“1.- La Voz de Galicia, S.A. e Canal Voz, S.L. convocan a 14.ª Edición dos Relatos de Verán das Páxinas Literarias que se publicarán ao longo dos 31 días de agosto do 2013. Establécense dous premios, un para os participantes menores de 16 anos e outro para os que superen esa idade.
2.- Poderán participar todas as persoas que o desexen, con relatos en galego ou en castelán, sempre que sexan inéditos e que se axusten ás seguintes condicións:
· A dimensión dos textos non poderá exceder de 25 liñas mecanografadas de corpo 11 (uns 2.100 caracteres con espazos incluídos).
· Os orixinais deberán acompañarse cos datos do autor (idade, nome, D.N.I., dirección, teléfono, profesión e, a ser posible, unha breve indicación biográfica e fotografía tamaño carné) e co texto en soporte informático. Para participantes menores de 14 anos, os
textos e datos do autor deberán ser remitidos polos seus pais ou titores legais, acompañando así mesmo os seus datos (nome, D.N.I., dirección, teléfono de contacto), en sinal de autorización para participar no premio nos termos que se indican nas presentes bases.
3.- As obras deberán enviarse á dirección de correo «14.ª Edición dos Relatos de Verán de La Voz de Galicia (Premio dos Lectores). Avenida da Prensa, parcelas 84 e 85. Polígono Industrial de Sabón (15142) Arteixo (A Coruña)», ou por correo electrónico (e-mail) a relatos@lavoz.es.
4.- O prazo de presentación de orixinais é o comprendido entre o 14 de xuño e o 15 de xullo do 2013, ambos incluidos.
5.- Un xurado designado pola organización do premio seleccionará, entre todos os recibidos, aqueles relatos que serán publicados ao longo do mes de agosto do 2013 nas Páxinas Literarias de La Voz de Galicia e, simultáneamente, na páxina web.
6.- Establécense dous premios, un para os participantes que aínda non teñan os 16 anos cumpridos e outro para os que superen esa idade.
7.- Os lectores, a través dos cupóns que o periódico publicará ao efecto, poderán votar os relatos dos lectores que consideren mellores en cada unha das categorías. Os autores gañadores en cada categoría faranse públicos en setembro do 2013.
8.- O autor de ata 15 anos (incluídos) que acade maior puntuación polo seu relato recibirá un Libro electrónico Papyre 601 6”.
9.- O autor de 16 ou máis anos que acade maior puntuación polo seu relato será obsequiado con un iPad Mini 16 GB + 4G.
10.- Todos os remitentes dos cupóns que participen na votación entrarán no sorteo dunha selección da editorial Biblos Clube de Lectores.
11.- Os premios estarán suxeitos á normativa do IRPF e, en particular, á retención ou ingreso a conta que legalmente corresponda a conta do devandito imposto.
12.- Os participantes responsabilízanse da autoría real e orixinalidade dos relatos, así como dos seus contidos, que non poderán ser ilícitos, ofensivos ou discriminatorios, nin lesionar bens ou dereitos de terceiros. O feito de participar no premio implica a cesión non exclusiva polos autores a La Voz de Galicia, S.A. dos dereitos de explotación sobre os relatos, incluindo os dereitos de reproducción, recopilación en libro, transformación, distribución e comunicación pública, para todo o mundo, polo máximo prazo de tempo que recoñece a lei aos titulares dos dereitos e por calquera medio ou soporte.
13.- Os datos remitidos polos autores e os remitentes dos cupóns de votación incorporaranse ás bases de datos de La Voz de Galicia, S.A. Ao participar, os anteriores consenten expresamente que La Voz de Galicia, S.A. trate os seus datos para xestionar o premio e ofrecerlles periodicamente información sobre os seus produtos, actividades, servizos e accións, aínda logo de finalizada a actuación. Igualmente, o consentimento outorgado considérase prestado para ceder os seus datos a outras empresas do Grupo ao que pertence La Voz de Galicia, S.A. relacionadas cos sectores editorial, de medios de comunicación e investigación de mercados, mercadotecnia e opinión, que pode atopar referenciadas na web, co fin de informar dos seus produtos ou servizos e facer ofertas comerciais. Os autores poderán en calquera momento oporse, acceder, cancelar e rectificar os seus datos ou oporse ao seu tratamento con fins promocionais a través do e-mail lopd@lavoz.es ou dirixíndose á dirección indicada no apartado 3, acreditando debidamente a súa personalidade (ou, no seu caso, a súa condición de representante legal). Os nomes, idade, biografía e imaxe dos autores poderán ser obxecto de comunicación pública nas actuacións que poida levar a cabo La Voz de Galicia, S.A., sempre que a comunicación pública estea relacionada coa súa participación no premio.
14.- A participación nesta convocatoria implica a total aceptación das súas bases. Os organizadores do concurso resérvanse o dereito de interpretalas ante calquera dúbida que puidese xurdir.”
Arquivos da etiqueta: La Voz de Galicia
Elena Gallego: Estase preparando un videoxogo e unha serie de “Dragal”
Xosé Manuel Pacho Blanco: “A obra é a metáfora da rebelión dos cidadáns”
Entrevista
a Xosé Manuel Pacho Blanco en La Voz de Galicia:
“(…) – La Voz de Galicia (LVG): O xurado [do premio Rafael Dieste] salienta o feito de que o texto traballa con elementos do presente. ¿A que responde o título?
– Xosé Manuel Pacho Blanco (XMPB): Só me interesa o teatro actual, o que se define no seu tempo e está vencellado á contemporaneidade. A obra é unha proposta que trata de reflexionar sobre os problemas actuais, as angustias dos cidadáns, a crise, os abusos da banca… e aproveita esa realidade para amosarse reivindicativo, como unha metáfora da rebelión que deben canalizar os cidadáns. O obxectivo é o teatro social.
– LVG: ¿Onde se sinte máis cómodo, na novela ou na escrita escénica?
– XMPB: Para min non hai división que supoña unha incompatibilidade de xéneros. Cada cousa ten o seu interese; a novela, o relato, a escrita teatral, calquera formato é bo se coincide co que ti queres expresar e transmitir.
– LVG: Gañou o Torrente Ballester, o de teatro radiofónico da Radio Galega e agora o Rafael Dieste. ¿Por que só temos novas súas vencelladas aos premios?
– XMPB: Con toda a sinceridade do mundo: ¡por necesidade! Teño oito obras inéditas: tres novelas, dúas obras de teatro e tres poemarios. Nalgún caso hai dous anos que estou agardando que me respondan da editorial; daquela os premios son a única saída para ver publicada a túa obra.
– LVG: Recorrendo ao tópico non semella que sexan bos tempos para a cultura.
– XMPB: Son os peores que levamos vivido. A cultura é o que lle dá valor engadido á sociedade, aínda que estes son tempos de estupidez, como podemos ver por actitudes como a que vén de adoptar a Agadic coas súas convocatorias. (…)”
O premio Álvaro Cunqueiro pasará a ser bienal
Desde La Voz de Galicia, por Camilo Franco:
“Os premios escénicos que ata agora convocaba anualmente a Axencia Galega das Industrias Culturais pasarán a organizarse cada dous anos, de xeito que as próximas edicións do Álvaro Cunqueiro, do Manuel María e mais do Barriga Verde se realizarán a finais deste ano para que sexan resoltas durante o 2014.
Segundo a Agadic, a convocatoria bienal destes premios é o xeito de mantelos en época de restricións. Para a axencia, coa convocatoria para o vindeiro ano 2014, o premio Álvaro Cunqueiro quedará sincronizado co Rafael Dieste que acaba de fallar a Deputación da Coruña e que tamén se celebra de xeito bienal. Segundo a Agadic, o Cunqueiro e o Dieste alternaranse ano con ano, de xeito que todos os anos haberá en Galicia un premio importante para textos teatrais convocado institucionalmente.
No caso dos outros dous galardóns convocados pola Agadic, o Manuel María de teatro infantil e o Barriga Verde de textos para monicreques, a axencia tivo en conta que nos últimos anos os xurados deixaran desertas algunha das edicións e que o ritmo bienal pode ser axeitado para ambos os dous xéneros.
Ademais da redución orzamentaria, a Agadic ten previsto utilizar os anos en que non se organice o premio para editar os textos dos gañadores. Neste sentido, a Agadic pretende aproveitar este 2013 para publicar os textos distinguidos nos seus premios desde o 2011 para acá e que aínda non foron editados, entre eles A cegueira, de Marcos Abalde; O refugallo, de Paula Carballeira; Isóbaras, de Gustavo Pernas; e Un mosquito de nome Henri, de Raúl Dans. (…)”
Manuel Veiga: “Resultou case un balance dos trinta anos de democracia”
Entrevista
a Manuel Veiga en La Voz de Galicia:
“(…) – La Voz de Galicia (LVG): ¿Que é Os xornalistas utópicos?
– Manuel Veiga (MV): É un libro que comeza en 1977 coas primeiras elección democráticas e acaba no 2007-08, a pé da crise. Conta con escenarios diferentes, dende o Madrid da Transición, pasando por Vigo, Monforte, San Francisco e Porto. O libro está escrito nun estilo directo, ás veces chega a ter un ton case de conversa. Aínda que non estaba previsto cando empecei a escribilo, resultou case un balance dos trinta anos de democracia. (…)
– LVG: ¿Como entende vostede a literatura?
– MV: Eu non son unha persoa que planifique os libros; non sei cando empezo nin como vai acabar o libro. Entendo a literatura dunha maneira bastante libre; aínda que fale de cousas moi reais e dunha maneira moi directa, en realidade, todo vai un pouco por onde o leve a imaxinación. Creo que a literatura debe ter bastante de espontánea. (…)”
Ribeira: presentación de Roberto Vidal Bolaño. Unha vida para o teatro, de Laura Tato
Dores Tembrás: A poesía é algo altamente adictivo
Entrevista a Dores Tembrás en La Voz de Galicia:
Xabier López: “É unha novela que vai encadeando historias, pode ser entendida como moitas novelas”
Entrevista
a Xabier López en La Voz de Galicia:
“(…) – La Voz de Galicia (LVG): ¿Como é esa novela que se sae do habitual?
– Xabier López (XL): Creo que o xurado foi valente nese sentido, porque escolleu unha novela pouco convencional. É unha novela fragmentaria pero non minimalista. Creo que diría o contrario: que é maximalista. É unha novela que vai encadeando historias, pode ser entendida como un libro de pequenas novelas, pero tamén ten unha continuidade.
– LVG: ¿Cal é o fío argumental de todas as pequenas novelas?
– XL: Son cen anos da historia de Galicia, desde finais do XIX ata finais do XX. Pero o que a novela conta en conxunto, o que teñen en común as novelas é a narración de dominacións e sometementos de tipos diferentes, desde o autor sometido aos lectores, pasando pola a guerra de Cuba ou Sidi Ifni, chega ata os anos oitenta.
– LVG: Unha historia de Galicia e de dominación. ¿Cre que Galicia é un país sometido?
– XL: Non é nese sentido. O sometemento ou a dominación son historias universais, pero estas son historias universais contadas desde o punto de vista galego, contadas desde aquí.
– LVG: ¿Como cre que resultará a proposta para os lectores?
– XL: A estas alturas está todo inventado e creo que a proposta é máis que asumible para os lectores e que mesmo permite que cada lector escolla como quere participar na novela.”
Antonio Fraga: “A miña preocupación é que o libro non resultase condescendente nin brando para os rapaces”
Entrevista
a Antonio Fraga en La Voz de Galicia:
“(…) – La Voz de Galicia (LVG): ¿Debutar cun premio como o Merlín que significa?
– Antonio Fraga (AF): Primeiro unha sorpresa moi grande. En segundo lugar supón un respaldo moi grande porque me gusta moito escribir e aínda que non sei se podo adicarme a isto, si que me axuda a seguir escribindo, a fixarme unha actividade diaria.
– LVG: ¿Por que comezou pola literatura infantil?
– AF: É un xénero que me gusta. Creo que lin máis literatura infantil de adulto que de neno, pero é un xénero no que me gusta escribir. Pero tamén empecei por casualidade: a miña cuñada quedou embarazada e pensei en escribir algo para a súa filla, para regalarllo cando nacera. Gustoume a experiencia e seguín.
– LVG: ¿Como describe a historia coa que gañou o premio Merlín?
– AF: O primeiro é que é unha historia que non quere ser condescendente cos rapaces. Non quería abrandar as cousas, nin falarlles como se non fosen capaces de entender algunhas decisións duras. Estiven moi preocupado por iso mentres escribía porque quería evitar caer nese tipo narracións.
– LVG: ¿Cre que na literatura infantil se abusa dese tipo de relatos?
– AF: Creo que depende dos autores. A quen eu tiña medo mentres escribía era a min mesmo, a caer involuntariamente nesa escrita.”
Xosé Carlos Caneiro: “Sigo escribindo sobre personaxes límite que viven en situacións límite”
Entrevista
a Xosé Carlos Caneiro en La Voz de Galicia:
“(…) – La Voz de Galicia (LVG): ¿Por que reunir textos tan diversos [A máscara de Ulises]?
– Xosé Carlos Caneiro (XCC): Hai dous motivos, o primeiro é xuntar a narrativa breve que fun facendo e ver como encaixa. O outro é que moitos deses textos corrían o perigo de perderse se non acaban nun libro.
– LVG: ¿Que encontrou ao colocalos xuntos nun volume?
– XCC: O primeiro foi unha evolución estilística. Hai unha gran diferenza de xeito de escribir aínda que os argumentos sobre os que escribo vanse mantendo: personaxes límite que viven en situacións límite. No libro evitei a orde cronolóxica para situar os relatos porque quería esa mestura de épocas e de estilos. (…)
– LVG: ¿Cales son os cambios?
– XCC: Estou escribindo con menos adxectivos, con menos cualificativos. Creo que é unha escrita menos barroca, máis simple. Facendo un pouco de autocrítica diría que a miña literatura anterior tiña ouropel de máis. No que estou traballando agora é en eliminar ese exceso. Pero non é fácil.
– LVG: A súa relación cos lectores ou co mundo cultural parece difícil. ¿Por que cre que é así?
– XCC: É unha relación de amor e odio. Hai xente que me quere ben e xente que me desquere moi ben. Como se non houbera termo medio. Pasa tanto cos libros como cos artigos. Co mundo cultural pásame igual, tamén é de amor e odio. Pero xa o teño asumido, parece que ten que ser así e non me preocupa.”
