Desde
o Diario Cultural da Radio Galega:
“”Un dos aspectos a destacar deste periodo é o afán da procura dunha estética nacional”. Xosé Ramón Pena presenta o volume 3 da Historia da Literatura Galega, que comprende de 1916 a 1936. Pode accederse á entrevista aquí.”
Arquivo da categoría: Entrevistas
Peixe Babel, de Carlos Quiroga
Desde
o Diario Cultural da Radio Galega:
“Coñecemos Peixe Babel, o novo romance de Carlos Quiroga que publica Urco. Pode accederse á entrevista aquí.”
Entrevista a Pablo Vaamonde, pola IX Xornada de Literatura de Tradición Oral
Desde
o Diario Cultural da Radio Galega:
“O médico Pablo Vaamonde fala de medicina popular na IX Xornada de Literatura de Tradición Oral que organiza a AELG en Lugo. Pode accederse á entrevista aquí.”
Entrevista a Dores Tembrás en Galiza Ano Cero
Camilo Nogueira: “Galicia será recoñecida como nación, pero para iso temos que estar preparados”
Entrevista
a Camilo Nogueira en Praza:
“(…) – Praza (P): Como recibiches a nova da homenaxe? Como te sentiches?
– Camilo Nogueira (CN): Ben, cun grande agradecemento. E cunha certa sorpresa, porque o grupo de amigos e amigas que tomaron esta decisión tomárona e non me deron dereito a réplica por así dicilo. E sorpresa tamén por algúns artigos que estou lendo estes días, moi agradecido. (…)
– P: Como ves o actual momento político de Galicia e de Galicia dentro do Estado Español? Cara a onde camiñamos?
– CN: Pouco a pouco vanse comprendendo as cousas. E creo que nalgún momento se vai aceptar a condición de Galicia como nación, como nación do mundo. Neste senso hai moito traballo por diante, comezando polo propio recoñecemento en Galicia da propia realidade nacional galega. Hai moitas posicións políticas que non se desprenden do españolismo. Dicir dende Madrid que Galicia é excéntrica é un despropósito, porque se algo é excéntrico é Madrid, nós estamos abertos ao Atlántico. Creo, en todo caso, que o recoñecemento da plurinacionalidade do Estado español é algo inevitable, non sei cando ocorrerá, pero acabará sucedendo. España será plurinacional ou non será. Cando Galicia eleve a súa conciencia nacional verá recoñecido o seu carácter de nación. Galicia será recoñecida como nación, pero para iso temos que estar preparados. Recoñecerase que a fronteira do galego está en Porto Alegre ou nalgunha parte de África e que o galego é unha lingua tan universal coma o castelán. E recoñecerase que no pasado nos amolaron moito economicamente, pero que agora temos unha economía moi avanzada.
– P: Neste senso, ti traballaches por esa apertura de Galicia cara á Lusofonía. Como valoras o seu futuro?
– CN: Ti vas a Brasil e os brasileiros dinche que falan contigo moito máis comodamente que cos lisboetas, todo o mundo recoñece que hai mesmo máis semellanzas que co portugués que se fala en Portugal. Ou estes días, que chegan tantos peregrinos brasileiros a Compostela, cando falas con eles quedan marabillados de que falemos exactamente igual. Non recoñecer iso é produto do españolismo, nada máis. Estas cousas, que parecen anecdóticas, son vitais, mesmo para a autoestima dos galegos. Hai moitas dificultades, pero pouco a pouco a xente vai recoñecendo isto e vaise aceptando esta idea. (…)”
María Reimóndez: “O único non realista da novela é o final”
Entrevista
a María Reimóndez en La Voz de Galicia:
“(…) – La Voz de Galicia (LVG): Abusos sexuais, corrupción, prostitución. ¿É o libro [A dúbida] un retrato demasiado amargo da sociedade actual?
– María Reimóndez (MR): É un retrato realista da sociedade na que vivimos, que non queremos moitas veces recoñecer. E un dos problema máis importantes á hora de falar de abusos sexuais a menores é precisamente esa invisibilidade da propia situación. Esta novela busca poñer ás persoas que len na situación de dubidar do que nos rodea. (…)
– LVG: ¿Unha novela tan dura é necesario que remate moderadamente ben?
– MR: É importante dende o punto de vista de que, por desgraza, aínda que hai moitas persoas que non somos vítimas de abusos sexuais na infancia, si que hai moitas que foron. A literatura tamén está creando sociedade, e dende ese punto de vista hai que ter coidado coas mensaxes que se transmiten, e ter respecto polas persoas que pasan por este tipo de situacións. Por desgraza, a novela nese punto ao mellor é o único non que non é realista porque é certo que a maior parte de dos casos de abusos sexuais primeiro, non chegan ao sistema xudicial; segundo, o trato que reciben as vítimas é próximo ao horror, e hai informes bastante explícitos ao respecto; e na maioría dos casos, ademais tampouco se consigue chegar a unha situación de xustiza. Pero considero que iso non é o ideal, e que tamén é unha maneira de crear unha narrativa distinta sobre o que debería ser. (…)”
Entrevista a Iria Misa, autora de Xa non estou aquí
Desde 
o Zig-zag da Televisión de Galicia:
“Pilar García Rego entrevista a Iria Misa, autora de Xa non estou aquí, obra gañadora do Premio Jules Verne de Literatura Xuvenil 2016. Xerais acaba de publicar o libro, que ten como protagonista a Ánxela, unha moza que repite primeiro de bacharelato obrigada polos seus pais. A historia versa sobre as inseguridades típicas da adolescencia. Pode accederse á entrevista aquí.”
Entrevista a Manuel Esteban no Diario Cultural
Desde
o Diario Cultural da Radio Galega:
“O premio Xerais chega as librarías: Manuel Esteban fálanos de A ira dos mansos. Pode accederse á entrevista aquí.”
Igor Lugris: “Para que vale hoje a poesia? Vale, como o resto das artes, para interpretar o mundo”
Entrevista 
a Igor Lugris no Portal Galego da Língua:
“(…) – Portal Galego da Língua (PGL): Toda a tua obra tem um sentido de intervenção mas também é marcadamente metaliterária. É um conjunto que se retro-alimenta: es um poeta crítico e um crítico poético… que valor tem para ti a poesia?
– Igor Lugris (IL): Neste sentido, sigo considerando válida a resposta que em 2001 dava à pergunta que me formulava um jornalista com motivo da apresentação de Mongólia:
Para que vale hoje a poesia? Vale, como o resto das artes, para interpretar o mundo. Para a sua transformação há outras possibilidades. A literatura deve valer para explicar as coisas que, num mundo capitalista, não são o que parecem, e parecem ser o que não são.
Disso é do que continuo a falar. Intentando explicar, intentando compreender, o mundo: este mundo no que vivemos, e que, estou convencido, deve ser transformado.
– PGL: O Curso de Linguística Geral. Que sentido tem o livro, como foi a recepção, da gente, da crítica?
– IL: O livro saiu publicado em Fevereiro deste ano, e o acaso fez que coincidisse com o 100 aniversário da publicação do Curso de Linguística Geral de Ferdinand de Saussure, que como todo o mundo sabe é um livro que ele não escreveu, mas que foi escrito polos seus alunos e publicado com o seu nome a partir dos apontamentos das suas aulas.
Estou satisfeito da acolhida que tivo o livro e da sua repercussão. Surpreendem-me positivamente algumas das críticas ou comentários recebidos polas pessoas que o foram lendo durante todo este tempo, e ainda há um par de semanas num curso sobre a literatura galega do século XXI foi citado por uma das ponentes indicando que o empregaria nas suas aulas de secundaria para introduzir alguns temas de linguística, concretamente o achegamento à fonologia.
Durante o mes de Novembro, estão previstos diversos atos de lançamento e promoção do livro por curso-dediversas pontos do país (Trasancos, A Corunha, Ourense,…) que se sumarão aos já realizados (em Compostela, Lugo, Ponferrada,…) (…)”
Cuestionario Proust: Álex Alonso
Desde 
o blogue de Ramón Nicolás, Caderno da crítica, este Cuestionario Proust a Álex Alonso:
“1.– Principal trazo do seu carácter?
– Din que a espontaneidade.
2.– Que calidade aprecia máis nas persoas?
– Que sexan naturais, coma os iogures.
3.– Que agarda das súas amizades?
– Nada, porque sei que con elas teño todo.
4.– A súa principal eiva?
– Que non acabo de andar erecto, coma o homus.
5.– A súa ocupación favorita?
– A evasión (non confundir coa fiscal).
6.– O seu ideal de felicidade?
– Unha ventá con vistas ao mar.
7.– Cal sería a súa maior desgraza?
– Ser un desgraciado.
8.– Que lle gustaría ser?
– Boxeador ou sacerdote. Por aquilo das obleas.
9.– En que país desexaría vivir?
– Macondo ou Mondoñedo.
10.– A súa cor favorita?
– A multicolor.
11.– A flor que máis lle gusta?
– A florecente.
12.– O paxaro que prefire?
– O de mal agoiro.
13.– A súa devoción na prosa?
– Escrivá de Balaguer, por aquilo da devoción.
14.– E na poesía?
– Obviamente, a mística.
15.- Un libro?
– Erros e Tánatos, por exemplo.
16.– Un heroe de ficción?
– Mariano Rajoy.
17.– Unha heroína?
– María Dolores de Cospedal.
18.– A súa música favorita?
– O violín de Candela ou a frauta traveseira de Irene.
19.– Na pintura?
– As rupestres.
20.– Un heroe ou heroína na vida real?
– Calquera persoa con salario indigno.
21.– O seu nome favorito?
– Prometeo.
22.– Que hábito alleo non soporta?
– A mala educación.
23.– O que máis odia?
– A violencia contra a muller.
24.– A figura histórica que máis despreza?
– Dúas. Porque tanto monta como monta tanto.
25.– Un feito militar que admire?
– A baixada de bandeira.
26.– Que don natural lle gustaría ter?
– Converterme en iogur.
27.– De que maneira lle gustaría morrer?
– Coa solicitude cuberta para formar parte da Santa Compaña.
28.– Cal é o seu estado de ánimo máis habitual?
– O do pi pi pi do microondas.
29.– Que defectos lle inspiran máis indulxencia?
– Aqueles que son o espello dos meus.
30.– Un lema na súa vida?
– A estupidez humana é a única cousa que nos dá unha idea do infinito.”
