Camilo Franco: “Na obra de Vidal Bolaño hai un retrato do país”

Camilo Franco deu a coñecer Dez obras na vida de Roberto Vidal Bolaño. Un traballo no que tratou «de contar a vida e obra, pero máis a obra que a vida» do director, dramaturgo e actor pioneiro da escena profesional en Galicia. «Escollín entre as dez obras que me parecían máis importantes na súa traxectoria -sinalou- para colocalas cronoloxicamente e ao mesmo tempo que conto os pormenores, a repercusión, vou dando pequenos apuntes sobre a súa vida». Franco subliñou que se trata dun libro divulgativo, destinado a estudantes de bacharelato ou primeiros cursos de universidade, ademais do público que queira achegarse á figura de Bolaño. Segundo dixo, «se hai alguén que asumiu que había que producirse con criterios profesionais desde o punto de vista do traballo, e buscando un público desde un punto da repercusión, foi Vidal Bolaño».
A primeira das obras retratadas é Bailadela e a última Animaliños. «E desde un punto de vista literario ou artístico -engadiu- creo que hai unha importancia no que Vidal Bolaño escribiu, porque se repasas a obra en conxunto, hai un retrato do país. Se dis qué lle pasou a Vidal Bolaño, o que lle pasou a Vidal Bolaño foi o que lle pasou ao país. Hai unha liña que estableceu do país simbólico que eramos nos 70 en que todo o mundo cría que podía ser, e a cuestión de ir rescatar á cultura popular, ao contraste da realidade de hoxe, un país desesperanzado». (…)”. Desde La Voz de Galicia.

Elena Gallego: “Dragal é unha novela de aventuras con elementos fantásticos e históricos galegos”

Entrevista a Elena Gallego en Tempo de lecer Ourense:
“(…) – Tempo de lecer Ourense (TLO): Como xorde a idea de escribir sobre dragóns? Cales foron as súas fontes de inspiración?
– Elena Gallego (EG): O meu fillo Adrián, que daquela contaba con 15 anos, tiña o seu cuarto ateigado de dragóns e só lía literatura fantástica. Quixen demostrarlle que en Galicia, con base nas nosas tradicións e utilizando a nosa lingua, podemos crear fantásticas historias (tan boas, cando menos, como outras referencias de autores internacionais que ateigan os andeis das nosas librarías). O resultado foi Dragal. (…)
– TLO: Que valores lle gustaría transmitir coa súa obra? Hai algunha intencionalidade didáctica de cara ao lector?
– EG: Dragal é unha novela de aventuras e, a partir de aí, o universo dragaliano foise enchendo de valores engadidos. A historia de Galicia, as nosas tradicións… Eu quería que o meu fillo as descubrise e valorase, que soubese que hai “algo máis” que toda esa “cultura” que os nosos rapaces absorben cada día a través da pantalla. Tamén o valor da amizade e da lealdade están moi presentes ao longo das tres novelas.
– TLO: A que tipo de público vai dirixida a triloxía?
– EG: Dragal ten varios niveis de lectura, tanto para rapaces como para adultos. Coido que é unha gran novela de aventuras, que nalgúns pasaxes está inspirada naquelas historias que a min me gustaba ler cando moza. Lembro autores como Enid Blyton (Os Cinco), Jules Verne (Viaxe ao centro da Terra) ou Emilio Salgari. Pero os maiores defensores da triloxía son os lectores adultos, que con Dragal redescubren a maxia da lectura e aspectos da nosa cultura que descoñecían.
– TLO: Na actualidade está xa a traballar na súa nova novela. Que nos pode adiantar?
– EG: A próxima novela xa está en mans do editor e, se todo vai ben, sairá do prelo na primavera. Despois de tres anos convivindo con dragóns quixen escribir algo diferente, así que será unha sorpresa para os meus lectores.”

“Autoaxuda” para falar e escribir en galego con xeito

“Como pasar de ser “galegocalante” a exercer de “galegofalante”? Hai “palabras inventadas” na lingua galega? Por que agora é “grazas” e non “gracias”? Que dis cando dis “matar o rato”? Son algunhas das preguntas que é posible responder coa lectura de Como falar e escribir en galego con corrección e fluidez, o novo libro de Carlos Callón que vén de saír do prelo de Xerais e que o seu autor presenta como un manual de distendida “autoaxuda” cun obxectivo “cívico”: empregar axeitadamente o idioma propio na vida cotiá. Cun bo feixe de “consellos prácticos” a obra do tamén presidente d’A Mesa pola Normalización Lingüística aborda dúbidas que poden asaltar tanto a quen emprega o galego habitualmente como a quen dá o paso de convertelo na súa lingua habitual. Así, Callón parte da base de que “todos e todas sabemos máis galego do que pensamos” para, por exemplo, tentar desterrar erros como utilizar escoba no canto de “vasoira” ou prexuízos como o lugar común das “palabras inventadas”. Mediante exemplos doados ou mesmo a través de anécdotas, Callón explica, por exemplo, o momento no que descubriu que “avó” e “avoa” son termos que xa empregaban os pais dos seus pais ou que costilleta non existe en castelán, senón que é unha mala tradución da forma galega costeleta. (…)” Desde Praza.

Convocatoria de dramaturxias en galego para a Revista NÚA

A revista NÚA adicará o números 9 á publicación de dramaturxias en galego cun carácter experimental e de vangarda.

– Máximo 10 páxinas.
– Times Roman 12, interlineado 1,5.
– (Admítese material gráfico ou de outro tipo).

Como participar?
Envía os teus traballos antes do 7 de xaneiro a nua.escena@gmail.com
Escribe no “asunto”: Para NÚA 9
No corpo da mensaxe pon os teus datos.
Adxunta o arquivo sen firma.

Un equipo nomeado por NÚA fará a selección dos traballos recibidos. Cos textos seleccionados, NÚA editará unha antoloxía no ano 2013. Os autores responderán da orixinalidade e autoría das obras enviadas, que serán inéditas ata o momento da súa publicación en NÚA.

Manuel Lourenzo González: “A alienación conséguese co vello truco da cenoria”

Entrevista de Montse Dopico a Manuel Lourenzo González en Dioivo:
“O Estado Único Universal controla ata o último detalle da vida dunha cidadanía alienada e submisa. A propaganda, a relixión, as drogas, o consumismo e os medos fabricados desde o poder manteñen a poboación na absoluta ignorancia da realidade. A felicidade é tan virtual como falsa e a liberdade é pura ilusión. Así é Atl, o mundo creado por Manuel Lourenzo González na súa última novela, publicada hai uns meses por Xerais. Dela falamos co autor días despois dunha das últimas presentacións da obra.
– Dioivo: O libro naceu dun guión de banda deseñada. Como foi?
– Manuel Lourenzo González: Cada libro ten a súa propia historia. Este naceu hai cousa de quince anos a partir da petición dun amigo debuxante chamado Manuel Fragoso que desexaba que lle preparase un guión para un álbum de banda deseñada. A única indicación que me deu foi que na historia figurase unha fábrica de queimar libros. Pois ben, a partir desa idea, fun tecendo o bosquexo dun relato que cada vez se complicaba máis ata converterse en algo que o meu amigo non foi capaz de asumir porque resultaba inabarcábel mesmo para unha novela gráfica. O guión aínda correu polas mesas doutros debuxantes, entre eles Miguelanxo Prado, que o considerou seriamente, mais o problema do tamaño foi definitivo. Daquela, ficou gardado nunha gaveta ata que o recuperei anos despois e, achando que me seguía a gustar, decidín convertelo en novela. (…)”.

A Coruña: recital de A hostia en verso: Poetas Carnívoros vs. Poetas Veganos

O martes 4 de decembro, ás 20:30 horas, na Normal (Paseo de Ronda, 47) da Coruña, terá lugar unha nova edición de A hostia en verso, baixo o título Poetas carnívoros vs. poetas veganos. Conducido por Lucía Aldao e María Lado, o recital enfrontará a Ledicia Costas, Daniel Landesa, Nolim González, Xabier Xil Xardón, Estíbaliz Espinosa e Cesáreo Sánchez Iglesias nun duelo sen tregua. O elenco complétase coa música en vivo de Mig Seoane.

Santiago: presentación de Baldo Ramos como novo colaborador da Galería Bus Station Space

O mércores 5 de decembro, ás 20:30 horas, na Galería Bus Station Space (Praza Camilo Díaz Baliño, 17, baixo) de Santiago de Compostela, e con motivo da inauguración da exposición Momentos, de Valentín Jaramillo Arévalo, preséntanse os novos artistas colaboradores da galería: Baldo Ramos, Elías Cueto e Javier de la Rosa.