O certame aRi[t]mar nomea as poesías finalistas de Galiza e Portugal

Desde Sermos Galiza:
“Xa se coñecen as poesías finalistas do certame aRi[t]mar. De entre estas poesías, publicadas na Galiza e Portugal durante o ano 2018, saírán as gañadoras mediante votación do público.
O público será quen vote as persoas gañadoras de entre as finalistas que nomeou o xurado do certame aRi[t]mar Galiza e Portugal. Este evento da música e da poesía galego-portuguesa nomeará, por elección de público, quen serán as e os poetas que gañen, xunto coas e cos artistas musicais xa electos, e recibirán os galardóns na Gala de Premios aRi[t]mar Galiza e Portugal 2019.
Nesta edición, o xurado seleccionou dez poesías galegas e 10 portuguesas como finalistas, para que o público poida votar as gañadoras.
As persoas que quixeren participar poderán votar a través da web aritmar.gal até o 10 de maio.
As poesías electas polo xurado como finalistas desta edición son:

Finalistas de Galiza:
– Polinizándome, Andrea Nunes/María Rosendo, Diáspora do amor.
– Os estorniños cobren a vila, de Carlos Lixó, As casas.
– A memoria, de Celso Fdez. Sanmartín, A cama do meu avó.
– Lista da compra da viúva, de Emma Pedreira, Antídoto.
– Perderei a cabeza, de Lara Dopazo, Claus e o alacrán.
– Fasme amor, de Laura Ramos Cuba, A situación actual.
– Quen te tirou da burra, de Lucía Aldao, Todo isto antes era noite.
– Xa non son quen, de Marta Dacosta, Labirinto ou memoria.
– Tan lonxe non está o mar, de Pilar Pallarés, Tempo fósil.
– E isso é o amor, de Susana Sanches Arins, Tu contas e eu conto.

Finalistas de Portugal:
– Hotel em casa, de Adília Lopes, Estar em Casa.
– É com palavras que te vou guardar, de Alice Vieira, Olha-Me como quem chove.
– Perturba-me a ideia de morreres, de Aurelino Costa, Gadanha.
– Nómadas, de João Luís Barreto Guimarães, Nómada.
– Castanhas: uma dúzia, dois euros, de José Alberto Oliveira, De Passagem.
– Fachada, de Marta Chaves, Varanda de Inverno.
– I clipe para todos (Folhas unidas jamais serão perdidas), de Rosa Alice Branco, Traçar um nome no coração do branco.
– Aula de arqueologia, de Tatiana Faia, Um quarto em Atenas.
– Vou sempre trocar-te, de Valter Hugo Mãe, Publicação da Mortalidade.
– Existe um elemento, de Vasco Gato, Um Passo Sobre a Terra.

O certame aRi[t]mar Galiza e Portugal da música e da poesía galego-portuguesa é unha iniciativa da Escola Oficial de Idiomas de Santiago que nace co obxectivo de divulgar a música e a poesía galego-portuguesa actuais e achegar a cultura e a lingua dos dous países.”

A Coruña: Libros a monte III

“O veleno vertebral”, por Emma Pedreira

Artigo de Emma Pedreira na Plataforma de Crítica Literaria A Sega:
“Escolle sempre Lara Dopazo Ruibal (Marín, 1985) un animal totémico a través do cal comunicarse co seu público lector. Se xa a Ovella marcara o seu debut poético (Premio Francisco Añón 2016) e Os Lobos na casa de Esaú (Chan da Pólvora, 2017) ceibaran a manda, é agora con Claus e o alacrán (Espiral Maior, 2018), merecedor do Premio de Poesía Fiz Vergara Vilariño do ano 2017, que recolle a animalización do seu leit motiv na figura do alacrán. Insectos, lesmas e formigas formarán o corifeo da alimaria que será fío condutor e filtro confesional do eu poético.
O alacrán fala, para Lara Dopazo Ruibal, de supervivencia. Alimaria despreciada polos demais seres vivos pola súa perigosa asociabilidade, no desespero pode atacar coa súa puga mortal ou inocular o veleno no seu propio corpo para matarse. Así actúan tamén os medos humanos, incapaces ás veces de deixarnos asumir a perda, a precariedade, a ausencia e continuar. Paralizan e mancan.
Poemario de personaxes, Lara, o alacrán e Claus amósanse vencidas desde o inicio. Os espazos son a ruína e os corpos constitúen o territorio de dor e dúbida vencidos ante o medo á desaparición da casa matriz e do núcleo familiar. (…)”