
Arquivos da etiqueta: Faro de Vigo
Carmen Villar Alonso recibe o XXIII Premio Afundación de Xornalismo Fernández del Riego
Desde Afundación:
“Afundación, a Obra Social de ABANCA, celebrou na Sede Afundación Pontevedra o acto de entrega do XXIII Premio Afundación de Xornalismo Fernández del Riego, outorgado a Carmen Villar Alonso por «E, de súpeto, as mans», publicado en Faro de Vigo o 5 de outubro do 2025.
Acompañaron a premiada, ademais das outras dúas persoas finalistas, Antía Yáñez e Ricardo Colmenero, obsequiadas con dous mil euros cada unha, o director xerente de Afundación, Pedro Otero Espinar; e as persoas integrantes do xurado: Víctor Freixanes, presidente; Fina Casalderrey, vogal; Rexina Vega, vogal; Gloria Rodríguez López, vogal; Xosé Carlos Caneiro, vogal; e Carlos Valle, secretario.
Desde Afundación, incidiu o seu director xerente, Pedro Otero Espinar, en que «con cada edición deste galardón que convocamos, contribuímos a dinamizar o panorama cultural de Galicia, e iso, para nós, significa materializar un dos nosos compromisos estratéxicos, un desafío especialmente esixente dada a conxuntura de recoñecemento que estamos a vivir na última década, na que a produción narrativa, poética, ensaística, dramática, investigadora e xornalística de Galicia está recibindo os máis distinguidos galardóns no conxunto de España». Pedro Otero quixo, ademais, remarcar os «parabéns por esta distinción ás tres persoas finalistas na edición con maior récord de participación, porque a concorrencia tan constante a este certame reflicte o interese por unha prensa de calidade e en galego, que, da man dos novos e experimentados valores das nosas letras, procura satisfacer as demandas esixentes da sociedade».
A continuación, o presidente do xurado, Víctor Freixanes, destacou o compromiso de Afundación coa cultura e quixo acentuar o valor do «de traballos moi intensos e dunha exquisita calidade na escrita. En nome do xurado, grazas a Afundación, que promove e mantén este premio e que ademais o dotou de máis recursos económicos. É un privilexio que Afundación dinamice un premio tan necesario coma este. Moitas grazas á Obra Social ABANCA».
Carmen Villar Alonso quixo destacar o seu agradecemento a todos os axentes deste galardón. «Moitas grazas a Afundación por convocar e organizar un premio coma este que eleva, dignifica e coloca o galego e o xornalismo no sitio que lle corresponde e moitas grazas ao Faro de Vigo, que cada mes me permite chegar ao público a través das súas páxinas. No meu texto falo das mans, desas mans que detrás teñen persoas. Son vontades as que moven esas mans. E a palabra, a través da cultura, a través da educación, contribúe a formar esas persoas, e incluso a deformalas moitas veces. Por iso mesmo, anímonos a que sexamos responsables no uso da palabra para construír un mundo mellor, un mundo no que sexa posible termos un futuro compartido en condicións de igualdade, nunha época tan complicada e chea de conflitos como é a actual. A palabra importa. E desexaría que a xente que vén despois de nós nos agradeza o que fixemos e que non nos teña que reprochar nada. Con estas mans e estas ideas tracei esta columna. Moitísimas grazas por considerala digna».”
Charla-coloquio arredor da Guía de Galicia de Ramón Otero Pedrayo, en edición de Manuel Gago, en Vigo
Sonia Villapol: “O cerebro aprende mellor cando algo esperta curiosidade”
Entrevista de Rafa López a Sonia Villapol en Faro de Vigo:
“(…) – Faro de Vigo (FV): Di que a idea do libro xurdiu das túas charlas con escolares. Que aspectos do cerebro lles espertan máis curiosidade?
– Sonia Villapol (SV): O que máis me sorprende cando visito os colexios ou dou charlas virtuais é a curiosidade dos nenos e nenas, e canto máis pequenos, mellor. Fan preguntas con moito sentido común porque están realmente interesados no que lles estás contando e non teñen vergoña de expresar as súas dúbidas. Queren saber por que se producen as enfermidades, por que a súa avoa ten alzhéimer ou por que non é tan saudable como parece beber un zume de catro laranxas espremidas pola mañá. Os adolescentes, en cambio, adoitan preguntar máis sobre as adiccións, as consecuencias da falta de sono ou como poden memorizar mellor o que estudan. Encántalles descubrir as explicacións biolóxicas das súas propias reaccións impulsivas. Explícolles, por exemplo, o papel da amígdala no procesamento das emocións e como se relaciona con outras rexións cerebrais encargadas de regular as nosas respostas. Tamén lles interesa saber por que lles custa tanto levantarse polas mañás, e aí aproveito para falarlles dos cambios nos ritmos circadianos e na secreción de melatonina durante a adolescencia que é diferente á etapa adulta. Cando entenden que moitos dos seus comportamentos teñen unha explicación neurobiolóxica, quedan fascinados.
– FV: Tiñan algunha falsa crenza sobre o cerebro?
– SV: Un dos mitos máis estendidos é que só utilizamos o 10% do cerebro, e esta é unha pregunta recorrente. Iso é completamente falso. Utilizamos todas as rexións cerebrais, aínda que non todas están activas coa mesma intensidade ao mesmo tempo. Outro mito é pensar que temos un hemisferio creativo e outro racional, coma se as persoas fosen dun tipo ou doutro. En realidade, ambos os hemisferios traballan continuamente conectados e participan en múltiples funcións cognitivas. Comprender o que sucede no noso cerebro tamén nos axuda a comprendernos mellor a nós mesmos e porque nos comportamos así coa nosa familia ou coas amizades. (…)”
Vigo: presentación de Da soia ao grelo, de Betty León Fong
Presentación de Da soia ao grelo, de Betty León Fong, en Vigo
Soledad García Riveiro: “Os premios danme forzas para seguir loitando por un mundo máis xusto e humano”
Entrevista de Jose Antepazo a Soledad García Riveiro en Faro de Vigo:
“(…) – Faro de Vigo (FV): O seu proxecto Emocionaria. Un conto, unha emoción cumpre cinco anos. Que cambiou desde os seus inicios ata hoxe en día?
– Soledad García Riveiro (SGR): Sobre todo, cambiou a ilustración. Agora fago todo eu en solitario: escribo, ilustro, maqueto, difundo, organizo os eventos… É unha loucura de traballo. Facendo balance e mirando para atrás, non sei como fun capaz de chegar a tanto. Aproveito todo o tempo libre que teño, é a miña paixón.
Hai moito dos meus pais en Emocionaria. Eles son os meus grandes referentes e ensináronme o valor da nobreza, do traballo duro, da humildade e de facer as cousas con corazón. Ese legado camiña con cada paso que dou. (…)
– FV: Facendo alusión ao nome, se tivese que describir estes cinco anos de Emocionaria cunha emoción, cal sería?
– SGR: A alegría. Cada vez que a un neno lle gusta un dos meus libros ou está a signar e cantar comigo nas presentacións é incrible. O outro día, ao rematar o contacontos unha nena abrazoume como se non houbese mañá e iso para min foi impresionante. Esa sensación de que uns nenos que non che coñecen de nada veñan a abrazarte é marabilloso, así que quédome coa alegría seguro. (…)”
Arantza Portabales: “Todos mataríamos en momentos límites”
Desde Faro de Vigo:
“Arantza Portabales presentou en Club Faro a súa novela Asasinato no muíño do cura (editorial Galaxia en galego e Lumen en castelán), que definiu coma a súa obra máis madura e tamén a máis escura. Na conversa que mantivo coa tamén escritora e amiga Inma López Silva, Portabales bromeou dicindo que «cada vez mato mellor» e tomouse con humor as etiquetas que lle foron colocado ao longo da súa traxectoria literaria – desde «nova dama» dama a «raíña da novela negra» , ademais de comparacións con Agatha Christie: «Hai máis raíñas da novela negra que princesas Disney. O importante e irse atopando en cada libro» , sinalou.
Unha das aspiracións da autora nesta novela é retratar como era ser muller soa no rural galego hai 50 anos. A novela sitúase parcialmente en Loira, en Marín, nos anos 80. »Estamos a falar dun sitio a 25 minutos de Vigo, que na época da Movida era do máis moderno de España, pero as mulleres no rural vivían coma no século XIX» , indicou. Falou de reminiscencias das mulleres de Puerto Hurraco ou de La casa de Bernarda Alba para referirse ás sinistras irmás Freijomil, personaxes da súa novela e netas dun cura.”
Eva Mejuto e Nee Barros lévannos de viaxe polo ‘Universo Diverso’: “A diversidade fai o mundo máis amplo para que caibamos todes”
Entrevista de Uxía Miranda a Eva Mejuto e Nee Barros en Faro de Vigo:
“(…) – Faro de Vigo (FV): É a primeira vez para ambes traballando nun libro divulgativo. Como xurdiu este proxecto?
– Eva Mejuto (EM): Naceu a raíz dunha conversa coa editorial Xerais, onde teñen unha gran sensibilidade coa diversidade sexo-xenérica. Eu xa escribira varias novelas xuvenís que trataban o tema, pero tiña ganas de meterme en algo pensado para un público máis pequeno, porque parece que sexualidade e a diversidade empeza no instituto, e nada que ver. A idea de que fose un libro divulgativo xa a tiña na cabeza e pareceume importante que, para este libro en concreto, houbese dúas voces que dialogasen, procedentes de dúas xeracións distintas pero que compartisen unha mesma maneira de pensar e de entender o mundo. Aí tiven claro que o meu compañeire tiña que ser Nee, con quen colaboro en moitísimas cousas relacionadas co activismo. E o libro deu moitas voltas, porque todo comezou hai 3 ou 4 anos!
– FV: E como vivistes esa primeira experiencia de escrita a catro mans? Repetiríades?
– Nee Barros (NB): Para min foi un proceso moi enriquecedor e que repetiría. Ademais, hai algo moi bonito na propia concepción do libro: eu coñecín a Eva cando eu aínda era un adolescente que estaba buscando referentes e Eva escribira un libro, 22 segundos, que fala da realidade trans. Nós agora intentamos continuar esa idea de que a xente diversa, de calquera identidade e orientación, teña referencias e poida verse reflictida nun libro. (…)”



