Arquivo da categoría: Narrativa

Antía Yáñez, escritora: “O que está pasando si que parece o preludio do Gran Cataclismo”

Publicado o por

Entrevista de Chus Gómez Dorrego a Antía Yáñez en Diario de Pontevedra:
“(…) – Diario de Pontevedra (DP): Be Water II: Terra (Cuarto de inverno, 2025) publicouse seis anos despois da primeira parte. A que se debeu?
– Antía Yáñez (AY): Estiven a outros proxectos, non me deu a vida. Gustaríame telo sacado antes, pero… Encima en 2023 fun nai. Era difícil. (…)
– DP: Esta é unha distopía na que hai moito de feminismo e ecoloxismo… O mundo cambiou moito dese 2019, cando saíu a primeira parte, ata a actualidade. Isto nótase ao ler a novela ou notouno á hora de escribila?
– AY: Cando eu falo do colapso mundial do planeta, cando insinúo por que o mundo se foi á merda, moitas veces atopábame pensando isto con Trump pode pasar pasado mañá ou dentro dunhas décadas, este señor pode inicialo. Entón si que vin que na primeira parte tiven que fabular un pouco máis e tiven que imaxinar máis do que agora para a segunda parte. Incluso parece que as democracias occidentais están en crise porque a extrema dereita está gañando moito espazo e todo iso parece o preludio do cataclismo. Tamén hai empresas que teñen moito máis poder que moitos países. Estiven revisando Senlleiras (Galaxia), que o escribín en 2017 e cambiou o mundo tantísimo desde aquela! Eu alucinei. Por exemplo, non había Tiktok. As influencers con moitos seguidores igual tiñan un millón, pero non era esta barbaridade de agora. E as redes sociais estaban, pero non como agora, que parecemos un pouco zombis. Nese aspecto si vin que cambiara moito e niso me basei… Hai unha parte do libro no que falo de megacorporacións, empresas que teñen máis poder que países enteiros. Se es unha empresa máis rica que moitos países, quen manda en ti? Ou mandas ti no país? Foi pensando niso, que 2018 e 2019 non era tan esaxerado como agora, que están todos rendíndolle pleitesía a Trump. E aquí en Europa queremos poñerlles límites ás grandes tecnolóxicas, pero ninguén se atreve. E rematarán por gobernarnos.
– DP: Así que pasamos dunha distopía a case un relato contemporáneo.
– AY: Un pouco si. E tamén está esa volta non ao analóxico, pero si a repetir a historia. Agora supostamente volve poñerse de moda non conectarse tanto ás redes e reivindicar a vida de antes, a desconexión tecnolóxica, pero as redes tamén teñen as súas cousas boas, na súa xusta medida. Iso tamén se reflicte no libro, no sentido de que moita xente di que o tempo pasado foi mellor, pero nalgunhas cousas realmente non. Tamén no libro hai esa crítica a unha sociedade que dicía que os nosos antepasados estaban en contacto directo coa natureza. Facían cousas ben e cousas mal, como en todos lados. (…)”

O feminismo como motor da obra literaria de Begoña Caamaño

Publicado o por

Entrevista de Manuel Xestoso a Marta Dacosta e Marga do Val en Nós Diario:
“(…) “En moitas ocasións denígrase a vocación política como motor da literatura, nunha contradición manifesta coa vontade das autoras. Sucedeu por exemplo, con Luísa Villalta, sobre a que se elaboraron moitos discursos que puñan o foco naqueles aspectos menos controvertidos da súa obra. Non queremos que suceda isto con Begoña Caamaño, quen declarou por activa e por pasiva que a súa militancia feminista e a prol da lingua galega facía parte indisolúbel da súa obra literaria”.
A escritora Marta Dacosta falaba así con Nós Diario sobre a autora de Morgana en Esmelle pouco antes da súa intervención na palestra Feminismo e literatura. O compromiso na escrita feminina. O exemplo de Begoña Caamaño, que tivo lugar onte no Centro Sociocultural das Fontiñas, en Compostela e na que interviron Marga Do Val e a propia Dacosta. O acto, segundo esta última, tiña vontade divulgativa, “queremos dar a coñecer a figura de Caamaño en todas as súas moitas facetas. Ela sempre se declarou feminista e aplicou esa definición tanto ao seu traballo de activista como a toda a súa obra literaria”.
Caamaño foi unha das promotoras da Asociación de Mulleres Galegas na Comunicación (MUGACOM), e militou en Mulheres Nacionalistas Galegas (MNG) e na Marcha Mundial das Mulleres -organizadora do acto de onte-, polo que salientar esta faceta da súa figura resulta fundamental para comprender a globalidade do seu traballo creativo.
As dúas novelas polas que é máis coñecida Caamaño inciden nesa necesidade de ter presente o seu compromiso á hora de avaliar a súa obra. Marga Do Val explica que “Circe ou o pracer do azul revisa a mitoloxía grega desde un punto de vista feminista; Morgana en Esmelle enlaza a materia de Bretaña co mundo de Cunqueiro, desde unha mirada feminina que opón os roles de Morgana e de Viviana aos propósitos e intencións de Merlín”.
Do Val inscribe ese proxecto de “reescribir” os mitos desde a óptica feminina nunha corrente que remonta á novela de Christine Brückner Se tiveses falado, Desdémona, ou a algunhas obras de María Xosé Queizán ou de Xohana Torres, en cuxos versos se apoia Caamaño. (…)”