Entrevista a María Xosé Queizán: “Unha cousa é aprender idiomas e outra é perder o propio”

A idea lanzada desde instancias españolistas contra as outras linguas peninsulares, e esa falacia de que corría perigo o español, callou en mentalidades obtusas e conservadoras. De aí nace Galicia Bilingüe, que realmente aspira á Galicia monolingüe. Este brodio encontra un caldo de cultivo excelente no novo PP galego, que ten os ollos postos en Madrid. De non ser así, decataríanse que non pode existir unha Xunta de Galicia de non haber unha nación con estrutura e lingua propia. Como se pode dirixir unha Galicia trilingüe? Unha cousa é aprender idiomas e outra é perder o propio e equiparalo ao resto das linguas.

Entrevista de Manuel Vidal Villaverde a María Xosé Queizán. Ler entrevista completa en Galicia Hoxe.

Entrevista a María Reimóndez: “A pobreza é un sistema político”

Que desfeitas viviu vostede?
Pois en concreto un, cando foi o tsunami, porque as persoas que tomaban as decisións non tiñan nin puñeteira idea de onde estaban a traballar. Nós coordinámonos co goberno e coas organizacións que facían campañas de vacinacións, etc. E vimos a desfeita de quen non se coordinou en absoluto, vacinou varias veces, distribuíu cousas innecesarias, compresas que ningunha muller sabía usar, porque empregan trapos, e moitas outras cousas. É un gasto de cartos e, moito máis grave, unha falta de respecto porque no momento en que unhas persoas se vén nunha situación tan vulnerábel teñen que restituír a súa capacidade de decisión.

Pódese axudar a cambiar o mundo desde unha organización como Implicad@s?
Nós levamos doce anos demostrando que si. Os impactos pódense medir de moitas maneiras, pódense medir nos países do sur, nos lugares onde traballamos, dunha forma tanxíbel. Ao cabo deste tempo traballamos aproximadamente con duascentas trinta mil persoas e os cambios na vida de cada unha delas creo que xa pagan a pena o esforzo. Pero a parte diso, desde a filosofía máis fidedigna da organización, para nós tamén é realmente importante é facer o cambio aquí, porque son as nosas maneiras de pensar e de actuar as que están causando a pobreza.

Ler entrevista completa a María Reimóndez en El Correo Gallego.

Entrevista a Francisco López-Barxas: “A única literatura galega é a literatura escrita en galego”

É partidario de abrir as axudas á creación en castelán?
Creación en castelán?

Literatura en castelán, por exemplo.
Eu son contrario a que non poidan convivir o teatro en galego e o teatro en castelán, a que o Centro Dramático Galego non poida representar a Valle-Inclán. Estes días estamos vendo en La 2 de Televisión Española as Comedias bárbaras, e que non as poidamos ver na Televisión de Galicia… Iso non o entendo. É evidente que Valle-Inclán non pertence á literatura galega, pero si á cultura galega. Galicia é ás veces máis coñecida internacionalmente por autores que escriben en castelán que pola obra de escritores que escriben, ou escribimos, en galego. O Ministerio de Cultura ten axudas para a creación literaria en castelán e nós témolas para o libro galego, sen maximalismos, pero a xente é libre de escribir no que queira. Non esquezamos que quen fixo máis polo libro catalán foron os autores de alí que escriben en castelán.

Si, pero alí a ferida tampouco estiñou de todo. Non hai demasiado que se enlearon nunha polémica pola nómina de autores que debían representar a Cataluña en Frankfurt. O exemplo de Valle-Inclán é bo, pero tamén enganoso.
Dáme igual Valle-Inclán ou Camba ou Pardo Bazán ou Fernández Flórez. Falo de escritores universais que empregaron exclusivamente o castelán. Penso por exemplo en Morriña, de Pardo Bazán, ou El bosque animado, de Fernández Flórez, obras onde Galicia está moi presente a través da descrición de personaxes, de caracteres, ás veces moito mellor que a través da propia lingua. Pero insisto, non quero que haxa dúbidas: para min, a única literatura galega é a literatura escrita en galego.

Entrevista de Iago Martínez a Francisco López-Barxas, Director Xeral de Promoción e Difusión da Cultura da Xunta de Galicia. Ler texto completo en Xornal de Galicia.