Alberto Ramos gaña por segunda vez o Premio Abrente de textos teatrais coa obra “Por unanimidade”

Desde Galicia Confidencial:
“O escritor e xornalista Alberto Ramos Ríos gañou o 21º Premio Abrente de Textos Teatrais coa obra Por unanimidade. O autor xa recibira este galardón, convocado polo Concello de Ribadavia a través da Mostra Internacional de Teatro (MIT), hai dous anos, na súa 19ª edición, con Os servizos prestados.
Un xurado integrado por Lucía Aldao, Carlos Álvarez-Ossorio e María Ángeles Iglesias Lopardo decidiu outorgarlle por maioría o premio a Alberto Ramos. O galardón inclúe 4.000 euros e a edición da obra gañadora.
A decisión do xurado está motivada “por ser un texto humorístico, con personaxes moi ben construídos e un ton irónico intelixente, cun ritmo áxil no que destaca a capacidade de construír a seis voces. O texto introduce cuestións de actualidade e, cunha base de crítica política ao contexto cultural, axuda, a través do humor, a reflexionar sobre a propia natureza dos premios e as súas problemáticas, ademais de construír unha situación extrapolable a outras reunións ou encontros entre grupos de persoas que precisan chegar a acordos desde posicións diversas”. (…)”

Isabel Fernández González gaña o 20º Premio Abrente da MIT de Ribadavia

Desde Erregueté (foto da autora, por Rosiña Rojo):
“O texto O miradoiro, da autora leonesa Isabel Fernández González (Isa Fernández, nada en La Valduerna no ano 1993) resultou ser o escollido, por unanimidade, polo xurado do 20º Premio Abrente da MIT de Ribadavia. Este, que estaba formado Ana Romaní, Arantza Villar e Sara Rey, destacou da obra premiada “a profundización dos personaxes e a intelixencia dos diálogos como espello das relacións humanas actuais”.
A peza presenta “unha conversa íntima entre dúas persoas que reflexionan sobre a súa relación e os seus desencontros, un diálogo que se expande cara a un espazo máis amplo e metafórico, como retrato dunha sociedade cada vez máis individualista”. Para o xurado, o texto “salta habilmente do persoal ao colectivo, nun cruce de xuízos críticos que aborda temas de actualidade dende o contraste de posicións, deixando entrever as dificultades de activar a empatía e recordando a importancia da escoita para a vida en comunidade”.
“Son orixinaria dunha pequena aldea leonesa, desas que no verán se enchen de trigo seco e no inverno conxelan o alento. Medrei ao quente do braseiro, escoitando á miña avoa contar historias doutros tempos e xogando a contalas no grupo de teatro da escola rural. Para min, o teatro é encontro”, explicou a autora á MIT sobre a súa traxectoria e a súa conexión co teatro. “Escribo dende que teño memoria. Poesía, teatro, ensaio e, sobre todo, textos sen xénero. Unha boa potaxe, que diría a miña avoa. Sempre buscando o xeito de diluír os límites, gústame tanto ler a Beckett como bailar unha boa bachata na verbena. Por iso valoro tanto os proxectos culturais que conectan o teatro e as artes vivas coas vivencias da xente de a pé”, engadiu, en relación coa súa relación coa escritura.
Isabel, segundo compartiu tamén coa MIT, está instalada en Galicia desde hai oito anos, dende que chegou a un recuncho arzuán onde aprendeu o galego das veciñas e se reencontrou co teatro da man da Gentalha do Pichel e da Escola Espazo Aberto. Actualmente forma parte da compañía ALOMAIS Teatro, creada este mesmo ano, que está a piques de estrear a súa primeira montaxe. Cun sacho como símbolo, a autora e o seu equipo entenden o teatro como “o humilde oficio de sachar o espazo para que a vida poida agromar”. (…)”