San Sadurniño: presentación de Poesía en feminino. Mulleres do Rural

Desde o Concello de San Sadurniño:
“A área municipal de Igualdade e a Nova Poesía Guitirica promoven a quinta edición do “Recital de poesía en feminino”, que terá lugar nos xardíns municipais o sábado 18 de setembro sábado a partir das 17:30 h. Ao evento asistirán integrantes do colectivo e creadoras e creadores locais que se valen da poesía para reivindicar a igualdade e visibilizar a muller en todos os ámbitos. Ademais, na cita tamén se presentará o libro Poesía en feminino Mulleres do Rural editado polo Concello de San Sadurniño con cargo aos créditos do Ministerio de Igualdade, dentro do Pacto de Estado contra a Violencia de xénero. O volume, con prólogo de Emma Pedreira -que tamén acudirá ao encontro-, recolle as voces das persoas participantes neste proxecto iniciado en 2017, que pouco a pouco se foi convertendo nun referente da produción poética en clave feminina e feminista. Para asistir é necesario reservar previamente no 981 490 0 27 ou ben no correo electrónico veronica.rodriguez@sansadurnino.gal
O V Recital de Poesía en Feminino desenvolverase na parte baixa dos xardíns, ao pé do grande magnolio situado preto da pista multixogos. A poesía rodearase, ademais, da exposición ao aire libre “Nós somos elas” que permanece no espazo ata finais deste mes traída ata San Sadurniño gracias a unha colaboración entre a área de Igualdade da Deputación da Coruña e a Agrupación Cultural Alexandre Bóveda. Na mostra -composta por grandes paneis impresos- xúntanse os antigos retratos de mulleres feitos polo fotógrafo laxeiro José María Vidal cos versos de 25 poetas galegas actuais.
Entre elas está Emma Pedreira, quen tamén acudirá ao recital deste sábado e quen asina o prólogo do poemario Poesía en feminino Mulleres do Rural editado polo Concello de San Sadurniño. Nel recóllense as máis de medio cento de composicións recitadas nos últimos catro anos, obra de poetas integrantes do colectivo da Nova Poesía Guitirica, pero tamén de nomes de San Sadurniño.
Estas últimas serán as protagonistas da edición 2021, que tira por unha estrutura un chisco distinta para darlle cabida no mesmo acto á presentación do libro e á parte de declamación. As convidadas son Consuelo Picos, Carmen Couce, María Teresa Pouso, Nerea Calvo, Alba Rivera, Xela Barro, Marián Arroyo e (por confirmar) Ángela Arnosa. Entre elas intercalaranse varias pezas ao clarinete tocadas pola novísima intérprete de Igrexafeita Candela Salgado Calvo. Ademais tamén intervirán a propia Pedreira, a concelleira de Igualdade, Ana Belén Breixo, e Antón Tenreiro (Anton de Guizán), un dos promotores do movemento chairego da Nova Poesía Guitirica.
O colectivo é parte fundamental no contido dun libro que, como indica o propio título, vén marcado pola expresión en feminino de todo tipo de sentimentos enfiados pola reivindicación dunha igualdade plena e real, nuns casos por medio do berro firme contra o machismo, noutros como denuncia das reticencias da sociedade a un cambio necesario e sempre como alumbramento íntimo dunha mensaxe de empoderamento, manifestada a través da creación libre de amarrallas patriarcais.
Poesía en feminino Mulleres do Rural sae do prelo cunha tirada inicial de 200 exemplares. Parte desta primeira edición distribuirase de balde no recital e tamén se deixarán exemplares na biblioteca municipal, no CPI e no mostrador do rexistro do Concello, ademais de formar parte dos agasallos institucionais que faga o consistorio en datas sinaladas.”

Festival de Poesía Guitirica 2021

“Manifesto da poesía galega de base”

Desde Gazeta:
“Sostemos que para facer unha casa é preciso comezar desde os alicerces, porque ben sabido é que a forza de calquera construción reside na súa base.
A poesía galega contemporánea goza de grandes creadores e creadoras, peza imprescindíbel que nos fai medrar coa lectura dos seus versos, mais tamén están as persoas indispensábeis, lectores e lectoras que teñen fame, as famentas de poesía!
Todas as persoas que conformamos a poesía de base, constituímos un espazo mestizo de poetas e lectorando fértil, catalizador de creación poética e canle de difusión e socialización da poesía.
A poesía de base é o movemento cultural cidadá composto por agrupacións poéticas que apoiamos e difundimos a poesía, unindo a diferentes creatividades coa característica da convivencia harmoniosa de estéticas, estilos e temáticas diferentes.
Así, para unhas a poesía é instrumento para denunciar situacións de marxinación e inxustiza, na búsqueda da defensa da parte máis débil do tecido social, para outras é ferramenta para concienciar á sociedade sobre a realidade que nos toca vivir propoñendo escenarios alternativos, noutros casos, como canle para expresión da creatividade meramente simbólica, intima e persoal ou de crise existencial.
E en todo caso poder sentir a presenza do colectivo que comparte as mesmas inquedanzas, onde voluntariamente participamos creadores de diferentes idades, estéticas e sensibilidades, mais que compartimos a necesidade de participar en común e alimentármonos das creacións e iniciativas colectivas das agrupacións.
Porque a poesía é unha maneira poliédrica de mirar o mundo, de encher de beleza e reflexión a paisaxe da existencia. E nós respiramos poesía a cotío, viaxamos a cabalo dela. Xunto coa nosa fala propia é a casa que habitamos, a ponte que nos une. Se a isto engadimos unha rede humana que abrangue toda esa bagaxe, temos un espazo social para fornecer e acoller todo ese potencial creativo que medra no espazo aberto do noso país.
Fagamos da poesía de base unha buguina que fomente a creación poética e a espalle na nosa terra e mesmo alén do mar.

VERSOS DE AREA
NPG NOVA POESÍA GUITIRICA
IRMANDADE POÉTICA E ARTÍSTICA GALAICO-LUSA
COLECTIVO LITERARO IN NAVE CIVITAS
NÓMADES DO VERSO. GRUPO POÉTICO ANTÓN BORRAZÁS.
COLECTIVO LITERARIO MORAIMA, A GRAFÍA DA EMOCIÓN.”

Pablo Bouza: “Os certames danlle firmeza á túa carreira e visibilizan a túa obra”

Entrevista a Pablo Bouza en El Progreso:
“”Os cartos logo desaparecen, pero os libros son a vida dun escritor”, asegura o poeta Pablo Bouza á hora de valorar o que supón gañar o V Premio Díaz Castro de Poesía, dotado con 2.000 euros e coa publicación do poemario, na primeira vez que se presentaba.
– El Progreso (EP): Que sentiu ao recibir a chamada?
– Pablo Bouza (PB): Unha grande emoción. Recibir un recoñecemento ao teu traballo dáche forza e confianza para seguir escribindo, comprobas que estás en boa liña. Viña duns anos de secano en canto a publicacións e con este premio terei a oportunidade de volver publicar e cunha editorial de referencia. Somos moitos os poetas que nos presentamos a estes certames, xa que case é a única maneira de poder ver a túa obra publicada.
– EP: Leva unha boa colleita de premios, a experiencia altera a sensación?
– PB: A emoción e ledicia é a mesma que co primeiro. E neste caso, vendo a solvencia e a categoría literaria do xurado, a satisfacción é maior.
– EP: Que supoñen este tipo de convocatorias para os escritores?
– PB: Levo máis duna ducia de premios que se reflicten en seis libros individuais, algúns colectivos e publicacións en revistas especializadas. Os certames van dándolle firmeza á túa carreira literaria e permiten visibilizar a túa obra. Teñen moito mérito os concellos e as institucións que os convocan. No caso de Guitiriz, que faga un esforzo notable convocando un certame da calidade do Díaz Castro é moi loable e amosa unha especial sensibilidade da súa corporación. Ademais, Guitiriz é un facho poético en Galicia co importantísimo labor da NPG (Nova Poesía Guitirica) e o seu traballo cos grupos poéticos de base, o certame de Vilariñas, os poemas pendurados nas farolas, a edición da Gazeta.gal, o traballo de investigación sobre Os Vilares de Pas Veres ou a poesía da magnífica Luz Campello.
– EP: Cal é a sensación ao ver un libro seu publicado?
– PB: Telo nas túas mans é unha das grandes emocións que ten un escritor. Ao fin e o cabo, escribes para comunicar e compartir. O poema non deixa de ser un proceso comunicativo. Ademais ese libro, e sobre todo no caso da poesía, clónase en moitos máis: as interpretacións e versións que cada lector fai do que ti lles amosas. (…)”