Marcos Calveiro: “Fontán foi un protonacionalista; sempre tivo Galicia por diante de calquera interese”

EntrevistaMarcos Calveiro de Alberto Ramos a Marcos Calveiro en Praza:
“(…) – Praza (P): Vén de ser galardoado por unha novela na que percorre a vida de Domingo Fontán, un personaxe do que confesa sentirse obsesionado dende fai anos. De onde nace o seu interese?
– Marcos Calveiro (MC): O interese vén da primeira vez que atopo o seu nome e sei da historia da carta xeográfica do mapa. Debín ler con 16 ou 17 anos Arredor de si, de Otero Pedrayo. Nese libro hai unha escena mítica na que Adrián Solovio queda marabillado diante do mapa de Fontán. Pouco despois vin un artigo de Cunqueiro dedicado ao mapa de Fontán e practicamente vén dende aquela. Levo toda a vida lendo todo o que atopo sobre Fontán. Paréceme un tipo extraordinario, un tipo que sobe a un burro e que durante 17 anos viaxa só e, con moi poucos medios técnicos, traza unha marabilla científica de Galicia. Un adiantado do seu tempo. De aí vén a obsesión. É un deses galegos practicamente descoñecidos que conseguiron grandes logros e que hoxe están aí esquecidos por todo mundo. Como el, hai moitos. (…)
– P: Leva dende moi novo furando na historia de Fontán. Cando decidiu poñerse a escribila finalmente? Como foi o proceso de documentación?
– MC: Levo anos cunha carpeta no ordenador que se chama Domingo onde fun vertendo toda a información que atopei sobre el. Aí teño que destacar o traballo fundamental dunha fundación, da fundación da súa familia, que se chama Fundación Domingo Fontán e que ten moitos dos seus documentos persoais dixitalizados e á disposición a través da rede. Penso que é unha documentación bibliográfica impresionante, que debería estar nunha institución pública galega e a disposición de todo o mundo.
Realmente, o proceso de escrita durou todos estes anos. Estes anos eu viaxei moito visitando centros de ensino. Cada vez que ía algún lugar e cadraba preto algún dos lugares de referencia para Fontán, achegábame. Subín moitas curotas de montes que el visitou para trazar o mapa, visitei a súa casa en Porta do Conde que aínda existe, agora ocupada por outra familia… É dicir, visitei moitos lugares nos que el estivo. Tamén a primeira recta que mediu, en Santiago, pola zona de Boisaca; a recta que logo mide no Corgo para a triangulación do mapa… Foi un traballo de moitos anos. A novela leva escrita un par de anos e neste tempo, como non escribín ningunha cousa nova, pois funa reescribindo, adaptándoa e mudándoa até esta versión definitiva que foi premiada co Repsol. (…)”

Tabela dos Libros de outubro de 2015, por Armando Requeixo

Desde o blogue Criticalia, de Armando Requeixo:

“IN MEMORIAM MANUEL RODRÍGUEZ ALONSO

Esta Tabela dos Libros é especial, pois non só dá a coñecer os volumes que Inmaculada Otero Varela, Francisco Martínez Bouzas, Montse Pena Presas e eu estimamos como os máis recomendables entre os publicados nas últimas semanas, senón porque é tamén a primeira que sae á luz sen termos entre nós o compañeiro Manuel Rodríguez Alonso. A el queremos dedicarlla, na lembranza e recoñecemento máis afectuosos.”

2015_outubro_tabela

A Coruña: Fotobiografía de Xaquín Villar nos tempos d’O Facho, por Francisco A. Vidal e José Monterroso Devesa

AFrancisco Antonio Vidal terzaJosé Maria Monterroso Devesa feira 6 de outubro, ás 20:00 horas, en Portas Ártabras (Rúa Sinagoga, 22, baixo), na Coruña, nun acto organizado pola Agrupaçom Cultural O Facho, no seu ciclo Economia, História e Ciências Sociais, Francisco A. Vidal e José Monterroso Devesa falarán sobre Fotobiografía de Xaquín Villar nos tempos d’O Facho.

Onte 1458: Sete traducións ao inglés, por Manuel Bragado

Desde20150930_150221-1024x614 Brétemas, de Manuel Bragado:
“No Día Internacional da Tradución recibimos un agasallo inesperado, unha caixa de libros de Small Stations Press con exemplares das súas sete traducións máis recentes de literatura galega: One Million Cows de Manuel Rivas, Vicious de Xurxo Borrazás, Soundcheck de Miguel Anxo Murado, Polaroid de Suso de Toro, Winter Letters de Agustín Fernández Paz, I love you Leo A. de Rosa Aneiros e Dragal II. The Dragon’s Metamorphosis de Elena Gallego. Unha saída histórica en inglés para a nosa literatura contemporánea, á que non son alleos nin os esforzos do editor e tradutor Jonathan Dunne que abriu dúas coleccións específicas, Galician Wave e Fiction, como as importantes axudas achegadas pola Consellaría de Cultura para estas traducións. Esta oferta de Small Stations constitúe unha gran oportunidade para a visibilización da nosa narrativa actual tanto nos mercados internacionais de editores como no dificilísimo mercado interior do Reino Unido. Unha excelente noticia que celebramos no Día da Tradución.”

Compostela: recital de A cabeleira, de Claudio Rodríguez Fer

OClaudio Rodríguez Fer, Eugenio Granell e Carmen Blanco martes 6 de outubro, ás 20:00 horas, no Museo Fundación Eugenio Granell (Praza do Toural), en Santiago de Compostela, o recital da obra políglota A cabeleira (Poema en 35 idiomas), de Claudio Rodríguez Fer, ilustrada por Carmen Blanco e Sara Lamas. No acto estará presente, xunto ao autor, Natalia Fernández Segarra.

A Coruña: recepción como académico de honra de Basilio Losada Castro

OBasilio Losada sábado 3 de outubro, ás 12:00 horas, no salón de actos da Real Academia Galega (Rúa Tabernas, 11), na Coruña, celébrase o acto de recepción como académico de honra de Basilio Losada Castro, quen dará lectura ao discurso Reflexións sobre as primeiras novelas de Rosalía de Castro. Responderá en nome da Academia o seu presidente, Xesús Alonso Montero.

Veu visitarnos… Celia Díaz

EntrevistaCelia Díaz a Celia Díaz en Fervenzas Literarias:
“(…) – Fervenzas Literarias (FL): Cales foron as motivacións que a levaron a escribir?
– Celia Díaz (CD): Comecei a escribir porque sempre me gustou inventar historias. A primeira que lembro era un diálogo entre un neno e un peixe, unha historia fantástica que transcorría nun ambiente submarino. Máis tarde, na adolescencia, era o modo de plasmar as miñas inquietudes, de coñecerme. (…)
– FL: Qué é o que busca transmitir coa súa literatura?
– CD: Busco sobre todo divertir ao lector e divertirme eu mentres escribo. Non busco transmitir unha mensaxe, non me gustan as obras didácticas pensadas para que os nenos aprendan determinados valores. Aínda que é evidente que eses valores están aí posto que selecciono uns contidos e rexeito outros, pero non hai nunca unha intención previa de escribir sobre eses temas.
Gústanme as historias fantásticas, con misterio, con notas de humor. Historias que trasladen o lector a outras épocas, a lugares afastados, que o mergullen en contextos moi diferentes dos que atopa no día a día.
O obxectivo principal é contar unha historia que interese e que cando remate faga pensar un pouco. Tampouco me gustan as historias totalmente pechadas; quero que o lector axude a completalas e se decate de cousas que están aí aínda que non aparezan de modo explícitos. Non penso nun lector pasivo que se limite a captar o que se lle conta, senón que descubra por si mesmo. Creo que iso é o pracer da lectura. (…)
– FL: Que significa para vostede o oficio de escritora?
– CD: A literatura é unha actividade fundamental na miña vida. Como profesora, como lectora, como creadora. Síntome privilexiada de poder dedicarme ao que máis me gusta.
– FL: Cales son as principais dificultades á hora de entregarse a este oficio?
– CD: A principal é a falta de tempo para dedicarme plenamente. Non é doado compaxinar a actividade laboral e a vida familiar coa actividade literaria. Sempre é esta a que queda nun segundo plano.
– FL: Que é o mellor e o peor de se dedicar a escribir para o público infantil e xuvenil?
– CD: O mellor é que se trata dun público moi entusiasta, tamén moi crítico, que di con total sinceridade o que opina.
O peor? Talvez os prexuízos que aínda subsisten acerca de que é unha literatura menor. (…)”

Raúl Dans gaña o Premio SGAE de Teatro Jardiel Poncela 2015

DesdeRaúl Dans a SGAE:
“O dramaturgo Raúl Dans (A Coruña, 1964) é o gañador do XXIV Premio SGAE de Teatro Jardiel Poncela 2015 pola súa obra Las canciones que les cantaban a los niños, orixinalmente escrita en galego. O autor acada así o galardón dotado con 8.000 euros, inclusión da obra no Ciclo SGAE de Lecturas Dramatizadas e a publicación do texto dramático na Colección Teatroautor.
O escritor declara sentirse “moi honrado e feliz”: “Polas características do galardón, coa dotación económica, a publicación do texto e a lectura dramatizada, o Jardiel Poncela é un auténtico agasallo e un berro de ánimo”. Dans engade que “cando escribes unha obra desexas que goce dunha vida longa e plena, que alcance o seu lugar natural, a escena, e este recoñecemento supón un inicio francamente esperanzador”.
Trátase dunha obra de carácter humano, na que Raúl Dans explora temas como o perdón, a culpa e a redención. A acción desenvólvese nas cidades de Vigo e Santiago de Compostela durante a primavera do Movemento 15 M, meses antes de que ETA anuncie, en outubro de 2011, o cesamento definitivo da actividade armada, e remóntase á década dos 80 do século pasado, os anos do terrorismo máis duro e dos GAL. Na obra hai dúas tramas principais que se entrelazan a medida que avanza a acción. Por unha banda está a historia dunha presa de ETA que vén de saír de prisión despois de cumprir a súa condena e, paralelamente, a dun mozo que desexa sabelo todo sobre a súa nai -ausente da súa vida dende que era un neno- para acabar descubrindo o terrible segredo que se agocha trala súa desaparición. “A idea do texto xurde dos encontros que promove a Vía Nanclares entre presos de ETA e familiares de vítimas do terrorismo. Preguntábame como se desenvolverían estes encontros, qué se di nun momento así, con qué palabras, e decidín poñerme a escribir sobre iso”, explica o autor.
O xurado do Premio SGAE de Teatro Jardiel Poncela 2015, a que concorreron un total de 187 obras, estivo presidido por Alfonso Plou e composto por Eduardo Alonso, Guillem Clua, Verónica Fernández, Eva Hibernia, Natalia Menéndez, Marta Torres e Paco Zarzoso.”