II Encontro do Livro Galego, o 30 de abril

Desde Youtube.

Projeto Livro Galego

Compostela: Unha conversa sobre as interaccións entre a ciencia e a creatividade artística pon o colofón a Instrumentos de Visión, o 20 de setembro

A exposición Instrumentos de Visión, do artista Armin Linke, finaliza este sábado 21 de setembro a súa estadía na Igrexa da Universidade de Santiago de Compostela, despois de superar as 40.000 visitas desde a súa apertura, o pasado 21 de xuño. No serán do venres 20, ás 20.00 horas, e como colofón á mostra, terá lugar na propia igrexa a conversa Lóxicas científicas e creatividades artísticas. Referencias e interaccións, na que se abordará a influencia das achegas da física de partículas á sociedade no relativo ás narrativas contemporáneas.
Neste encontro tomarán a palabra o director do IGFAE, Carlos Salgado, o escritor e crítico literario Mario Regueira, a psiquiatra Iria Veiga e a coordinadora da exposición, Natalia Poncela, que conducirá a conversa. Esta actividade está realizada en colaboración coa Asociación Galega da Crítica. A entrada será libre. Antes, o xoves 19, ás 19.00 horas, terá lugar a última das visitas guiadas á exposición. É preciso rexistro previo, que pode facerse a través da páxina web da exposición. Esta actividade realízase co apoio de Horta Coslada.
Instrumentos de Visión compila máis de 20 anos de traballo do fotógrafo e cineasta Armin Linke (Milán, 1966), a partir da observación das investigacións realizadas en grandes infraestruturas experimentais como o CERN, o Laboratori Nazionali di Gran Sasso (L’Aquila, Italia), ou o Institute for Quantum Optics and Quantum Information (IQOQI), de Innsbruck (Austria). Para esta ocasión, Armin Linke realizou unha serie de obras nas que se recolle o labor científico do persoal do IGFAE, presente nalgunha das máis importantes colaboracións científicas internacionais en física de partículas, como o experimento LHCb do CERN.
Este proxecto está comisariado por Mónica Bello (Santiago de Compostela, 1973), directora de Arts at CERN, o programa de arte desta organización científica, e conmemora a dobre efeméride do 25º aniversario do IGFAE e os 70 anos da fundación do CERN, a Organización Europea para a Investigación Nuclear. Enmárcase, ademais, na aposta realizada nos últimos anos polo ArtLab do IGFAE, co obxectivo de abrir novos espazos de conexión coa sociedade, contribuíndo ao diálogo entre a arte contemporánea e as diversas liñas de investigación do IGFAE. (…)

Compostela: actividades do 8 de xuño na SELIC 2024 (na Quintana)

Antón Lopo e Manuel Veiga, gañadores dos Premios da Crítica en poesía e narrativa

Desde Nós Diario:
“O Premio da Crítica en Lingua Galega, galardón que cada ano concede a Asociación Española de Críticos Literarios, recae este ano en Manuel Veiga Taboada no apartado de narrativa, pola novela Perder as bestas (Xerais, 2023), e no tamén xornalista e escritor Antón Lopo na categoría de poesía, pola obra Diarios / 1. Azul Monforte (Espiral Maior, 2023). Nunha nota de prensa, da obra de Veiga destaca o xurado que “nunha comarca fronteiriza, a novela descóbrenos un dos episodios máis silenciados da historia da posguerra na Galiza, a actuación das ‘contrapartidas’, grupos paramilitares promovidos polo Goberno que pretendían sementar o terror entre a poboación para desprestixiar a guerrilla e rematar con ela”.
Nun escenario “dominado pola natureza e pola violencia sen paliativos”, salientan que Veiga emprega un “estilo minimalista, de altísima eficacia grazas a un poderoso traballo de selección léxica”, para achegarnos a un grupo de seres anónimos, cunha vidas que aparecen “condicionadas polo medo, a precariedade e a obrigada (e perturbadora) convivencia con individuos que ostentan o poder malia a ser refugallo humano”. Deste modo, din, a novela representa unha nova visión da posguerra e da historia da guerrilla (os fuxidos), “pero tamén das formas posíbeis de identificación entre os seres humanos e a terra”. (…)
Por outra parte, sobre o galardón concedido a Lopo, precisan que “a través da estrutura do diario que, en ocasións, dialoga coas memorias doutras autorías como Jordi Esteva ou Rafael Chirbes, reflíctese a morte da nai e, por extensión, todas as mortes”. “A experiencia estimula a reflexión sobre a evolución dos coidados e o lastre que supón a convivencia, sobre todo na mocidade. A fuxida é unha obriga que se materializa nas viaxes e se razoa na madurez, cando a conversa e a escritura se encamiñan cara á reconciliación”, enxalzan.
“O esforzo por comprender as lembranzas que abrollan cando finaliza a vida da nai vértese desde a progresión propia da narrativa e o lirismo das imaxes. Impacta a sinceridade do eu lírico, a procura de varios estratos de lectura a través da experimentación discursiva e os finais escintilantes, próximos á revelación”, engaden. (…)”