Entrevista a Xosé Luís Méndez Ferrín en La Voz de Galicia:
“La Voz de Galicia (LVG): Falemos de literatura. En Galicia hai sempre esa obsesión de que falta “a gran novela”, aínda que temos mestres en xéneros dificilísimos como a poesía e o conto.
Xosé Luís Méndez Ferrín (XLMF): Iso foi unha idea de Torrente Ballester, que empezou a dicir: “Falta la gran novela gallega”. Eu creo que o conto é un xénero máis difícil que a novela. Como dicía Cortázar: “En la novela puedes ganar por puntos, pero en el cuento tienes que ganar por K. O.”. Non hai termo medio, un conto non pode ser regular. Ten que ser perfecto.
LVG: Na súa prosa, un dos seus grandes temas é a raia.
XLMF: Si, os que vivimos preto de Portugal, da raia, temos unha sensación ambigua, porque estamos ao lado dunha fronteira política que é a máis antiga de Europa, porque data do século XII e, polo tanto, é unha raia moi poboada e moi permeable, na que se dan cousas curiosas: o contrabando, un mundo ancestral que xa non existe, os refuxiados políticos… Todo isto sempre me suxeriu moitas ideas para as novelas.
LVG: De Vigo a Oxford. Coincidiu por alí cun tal Tolkien.
XLMF: Tolkien era profesor alí e tomaba cervexas no mesmo bar ao que ía eu. Todas as tardiñas, ás sete, estaba alí con Carl S. Lewis e un bispo anglicano. Nós non sabiamos quen eran eses señores con pinta de catedráticos. Ata que, pasados os anos, volvo entrar alí e vexo na parede unhas fotos de clientes ilustres e vexo aqueles señores e debaixo os nomes: Tolkien, Carl S. Lewis e o bispo non sei quen…”
Arquivos da etiqueta: Xosé Luís Méndez Ferrín
Ferrín: “Representa algo semellante ao que foi Manuel Antonio nos anos 20 do século pasado”
IV Agasallo a Luís Seoane
Será o luns 1, ás 20:00, na Biblioteca Pública da Coruña Miguel González Garcés.
«Na Biblioteca Miguel González Garcés da Coruña celebramos o IV AGASALLO A LUIS SEOANE no día do seu CENTENARIO (1910 – 2010) . Luís Seoane naceu en Bos Aires o 1 de xuño de 1910 e morreu na Coruña en 1979.
Farémolo coa presentación do libro Poemas alumeados de figurandorecuerdo(s)edicions. Trátase dunha escolma de poesías de Luís Seoane, cada unha delas ilustrada por artistas plásticos contemporáneos amigos do artista, así como polos que se senten identificados ou influídos pola súa obra e polo seu pensamento. Catorce poemas elexidos dos seus diferentes libros, Fardel de eisilado , ediciós Anxel Casal, Bos Aires, 1952; Na brétema, Sant-Iago , ediciones Botella al mar, Bos Aires, 1956; As cicatrices , editorial Citania, Bos Aires, 1959; A maior abondamento , ediciones Cuco-Rei, Bos Aires-A Coruña, 1972; Luís Seoane. Obra poética , ediciós do Castro, Sada, 1977.
Neste fermoso libro co que agasallamos a Luís Seoane fai a presentación Xosé Luís Méndez Ferrín , escritor e presidente da Real Academia Galega ; e os artistas que participan son o pintor Xaquín Chaves ; o pintor e gravador Jesús Núñez ; o pintor e publicista Lipa Burd ; Xoán Piñón fotógrafo; a deseñadora Lía Santana ; o pintor Felipe Criado ; o deseñador Xosé Salgado ; o pintor Xabier Correa Corredoira ; o deseñador Pepe Barro ; o fotógrafo Luis López “Gabú” ; o artista multidisciplinar Tiago Guedes Madeira ; a artista plástica Pilar Turbón ; o pintor e debuxante Detlef Kappeler ; o pintor e acuarelista Reiner Schiestl e o ilustrador gráfico Hermenegildo Sábat .
Con motivo da celebración poderá verse unha mostra dos orixinais que alumean este libro. Contaremos coa presenza dalgúns dos artistas e de Luis José Eguiburu Seoane, fillo da irmá do artista homenaxeado, Estela Seoane López, representando á vez aos fillos de Rafael Seoane López, Rafael e Ana Seoane , que viven en Bos Aires. Son os tres únicos sobriños de Luis Seoane.
Deseguido asistiremos a un concerto do grupo musical DOA que se suma ao homenaxe a Luis Seoane coa presentación de varios temas do seu último traballo “A Fronda dos Cervos” (2006), de próxima edición. Coas cantigas de Alfonso X, Martín Codax, Códice Calixtino e os textos dos trobeiros galaico-portugueses, a música galega estará presente no acto. […]
Para rematar, acercarémonos á Praza Luis Seoane (Monelos, Novos Ministerios) para plantar, por cuarto ano consecutivo, tres plantas de ruda e un allo verde, ao pé do busto do artista, en memoria do libro de Luis Seoane “ Tres hojas de ruda y un ajo verde” publicado en Bos Aires en 1948.»
A Coruña: conferencia de Xosé Luís Méndez Ferrín
«O vindouro día 25 de Maio, terça-feira (martes), o escritor e Presidente da Real Academia Galega, Xosé Luís Méndez Ferrín falará dentro do ciclo, Lingua, Literatura e Nación. A súa charla versará sobre “Galicia na poética de X. L. Méndez Ferrín”.» (Agrupaçom Cultural O Facho)
Méndez Ferrín: “Novoneyra é o noso poeta máis radical en política do século XX”
A III Bienal Literaria buscará a proxección das obras galegas
Xosé Luís Méndez Ferrín fala sobre Novoneyra
(Vieiros)
Conversa con Méndez Ferrín: “O que é radical é o goberno da Xunta, demostrouno co decreto do galego”
Xornal de Galicia mantivo un café de redacción co escritor e actual presidente da Real Academia Galega, Xosé Luis Méndez Ferrín:
Que sente cando lle aplican adxectivos como “radical” ou “batasuno”?
Paréceme que o que é radical é o cambio que fai este Goberno coa situación do galego no ensino. E digo radical porque vai á raíz. Se o decreto era antes medio protector do galego, agora é desprotector, e iso é radicalismo. E creo que este Goberno non está capacitado para ser tan radical, porque ten unha maioría moi precaria, e estase enfrontando á sociedade, e a sectores moi importantes do seu propio partido, aos que intentou estrangular en Ourense, sen conseguilo. E que digan que son batasuno, non sei nin que contestar. Non teño nada que ver co País Vasco, agás que é unha terra que me gusta e visito sempre que podo.
A Academia apoiaría un decreto que repartise o galego no ensino ao 50%?
Si, se non ten que haber un equilibrio total, como non o hai na sociedade. Terá que haber unha discriminación positiva a prol do galego. Hai que fomentar o galego, porque o castelán non o precisa. Pero, por suposto, hai que saber falalo e escribilo tan ben como o galego, e iso sería suficiente. O exterminio do castelán en Galicia non está na mente de ninguén que sexa normal. Non coñezo ninguén que o pense, pero hai moitos galegos que queren exterminar o galego dentro de si mesmos, e irrítanse cada vez que o galego dá un pasiño
Xosé Luís Méndez Ferrín: “O adxectivo Real foi un xeito de defenderse dos caciques autóctonos”
Entrevista de Daniel Salgado a Xosé Luís Méndez Ferrín no suplemento Luces de El País:
P. Posicionamentos da Academia tan inequívocos como o referente á lingua, non poden dificultar a negociación dun mellor financiamento coa Xunta?
R. Non ten nada que ver. Non creo que a Xunta de Galicia nos vaia castigar, nin vingarse. Sería pensar moi mal da xente. Penso que esas cousas non ocorren.
P. Daquela, a soberanía da que adoitan gabarse os académicos non é un mito?
R. A Academia é soberana. Comprobamos que o é. O documento chamado Análise académica, que é crítico co decreto do galego da Xunta, foi unha decisión respaldada por unanimidade, respaldada mesmo por dous académicos que non concorren ao plenario, que están separados voluntariamente dos traballos académicos.
P. Intentará que eses dous académicos, Xesús Alonso Montero e Xosé Luís Franco Grande, se reincorporen á vida activa da institución?
R. Tanto eu como todos os meus colegas están desexando que se incorporen plenamente. Xa se incorporaron de forma efectiva á Análise académica e fixeron valiosas contribucións. Pero, polo menos, que aparezan tamén fisicamente.
Xosé Luís Méndez Ferrín, novo presidente da Real Academia Galega
O plenario da Real Academia Galega de onte sábado 23 febreiro elixiu a directiva que gobernará a centenaria institución durante os próximos catro anos. Acompañará ao presidente Xosé Luís Méndez Ferrín un equipo composto por Xosé Luís Axeitos (secretario), Manuel González (tesoureiro), Euloxio Ruibal (bibliotecario) e Paco Fernández Rei (vicesecretario).
Na prensa de hoxe domingo podemos ler máis entrevistas co novo presidente da Real Academia Galega:
Faro de Vigo: “A situación financieira da Academia é un escándalo, vive na beneficencia”
–O conselleiro de Cultura afirma que o problema da cultura é que está acomplexada…
–Por iso está traducido Manolo Rivas a 30 linguas no mundo e Jiménez Losantos non. Cando un escritor galego está traducido en francés por Galimard non se poden dicir esas cousas.
–Que pode facer a Academia para para aumentar o prestixio social do galego?
–A Academia so é un factor. Esa tarefa non lle compete só a mundo intelectual como moitos pensan. Na sociedade hai algo máis que intelectuais, e o galego está asumido hai anos polo sindicalismo, por exemplo. Hai unha toma de conciencia contraria a ese desprestixio, pero isto compételle á totalidade da sociedade.
[Ler entrevista completa]
La Voz de Galicia: “A Real Academia Galega é un tanque de intelixencia”
-Vostede chega coa idade e a experiencia axeitadas para o cargo, e con ganas de traballar por unha Academia, moi limitada de medios, da que nalgún momento foi crítico.
-As críticas non foron nunca sobre a Academia ou a súa existencia, senón puntuais por algunha actuación. Non me estraña que a RAG teña un pasado con moitos altos e con moitos baixos na súa historia centenaria porque nunca tivo independencia económica. Sempre viviu de favores e de beneficencia, en realidade. Se conseguísemos saír desa situación sería magnífico, pero non o sei. Faremos todo o posible por persuadir á Xunta de que sería ben que deixase instituído un orzamento para sempre, á marxe dos cambios políticos.
-Non sei se é o mellor momento para acadalo, e non por estar o PP na Xunta, senón por toda a tensión que se está a crear na sociedade desde dentro e desde fóra.
-Tampouco ten por que ser necesariamente un mal momento. A RAG acaba de revelar na sociedade galega, dun día para outro e cunha contundencia notable, a súa existencia e a súa autoridade cun documento clave para cambiar a cousa. A RAG está nestes días máis presente do que estivo nunca no resto do Estado. O noso punto de vista consiste en pedir que a subvención da RAG figure nos orzamentos da Xunta e acadalo non depende de nós. O bipartito anterior non quixo. Non sei agora.
-Que pode facer a RAG?
-A RAG é un suxeito colectivo formado por individualidades moi fortes. Podía ser máis numerosa, porque Galicia é un país moi culto e nada ensimesmado… pero os académicos que existen son un grupo de intelectuais moi forte. E a evidencia está na análise que fixo das bases. Non hai nin un só colectivo en Galicia que puidese ter feito nada semellante, salvo o de xuristas, que coincidiu coa Academia nas partes que facían referencia ao campo legal.
