Entrevista de David Cofán a Miguel Anxo Fernández en La Voz de Galicia:
“Frank Soutelo está a piques de celebrar as súas vodas de prata. O ano que ven cúmprense 25 anos da publicación da novela que o deu a coñecer, Un nicho para Marilyn, da man do seu creador, o escritor e crítico de cine, Miguel Anxo Fernández (O Carballiño, 1955). Unha saga que, na véspera deste aniversario, engade unha nova entrega con Buscando a Dalia. Editada por Galaxia, é o oitavo capítulo das aventuras deste célebre detective de pais galegos afincado nos Estados Unidos, e mais dos seus carismáticos acompañantes.
Desta volta a trama desenvólvense principalmente no Carballiño, e como o propio título indica, deberán atopar a unha desaparecida Dalia Maxino, e resolver unha serie de asasinatos que teñen atemorizada a vila ourensá. Escrita con honestidade, tratando de atrapar ao lector sen caer no barroquismo, Miguel Anxo Fernández defende o valor da novela negra coma ferramenta para comprender o presente. «A novela policial sempre xogou, na mentalidade dos críticos, na segunda división. É algo co que discrepo totalmente: é literatura e enténdoa como unha maneira de tomarlle o pulso á sociedade e á realidade», explica.
«Nos tempos de Agatha Christie a novela negra tiña o método dedutivo, no que hai un asasinato e teñen que atopar ao autor. A novela policial actual non vai diso, no caso de Frank Soutelo, nin o lector nin o propio Frank saben quen é o asasino dende o principio. Usan a trama como coartada para aportar unha mirada crítica», enfatiza o escritor. Fernández define a Soutelo coma un «tipo romántico no sentido dun Robin Hood», aínda que recoñece que «non é un supermán», polo que, tamén en Buscando a Dalia, deberá botar man dos seus colegas Paz Pérez, Sugar Jones, Poncio, Fran Eiras, e veremos se da propia Dalia.
A obra navega pola actualidade, abordando o problema da emigración e como o discurso xenófobo que expande o inquilino da Casa Branca se impregna na sociedade galega. «Frank atopa o país moi polarizado con ideas moi reaccionarias co tema dos migrantes. Vén farto de Trump e ve que en Galicia están contaminados polo mesmo discurso», subliña o autor. Porén, ata os tragos máis amargos veñen acompañados dunha boa dose de humor. «A novela vai en serio, pero sempre cun toque de retranca. Tómalle o pulso ao que está pasando na sociedade a día de hoxe e, por exemplo, atópase con Sugar Jones que está cos do MAGA», comenta entre risos” (…)”
Arquivo da categoría: Narrativa
Pontevedra: presentación de O derradeiro gimlet, de Diego Ameixeiras
Boiro: presentación de Os abandonos, de Antón Riveiro Coello
Compostela: contacontos e obradoiro da man de Inés Mosquera
Curtis: presentación de Rastros, de Carlos Lixó
Nigrán: presentación de DUNES, de Soledad García Riveiro
Compostela: presentación de RdC, de Eli Ríos
Vigo: presentación de Miniaturas e outras dimensións, de Xosé María Álvarez Cáccamo
Falece o xornalista e escritor portugués José Viale Moutinho aos 81 anos
Desde Nós Diario (foto desde Facebook):
“O escritor, xornalista e investigador portugués José Viale Moutinho faleceu esta terza feira aos 81 anos, vítima dunha doenza súbita que padecía, segundo comunicou a súa familia, tal e como recolle a axencia de noticias Lusa. Nado en Funchal, na illa portuguesa de Madeira, o 12 de xuño de 1945, Viale Moutinho residía no Porto e desenvolveu a súa traxectoria profesional tanto no xornalismo como na literatura, cunha extensa obra traducida a idiomas como o ruso, o búlgaro, o castelán, o alemán, o italiano, o catalán, o asturiano e o galego.
Estreouse como novelista en 1968 coa obra Natureza Morta Iluminada e, desde aquela, publicou perto de medio cento de libros infantís, ademais de traballos de investigación centrados na literatura popular, na Guerra Civil do Estado español e na posterior represión franquista, así como estudos sobre autores como Camilo Castelo Branco e Trindade Coelho.
Ao longo da súa carreira participou da dirección da Associação Portuguesa de Escritores, a Sociedade Portuguesa de Antropologia e Etnologia e o Círculo de Cultura Teatral, e presidiu tamén a Associação dos Jornalistas e Homens de Letras do Porto. Era tamén socio do Pen Clube Português e da Academia de Letras de Campos de Jordão, no Brasil.
Viale Moutinho mantiña unha relación moi estreita coa cultura galega: era membro honorario da Real Academia Galega e recibiu en 2012 o Premio Rosalía de Castro, outorgado polo PEN Club de Galicia. Entre os recoñecementos recibidos ao longo da súa traxectoria figuran tamén o Grande Prémio do Conto Camilo Castelo Branco (Associação Portuguesa de Escritores), o Grande Prémio de Reportagem Norberto Lopes (Casa da Imprensa de Lisboa), o Prémio de Periodismo El Adelanto, o Prémio Edmundo Bettencourt, unha Medalla de Honra da Sociedade Portuguesa de Autores e, xa en 2021, o Prémio D. Diniz da Fundación Casa de Mateus e o Prémio de Tributo Consagração da Fundación Inês de Castro, así como, tamén en 2021, o premio especial do xurado de aRitmar á Embaixada da amizade galego-lusófona.”







