do sagrado, dunha terra e dun pobo cunha cultura milenaria.
Este longo poema que percorre os sete camiños (6+1) foi escrito paralelamente aos traballos do autor na protección do patrimonio cultural galego. Coa delimitación das súas trazas, o poeta inicia a súa escrita, constatando que somos un dos pobos que máis humanizou a natureza, nun titánico traballo de séculos, sedimentando o ser que nos constitúe, dando nomes a lugares que significan e son o noso ADN, e que neste poemario, que obtivo o XX Premio Esquío de Poesía en Lingua Galega, foron habitados da poesía.
Ao ollar cara atrás vemos os camiños submersos na banalización do seu significado cultural. Hoxe, ollamos como a nosa terra segue a se desangrar nunha silente extenuación que destrúe o noso patrimonio cultural. Se permitimos a deshumanización da nosa terra desaparecerá aquilo que anainou a nosa identidade. Este proceso invisible de aculturación, alén do espolio económico, fainos parte dun proceso de destrución do patrimonio natural, con minas que arrincan a dourada entraña, envelenando as augas até nos converter nunha estéril terra morta.
Cesáreo Sánchez Iglesias (Dadín-Irixo, 1951) é autor dunha ampla obra, principiada en 1978 con Silencios e conversas de inverno. Estudou Arquitectura Técnica e Socioloxía e Ciencias Políticas en Madrid e foi un dos fundadores da Agrupación Cultural Lóstrego, que presidiu. Continuou a manter unha posición dinámica dentro da creación do movemento asociativo cultural durante a transición. Foi presidente da A. C. Alexandre Bóveda e director de Edicións A Nosa Terra. Desde 2005 é o presidente da AELG.”
Compostela: visita guiada Memorias dun neno labrego no Museo do Pobo Galego, o 14 de xaneiro
Bases dos VII Premios Mil Primaveras 2025
Araño (Rianxo): presentación de Ríos de mosaicos, de Ramón Torrado Romero
O agasallo da Madriña
Desde Radiofusión:
“Emprazada no medio dos furacáns da vida, a nosa conciencia é como unha chama que en calquera momento pode apagarse. Máis, con todo, é fundamental coidar desa chama, xa que incluso a penumbra vólvese visible grazas a ela. Deste vulnerable punto de luz empapado dunha escuridade matricial, desa fráxil e marabillosa condición humana, a do autor e a de todos, fálanos esta serie de obras.
Conversa con Eugenia Sanmartín e Antonio Tizón sobre Madriña.
O profesor Benito Arbaizar conclúe así unha documentada analise da novela de Antonio Tizón Madriña publicada pola Editorial Elvira. Este libro pecha a pentaloxía do inspector Sánchez Pereiro, obras do xénero negro co pano de fondo da enfermedade mental. Pechou a serie ainda que nos seus próximos traballos tamén se abordarán os transtornos mentais. Tizón escoita moitas barbaridades sobre este tipo de enfermedades.”!”
Lugo: lançamento de Erótica é a alma das cereijas, de Adela Figueroa Panisse
A Coruña: estrea de Ninguén tira fotos nos enterros, de Carlota Mosquera, o 16 de xaneiro
Destacado
O 16 de xaneiro de 2026, ás 20:30 horas, no Teatro Rosalía de Castro da Coruña, terá lugar a estrea absoluta de Ninguén tira fotos nos enterros, de Carlota Mosquera, proposta premiada no VII Festival Pezas dun Teatro do Porvir 2024: Galiza + Portugal, no marco da IX Xornada da Sección de Literatura Dramática.
As entradas poden conseguirse aquí.
