Entrevista a Elena Gallego en Sermos Galiza, desde Xerais:
“(…) – Sermos Galiza (SG): Coa triloxía Dragal crea un universo propio. Como nace o proxecto lite­rario?
– Elena Gallego (EG): Cando comezo a escribir Dragal que­ría demostrar que podiamos facer fantasía en galego con personaxes, maxia e un universo propio. Cando rematei o primeiro libro dinme con­ta de que precisaba continuar, tamén para darlle máis vida a ese volume inicial. Falo do último dragón gale­go, dun rapaz que se transforma en dragón, introduzo maxia, alquimia ou cabaleiros que teñen continuidade no segundo e no terceiro libro. A mara­billa de ter un dragón na casa non se pode abandonar. O proxecto era contar nos tres volumes a historia do último dragón galego. (…)
– SG: De Harry Potter non anda algo cansa, de que a comparen con Rowling?
– EG: En absoluto, todo o contrario! Hai moi­tos rapaces que o único que leron foi Harry Potter e iso tamén acontece agora con Dragal. Para min o exem­plo de Rowling foi un aliciente para es­cribir. Entra dentro desa serie de obras que fan que @s rapac@s lean, algo que tamén era o meu obxectivo. Cando escribín Dragal pretendía que o meu fillo lese e soubese que ese mundo de fantasía tamén o había en galego. (…)
– SG: A triloxía ten moitos elementos que poderían facer dela un best-seller, a atracción do medievo, o misterio, o segredo, a aventura, as catacumbas… que aparecen noutras obras con moi­to éxito. Buscou facer unha obra pa­ra gustar?
– EG: Tiña un público lector a quen quería gustar e a quen lle custaba enganchar se non era con libros que el quería. Era o que precisaba. Acción, perso­naxes que contaban, fórmulas para que estivese contenta como escrito­ra e como autora. Ao tempo non quería quedar nunha obra que non transcen­dese, buscaba que ao rematar á per­soa lectora lle quedasen varias ideas. Que atopase maxia, historia, tradición e enganches para seguir aprendendo e buscando, por exemplo, atoparse coa Traslatio, unha historia con dra­gón incluído. Na novela quero abrir novas portas.”