Mercedes Leobalde: “A linguaxe xurídica e a poesía erótica son como auga e aceite, pero caben no mesmo vaso”

Entrevista a Mercedes Leobalde en Sermos Galiza:
“(…) – Sermos Galiza (SG): Animácheste a te presentar a concursos e a publicar após participar en dous obradoiros con Antía Otero. O libro arrinca cunha dedicatoria: “Á miña xente, a que me impulsa”. É cousa miña ou Chamádeme Eva ten detrás un exercicio de empoderamento da súa autora?
– Mercedes Leobalde: O poemario leva unha dedicatoria colectiva porque me sentía en débeda con moitas persoas, en particular con esas que che infunden confianza e che poñen unhas grandes ás nos pés, nunca lastre.
Por iso ao dicir “a miña xente” non falaba de lazos familiares nin de amizade. Ou non só. Falaba de apoio. Sobre se foi un exercicio de empoderamento… non o creo. Empoderamento constrúese sobre o substantivo poder e iso pouco ten que ver propiamente coa publicación dun libro, non?
O libro xurdiu como un pequeno reto persoal, xa che digo, foi propoñerse dar ese salto, e con escribilo xa me tería sentido satisfeita. O que si é certo é que o feito de recibir un premio e ver a túa obra publicada implica un certo recoñecemento social que quizais si se toque nalgún punto co empoderamento que mencionas. (…)”

A Coruña: recital de Elvira Riveiro e Merja Virolainen no Ciclo Poetas Di(n)versos

O luns 3 de febreiro, ás 20:30 horas, no Auditorio do Centro Ágora (Rúa Ágora, s/n) da Coruña, terá lugar unha nova edición do Ciclo Poetas Di(n)versos, coordinado por Yolanda Castaño e promovido pola Concellaría de Cultura da Coruña, cun recital de obra propia nun man a man de Elvira Riveiro e a poeta finesa Merja Virolainen. Máis información aquí: Poetas di(n)versos febreiro 2014.

Gondomar: Manuel Rivas participa en Espazo Lectura para falar da súa obra O raposo e a mestra

O sábado 1 de febreiro, ás 12:00 horas, na Biblioteca Municipal de Gondomar, vaise celebrar unha nova sesión do club de lectura compartida en familia Lendo contigo, actividade que organiza a asociación Espazo Lectura. Nesta ocasión contarase coa presenza de Manuel Rivas, que falará do seu último libro infantil: O raposo e a mestra (Xerais, 2013). Ao remate da sesión, haberá unha interpretación das cancións do libro a cargo da Banda dos Cueiros no que se poderán aprender e cantar pezas tan coñecidas como Frère Jacques, Des kleine krokodil ou I can sing a rainbow. Aqueles nenos e nenas que queiran participar de maneira activa na actividade, formando parte do coro da Banda, teñen que estar a partir das 11:00 horas na Biblioteca de Gondomar para un divertido ensaio xeral.

Cuestionario Proust: Xavier Queipo

Desde o blogue de Ramón Nicolás, Caderno da crítica, este Cuestionario Proust a Xavier Queipo:

«1.– Principal trazo do seu carácter?
– A lealdade.
2.– Que calidade aprecia máis nas persoas?
– A flexibilidade intelectual, a negación do pensamento dogmático.
3.– Que agarda das súas amizades?
– Que digan a verdade do que pensan.
4.– A súa principal eiva?
– Os excesos na tolerancia.
5.– A súa ocupación favorita?
– Pasear sen rumbo fixo.
6.– O seu ideal de felicidade?
– Ter una casa grande onde recibir aos amigos.
7.– Cal sería a súa maior desgraza?
– A soedade non procurada, a outra podo soportala ben.
8.– Que lle gustaría ser?
– Profesor e avó.
9.– En que país desexaría vivir?
– Alí onde o amor me leve.
10.– A súa cor favorita?
– O azul mudábel do mar.
11.– A flor que máis lle gusta?
– O xirasol, que non ten nada de discreto e dá un froito delicioso.
12.– O paxaro que prefire?
– O paporroibo, que trae a primavera no seu corazón ardente.
13.– A súa devoción na prosa?
– Vai mudando, agora aínda Severo Sarduy.
14.– E na poesía?
– As antoloxías.
15.– Un libro?
– De donde son los cantantes.
16.– Un heroe de ficción?
– Os heroes só existen na vida real.
17.– Unha heroína?
– As heroínas tamén.
18.– A súa música favorita?
– O jazz.
19.– Na pintura?
– As vangardas do século XX.
20.– Un heroe ou heroína na vida real?
– Aquel que tanto me quere.
21.– O seu nome favorito?
– Teño varios.
22.– Que hábito alleo non soporta?
– A vaidade.
23.– O que máis odia?
– Os que prefiren a inxustiza á desorde.
24.– A figura histórica que máis despreza?
– Franco leva moitos boletos, mais teño outros que non desmerecen.
25.– Un feito militar que admire?
– A xornada de Omagua e El Dorado, deu magníficas novelas.
26.– Que don natural lle gustaría ter?
– A adiviñación, mais non sei se é natural.
27.– De que maneira lle gustaría morrer?
– Sen ninguén chorando a carón de min.
28.– Cal é o seu estado de ánimo máis habitual?
– Ocupado.
29.– Que defectos lle inspiran máis indulxencia?
– As dependencias.
30.– Un lema na súa vida?
– Ubi bene, ibi patria.”

O Consello da Cultura Galega abre as cartas de Luís Seoane

Desde Sermos Galiza:
“(…) A correspondencia que publica agora en rede o Consello da Cultura Galega mostra as cartas de ou a Seoane nunha comunicación establecida con máis de 200 persoas. Francisco Fernández del Riego con 284, Domingo García Sabell con 85, Armando Zegrí con 72 ou Ramón Piñeiro con 69 son os interlocutores con maior número de cartas no seu epistolario. Os temas máis recorrentes deixan á vista tamén a traxectoria de Luís Seoane labrada ás dúas beiras do océano. Centro Galego de Bos Aires, Editorial Galaxia, Galicia Emigrante, Galería Bonino, Cadernos Grial, La Nación, Revista Galicia, La Noche, Museo Carlos Maside, Sargadelos son os asuntos dos que máis fala o creador galego.
As cartas foron dixitalizadas, editadas e contextualizadas por un equipo de documentalistas e filólogos e permite realizar buscas por temas ou nomes a través do conxunto destes escritos que Seoane elaborou para a comunicación persoal sen vontade de seren publicados mais que dan grande información sobre a súa figura e o acontecer intelectual do seu tempo. De cada unha das cartas pódese acceder ao orixinal -manuscrito ou a máquina- e tamén a súa versión dixitalizada. O traballo inclúe unha ficha de identificación persoal das duascentas persoas que se escriben con Seoane. A colección ampliarase nos vindeiros meses con cartas relacionadas co grupo de Sargadelos e as amizades do exilio, entre outras. (…)”

Luís Antonio Pérez gaña o XI Premio Pura e Dora Vázquez de Narración con O trasno de Bóveda e a chave máxica, e convocado o XI Premio Pura e Dora Vázquez de Ilustración

O escritor Luís Antonio Pérez (Ourense, 1966) coa obra O trasno de Bóveda e a chave máxica (presentado baixo o lema Paula Reis Velzer), foi o gañador da XI edición do Premio Pura e Dora Vázquez de Narración, dotado con 1.500 euros, que convoca a Deputación de Ourense. O xurado deu a coñecer o fallo esta tarde trala reunión mantida no Centro Cultural “Marcos Valcárcel” da Deputación de Ourense, destacando da obra premiada “o despregue imaxinativo e a súa adecuación tanto para o público infantil como xuvenil”. O xurado salienta asemade a importancia da narrativa coloquial da obra e o seu vocabulario, así como a narración fluída que entronca coa cultura propia de Galicia e, sinaladamente, de Ourense. Tamén destaca o xurado que se trata dunha obra que, pola súa trama, mantén unha atención constante do lector dende o principio ao fin, e, en xeral, de todos os traballos presentados salienta o alto nivel dos mesmos cualificándoos como “emocionantes”. Segundo a normativa do premio, a obra gañadora será enviada aos interesados en participar no XI Premio Pura e Dora Vázquez de Ilustración, para o cal a Deputación de Ourense abre a convocatoria para este certame dende hoxe. A esta modalidade de ilustración poderán concorrer os ilustradores que presenten os seus traballos, inéditos e orixinais -non menos de dez ilustracións-, que se axusten ás bases do premio e que tomen como base o texto premiado de Luis Antonio Pérez. Nesta modalidade establécese un premio de 1.500 euros, e a data límite para presentar os traballos é o 30 de marzo de 2014.
O xurado do XI Premio Pura e Dora Vázquez de Narración estivo presidido por Avelino García Ferradal, deputado de Cultura da Deputación de Ourense, e integrado por José Manuel Fernández López, Jesús Manuel García Díaz, María Rosa González Méndez e Xosé Manuel Cid Fernández, actuando como secretaria Ana María Malingre Rodríguez.