




O programa pode consultarse aquí.
“Good-bye, Galicia é o título co que Mario Regueira reúne para Chan da Pólvora a poesía galega e os ensaios de Euxenio Montes, un dos primeiros escritores vangardistas da literatura galega e, tamén, unha das figuras máis controvertidas da historia do século XX, período no que pasou de admirado activista no galeguismo a impulsor da Falange española. A edición de Regueira preséntase o vindeiro mércores 22 de xullo na libraría Couceiro de Compostela (Praza de Cervantes, 6), a partir das 19:00 h. O volume forma parte dun proxecto de Chan da Pólvora para revisar as vangardas de primeiros do século XX en Galicia.
Entre 1919, data na que publica os seus primeiros poemas en A Nosa Terra e o ano 1930, cando sofre o rexeitamento explícito doutros autores novos, Euxenio Montes foi un participante activo da cultura galega, tanto como creador ou como xornalista, con presenza relevante no debate político e estético da Galiza dos anos 20. Datos significativos da súa traxectoria posterior son a súa candidatura nos socialistas ás eleccións de 1931 e, principalmente, a súa participación na fundación da Falange en 1933.
A edición que agora se presenta en Chan da Pólvora, a cargo de Mario Regueira, céntrase na súa produción poética e nas participacións en cuestións estéticas. No volume, por tanto, está por vez primeira a poesía reunida de Montes e os seus ensaios galegos. A proposta forma parte dun proxecto máis amplo da editorial para ofrecer unha panorámica do momento –primeiros anos vinte do século XX– no que en Galicia se intentou crear un novo suxeito cultural cun discurso literario alternativo. (…)”

“Good-bye, Galicia é o título co que Mario Regueira reúne para Chan da Pólvora a poesía galega e os ensaios de Euxenio Montes, un dos primeiros escritores vangardistas da literatura galega e, tamén, unha das figuras máis controvertidas da historia do século XX, período no que pasou de admirado activista no galeguismo a impulsor da Falange española. A edición de Regueira preséntase o vindeiro mércores 22 de xullo na libraría Couceiro de Compostela (Praza de Cervantes, 6), a partir das 19:00 h. O volume forma parte dun proxecto de Chan da Pólvora para revisar as vangardas de primeiros do século XX en Galicia.
Entre 1919, data na que publica os seus primeiros poemas en A Nosa Terra e o ano 1930, cando sofre o rexeitamento explícito doutros autores novos, Euxenio Montes foi un participante activo da cultura galega, tanto como creador ou como xornalista, con presenza relevante no debate político e estético da Galiza dos anos 20. Datos significativos da súa traxectoria posterior son a súa candidatura nos socialistas ás eleccións de 1931 e, principalmente, a súa participación na fundación da Falange en 1933.
A edición que agora se presenta en Chan da Pólvora, a cargo de Mario Regueira, céntrase na súa produción poética e nas participacións en cuestións estéticas. No volume, por tanto, está por vez primeira a poesía reunida de Montes e os seus ensaios galegos. A proposta forma parte dun proxecto máis amplo da editorial para ofrecer unha panorámica do momento –primeiros anos vinte do século XX– no que en Galicia se intentou crear un novo suxeito cultural cun discurso literario alternativo. (…)”
Desde Chan da Pólvora (foto do autor desde a editora):
“Entre 2013 e 2015, Pablo Fidalgo Lareo comezou a recuperar a memoria familiar, un proxecto ao que agora lle pon remate con O Malperder, un libro que acaba de publicar Chan da Pólvora e que o día 26 de xuño se presenta no Marco de Vigo, a partir das 19 horas, coa compaña da poeta Oriana Méndez. Trátase do terceiro traballo en galego de Fidalgo Lareo despois de Parangolé e Je vous salue, Fran Cortegoso, todos eles publicados en Chan da Pólvora.
Pablo Fidalgo Lareo asegura que O malperder se nutre na mística dos vencidos e dos parias, na súa alegría e nas súas resistencias intimas, esa dobre vida que na península ibérica se iniciou con marranismo no século XV e que neste libro –está claro– se identifica cos vencidos da guerra civil. Ao mesmo tempo, porén, O malperder é unha declaración de amor á súa avoa, coa que en 2013 representou unha obra de teatro en distintos escenarios do mundo. Agora ela ten 97 anos e o autor sente o desexo constante de falar con ela, de interpelala, de obter as súas derradeiraas respostas. (…)”