Antía Otero: “Vimos dun territorio devastado que miramos arder”

Entrevista de Ana Romaní a Antía Otero no Diario Cultural da Radio Galega:
“A escritora Antía Otero publica Barroco. O novo libro de poemas é froito da perda colectiva e do invisible, do aparentemente desintegrado. A entrevista pode escoitarse aquí.”

Antía Otero: “Para min era importante incluír referentes femininas neste relato que constrúo co Barroco

Entrevista de Laura Veiga a Antía Otero en Nós Diario:
“(…) – Nós Diario (ND): Presentando Barroco en Twitter, dicía que era como un día ventoso e morno a un tempo.
– Antía Otero (AO): Este poemario xurdiu despois de bastante tempo de inflexión entre un libro e outro, porque eu teño unha escrita lenta. Xurdiu a raíz dunha pregunta que eu até o de agora na miña traxectoria non me fixera así, con tanta rotundidade: Que relación teñen a arte e a escrita? Que relación teñen para min? Tendo en conta a miña formación como historiadora da arte, é certo que todas as referencias artísticas que eu ía empregando sempre saían dun modo moi natural, polo que nunca me paraba a entender realmente onde estaba ese roce concretamente.
Despois de observar e de analizar moito, fun chegando a un termo: o efémero. Penso que hai algo aí, no efémero, en relación coa iconografía e coa simboloxía que para min é o que testemuña directamente ese parentesco, esa interpretación natural. Sempre me interesou cando nun feito cotián de súpeto eu detectaba que había unha expresión artística e iso foi o que quixen levar á escrita: o roce entre o feito artístico e o fenómeno natural.
Cando pensamos nun día ventoso, rapidamente temos a idea do frío, deste tempo no que non queres saír da casa, mais o vento tamén pode ser morno. Esa é a cuestión. Ese era un día ventoso, mais tremendamente morno por todo o cariño que recibín.
Ao final, movémonos nas contradicións e son moi interesantes estes lugares mestizos nos que non todo é branco nin negro. Aí aparece o concepto do claroscuro, algo moi presente no movemento do Barroco, mais tamén no libro, como algo que fai visíbel o invisíbel. (…)”

Antía Otero: “A memoria é ese lugar desde o que podemos contarnos”

Entrevista de Susana Pedreira a Antía Otero en Onda Cero:
“Esta semana tomamos a última coa poeta estradense Antía Otero. Rodeámonos de arte e palabras para adentrarnos en Barroco, o seu último poemario editado por Apiario. (…) Neste enlace directo pode escoitarse a entrevista en “Máis de Un Pontevedra” con Susana Pedreira.”

Pontevedra: Culturgal 2022, do 24 ao 27 de novembro

Manuel Rivas, Xavier R. Madriñán, A cova de Eirós, Ugia Pedreira, Mónica Alonso, Chévere, Atalante e María Varela, Premios da Crítica de Galicia 2022

Moaña: Xornadas literarias “Muller e creación” 2022

Advertencias para un traxecto boreal, de Natalia Alonso Ramos, gaña o III Premio de Poesía Filomena Dato

Desde A Coruña na rede:
“Natalia Alonso Ramos resultou gañadora do III Concurso de Poesía Filomena Dato do Concello de Bergondo co poemario Advertencias para un traxecto boreal. O xurado valorou do texto “o traballo coa linguaxe, a pericia no uso dos adxectivos, a promesa desde o primeiro poema e a ofrenda de imaxes de grande potencia poética e cheas de contido, a tenrura e a perspicacia”.
O Salón de Plenos da Casa do Concello de Bergondo acolleu a deliberación do xurado que estivo composto por: Alejandra Pérez Máquez, presidenta; e Elvira Ribeiro Tobío, Tamara Andrés Padín e Dores Tembrás como vogais.
O certame de poesía Filomena Dato pretende asentarse no panorama cultural galego co obxectivo de contribuír á difusión da lingua e a literatura galega á vez que rescata do esquecemento a figura dunha muller fundamental e pouco coñecida dentro do movemento literario do Rexurdimento como escritora e afervoada feminista galega. (…)
O premio ten unha dotación económica de 2.000 euros. A maiores, o poemario ganador pasará a ser publicado pola editora Apiario na súa colección de poesía. (…)”