Desde 
a Real Academia Galega:
“A Academia recoñece deste xeito o incansable labor na defensa e difusión da nosa cultura do profesor e escritor lugués establecido en Barcelona, Basilio Losada Castro. (…)”
Arquivo da categoría: Institucións
Maceda dálle o nome de Francisco Carballo a unha praza
Desde
Sermos Galiza:
“(…) A proposta do grupo de goberno, o pasado pleno debateuse unha iniciativa que quería recoñecer a figura do que fora o seu veciño poñéndolle o seu nome á praza que está diante da biblioteca do concello, bautizada xa como Francisco Carballo no ano 2000.
“Polo que representa Francisco Carballo para o concello de Maceda e para toda Galiza consideramos que un espazo público tiña que levar o seu nome. Carballo mantivo unha vinculación durante toda a súa vida con Maceda e mesmo el quixo que as súas cinzas regresaran aquí”, explica o alcalde de Maceda, Xavier Oviedo que se trasladou a Salamanca nada máis coñecer o pasamento do historiador e teólogo a fins do mes de novembro para a tramitación do seu desexo de ser enterrado no seu concello natal.
Xavier Oviedo mostra a súa sorpresa pola posición do PP no pasado pleno no que, segundo relata, “defenderon o voto en contra porque, dicían, xa tiña o nome da biblioteca pública. Cando se presenta unha iniciativa como esta que ten como fin honrar un veciño que foi unha figura relevante na historia de Galiza , se non lle gustaba podían terse abstido mais decidiron mostrar a súa oposición”. Malia a actitude do PP, a iniciativa saíu aprobada cos votos do grupo de goberno máis o da concelleira do PSOE e a praza leva así o nome de Francisco Carballo. De cara á primavera teñen previsto organizar un acto para oficializar o nome da praza Francisco Carballo.”
O galego dá vida, pola vida do galego, declaración institucional da Real Academia Galega
Constitución do padroado da Fundación Blanco Amor, na Deputación de Ourense
Desde
Galaxia:
“O padroado da Fundación Eduardo Blanco Amor celebrou o luns 26 de xaneiro na Deputación de Ourense a súa reunión constitutiva, na que se aprobaron os estatutos da fundación, que recollen as atribucións e obrigas do padroado, o réxime económico da fundación, os aspectos legais e os fins e beneficiarios da mesma.
Os patróns da fundación son: a Deputación de Ourense, representada polo seu presidente, Manuel Baltar, quen exercerá a presidencia do padroado; Eduardo Camilo Bóveda Sebastián e María Concepción Bóveda Gómez, en representación da familia de Eduardo Blanco Amor; a Xunta de Galicia, representada polo titular da consellería con competencias en materia de Cultura, neste caso por Jesús Vázquez; o Concello de Ourense, representado hoxe pola concelleira Ana Garrido; a Real Academia Galega, representada polo seu presidente ou persoa en quen delegue, coa asistencia hoxe do seu presidente, Xesús Alonso Montero; a editorial Galaxia, representada polo seu presidente ou persoa en quen delegue, hoxe representada por Xosé Manuel Soutullo, e o Centro Pen Galicia, representado polo seu presidente, Luís González Tosar.
Os fins da Fundación Blanco Amor, segundo recollen os estatutos son: A conservación e difusión da obra e o legado do escritor Eduardo Blanco Amor; a promoción de actividades de estudo e investigación nos campos da literatura; o xornalismo, a lingua galega, as artes da imaxe, en especial a fotográfica, e os estudos históricos e políticos; a dinamización e promoción sociocultural da provincia de Ourense, e a potenciación e difusión da cultura e a realidade sociocultural de Ourense, en particular, e Galicia, en xeral; no exterior e a colaboración con entes público-privados de fins semellantes.
Entre as actividades que vai desenvolver a fundación figuran a catalogación, e o desenvolvemento e conservación do arquivo documental e biblioteca, e de toda a información relacionada coa figura de Blanco Amor; a divulgación da súa obra e das obras da súa colección privada e do seu arquivo documental e biblioteca; a formación de artistas e estudosos nos eidos anteriores e calquera outros relacionados cos mesmos; a realización de actividades de fomento nos ámbitos cultural e social no exterior, e a captación dos fondos económicos necesarios para levar a cabo as súas actividades.”
Entrevista a Antonio Reigosa, novo cronista oficial do Concello de Mondoñedo: “Co prestixio que ten Mondoñedo e os seus cronistas, é un punto de orgullo”
Entrevista
a Antonio Reigosa en La Voz de Galicia:
“O xoves, 29 de xaneiro, no pleno que se celebrará ás oito da tarde, os tres grupos da corporación de Mondoñedo, tras pedilo por consenso, nomearán cronista oficial do Concello a Antonio Reigosa Carreiras. Este mindoniense nado en Zoñán-Os Remedios, o 15 de agosto de 1958, desenrola o seu traballo no Museo Provincial de Lugo e conta cunha ampla obra literaria publicada e con numerosos traballos de divulgación relacionados coa historia, a arte, a etnografía, a mitoloxía popular e a literatura oral, entre outras actividades.
– La Voz de Galicia (LVG): ¿Como acolle este nomeamento?
– Antonio Reigosa (AR): O nomeamento faime feliz, evidentemente. Aínda que viva e traballe e a miña vida está noutro lugar, un onde nace sempre ten querenza e neste caso que se acorden dun para un cargo con ese prestixio que ten Mondoñedo e que teñen en Mondoñedo os cronistas oficiais, en fin, é un punto de orgullo. (…)
– LVG: ¿Como concibe a súa labor?
– AR: Francamente, teño que pensalo. Eu sei que isto de cronista oficial noutros momentos da historia, igual no século pasado, tiña un significado distinto, posto que a crónica do cronista nos medios impresos era o predominante. Pero agora o mundo cambiou radicalmente, están aí as novas tecnoloxías, está aí Internet. Eu creo que fundamentalmente o que debe trasladar un é aquela parte da historia, do presente, aquelas singularidades que ten Mondoñedo. Non só Mondoñedo cidade, senón o concello, hai arredor quince parroquias que é un rural que igual hoxe está asociado á situación económica de Mondoñedo, pero que foi parte importantísima do prestixio de Mondoñedo. Eu enténdoo así. Non é unha cidade coa súa historia e o seu prestixio senón unha contorna que queren o seu sitio no mundo, que o merecen, que teñen un patrimonio material e inmaterial impresionante e eu na medida do posible terei que intentar facelo visible alí onde poida. (…)”
ProLingua: “O desleixo lingüístico do Concello de Bueu”
“ProLingua,
plataforma a prol da defensa e promoción da lingua, presentou esta semana un escrito no rexistro do Concello de Bueu onde se pide que se corrixan erros graves de lingua na sinalización. Son múltiples as queixas recibidas por este desleixo e o concello ten que ser consciente que non só hai que empregar o galego, senón empregalo ben.
Aquí está o texto completo e no axunto unha mostra do que se denuncia”
Xosé Antonio Perozo é o novo Presidente de GALIX
Desde
Cultura Galega:
“O escritor e editor Xosé Antonio Perozo é o novo presidente de GALIX, a Asociación Galega de Literatura Infantil e Xuvenil. Perozo foi escollido na asemblea extraordinaria celebrada o pasado xoves, cos datos feitos públicos esta fin de semana. Canda Perozo, o resto do equipo directivo fica así: Mercedes Cerdeiras e Francisco Castro como Vicepresidentes, Sabela González como Secretaria e Antonio Manuel Fraga como tesoureiro. “
A Xunta silencia unha proposta de edición multilingüe de obras literarias galegas, catalás e vascas
Desde
ProLingua:
“(…) Aproveitando a presentación da edición bilingüe en galego-éuscaro da obra de Díaz Castro Nimbos/Argi-koroak, o goberno vasco anunciaba unha proposta conxunta coa Generalitat de Cataluña e a Xunta de Galicia para instar o Goberno de España a poñer en marcha unha iniciativa para a edición multilingüe (catalán-castelán-éuscaro-galego) de obras literarias representativas das linguas minorizadas.
De poñerse en práctica esta iniciativa só se derivarían consecuencias positivas. Exteriormente incrementaríase o coñecemento e o aprecio polos nosos escritores, pois tal e como dicía o Viceconselleiro de Política Lingüística vasco Patxi Baztarrika, “non se pode amar o que non se coñece”. Internamente, cando se percibise esa valoración e recoñecemento foráneos, incrementaríase o orgullo e a autoestima pola nosa lingua, do que se derivan evidentes efectos normalizadores.
Sorprendentemente desde a Xunta de Galicia ocultouse a iniciativa das edicións multilingües. Non hai ningunha referencia a ela na nota de prensa da Consellería de Educación na que (só) se informa da edición e presentación en Euskadi de Nimbos/Argi-koroak.
Tendo en conta que a proposta anunciada por Patxi Baztarrika só pode ter beneficios para Galicia e para os galegos é difícil de xustificar a actuación do Secretario Xeral de Política Lingüística Valentín García na presentación do poemario de Díaz Castro. A súa intervención consistiu en dar un paso atrás para despois pasar a atacar e desvirtuar a proposta da edición multilingüe. O Secretario Xeral argumenta que as competencias en materia de linguas propias son das Comunidades Autónomas co cal lle retira ao Estado toda responsabilidade no uso e difusión de ningunha outra lingua que non sexa o castelán.
É simplemente escandaloso que se nos impoña o coñecemento da literatura española cando a un tempo nunca se abordou seriamente nin tan sequera a difusión das culturas galega, vasca e catalá fóra dos seus respectivos territorios. Este tipo de actitude esnaquiza a convivencia ao establecer xerarquías racistas entre as persoas consonte a súa lingua, co que se instauran cidadáns de dúas categorías, e os representantes galegos apúranse a apuntarnos entre os de segunda clase. Ninguén debe estrañarse, xa que logo, de que os galegos abandonemos perigosamente a nosa lingua, é o que se está a incentivar desde as estruturas de poder.
Tampouco se arrubiou Valentín García cando afirmou que Galicia ten unha vantaxe comparativa respecto de Euskadi e Cataluña no relativo á difusión exterior da nosa lingua. Nós contamos cos Centros Galegos, asegurou, e contamos tamén cunha enorme cantidade de emigrantes que levan o galego por toda a xeografía española. Continuando con esta liña argumentativa é de supoñer que deberiamos fomentar a emigración para así espallar máis e mellor a nosa cultura. Velaí como unha perversa interpretación do triste fenómeno da emigración galega converte a nosa desgraciada febleza económica nunha macabra vantaxe cultural. Con esta actitude apártase o galego da reivindicación dun estatus coa mesma categoría que o éuscaro e o catalán e o que é peor, esta retirada faise a costa da dignidade do pobo galego.
Outra vez se consumou unha traizón á lingua propia de Galicia
ProLingua, 16 de xaneiro do 2015″
Comunicado da Editora Hugin e Munin
Desde 
a Editora Hugin e Munin:
“Hai agora un mes manifestamos publicamente o noso malestar co sistema de adxudicación de axudas á tradución e comprometémonos a explicar os motivos nun prazo de tempo razoable.
O luns 3 de novembro de 2014, entregamos formalmente o seguinte documento con senllas copias para o Valedor do Pobo, o Secretario Xeral de Cultura, o Conselleiro de Cultura e mais o Presidente da Xunta de Galicia. Intitulámolo “Denuncia do actual sistema de adxudicación de axudas á tradución e proposta para un cambio efectivo de modelo”, e pedímosvos agora que o leades con suma atención e que o difundades tanto como vos sexa posible.
Non só atangue aos tradutores e editores, tamén aos autores e aos lectores, que vemos mermada, cuantitativa e cualitativamente, a produción editorial de tradución en galego.”
O texto, asinado por Alejandro Tobar, pódese descargar aquí.”
Compostela: Olladas sobre o Museo. Literatura de cordel
