Miguel Anxo Fernán-Vello gaña o VI Premio de poesía Florencio Delgado Gurriarán

Desde Somos Comarca:
“O Barco acolleu o sábado 20 de setembro unha noite de homenaxe á poesía no Teatro Lauro Olmo do Barco, onde se entregou o VI Premio de Poesía Florencio Delgado Gurriarán dotado con 3.000 euros. O galardón recaeu no escritor Miguel Anxo Fernán Vello, que se impuxo coa obra A porta da casa que se abre, nun certame que tamén tivo como finalistas ás autoras Cristina Ferreiro (A casa de barro) e Saray Rodríguez Pérez (Deixará de pasar algún día).
A cerimonia, que este ano tivo carácter solidario e por primeira vez contou cun prezo simbólico de entrada (5 euros), destinou a súa recadación a iniciativas de recuperación ecolóxica nas zonas queimadas polos incendios forestais no verán na comarca.
O nome do gañador foi anunciado polo alcalde do Barco, Aurentino Alonso, e pola concelleira de Cultura, Margarida Pizcueta, nun acto presentado pola actriz Iria Pinheiro e o músico Davide González. Ambos deron vida ao evento cunha posta en escena íntima e artística que combinou poesía, música e moito humor.
Segundo o xurado —composto por Emma Pedreira, Inma Núñez e Aleixandre Lago (gañador da edición anterior)—, a obra premiada destaca “pola súa intensidade lírica, imaxes evocadoras e a súa capacidade de emocionar ao lector”. Durante a súa intervención, Pedreira fixo referencia á traxedia ambiental vivida recentemente nos montes de Valdeorras e expresou o seu desexo de que “o vento semente esperanza e flores no futuro desta terra”.
O público asistente, entre os que se atopaban os alcaldes de Vilamartín, Enrique Álvarez, e Petín, Raquel Bautista, recibiu como detalle unhas bolsas con landras e castañas recollidas polos veciños de Alixo e Rubiá, simbolizando o compromiso coa reforestación e co medio ambiente.
Os poemas finalistas foron recitados en escena polos seus propios autores, agás no caso de Cristina Ferreiro, quen enviou un vídeo por non poder asistir ao acto. No seu discurso de agradecemento, Miguel Anxo Fernán Vello evocou a figura de Florencio Delgado Gurriarán e condenou “o xenocidio do pobo palestino por parte de Israel”. (…)”

Ponte Vedra: IV Jornada de Estudo Clara Corbelhe, o 4 de outubro: “Culturas políticas no contexto galego: mudanças, limites, contradições”

“As culturas políticas não apenas refletem a realidade política, mas também a constituem e limitam as transformações possíveis dentro dela. Ao moldarem os horizontes de possibilidade e estruturarem os valores, crenças e percepções coletivas sobre o que é considerado legítimo, desejável ou sequer pensável, as culturas políticas também condicionam as práticas políticas, podendo chegar a reproduzir determinadas estruturas de poder.
A IV Jornada de Estudo Clara Corbelhe estará dedicada ao conceito de «culturas políticas» em relação a diversos movimentos emancipatórios na Galiza, com especial atenção aos seus limites e contradições. Entre os objetivos do encontro está o de fomentar um debate crítico e interdisciplinar sobre vários eixos centrais, profundamente interligados. Entre estes, destacamos as culturas de politização entre as pessoas jovens na Galiza dos oitenta e noventa até hoje; as estratégias para manter vivas as culturas de confronto contra as múltiplas formas de violência capitalista e assimilação cultural; o arquivo e transformações relacionados com os cenários e práticas de politização; e as mudanças nas culturas políticas no entorno rural. Ao explorar essas dimensões de forma integrada (embora intuitiva ou experiencial neste primeiro encontro), a IV Jornada de Estudo Clara Corbelhe visa contribuir para uma compreensão mais profunda das dinâmicas políticas galegas contemporâneas e das possibilidades — e tensões — que se abrem no campo da emancipação social e nacional.

PROGRAMA

10:00 Boas-vindas: “Culturas políticas galegas: transmissão, valores e saber-fazer”
Relator: Antom Santos
10:30-12:00 Conferência inaugural: “Culturas políticas e minorias nacionalistas galegas do final do século XX: Uma aproximação historiográfica”
Relator: Mario San Martín Alonso
12:00-12:30 Café
12:30-14:00 Sessão 1: “Esperança movimentista, Nova Política e culturas de combate: experiências galegas no primeiro quarto do século XXI”
Relatoras: David Rodríguez, Maria Osório (intervenção escrita em colaboração com Maria Frá Bagaria e Charo Lopes)
Moderadora: Élia Lago
14:00-15:00 Jantar
16:00-17:30 Sessão 2: “Cenários e práticas de politização: festivais, música, desporto”
Relatores: Xián Naia, Xavier Sánchez Pazos
Moderadora: Carolina Cunqueiro
17:30-18:00 Café
18:00-19:30 Leitura guiada de “El problema agrário de Galicia: otro proceso de cambio por derribo” (1981) de José Antonio Durán
Relator: Bruno Esperante”

Toda a informação aqui.”

Lugo: presentación de Benu Zula e a Unicornia Branca, de Ánxela Gracián

Iria Morgade Valcárcel, historiadora: “O activismo pola memoria cuestiona o sistema político, que non foi de ruptura”

Entrevista de Xacobe Ferreiro a Iria Morgade Valcárcel en Nós Diario:
“(…) – Nós Diario: Como foi o proceso de recuperación de memoria democrática após a morte de Franco e que a actividades se desenvolveron nese sentido?
– Iria Morgade: A investigación amosa, en contra do relato dominante, que afirma que tras a morte de Franco se desenvolveu un consenso sobre o esquecemento ou do discurso sobre o pacto de silencio, que si existiu memoria. En definitiva, ambas as lecturas da transición negaron a existencia da memoria traumática no espazo público, tras a morte do ditador. O traballo certifica que nos primeiros 10 anos posteriores á morte de Franco desenvolvéronse accións memorialísticas. Neste sentido, a investigación arroxou o coñecemento dun rico ecosistema de accións da memoria cun rexistro de máis de 300 iniciativas, o que constata a existencia dun desexo de recordo nun tempo definido como o do esquecemento e do silencio. O que negou o relato do esquecemento foi a existencia de memoria. Parecía que non había nada, pero isto non era así. Os que fixeron memoria actuaron nunhas circunstancias moi complicadas, porque estaban cuestionando o relato dominante e porque a memoria cuestiona un sistema político que non foi de ruptura.
A represión contra o movemento da memoria foi moi dura neses anos, chegando a prohibirse a homenaxe a Bóveda en 1976. (…)”