A noite do império minuto, por Eli Ríos

ArtigoEli Ríos de Eli Ríos na Plataforma de Crítica Literaria A Sega:
“En A noite das mulheres cantoras, de Lídia Jorge, a protagonista Solange de Matos conta en primeira persoa o proxecto de criar un grupo musical nos anos oitenta en Portugal. Apocalipse, que así se chama a banda de mulleres cantoras, pretende deixar de lado a canción lusitana tradicional e achegarse á “música para ver” con ritmos pop e letras sinxelas. Recorda, 21 anos despois, Solange, ese momento no que soñaban cos seus quince minutos de gloria. E as lembranzas van e veñen: axugan o pasado co presente e o futuro. Bambeando entre 1998 e 2009, Lídia Jorge quebra a linearidade do tempo narrativo, maxistralmente, xerando unha espiral que, nas continuas idas e voltas ao pensamento, nese instante en que se enuncia como no xa enunciado, revira unha e outra vez. A autora móstranos que, para comprender o paso do tempo, precisamos ter a mente esperta porque, no século XXI, entramos no “império minuto”. Ese no que os “os momentos de tal modo concentrados que, ainda que ocupassem mais de meia hora, na percepção da assistência, cada prestação deveria não durar mais que um segundo”(p. 15). E nesta articulación perfecta dos tempos, que só é capaz de conseguir Lídia Jorge, a construción das personaxes enxerga unha solidez que unicamente no final, con todas as pezas do quebracabezas no lugar exacto, nos permite comprender que a esta narrativa non lle sobre nin lle falta unha coma. (…)”

Manuel Núñez Singala: como querer ser escritor serio e non conseguilo?

EntrevistaManuel Núñez Singala de Carlos Loureiro a Manuel Núñez Singala en Noticieiro Galego:
“(…) – Noticieiro Galego (NG): Con menos de vinte anos sae da túa pluma O achado do castro: premios, recoñecementos, representacións aquí e fóra… Que supuxo para ti esta obra, un xa referente do noso teatro contemporáneo?
– Manuel Núñez Singala (MNS): A ver, as cousas non son tan así, tan explosivas, todo foi ocorrendo moito máis a modo. O achado do castro foi unha peza escrita para o grupo de teatro do Instituto de Bacharelato de Vilalba no que eu estudaba e co que xa levaramos a escena un par de obras miñas anteriores. Foi unha peza escrita moi cedo, é certo, con dezanove anos. Como montaxe teatral tivo un éxito moi limitado: dúas representacións, unha para o centro, outra para o público xeral no ano 1983, e aí quedou, gardada nun caixón ata catro anos despois, cando a recuperei, corrixín e pasei a limpo para enviala a un premio de teatro. Corría o ano 1987 e gañou o Premio Xiria de Creación Teatral, de Cangas, mandeina daquela, por recomendación dun dos membros do xurado, a unha editorial que aceptou publicala. Pero pasaron outros catro anos máis, e cando xa case me esquecera dela, un día atopeina no escaparate dunha libraría e, claro, entrei e merquei un exemplar, estou a falar xa do ano 1991. A partir de aí o éxito foi vindo de vagar, cun incremento constante nas vendas do libro e das montaxes teatrais, en Galicia e fóra, algo que por fortuna segue sucedendo aínda hoxe. (…)
– NG: Outra obra túa que acadou un forte éxito a todos os niveis, pero sobre todo a nivel do ensino, foi a túa Comedia bífida. Cando te decataches que para facer reflexionar sobre a situación do noso idioma tiñas que mesturar as túas dúas realidades persoais: o teatro e a normalización lingüística?
– MNS: A idea de facer unha obra de teatro na que se tratasen cuestións relacionadas coa lingua ocorréuseme moitos anos antes de que Comedia bífida fose unha realidade. Pero levoume moito tempo materializala nun texto final. Creo que foi o libro que máis tempo precisou para saír á luz, dende a idea inicial ata o momento en que puxen o punto final.
En Comedia bífida, e tamén en gran medida no meu último libro, Instrucións para tomar café, o humor funciona como lubricante, como excipiente para vehicular unha serie de ideas ou de opinións que doutro xeito poderían resultar máis ásperas. (…)”

Francisco Castro: “Mis novelas son historias universales”

EntrevistaFrancisco Castro a Francisco Castro en Mundiario:
“(…) – Mundiario (M): ¿Hubo algún libro especial que despertase tu vocación de escritor?
– Francisco Castro (FC): Los que figuran en mi última novela, Tes ata as dez, esos libros de Verne, Stevenson y Salgari. Hay algo que a mi me gusta decir, que se supone que los escritores no decimos, a mi me estimularon mucho los tebeos, podría citar a Goethe o Shakespeare pero mentiría. Mi gran influencia son el Rock and roll y los tebeos, sobre todo aquella colección de clásicos de la Editorial Bruguera “Las joyas literarias” que había en casa de mis padres, que leía y releía de niño.
– M: ¿Qué es para ti escribir?
– FC: Para mí escribir es una prolongación natural de respirar, quien me siga en las redes sociales, en mis artículos que escribo en prensa y en mis libros, saben que todo lo que pongo sobre el papel soy yo. Escribir es transpirar, quien me conoce bien sabe que estoy en pelota picada en cada uno de mis textos. (…)
– M: Y en Tes ata as dez, tu última novela, ¿cuál fue el origen, lo que te hizo crear esa historia?
– FC: El origen está en el propio título, es una expresión muy importante que está en un libro de los muchos libros que hay en Tes ata as dez, es una novela de novelas. Quise construir una historia, en la que alguien tiene que desentrañar un misterio ante de las diez de la noche. Quería contar una historia de amor, el descubrimiento de un pasado, el pasado del padre del protagonista, y que esa historia del padre lo transformase, sabía que quería intrigar al lector o lectora para que estuviese deseando cambiar de capítulo.
– M: Tes ata as dez está catalogada como novela juvenil, sin embargo es más leída por público adulto. ¿Por qué catalogarla como juvenil?
– FC: Yo lo decidí así, todo el mundo dice que es un libro fronterizo. Quería escribir un libro juvenil en el que a los adolescentes se les contase el final del franquismo y donde hubiese amor, el libro tiene una defensa muy clara de la sexualidad femenina, vivida con total libertad. Sé que podría haber salido en una colección adulta , pero es una decisión consciente mía, que saliera en una colección juvenil. (…)”

Compostela: Simposio Internacional Estudos literarios e campo cultural galego, os 3 e 4 de setembro (convocatoria)

Lánzase á chamada para a presentación de traballos para o Simposio Estudos literarios e campo cultural galego, que se celebrará na Facultade de Filosofía de Santiago de Compostela os días 3 e 4 de setembro de 2015. O Simposio configúrase como un foro académico de encontro e debate arredor dos estudos literarios galegos desde o pensamento de Antón Figueroa.
A Comisión organizadora convida os investigadores e as investigadoras interesadas a enviar propostas de comunicacións vinculadas ás seguintes liñas:
1. Diglosia e texto en/desde 2015.
2. A reconceptualización do campo / sistema literario nas literaturas periféricas.
3. Nación (e ficción) e ideoloxía.
4. Lecturas da identidade e da alteridade.
5. Relacións interliterarias, tradución e espazo cultural transnacional.
6. Autonomía do campo e autonomía dos axentes: o caso galego 1950-2015.
7. Cara a unha historia do campo literario e dos campos culturais galegos.
8. Estudos literarios, estudos na cultura e Ciencias sociais.
9. Referentes teóricos e diálogos heurístico-metodolóxicos abertos na investigación de Antón Figueroa.
Información actualizada sobre o Simposio aquí.

Admisión de comunicacións
O Simposio contempla un proceso de avaliación dupla por pares anónimos previo á aceptación do traballo remitido. Un texto completo ou suficientemente avanzado das propostas, dun máximo de 5.000 palabras, deberá ser remitido ao enderezo simposio.campo.cultural2015@gmail.com antes do día 30 de abril.
Con data límite de 18 de maio a Comisión organizadora do Simposio comunicará a aceptación, a non aceptación ou as suxestións de modificación do traballo. Unha vez recibida a aceptación da comunicación a persoa participante deberá pagar a inscrición segundo as cuotas, os prazos e o procedemento establecidos no apartado correspondente desta primeira circular.
Os traballos seleccionados publicaranse nun volume colectivo. Os textos definitivos deberán remitirse logo da celebración do Simposio no prazo e segundo as normas de edición que se difundirán na segunda circular.

Inscricións
Unha vez recibida a aceptación do traballo proposto, deberá cubrirse a ficha de inscrición que se difundirá na segunda circular e remitirse, xunto co xustificante bancario de pagamento da inscrición, ao enderezo simposio.campo.cultural2015@gmail.com.
As cuotas de inscrición serán de 50 € para asistentes con comunicación e de 25 € para asistentes sen comunicación. As persoas que acreditaren a condición de estudantes terán un 50% de desconto neste importe.
Todos os pagamentos realizaranse entre os días 1 e 30 de xuño a través de transferencia bancaria ao número de conta que se indicará na segunda circular.

Comisión científica
Alejandro Alonso Nogueira (Brooklyn College, CUNY), Arturo Casas (Universidade de Santiago de Compostela), Elias Torres Feijó (Universidade de Santiago de Compostela).

Comisión organizadora
Manuel Forcadela (Universidade de Vigo), Teresa López (Universidade da Coruña), Laurence Malingret (Universidade de Santiago de Compostela).

Ponencias por convite
Itamar Even-Zohar (Tel-Aviv University). Ponente por confirmar.

Manuscritos: Manuel María

Desde o blogue de Ramón Nicolás, Caderno da crítica:
“Non podía faltar nesta sección a presenza de Manuel María. Ofrezo aquí, por cortesía da Fundación Penzol e do Arquivo Fernández Del Riego, o orixinal manuscrito do poema titulado “Elexía ou canzón de berce da alma, ainda na terra, de Álvaro Cunqueiro”, que asinou o autor de Outeiro de Rei no 1956.”

manuel-maria

Entrevista a Verónica Martínez Delgado arredor de Ode à Madison Ivy

DesdeVerónica Martínez Delgado 2 o Diario Cultural da Radio Galega:
“Entrevista a Verónica Martínez Delgado fala de Ode à Madison Ivy e outras coisas de meter, libro que foi accésit do VIII premio de poesia erótica Illas Sisargas. A entrevista completa pode escoitarse aquí.”

Celebrando a Xosé Mª Álvarez Blázquez

Desdenoq_0143 Galaxia:
“Nun salón ateigado con case medio cento de mozos e mozas do Instituto Alexandre Bóveda de Vigo, o xoves 5 de febreiro, ás doce da mañá, na Casa Galega da Cultura, tivo lugar un acto académico-escolar organizado pola Fundación Penzol para conmemorar o centenario do nacemento de Xosé Mª Álvarez Blázquez (Tui, 1915-Vigo, 1985).
No mesmo contouse coa colaboración e presenza de tres dos seus fillos: Xosé Mª, que fixo unha breve semblanza do pai e mais da súa obra; Alfonso, autor dunha cronobiografía do homenaxeado que se repartiu ao remate, e Berta, que agasallou aos asistentes cunha serie de poemas do escritor ilustrados por ela. Pola súa banda, o alumnado do Departamento de Música do citado centro, Alexandre Bóveda, pechou o acto interpretando tres fermosas cancións compostas por eles e baseadas en senllos poemas de Álvarez Blázquez. Antes, o alcalde de Vigo Abel Caballero, que asistiu acompañado de tres dos seus concelleiros, glosou brevemente a figura do egrexio galeguista, e puxo en valor a súa relación e querencia pola cidade olívica, na que viviu durante moitos anos ata o seu falecemento, e da que foi Cronista Oficial.
Como complemento a este acto, nunha pequena exposición podían verse e consultarse unha ampla selección de libros da autoría de Álvarez Blázquez, así como outros sobre el, editados maiormente no 2008, co gallo do seu nomeamento como persoeiro do Día das Letras Galegas. Os tres expositores das paredes amosaban material documental vario dos ricos e importantes fondos doados á Penzol no 2012 polos seus heredeiros.
A imaxe que acompaña este artigo é de Noel Queipo.”

Vilaboa (Culleredo): tertulia sobre Emilia Calé Torres e Carolina Casanova, con Carlos Pereira

O Carlos Pereiramércores 11 de febreiro, ás 11:30 horas, na Biblioteca Xosé Cardeso Liñares de Vilaboa (Culleredo), terá lugar unha tertulia de historia a cargo de Carlos Pereira Martínez, baixo o título de Emilia Calé Torres e Carolina Casanova: a amizade dunha escritora e unha cantante de ópera en Vilaboa. A entrada será libre para o público.