Arquivo da categoría: Entrevistas

Cuestionario Proust: Iria Collazo

Publicado o por

DesdeIria Collazo o blogue de Ramón Nicolás, Caderno da crítica, este Cuestionario Proust a Iria Collazo:

“1.– Principal trazo do seu carácter?
-A ansiedade, a obsesión, a compulsión.
2.– Que calidade aprecia máis nas persoas?
-A empatía e a bondade.
3.– Que agarda das súas amizades?
-Lealdade, comprensión.
4.– A súa principal eiva?
-A enfermidade que me enferruxa os ósos e o cerebro.
5.– A súa ocupación favorita?
-Pensar sobre o que escribo, o que escribín, o que me gustaría chegar a escribir.
6.– O seu ideal de felicidade?
-Conducir nun día solleiro coa música e o vento asubiándome nos oídos, sentindo que as persoas que amo tamén me aman a min.
7.– Cal sería a súa maior desgraza?
-A despersonalización sen cura.
8.– Que lle gustaría ser?
-O que son.
9.– En que país desexaría vivir?
-Nun onde estivesen as persoas que quero. E, só por un día, no reino de Fantasía.
10.– A súa cor favorita?
-Violeta, en todos os seus matices e significacións.
11.– A flor que máis lle gusta?
-As que rompen ao arrincalas porque non queren ser de ninguén máis ca de si mesmas, sobre todo as das maceiras e as cerdeiras.
12.– O paxaro que prefire?
-A curuxa.
13.– A súa devoción na prosa?
-A devoción implica para min un aquel de submisión que non me gusta, pero admiro a moitas e moitos, entre xs que ten un lugar especial o mestre Saramago.
14.– E na poesía?
-Apaixóname Manoel Antonio.
15.– Un libro?
-Un só non, por favor. Moitos.
16.– Un heroe de ficción?
-Tintín.
17.– Unha heroína?
-Mafalda.
18.– A súa música favorita?
-A música rock dos 80 e 90 (Dire Straits, Aerosmith, Queen, Rage Against the Machine, Green Day, Scorpions, Gun’s & Roses, Nirvana, Bon Jovi); a folk (Matto Congrio, Berrogüetto, Carlos Núñez, Mercedes Peón, Budiño, Luar na Lubre…); e tamén Zaz, Nina Simone, Silvio, Sés, Calle 13, Vetusta Morla… En fin, creo que era máis sinxelo dicir a que non me gusta: a pachanga repetitiva e as reversións bacaladeras que afogan bos temas.
19.– Na pintura?
-Frida Kahlo, Klimt, Munch, Dalí.
20.– Un heroe ou heroína na vida real?
-Miña nai.
21.– O seu nome favorito?
-Niara.
22.– Que hábito alleo non soporta?
-A crítica desapiadada derivada da envexa.
23.– O que máis odia?
-O maltrato aos seres indefensos.
24.– A figura histórica que máis despreza?
-Creo que o de figura histórica molaríalle demasiado e el non chegaría nin a espantallo, pero direi Hitler.
25.– Un feito militar que admire?
-A Revoluçāo dos Cravos.
26.– Que don natural lle gustaría ter?
-Cantar marabillosamente ben.
27.– De que maneira lle gustaría morrer?
-Coa conciencia tranquila, sen manchar moito e sen molestar.
28.– Cal é o seu estado de ánimo máis habitual?
-Esperando.
29.– Que defectos lle inspiran máis indulxencia?
-Os derivados da impulsividade e a inxenuidade.
30.– Un lema na súa vida?
-Lémbrate de respirar.”

Celia Armas: “En Lugo temos grandes figuras e clásicos das letras galegas”

Publicado o por

DesdeCelia Armas Sermos Galiza:
“O semanario Sermos Galiza estrea serie esta quinta feira, na súa entrega 166, unha sección especial sobre escritores de Lugo que abrirá cun texto de Pilar García Negro sobre Manuel María. A súa coordinadora, Celia Armas, cóntanos desta iniciativa.
– Sermos Galiza (SG): En que consiste ‘Lugo é Letras’?
– Celia Armas (CA): Trátase dun proxecto que pretende lembrar a autores lugueses co obxectivo de atraer novos leitores a obras que pertencen xa aos nosos clásicos, así como relacionalos coa súa terra natal. Trátase de poñer en valor e facer atractivas estas obras e demostrar que están vixentes.
– SG: Que autores vai incluír?
– CA: Pois esta semana comezamos con Manuel María, dado que estes días celebramos o seu aniversario e será o próximo homenaxeado das Letras, e logo continuaremos con Marica Campo, Olga Novo, Lois Diéguez, Lois Pereiro, Uxío Novoneyra, Luz Pozo, Álvaro Cunqueiro e Darío Xohán Cabana.
– SG: Esta iniciativa terá continuidade e ampliarase a máis escritores?
– CA: Pois agardamos que si, porque loxicamente hai moitos máis e non están todos os que son. Esta é unha primeira serie e tamén nos gustaría que se ampliase ao resto do país. No caso dos autores vivos publicarase unha entrevista e no caso dos falecidos, poderá ser unha recensión ou mesmo unha entrevista imaxinaria. Iso dependerá dos autores que se fagan cargo dos textos: por exemplo, Xosé Manuel Pereiro falará de seu irmán Lois; de Novoneyra tocaralle ao seu fillo homónimo…
– SG: Lugo é un territorio ben vizoso no que a literatura se refire, non?
– CA: Pois a verdade é que tendo en conta o contexto do sistema literario galego e a proporción poboacional, en Lugo temos grandes figuras das letras galegas, tanto pola súa calidade como pola súa importancia.”

Cuestionario Proust: Ana Cibeira

Publicado o por

Desde Ana Cibeirao blogue de Ramón Nicolás, Caderno da crítica, este Cuestionario Proust a Ana Cibeira:

“1.– Principal trazo do seu carácter?
-A curiosidade.
2.– Que calidade aprecia máis nas persoas?
-A xenerosidade.
3.– Que agarda das súas amizades?
-Afecto e comprensión. Fallamos moitas veces e saber perdoar é o que mantén unha amizade duradeira.
4.– A súa principal eiva?
-Impaciencia, e actuar por impulso.
5.– A súa ocupación favorita?
-Fabular no día a día, non podo vivir sen maxia no cotián.
6.– O seu ideal de felicidade?
-Lendo e escribindo cos meus arredor.
7.– Cal sería a súa maior desgraza?
-Perder ás miñas persoas favoritas, ás elexidas ou ás que por sorte me tocaron por familia.
8.– Que lle gustaría ser?
-Bailarina.
9.– En que país desexaría vivir?
-Galicia, Galiza, chámalle x.
10.– A súa cor favorita?
-Amarelo e tamén o vermello con brilliños verdes.
11.– A flor que máis lle gusta?
-A Orquídea, a mimosa, a flor da cerdeira, a rosa…, moitas, moitas.
12.– O paxaro que prefire?
-Un papagaio pequeno.
13.– A súa devoción na prosa?
-Marguerite Duras.
14.– E na poesía?
-Un cóctel feito con Emma Pedreira, Sylvia Plath, Ana Cristina Cesar e Joyce Mansour.
15. – Un libro?
-A edición crítica de Maria Tatar dos Contos de fadas.
16.– Un heroe de ficción?
-Orlando.
17.– Unha heroína?
-Orlando.
18.– A súa música favorita?
-Moita de varios tipos, pero se teño que quedar cun manifesto vital: o hardcore de Minor Threat e Fugazi; e o punk de Bikini Kill e Huggy Bear.
19.– Na pintura?
-Os cadros abstractos de miña nai, Alcira Vázquez Tato; a pintura sobre vídeo de Pipilotti Rist. E o resto das miñas artistas favoritas recólleas case todas a galería virtual femalepersuasion.net.
20.– Un heroe ou heroína na vida real?
-As persoas valentes que tentan cambiar o mundo cada día traballando dende a utopía, para facela real.
21.– O seu nome favorito?
-Alcira.
22.– Que hábito alleo non soporta?
-Ese cotián de pasar por riba dos demais para conseguir sona, cartos…, custe o que custe.
23.– O que máis odia?
-Silenciamento.
24.– A figura histórica que máis despreza?
-Todos estes que forman unha soa cabeza e que se adican ao hábito que non soporto citado anteriormente.
25.– Un feito militar que admire?
-O das Vivian Girls. Para buscar cales foron, ir ao grande cadro-novela de Henry Darger The Realms of Unreal. Militar real ningún ;) interésanme os da historia de Galicia.
26.– Que don natural lle gustaría ter?
-O da comunicación.
27.– De que maneira lle gustaría morrer?
-De morte natural, velliña e ben despedida.
28.– Cal é o seu estado de ánimo máis habitual?
-Entusiasmo.
29.– Que defectos lle inspiran máis indulxencia?
-Os que teñen que ver coa vida dura que un ou unha levou.
30.– Un lema na súa vida?
-De portas para dentro da casa: “Stay gold Ponyboy”, é dicir, mantente ilusionada como de noviña. E de portas para fóra: “Date un pracerciño ao día e non te compares cos demais”.”

Entrevista a Ledicia Costas, gañadora do Premio Nacional de Literatura Infantil e Xuvenil

Publicado o por

DesdeLedicia Costas o Diario Cultural da Radio Galega:
“Ledicia Costas: “Estou dobremente feliz, a nivel persoal mais tamén pola literatura galega”. A entrevista completa pode escoitarse aquí.”

Marcos Calveiro: “Fontán foi un protonacionalista; sempre tivo Galicia por diante de calquera interese”

Publicado o por

EntrevistaMarcos Calveiro de Alberto Ramos a Marcos Calveiro en Praza:
“(…) – Praza (P): Vén de ser galardoado por unha novela na que percorre a vida de Domingo Fontán, un personaxe do que confesa sentirse obsesionado dende fai anos. De onde nace o seu interese?
– Marcos Calveiro (MC): O interese vén da primeira vez que atopo o seu nome e sei da historia da carta xeográfica do mapa. Debín ler con 16 ou 17 anos Arredor de si, de Otero Pedrayo. Nese libro hai unha escena mítica na que Adrián Solovio queda marabillado diante do mapa de Fontán. Pouco despois vin un artigo de Cunqueiro dedicado ao mapa de Fontán e practicamente vén dende aquela. Levo toda a vida lendo todo o que atopo sobre Fontán. Paréceme un tipo extraordinario, un tipo que sobe a un burro e que durante 17 anos viaxa só e, con moi poucos medios técnicos, traza unha marabilla científica de Galicia. Un adiantado do seu tempo. De aí vén a obsesión. É un deses galegos practicamente descoñecidos que conseguiron grandes logros e que hoxe están aí esquecidos por todo mundo. Como el, hai moitos. (…)
– P: Leva dende moi novo furando na historia de Fontán. Cando decidiu poñerse a escribila finalmente? Como foi o proceso de documentación?
– MC: Levo anos cunha carpeta no ordenador que se chama Domingo onde fun vertendo toda a información que atopei sobre el. Aí teño que destacar o traballo fundamental dunha fundación, da fundación da súa familia, que se chama Fundación Domingo Fontán e que ten moitos dos seus documentos persoais dixitalizados e á disposición a través da rede. Penso que é unha documentación bibliográfica impresionante, que debería estar nunha institución pública galega e a disposición de todo o mundo.
Realmente, o proceso de escrita durou todos estes anos. Estes anos eu viaxei moito visitando centros de ensino. Cada vez que ía algún lugar e cadraba preto algún dos lugares de referencia para Fontán, achegábame. Subín moitas curotas de montes que el visitou para trazar o mapa, visitei a súa casa en Porta do Conde que aínda existe, agora ocupada por outra familia… É dicir, visitei moitos lugares nos que el estivo. Tamén a primeira recta que mediu, en Santiago, pola zona de Boisaca; a recta que logo mide no Corgo para a triangulación do mapa… Foi un traballo de moitos anos. A novela leva escrita un par de anos e neste tempo, como non escribín ningunha cousa nova, pois funa reescribindo, adaptándoa e mudándoa até esta versión definitiva que foi premiada co Repsol. (…)”

Veu visitarnos… Celia Díaz

Publicado o por

EntrevistaCelia Díaz a Celia Díaz en Fervenzas Literarias:
“(…) – Fervenzas Literarias (FL): Cales foron as motivacións que a levaron a escribir?
– Celia Díaz (CD): Comecei a escribir porque sempre me gustou inventar historias. A primeira que lembro era un diálogo entre un neno e un peixe, unha historia fantástica que transcorría nun ambiente submarino. Máis tarde, na adolescencia, era o modo de plasmar as miñas inquietudes, de coñecerme. (…)
– FL: Qué é o que busca transmitir coa súa literatura?
– CD: Busco sobre todo divertir ao lector e divertirme eu mentres escribo. Non busco transmitir unha mensaxe, non me gustan as obras didácticas pensadas para que os nenos aprendan determinados valores. Aínda que é evidente que eses valores están aí posto que selecciono uns contidos e rexeito outros, pero non hai nunca unha intención previa de escribir sobre eses temas.
Gústanme as historias fantásticas, con misterio, con notas de humor. Historias que trasladen o lector a outras épocas, a lugares afastados, que o mergullen en contextos moi diferentes dos que atopa no día a día.
O obxectivo principal é contar unha historia que interese e que cando remate faga pensar un pouco. Tampouco me gustan as historias totalmente pechadas; quero que o lector axude a completalas e se decate de cousas que están aí aínda que non aparezan de modo explícitos. Non penso nun lector pasivo que se limite a captar o que se lle conta, senón que descubra por si mesmo. Creo que iso é o pracer da lectura. (…)
– FL: Que significa para vostede o oficio de escritora?
– CD: A literatura é unha actividade fundamental na miña vida. Como profesora, como lectora, como creadora. Síntome privilexiada de poder dedicarme ao que máis me gusta.
– FL: Cales son as principais dificultades á hora de entregarse a este oficio?
– CD: A principal é a falta de tempo para dedicarme plenamente. Non é doado compaxinar a actividade laboral e a vida familiar coa actividade literaria. Sempre é esta a que queda nun segundo plano.
– FL: Que é o mellor e o peor de se dedicar a escribir para o público infantil e xuvenil?
– CD: O mellor é que se trata dun público moi entusiasta, tamén moi crítico, que di con total sinceridade o que opina.
O peor? Talvez os prexuízos que aínda subsisten acerca de que é unha literatura menor. (…)”

Entrevista con Marcos Calveiro, gañador do Premio Repsol 2015

Publicado o por

DesdeMarcos Calveiro Galaxia:
“(…) – Editorial Galaxia (EG): Un premio sempre é unha inxección de enerxía, non si?
– Marcos Calveiro (MC): Por suposto e máis para min que levo de seca cretiva dous anos, agardo que o Repsol me dea pulos para retomar a escrita.
– EG: Se tivese que resumir Fontán en cinco liñas, que nos diría?
– MC: A medida do Mundo, Galicia, a tenacidade, a honradez intelectual e idielóxica. Fontán é un galego esquecido polo gran público que precisamos reivindicar polo orgullo do noso país e da ciencia galega que sempre estivo en primeira liña. Un adiantado ao seu tempo.
– EG: Por que escolleu un personaxe como Domingo Fontán para a súa historia?
– MC: É unha figura que me obsesiona dende que na adolescencia lin a Pedrayo: Eu, coma Adrian Solovio quedei deslumbrado polo seu mapa e pola súa figura, levo moitos anos tras a súa sombra.
– EG: A novela histórica non é algo que non teña tratado con anterioridade. Tenlle querenza ao xénero…
– MC: Teñolle querenza ao meu país a sacar á luz aquela parte da nosa historia que foi agochada polo poder e polos vencedores. Reinvidicar o pasado do noso país para darnos azos para mirar cara adiante, cara ao futuro con orgullo e afouteza.”