Arquivo da categoría: Entrevistas

Cuestionario Proust: Carlos G. Reigosa

Publicado o por

Desde o blogue de Ramón Nicolás, Caderno da crítica, este Cuestionario Proust a Carlos G. Reigosa.

“1.– Principal trazo do seu carácter?
– Empatía con humor.
2.– Que calidade aprecia máis nas persoas?
– A enteireza.
3.– Que agarda das súas amizades?
– Que me correspondan.
4.– A súa principal eiva?
– A dispersión.
5.– A súa ocupación favorita?
-Escribir.
6.– O seu ideal de felicidade?
– Que a realidade non me estrague os soños.
7.– Cal sería a súa maior desgraza?
– Perder os meus. Perder a memoria.
8.– Que lle gustaría ser?
– Escritor.
9.– En que país desexaría vivir?
– No que vivo.
10.– A súa cor favorita?
– Vermella.
11.– A flor que máis lle gusta?
– A do toxo, amarela.
12.– O paxaro que prefire?
– A rula.
13.– A súa devoción na prosa?
– Onte, Dostoievsky e Rulfo. Hoxe, Kafka e Cunqueiro. Mañá, quen sabe!
14.– E na poesía?
– Bob Dylan, que a canta.
15.- Un libro?
– Crime e castigo.
16.– Un heroe de ficción?
– Don Quixote.
17.– Unha heroína?
– Medea (a de Eurípides).
18.– A súa música favorita?
– O jazz.
19.– Na pintura?
– Goya.
20.– Un heroe ou heroína na vida real?
– Sócrates.
21.– O seu nome favorito?
– Clariria (que xunta os das miñas fillas).
22.– Que hábito alleo non soporta?
– O que máis abunda: o cinismo.
23.– O que máis odia?
– O que non podo comprender.
24.– A figura histórica que máis despreza?
– Ningunha. O que quero é que non volva.
25.– Un feito militar que admire?
– A paz.
26.– Que don natural lle gustaría ter?
– Unha vontade de ferro.
27.– De que maneira lle gustaría morrer?
– Tarde e sen dores.
28.– Cal é o seu estado de ánimo máis habitual?
– Activado creativo.
29.– Que defectos lle inspiran máis indulxencia?
– Os sensuais, porque moitas veces me parecen virtudes.
30.– Un lema na súa vida?
-Intentalo sempre.”

Cuestionario Proust: Xavier Alcalá

Publicado o por

Desde o blogue de Ramón Nicolás, Caderno da crítica, este Cuestionario Proust a Xavier Alcalá:

“1.– Principal trazo do seu carácter?
– A curiosidade por todo.
2.– Que calidade aprecia máis nas persoas?
– A coherencia.
3.– Que agarda das súas amizades?
– Non as ter que cultivar.
4.– A súa principal eiva?
– A impertinencia.
5.– A súa ocupación favorita?
– Escribir.
6.– O seu ideal de felicidade?
– A saúde de corpo e mente.
7.– Cal sería a súa maior desgraza?
– Ser cego.
8.– Que lle gustaría ser?
– Escritor.
9.– En que país desexaría vivir?
– No impaís en que vivo.
10.– A súa cor favorita?
– A do mar.
11.– A flor que máis lle gusta?
– As flores parécenme ridículas.
12.– O paxaro que prefire?
– A aguia.
13.– A súa devoción na prosa?
– As historias que foron ou puideron ser certas.
14.– E na poesía?
– A completa, ou sexa: con rima.
15.- Un libro?
– O Crime do Padre Amaro.
16.– Un heroe de ficción?
– O Capitán Nemo.
17.– Unha heroína?
– Walkíria (dunha novela que estou a escribir).
18.– A súa música favorita?
– A de Vinícius de Moraes.
19.– Na pintura?
– Velázquez.
20.– Un heroe ou heroína na vida real?
– O piloto Vilariño.
21.– O seu nome favorito?
– Luís.
22.– Que hábito alleo non soporta?
– A repetición de chistes.
23.– O que máis odia?
– Que non me entendan cando digo as cousas claras.
24.– A figura histórica que máis despreza?
– Franco (“Cerillita”).
25.– Un feito militar que admire?
– A batalla de Midway.
26.– Que don natural lle gustaría ter?
– Cantar ben.
27.– De que maneira lle gustaría morrer?
– Lendo.
28.– Cal é o seu estado de ánimo máis habitual?
– A ansia de facer.
29.– Que defectos lle inspiran máis indulxencia?
– A falta de intelixencia.
30.– Un lema na súa vida?
– Vivir para escribir.”

Cuestionario Proust: Fina Casalderrey

Publicado o por

Desde o blogue de Ramón Nicolás, Caderno da crítica, este Cuestionario Proust a Fina Casalderrey:

“1.– Principal trazo do seu carácter?
– Sentimental, romántica e creo que de fiar.
2.– Que calidade aprecia máis nas persoas?
– A bondade.
3.– Que agarda das súas amizades?
-Que nunca estean lonxe aínda que haxa quilómetros por medio.
4.– A súa principal eiva?
– Doulle demasiadas voltas ás cousas.
5.– A súa ocupación favorita?
– Descubrir anaquiños novos do mundo en boa compaña.
6.– O seu ideal de felicidade?
– Inspirar profundamente, botar o aire amodo e, mesmo cos ollos pechados, estar confiada, con ganas de sorrir.
7.– Cal sería a súa maior desgraza?
– Sobrevivir a un fillo.
8.– Que lle gustaría ser?
– Fada sabia e bondadosa, con poderes para cambiar algunhas cousas.
9.– En que país desexaría vivir?
– No país de Nunca Máis (aquí, pero sen inxustizas, guerras…).
10.– A súa cor favorita?
– Hoxe, azul (ceo e mar).
11.– A flor que máis lle gusta?
– As rosiñas que nacen espontáneas nos valados, polo recendo.
12.– O paxaro que prefire?
– Se é para me volver paxaro eu, a aguia, se é para contemplar, a curuxa. Gústame ver o seu corazón reflectido no rostro.
13.– A súa devoción na prosa?
– Non son de devoción única: Delibes, José Luis Sampedro, Castelao.
14.– E na poesía?
– Miguel Hernández, Manuel Álvarez Torneiro…
15.- Un libro?
– La catedral y el niño, de Eduardo Blanco Amor.
16.– Un heroe de ficción?
– Ramón Lamote.
17.– Unha heroína?
– Lisbeth Salander.
18.– A súa música favorita?
– Blues para escoitar, boleros para cantar, clásica para relexarme, silencio para pensar…
19.– Na pintura?
– De hoxe, Carmen Pernas (aínda non todo o coñecida que merece). A súa pintura é poesía en cores.
20.– Un heroe ou heroína na vida real?
– Meu pai.
21.– O seu nome favorito?
– O do fillo, o da filla, porque cando alguén anuncia que chegan, inconscientemente, algo me muda por dentro.
22.– Que hábito alleo non soporta?
– Que sempre cheguen tarde a unha cita acordada.
23.– O que máis odia?
– O da hipocrisía.
24.– A figura histórica que máis despreza?
– Nerón, Hitler, Franco…
25.– Un feito militar que admire?
– Sei dun Xeneral de División, amigo da infancia, que por querer darlle un aire novo ao Corpo, por ser dos que avogaba polo de “adeus ás armas”, por defender á muller… sufriu cambadelas abondo. Admiro o que fixo, por iso o lembro (finou) como un “capitán de conto”.
26.– Que don natural lle gustaría ter?
– O do paraugas amarelo que aparece en Merlín e familia, e dominar todas as linguas do mundo.
27.– De que maneira lle gustaría morrer?
– De vella e dun ataque de risa, quizais. A verdade é que, cando de nena, me dixeron que ás tres da tarde chegaría a fin do mundo, funme aterrorizada a durmir a sesta, para que a morte me pillase soñando, e sigo a pensar o mesmo.
28.– Cal é o seu estado de ánimo máis habitual?
– Contáxiame bastante o estado de ánimo da miña xente.
29.– Que defectos lle inspiran máis indulxencia?
– A ignorancia que abrolla da falta de oportunidades.
30.– Un lema na súa vida?
– Vagariño, que levo présa.”

Xulio Pardo de Neyra: “Aposto por un nacionalismo galego rigoroso, fóra do roteiro indecente que criticamos no españolismo”

Publicado o por

Entrevista de Marcos Pérez Pena a Xulio Pardo de Neyra en Praza:
“(…) – Praza (P): Por que Margarida a da sorrisa d’aurora é “o primeiro conto infantil galego de autor”?
– Xulio Pardo de Neyra (XPN): Aínda que eu mesmo xa expliquei que foi Risco quen, de xeito anónimo, en 1921 publica O Rei avarento, o primeiro conto infantil da nosa traxectoria cultural –eu mesmo editeino e nun volume analicei o seu tempo mercé ao Servizo de Publicacións da Universidade de Compostela— ; con efecto, Margarida a da sonrisa d’aurora é “o primeiro conto infantil galego de autor”. Publicouse por Nós en 1927 e mesmo poderiamos apuntar que é simplemente o primeiro se consideramos que nese 1921, o propio Evaristo Correa Calderón e o voceiro nacionalista en que tan ben se lle trataba, A Nosa Terra, anuncian a inminente saída do contiño A Princesa do Sorriso d’Ouro.
– P: Resultan interesantes as relacións e o interese que nese tempo esperta o galeguismo en moitas persoas próximas ás vangardas. A que cres que se debeu?
– XPN: Evidentemente, a Galiza das vangardas históricas e, especialmente, a Galiza da Época Nós que tan ben define Carlos Baliñas, é o momento auroral en que, por vez primeira, a nación se constitúe como tal entidade. Daquela, e por iso é tan importante, cando se produce a institucionalización do nacionalismo –falo da I Asemblea Nacionalista de 1918, celebrada en Lugo— , a Galiza chega á maioría de idade. Non é estraño, pois, que un fato de vangardistas, con Correa á cabeza, decidise agasallar á cultura galega coas primeiras probas da estética máis rompedora de entón. E, en boa lóxica, naqueles tempos onde a formación comezaba a se estender a máis capas dunha sociedade pechada e inzada polo levitismo máis reaccionario, chegou a xoves que, conscientes da súa pertenza a unha comunidade como a galega, se deixaron engaiolar polos ismos tan en boga naqueles anos. Evidentemente, daquela ser galeguista, ser nacionalista, podía implicar ás veces e en casos compromiso coa renovación, apertura e ilusión polo descoñecido, piares básicos no desenvolvemento de todas as persoas e os grupos. (…)”

Parlamento das Letras: Manuel Veiga

Publicado o por

Entrevista de Armando Requeixo a Manuel Veiga no seu blogue, Criticalia:
“(…) – Armando Requeixo: ¿Que cres que lle falta aínda ás nosas letras e que lle sobra definitivamente?
– Manuel Veiga (MV): A maiores do que todo o mundo xa sabe, creo que deberiamos aproveitar a crise para mellorar. A técnica facilitounos demasiado todo e hoxe temos unha crise de sobreprodución, tamén en canto a títulos literarios. Penso que as dificultades presentes representan unha boa oportunidade para que os autores traballemos máis e presentemos mellores textos. Vexo que a xente escribe moi rápido. Posto que non imos renunciar ao ordenador para volver á pluma de ave, aí vai un consello que me fago, en primeiro lugar, a min mesmo: profundemos máis e repasemos máis antes de ir correndo ao editor. (…)
– AR: ¿Cal é a túa valoración do noso presente literario?
– MV: Ía dicir que mediocre, pero cando leo os analistas literarios doutras épocas sempre comprobo que se refiren ao seu tempo como mediocre, aínda que sexan coetáneos de Flaubert, de Faulkner ou de Proust. Así que calo a boca para non caer nese defecto tan xeneralizado do presentismo. (…)”

Pedro Feijoo: “Adriano é un Hannibal Lecter do país”

Publicado o por

Entrevista de Ramón Nicolás a Pedro Feijoo no seu blogue, Caderno da crítica:
“(…) – Ramón Nicolás (RN): Como se concibiu esta novela [A memoria da choiva]?
– Pedro Feijoo (PF): O proceso foi longo, vén xa de moi atrás. Sempre sospeitei que en Rosalía había moito máis do que se contaba e supoño que comecei a darlle voltas hai ben de tempo. Sempre pensei que hai páxinas e páxinas sobre o Inferno de Dante e nós temos ese inferno aquí.
A raíz da publicación de Os fillos do mar brindóuseme a oportunidade de ter certa tranquilidade e paz para abordar este proxecto que se estendeu ao longo de algo máis de dous anos.
– RN: O proceso de documentación para a elaboración da novela sospéitoo longo e intenso…
– PF: Cousas deste tipo xa non é que non se poidan facer sen documentarse senón que hai que ser moi insistente con moita xente…. Alonso Montero ou Axeitos axudáronme moito a establecer contactos e obter información. Era complicado porque, ademais, sendo Rosalía quen é resulta incrible a pouca información que hai…, por exemplo: se quería rañar na árbore xenealóxica era como ter un crebracabezas coas pezas moi afastadas e o labor consistía en ir dun sitio a outro e facer preguntas incómodas… Todo este traballo previo, en xeral, púidome levar seis meses intensos de dedicación case exclusiva. (…)”

Cuestionario Proust: Begoña Caamaño

Publicado o por

Desde o blogue de Ramón Nicolás, Caderno da crítica, este Cuestionario Proust a Begoña Caamaño:

“1.– Principal trazo do seu carácter?
– A alegría.
2.– Que calidade aprecia máis nas persoas?
– A bondade.
3.– Que agarda das súas amizades?
– Que me queiran como eu as quero.
4.– A súa principal eiva?
– A preguiza.
5.– A súa ocupación favorita?
– A lectura.
6.– O seu ideal de felicidade?
– Viver nun mundo sen inxustizas cheo de mulleres e homes libres e felices.
7.– Cal sería a súa maior desgraza?
– A dependencia física e a demencia.
8.– Que lle gustaría ser?
– Boa persoa.
9.– En que país desexaría vivir?
– Na Galiza liberada (e con menos choiva).
10.– A súa cor favorita?
– Lila.
11.– A flor que máis lle gusta?
– O tulipán.
12.– O paxaro que prefire?
– As andoriñas.
13.– A súa devoción na prosa?
– Cortázar, Clarice Lispector.
14.– E na poesía?
– Ana Romaní, Miguel Hernández.
15.- Un libro?
– Todo canto amei, de Siri Hustvedt.
16.– Un heroe de ficción?
-Trancos (nesa faceta, do Señor dos aneis).
17.– Unha heroína?
– Ana Karenina, a Malinche.
18.– A súa música favorita?
– Folk, Uxía.
19.– Na pintura?
– Kandinski.
20.– Un heroe ou heroína na vida real?
– Frida Khalo.
21.– O seu nome favorito?
– O que ten calquera das persoas que amo.
22.– Que hábito alleo non soporta?
– A ruindade.
23.– O que máis odia?
– O fascismo, a intolerancia.
24.– A figura histórica que máis despreza?
– Franco, Hitler.
25.– Un feito militar que admire?
– A toma da Bastilla; o asalto ao cuartel de Moncada.
26.– Que don natural lle gustaría ter?
– Estar dotada para a música.
27.– De que maneira lle gustaría morrer?
– Durmindo, sen dor.
28.– Cal é o seu estado de ánimo máis habitual?
– A alegría.
29.– Que defectos lle inspiran máis indulxencia?
– A preguiza, os medos.
30.– Un lema na súa vida?
– Canto máis feliz sexan os demais, máis feliz serei eu.”

Cuestionario Proust: Cesáreo Sánchez Iglesias

Publicado o por

Desde o blogue de Ramón Nicolás, Caderno da crítica, este Cuestionario Proust a Cesáreo Sánchez Iglesias:

“1.– Principal trazo do seu carácter?
– Ser corredor de fondo.
2.– Que calidade aprecia máis nas persoas?
– A tenrura filla da honestidade.
3.– Que agarda das súas amizades?
– O respecto mutuo na diferenza de pensamento.
4.– A súa principal eiva?
– Querer facer moito en pouco tempo.
5.– A súa ocupación favorita?
– Escoitar os sons da natureza en silencio.
6.– O seu ideal de felicidade?
– Ser correspondido nos afectos.
7.– Cal sería a súa maior desgraza?
– Prefiro non convocala.
8.– Que lle gustaría ser?
– Aquel que me soño cando amo.
9.– En que país desexaría vivir?
– Na Galiza, nunha Galiza independente.
10.– A súa cor favorita?
– O azul de Fra Anxélico.
11.– A flor que máis lle gusta?
– O xasmín.
12.– O paxaro que prefire?
– O malvís.
13.– A súa devoción na prosa?
– Pedro Páramo.
14.– E na poesía?
-Safo e Uxío Novoneyra, Pessoa e T. S. Eliot.
15.- Un libro?
– A Divina Comedia.
16.– Un heroe de ficción?
– Tiresias.
17.– Unha heroína?
– Sherezade.
18.– A súa música favorita?
– Bach e Bob Dylan. A música galega de banda.
19.– Na pintura?
– Piero della Francesca e Maruxa Mallo.
20.– Un heroe ou heroína na vida real?
– As maquiladoras de Cidade Juárez.
21.– O seu nome favorito?
– Os nomes enteiros: Alexandra.
22.– Que hábito alleo non soporta?
– A arrogancia.
23.– O que máis odia?
– A hipocrisía.
24.– A figura histórica que máis despreza?
– O ditador de cada tempo. Leopoldo II de Bélxica. Hitler.
25.– Un feito militar que admire?
– A autodefensa do pobo vietnamita. Os Vietcong.
26.– Que don natural lle gustaría ter?
– En cada idade quixen ter un diferente.
27.– De que maneira lle gustaría morrer?
– Coa xanela aberta ao mar ou ás carballeiras da infancia, cos meus.
28.– Cal é o seu estado de ánimo máis habitual?
– A tensión de querer facer cousas.
29.– Que defectos lle inspiran máis indulxencia?
– Os que, non facendo dano, a persoa non consegue corrixir.
30.– Un lema na súa vida?
– Buscar nas persoas e nas cousas o que teñen de humildade.”

Cuestionario Proust: Víctor F. Freixanes

Publicado o por

Desde o blogue de Ramón Nicolás, Caderno da crítica, este Cuestionario Proust a Víctor F. Freixanes:

“1.– Principal trazo do seu carácter?
– O entusiasmo, para ben e para mal. E a paixón polas cousas nas que creo.
2.– Que calidade aprecia máis nas persoas?
– A coherencia nos principios e a lealdade.
3.– Que agarda das súas amizades?
– Cariño, que intento tamén darlles a elas.
4.– A súa principal eiva?
– A impaciencia. Hai que saber agardar. Non por chegar antes chegas mellor.
5.– A súa ocupación favorita?
– Tocar o piano.
6.– O seu ideal de felicidade?
– Estar coa miña xente, coa miña muller e os meus fillos, e saber que son felices.
7.– Cal sería a súa maior desgraza?
– Perder a algún deles.
8.– Que lle gustaría ser?
– De maior? Escritor. Pero levo unha vida…
9.– En que país desexaría vivir?
– Hai tempo que non ten volta: o meu país é este e, malia as moitas frustracións, síntome a gusto nel.
10.– A súa cor favorita?
– A vermella.
11.– A flor que máis lle gusta?
– As rosas e as camelias. As rosas vermellas e as camelias brancas.
12.– O paxaro que prefire?
– O merlo, cando canta na viña.
13.– A súa devoción na prosa?
– Autores? Otero Pedrayo, Álvaro Cunqueiro, Eduardo Blanco Amor… En castelán? Torrente Ballester, Alejo Carpentier, Ernesto Sábato. En portugués? Jorge Amado, Miguel Torga, Cardoso Pires, algunhas novelas de António Lobo Antunes… Outros? Faulkner, Kafka, Italo Calvino, Albert Camus, Dostoievski, o Thomas Mann de Doctor Faustus…
14.– E na poesía?
– Non son moi lector de poesía. Xohana Torres, Álvaro Cunqueiro, Mendez Ferrín…
15.- Un libro?
En castelán: El siglo de las luces de Alejo Carpentier e Sobre héroes e tumbas de Ernesto Sábato. En galego: Merlín e familia de Cunqueiro e calquera novela de Otero Pedrayo.
16.– Un heroe de ficción?
– Alonso Quijano.
17.– Unha heroína?
– Madame Bovary.
18.– A súa música favorita?
– O jazz. Duke Ellington, Bill Evans, Abe Rábade en Zigurat ou Astor Piazzola.
19.– Na pintura?
– O meu irmán, Xosé Freixanes, a serie de Nova York de Jorge Castillo, Luís Seoane, Pollock…
20.– Un heroe ou heroína na vida real?
– Non teño. Se acaso a marea solidaria do “Prestige”.
21.– O seu nome favorito?
– Os dos meus fillos, Denís e Tristán.
22.– Que hábito alleo non soporta?
– A envexa.
23.– O que máis odia?
– O egoísmo insaciable do capital que nos asoballa.
24.– A figura histórica que máis despreza?
– Adolf Hitler.
25.– Un feito militar que admire?
– Ningún.
26.– Que don natural lle gustaría ter?
– O don das linguas, é unha das miñas carencias.
27.– De que maneira lle gustaría morrer?
– Na cama, sen dor e rodeado da xente que quero.
28.– Cal é o seu estado de ánimo máis habitual?
– Procuro cultivar o optimismo estratéxico, porque ninguén se apunta ás catástrofes, pero ás veces se me cae a moral.
29.– Que defectos lle inspiran máis indulxencia?
– Os excesos do corazón.
30.– Un lema na súa vida?
– Non te desanimes nunca. Cando parece que as cousas non saen, con tesón e entusiasmo acaban saíndo.”

Cuestionario Proust: Darío Xohán Cabana

Publicado o por

Desde o blogue de Ramón Nicolás, Caderno da crítica, este Cuestionario Proust a Darío Xohán Cabana:

“1.– Principal trazo do seu carácter?
– A obstinación.
2.– Que calidade aprecia máis nas persoas?
– A bondade.
3.– Que agarda das súas amizades?
– Amizade.
4.– A súa principal eiva?
– Os ataques de cólera.
5.– A súa ocupación favorita?
– Traducir poesía.
6.– O seu ideal de felicidade?
– Vivir sempre coa miña familia.
7.– Cal sería a súa maior desgraza?
– Non quero pensar nela.
8.– Que lle gustaría ser?
– Xubilado.
9.– En que país desexaría vivir?
– Aquí, que xa estou afeito.
10.– A súa cor favorita?
– O arco da vella.
11.– A flor que máis lle gusta?
– As espontáneas dos pasteiros.
12.– O paxaro que prefire?
– O ouriol.
13.– A súa devoción na prosa?
– Por exemplo, o autor de La mort le roi Artur.
14.– E na poesía?
– Por exemplo, Dante.
15. Un libro?
– As tres partes d’Os tres mosqueteiros (con Vinte anos despois e O vizconde de Bragelonne).
16.– Un heroe de ficción?
– Ulises.
17.– Unha heroína?
– Rotbaf Luden.
18.– A súa música favorita?
– Leonard Cohen e por aí.
19.– Na pintura?
– Botticelli.
20.– Un heroe ou heroína na vida real?
– Fidel Castro.
21.– O seu nome favorito?
– Leonor.
22.– Que hábito alleo non soporta?
– Tirar comida.
23.– O que máis odia?
– O fascismo.
24.– A figura histórica que máis despreza?
– Desprezar, Fernando VII. Odiar, Hitler.
25.– Un feito militar que admire?
– A Revolución de Abril.
26.– Que don natural lle gustaría ter?
– Cantar ben.
27. – De que maneira lle gustaría morrer?
– Non me gustaría.
28.– Cal é o seu estado de ánimo máis habitual?
– Oscilante: entre o entusiasmo e o desánimo.
29.– Que defectos lle inspiran máis indulxencia?
– Os que non lle fan mal a ninguén.
30.– Un lema na súa vida?
– Non ter lemas.”