Entrevista 
a Manuel Veiga en La Voz de Galicia:
“(…) – La Voz de Galicia (LVG): A que se debe esta incursión no humor [Do G ao Z]?
– Manuel Veiga (MV): O libro foi xurdindo, pouco a pouco, de notas que ía tomando. Pasábao moi ben escribindo e decidín publicalas así que leveillo á editorial e gustoulles moito. É un libro moi bo para a época que estamos vivindo. (…)
– LVG: Que máis ten que dicir do seu libro?
– MV: Trata de unir a cultura popular co que se chama alta cultura, dous sectores que non están tan separados. Poño como exemplo unha frase que lle escoite ao avó da miña muller antes de morrer: «o pouco espanta e o moito amansa». É un pensamento profundo dun paisano de aldea pero que puido ser dito por Nietzsche, e que é moi aplicable ao momento actual. Agora estamos na fase de amanse.”
Arquivo da categoría: Entrevistas
Literatura en Ames Radio
Artigo 
no blogue de Armando Requeixo, Criticalia:
“O pasado martes día 22, os amigos de Ames Radio, capitaneados pola extraordinaria Nazaret López e mais o incombustible Juan Luis Silva, convidáronme a conversar sobre a crítica galega e outras cuestións literarias anexas. O resultado foi unha distendida charla de máis de tres cuartos de hora, na que foron xurdindo moi interesantes temas sobre o noso presente letrego. Deixo hoxe aquí un arquivo de audio cun extracto da conversa. Nel trátanse asuntos como o tempo de lectura, o papel das grandes editoras e os pequenos selos e aínda algunhas recomendacións poéticas, narrativas e ensaísticas que se deslizaron contra o final da entrevista.
Agardo que sexa do voso agrado.
Parlamento das Letras: Xoán Abeleira
Entrevista 
de Armando Requeixo a Xoán Abeleira no seu blogue, Criticalia:
“(…) – Armando Requeixo (AR): ¿Que cres que lle falta aínda ás nosas letras e que lle sobra definitivamente?
– Xoán Abeleira (XA): Faltar, fáltalles o recoñecemento que merecen, principalmente, a nivel estatal e internacional, e, asemade, fáltalles terminar de normalizarse, no sentido de que o mundiño literario galego —especialistas incluídos— é moi endogámico. Está moi ben que haxa un cento de ensaios sobre Rosalía de Castro, pero por que non tamén sobre Emily Dickinson ou sobre Joyce Mansour?
Sobrar, sóbralle xente desexosa de medrar. Pero esa xente —normalmente sen talento ningún— sobra en todas as letras. Máis aínda nas españolas, que están peor ca nunca, nese aspecto. (…)
– AR: ¿Cal é a túa valoración do noso presente literario?
– XA: Mentiría se dixese que o coñezo en profundidade, porque non é así. Daquela, non podo responder. Teño inmensas lagoas. E laméntoo de verdade, pero… Estou tan metido na miña propia pescuda —precisamente porque son consciente de que podo finar esta mesma noite— que non acho tempo para ler todo o que se está a publicar. Secasí, sei que hai xente, abonda, ben valiosa. E non só no ámbito poético —o que menos mal coñezo. (…)”
Camilo Franco presenta o seu último experimento: Queres ser, ou non, un personaxe de teatro
Entrevista ao director da Fundación Penzol, Francisco Domínguez, sobre Francisco Fernández del Riego
O dramaturgo Eloxio R. Ruibal fala de Roberto Vidal Bolaño
Elías Portela: “Non debería ter tanto rebumbio que a primeira ministra islandesa se declarase fan da miña poesía”
Entrevista 
a Elías Portela en Galiciaé:
“(…) – Galiciaé (G): Como acabou vostede en Islandia? Non é un lugar de emigración moi común…
– Elías Portela (EP): Pois un pouco entre a casualidade e o puro milagre. Eu xa tiña pensado pasarme polo norte, mais dado que fun cunha Erasmus a Reykjavik para estudar italiano, xa podes imaxinar que houbo un cruzamento de expectativas. Logo tamén houbo atrasos, mal tempo, bombas e perda de equipaxe… Toda unha odisea. (…)
– G: ¿Alí segue sendo Knörr ou recuperou o Portela?
– EP: Na miña vida literaria o alcume de Knörr case é máis importante que o meu apelido. En Islandia, como escritor, é imposible ser Portela. Mais, aínda que sexa un heterónimo e ficticio, gústame ter outra liña de investigación poética nunha lingua e nun sistema literario diferentes; resulta moi enriquecedor. (…)”
O curioso mundo das persoas normais, de Xosé Monteagudo: a sorprendente historia dun home que viviu nun hospital
Pontevedra: entrevista aberta con Xosé Neira Vilas
O 
xoves 24 de xaneiro, ás 19:00 horas, na Librería Cronopios (Rúa Frei Xoán de Navarrete, 5) de Pontevedra, a xornalista Susana Pedreira, de Onda Cero, faralle unha entrevista aberta á participación do público a Xosé Neira Vilas. Ao remate o autor asinará exemplares das súas obras.
Dolores Vilavedra sobre Vidal Bolaño
Desde 
a Real Academia Galega, entrevista a Dolores Vilavedra:
“- Real Academia Galega (RAG): Que características definen a obra de Vidal Bolaño?
– Dolores Vilavedra (DV): Non estatismo, dinamismo e coherencia. Capacidade de dialogar tanto coa tradición coma coa actualidade. Comprensión da obra dramática como unha totalidade na que a vontade literaria e a funcionalidade escénica resultan planos complementarios que se potencian mutuamente. Vontade de empregar o teatro como ferramente axeitada para activar nos espectadores a autoconciencia reflexiva e crítica das posibilidades e límites do ser humano.
– RAG: Que importancia tivo a súa figura -como autor, director e actor- na constitución do teatro galego moderno?
– DV: Vidal Bolaño xogou un papel clave na fundacional Xeración Abrente sen a cal, simplemente, hoxe non existiría o teatro galego. Xa dende unha perspectiva máis individual, cómpre salientar que, ademais da afouteza amosada ao dar o salto á profesionalización nos albores da década dos 80, foi quen de propor xa nos 70 unha alternativa estética orixinal e autóctona a unha dramaturxia nacente que procuraba desesperadamente un camiño singular. E logo soubo coma ninguén aggiornarse, evoluír e madurar profesional e artisticamente.
– RAG: Que vixencia conserva a súa obra no contexto actual?
– DV: Toda. Non abondan corpus dramáticos tan amplos, diversos e valiosos. Vidal Bolaño deixounos obras inspiradoras para todas as situacións históricas, todos os públicos e todas as necesidades profesionais. Cando dispoñamos da súa obra completa ben editada e a disposición de todo o público iremos vendo como a sociedade galega descubre e fai seu ese extraordinario patrimonio teatral, aínda pouco coñecido.”
