Charo Lopes, XXIII premio González Garcés de Poesía

Desde a Deputación da Coruña:
“Charo Lopes (Boiro, 1988) é a gañadora do XXIII Premio González Garcés de Poesía, convocado pola Deputación da Coruña, coa obra O diálogo das siamesas, presentada baixo o seudónimo de María Dolores Oliveira.
A deputada de Cultura, Natividade González, presidiu o xurado, formado por autoras e autores galegos de recoñecido prestixio e que representan diferentes xeracións da poesía galega actual: Marta Dacosta, Daniel Salgado, Silvia Penas, Jesús Castro e Estíbaliz Espinosa Río. Como secretaria actuou Manuela Muñiz Souto, xefa da área provincial de Cultura.
Da obra premiada, das 72 que concorreron ao certame, o xurado destacou que é “un relato actual do mundo, do presente, que supera a experiencia persoal, o cotián e os grandes temas con eficacia”. O comité avaliador valou “a construción dunha voz bicéfala con retranca e humor negro que indaga na dualidade, na negociación interna”. “A través dun corpo compartido”, salientou, “a autora consigue unha translación do eu ao colectivo, nun conxunto de poemas formalmente ben articulado, con amplos rexistros e carácter, con moi bo manexo da repetición e catalogación dos seus elementos”. (…)”

A poeta Estíbaliz Espinosa ante a eclipse: “Levo anos traballando esa trenza cósmica de poesía que mira ao ceo, así que ando con textos e merlos na cabeza”

Entrevista de Claudia Varela Lourido a Estíbaliz Espinosa en Xornal da Coruña:
“(…) – Xornal da Coruña (XC): egundo a túa perspectiva, que ten unha eclipse que leva fascinando á humanidade desde hai milleiros de anos?
– Estíbaliz Espinosa (EE): Unha eclipse, hoxe, é un mecanismo celeste que nos lembra que non todo o que vemos é o que parece. Fascina porque, segundo a perspectiva que tomemos, varía o que acontece: nós vemos unha superposición aquí, pero no resto do mundo será un solpor normal de mércores. E desde certo lugar do espazo veriamos tres corpos aliñados, Sol, Lúa e Terra (unha sicixia). Hai milleiros de anos non é que fosen máis parvos: xa sabían que as eclipses eran cousa da Lúa e o Sol. Convidada nunha charla no Planetario, o director dos Museos científicos coruñeses, Marcos Pérez, lanzaba unha gran cuestión: como é que, sabéndoo de sobra, se entregaban igual ao mito e ao rito? Non sei se a resposta é esa idea de que sen un relato, sen unha ficción que nos confira sentido, dá igual saber a verdade. O relato que nos contamos a nós mesmos impórtanos moito. (…)
– XC: Hai algún texto ou composición que che veña á cabeza cando pensas nunha eclipse?
– EE: Levo meses lendo e escribindo sobre eclipses, abofé que moitas! Acabo de rematar un Observatorio de ideas e textos de literatura e astronomía en Compostela, e vimos desde Arquíloco de Paros a Annie Dillard ou Deborah García Bello. Levo anos traballando esa trenza cósmica de poesía que mira ao ceo, así que ando con textos e merlos na cabeza: os de Dickinson, Cunqueiro, Billy Collins, os da antiga China… e cancións como a morna Eclipse ou Black Hole Sun, de Soundgarden (que non fala de eclipse ningunha). Pero nas dúas horas de parcialidade e no minuto de totalidade, só quero mirar o mundo como cando nena. Sereino. Estarei cos meus, e terei na cabeza, máis que poemas, o tacto das mans dos que se me foron antes e aínda evoco acotío. Que me gustaría vivilo con eles, contárllelo. Na cabeza só teño o gran poema do espazotempo. Os poemas dobran e furan as páxinas como buracos de verme, comunican esta eclipse de hoxe con aquel adxectivo dunha tarde de hai anos, con eles.
– XC: Cres que a eclipse vai potenciar que a xente reconecte coa natureza?
– EE: Faime graza a expresión reconectar coa natureza. Xa nos pensamos como cyborgs, sempre conectados a algo, ou ben o móbil, ou ben textos biónicos ou ben a Natureza… pero sempre con cables soltos, non? Somos parte da Natureza e estamos conectados a ela, nese sentido, o que a ela lle facemos sempre nolo facemos a nós. Supoño que a reconsideración romántica (ollo, romántica de Romanticismo europeo, non do sentido romántico popular) ou nostálxica da Natureza sempre está aí, porque no fondo nunca desconectamos de todo. Non é tanto unha reconexión como ver que vivimos á intemperie nun “pelouro que roda”, que diría Rosalía (a nosa). (…)”

A Coruña: actividades do 9 de agosto na Feira do Libro 2026

A Coruña: actividades do 7 de agosto na Feira do Libro 2026

Última sesión do Observatorio de Ideas e Textos sobre Astronomía, guiado por Estíbaliz Espinosa, en Compostela

O sábado 1 de agosto, desde as 12:30 horas, na Libraría Pedreira (Rúa do Home Santo, 55), en Santiago de Compostela, terá lugar a última sesión do Observatorio de Ideas e Textos sobre Astronomía, guiado por Estíbaliz Espinosa, nunha iniciativa da AELG que contou co apoio do Concello de Santiago de Compostela. No acto terá lugar a lectura de varios textos creados polas persoas participantes no Observatorio. Haberá acceso libre, até completar a capacidade do local, para quen queira estar entre o público.

Compostela: última sesión do Observatorio de Ideas e Textos sobre Astronomía, guiado por Estíbaliz Espinosa

O sábado 1 de agosto, desde as 12:30 horas, na Libraría Pedreira (Rúa do Home Santo, 55), en Santiago de Compostela, terá lugar a última sesión do Observatorio de Ideas e Textos sobre Astronomía, guiado por Estíbaliz Espinosa, nunha iniciativa da AELG que contou co apoio do Concello de Santiago de Compostela. No acto terá lugar a lectura de varios textos creados polas persoas participantes no Observatorio. Haberá acceso libre, até completar a capacidade do local, para quen queira estar entre o público.

Feira do Libro da Coruña 2026

O programa pode consultarse aquí.