Desde Galaxia:
“O dramaturgo Carlos Labraña gaña o IX Premio de Textos Teatrais Roberto Vidal Bolaño pola obra Sós, segundo acordou por unanimidade o xurado reunido o pasado 21 de maio de 2026 na Biblioteca do IES Ribeira do Louro, no Porriño.
O xurado, integrado por Iván Caloto, Pepa Barreiro, Delio García Represas e Raquel Castro, destacou da peza “que sexa unha obra que aborda un tema de actualidade, a guerra, con especial tenrura e sensibilidade; ademais de pola súa linguaxe poética, escrita cun delicado coidado da lingua”.
Na acta do fallo tamén se subliña que “a dramaturxia xoga cunha estrutura que separa o universo íntimo e o máis social dándolle relevancia a partes iguais e as anotación son en realidade poemas que transmiten un sentimento profundo que te leva á reflexión”.
O xurado considerou ademais que se trata “dunha obra moi acaída para o público xuvenil pola temática actual que trata, tanto para a súa representación como para a súa lectura”. (…)”
Arquivos da etiqueta: Carlos Labraña
Compostela: presentación de As humidades, de Alba Tomé
Presentación de As humidades, de Alba Tomé, en Compostela
Compostela: presentación dos Cadernos de Gres
Presentación dos Cadernos de Gres, en Compostela
Compostela: Día Mundial do Teatro. Charla-obradoiro con Carlos Labraña
Desde El Corte Inglés de Santiago de Compostela:
“No marco da celebración internacional do teatro, conmemorando o Día Mundial das Artes Escénicas para a Infancia e a Mocidade (20 de marzo) e o Día Mundial do Teatro (27 de marzo), Ámbito Cultural de Santiago organiza unha actividade especial destinada a achegar o teatro aos máis novos, o 25 de marzo, ás 11:30 h., na Sala Ámbito Cultural de El Corte Inglés de Santiago de Compostela, Carlos Labraña manterá un encontro cuxo obxectivo é achegar o teatro aos escolares mediante unha sesión lúdica, participativa e formativa que permita ao alumnado descubrir a literatura dramática desde dentro: escoitándoa, interpretándoa e gozándoa. A esa sesión asistirá alumnado do Colexio Alca, convidados especialmente para participar nesta actividade vivencial.”
Día Mundial do Teatro. Charla-obradoiro con Carlos Labraña, en Compostela
Desde El Corte Inglés de Santiago de Compostela:
“No marco da celebración internacional do teatro, conmemorando o Día Mundial das Artes Escénicas para a Infancia e a Mocidade (20 de marzo) e o Día Mundial do Teatro (27 de marzo), Ámbito Cultural de Santiago organiza unha actividade especial destinada a achegar o teatro aos máis novos, o 25 de marzo, ás 11:30 h., na Sala Ámbito Cultural de El Corte Inglés de Santiago de Compostela, Carlos Labraña manterá un encontro cuxo obxectivo é achegar o teatro aos escolares mediante unha sesión lúdica, participativa e formativa que permita ao alumnado descubrir a literatura dramática desde dentro: escoitándoa, interpretándoa e gozándoa. A esa sesión asistirá alumnado do Colexio Alca, convidados especialmente para participar nesta actividade vivencial.”
Carlos Labraña presenta ‘O carteiro de Ximaraos’: “Hai que manter vínculos entre xeracións porque podemos aprender moito das persoas maiores”
Entrevista de Sergio Casal a Carlos Labraña en Nós Diario:
“(…) – Nós Diario (ND): Que o inspirou para crear a relación entre Xoán e o seu avó en O carteiro de Ximaraos?
– Carlos Labraña (CL): Esta é a miña obra máis persoal, porque hai moitos elementos autobiográficos nela. A obra vai da enfermidade de alzhéimer do avó de Xoán. No libro reflicto, por un lado, a enfermidade que tivo a miña nai e as diferentes fases da mesma e, por outro, a historia do meu pai, que traballaba en Correos en Cedeira (Ferrolterra). A conexión entre Xoán e seu avó é moi forte e reflicte un pouco a que tiña eu co meu pai.
– ND: Como traballa o tema da doenza e o coidado familiar nun texto teatral dirixido á mocidade?
– CL: Na miña escrita toco temas moi delicados porque penso que á rapazada se lle pode falar de todo, con moita sensibilidade e poesía, pero pódese falar de todo. Elas e eles son moito máis intelixentes do que poden pensar os adultos e son conscientes do que sucede ao seu arredor. Neste caso en concreto, introducín o tema e a figura da coidadora porque me parecía moi importante e, a día de hoxe, aínda recae nas familias, especialmente nas mulleres. (…)”






