Arquivos da etiqueta: Editorial Galaxia
Presentación de Oversize, de Marta Boente, en Vigo
Presentación de Memorias dunha terra, de Xosé María Castroviejo, en Ferrol
Presentación de Elas dúas, de Luís Rei Núñez, en Compostela
Cangas: presentación de Miniaturas e outras dimensións, de Xosé María Álvarez Cáccamo
Miguel Anxo Fernández: “A novela policial é literatura, enténdoa como unha maneira de tomarlle o pulso á realidade”
Entrevista de David Cofán a Miguel Anxo Fernández en La Voz de Galicia:
“Frank Soutelo está a piques de celebrar as súas vodas de prata. O ano que ven cúmprense 25 anos da publicación da novela que o deu a coñecer, Un nicho para Marilyn, da man do seu creador, o escritor e crítico de cine, Miguel Anxo Fernández (O Carballiño, 1955). Unha saga que, na véspera deste aniversario, engade unha nova entrega con Buscando a Dalia. Editada por Galaxia, é o oitavo capítulo das aventuras deste célebre detective de pais galegos afincado nos Estados Unidos, e mais dos seus carismáticos acompañantes.
Desta volta a trama desenvólvense principalmente no Carballiño, e como o propio título indica, deberán atopar a unha desaparecida Dalia Maxino, e resolver unha serie de asasinatos que teñen atemorizada a vila ourensá. Escrita con honestidade, tratando de atrapar ao lector sen caer no barroquismo, Miguel Anxo Fernández defende o valor da novela negra coma ferramenta para comprender o presente. «A novela policial sempre xogou, na mentalidade dos críticos, na segunda división. É algo co que discrepo totalmente: é literatura e enténdoa como unha maneira de tomarlle o pulso á sociedade e á realidade», explica.
«Nos tempos de Agatha Christie a novela negra tiña o método dedutivo, no que hai un asasinato e teñen que atopar ao autor. A novela policial actual non vai diso, no caso de Frank Soutelo, nin o lector nin o propio Frank saben quen é o asasino dende o principio. Usan a trama como coartada para aportar unha mirada crítica», enfatiza o escritor. Fernández define a Soutelo coma un «tipo romántico no sentido dun Robin Hood», aínda que recoñece que «non é un supermán», polo que, tamén en Buscando a Dalia, deberá botar man dos seus colegas Paz Pérez, Sugar Jones, Poncio, Fran Eiras, e veremos se da propia Dalia.
A obra navega pola actualidade, abordando o problema da emigración e como o discurso xenófobo que expande o inquilino da Casa Branca se impregna na sociedade galega. «Frank atopa o país moi polarizado con ideas moi reaccionarias co tema dos migrantes. Vén farto de Trump e ve que en Galicia están contaminados polo mesmo discurso», subliña o autor. Porén, ata os tragos máis amargos veñen acompañados dunha boa dose de humor. «A novela vai en serio, pero sempre cun toque de retranca. Tómalle o pulso ao que está pasando na sociedade a día de hoxe e, por exemplo, atópase con Sugar Jones que está cos do MAGA», comenta entre risos” (…)”
Ferrol: presentación de Memorias dunha terra, de Xosé María Castroviejo
Arantza Portabales: “Todos mataríamos en momentos límites”
Desde Faro de Vigo:
“Arantza Portabales presentou en Club Faro a súa novela Asasinato no muíño do cura (editorial Galaxia en galego e Lumen en castelán), que definiu coma a súa obra máis madura e tamén a máis escura. Na conversa que mantivo coa tamén escritora e amiga Inma López Silva, Portabales bromeou dicindo que «cada vez mato mellor» e tomouse con humor as etiquetas que lle foron colocado ao longo da súa traxectoria literaria – desde «nova dama» dama a «raíña da novela negra» , ademais de comparacións con Agatha Christie: «Hai máis raíñas da novela negra que princesas Disney. O importante e irse atopando en cada libro» , sinalou.
Unha das aspiracións da autora nesta novela é retratar como era ser muller soa no rural galego hai 50 anos. A novela sitúase parcialmente en Loira, en Marín, nos anos 80. »Estamos a falar dun sitio a 25 minutos de Vigo, que na época da Movida era do máis moderno de España, pero as mulleres no rural vivían coma no século XIX» , indicou. Falou de reminiscencias das mulleres de Puerto Hurraco ou de La casa de Bernarda Alba para referirse ás sinistras irmás Freijomil, personaxes da súa novela e netas dun cura.”














