Arquivo da categoría: Entrevistas
Cuestionario Proust: Beatriz Maceda Abeleira
Desde
o blogue de Ramón Nicolás, Caderno da crítica, este Cuestionario Proust a Beatriz Maceda Abeleira:
“1.– Principal trazo do seu carácter?
– A tenacidade.
2.– Que calidade aprecia máis nas persoas?
– A lealdade.
3.– Que agarda das súas amizades?
– Lealdade.
4.– A súa principal eiva?
– Ser moi teimuda.
5.– A súa ocupación favorita?
– Ler.
6.– O seu ideal de felicidade?
– A tranquilidade.
7.– Cal sería a súa maior desgraza?
– A perda dos meus seres queridos.
8.– Que lle gustaría ser?
– Unha boa escritora.
9.– En que país desexaría vivir?
– En Galiza.
10.– A súa cor favorita?
– O verde.
11. – A flor que máis lle gusta?
– A chorima.
12.– O paxaro que prefire?
– A curuxa.
13.– A súa devoción na prosa?
– Ramón María de Valle-Inclán.
14.– E na poesía?
– Celso Emilio Ferreiro.
15.– Un libro?
– A montaña máxica.
16.– Un heroe de ficción?
– Don Quixote.
17.– Unha heroína?
– Dorothy Gale.
18.– A súa música favorita?
– O jazz.
19.– Na pintura?
– Matisse.
20.– Un heroe ou heroína na vida real?
– A miña bisavoa María.
21.– O seu nome favorito?
– Carme.
22.– Que hábito alleo non soporta?
– A desorde.
23.– O que máis odia?
– A desorde.
24.– A figura histórica que máis despreza?
– Hitler. Os ditadores en xeral.
25.– Un feito militar que admire?
– A Revolución dos caraveis.
26.– Que don natural lle gustaría ter?
– A música.
27. – De que maneira lle gustaría morrer?
– Sen darme de conta.
28.– Cal é o seu estado de ánimo máis habitual?
– Optimista.
29.– Que defectos lle inspiran máis indulxencia?
– Os que van unidos ao cariño.
30.– Un lema na súa vida?
– A suprema felicidade da vida é saber que es amado por ti mesmo ou, máis exactamente, a pesar de ti mesmo.”
Entrevista a Xabier P. Docampo sobre A illa de todas as illas
Cuestionario Proust: Pedro Feijoo
Desde
o blogue de Ramón Nicolás, Caderno da crítica, este Cuestionario Proust a Pedro Feijoo:
“1.– Principal trazo do seu carácter?
– Dubitativo, creo. Ou non. Bueno, si. Non, agarda. Si. Non. Mmm, non sei.
2.– Que calidade aprecia máis nas persoas?
– A bonhomía.
3.– Que agarda das súas amizades?
– Que estean aí, que non é pouco…
4.– A súa principal eiva?
– Teño tantas e tantas, que nin para escoller unha me podo poñer de acordo…
5.– A súa ocupación favorita?
– Escribir.
6.– O seu ideal de felicidade?
– Ter con quen compartir a vida.
7.– Cal sería a súa maior desgraza?
– Non ter con quen compartir a vida.
8.– Que lle gustaría ser?
– De momento estou en prácticas, e aínda vou cun «L» ás costas, pero algún día gustaríame ser escritor.
9.– En que país desexaría vivir?
– Nunha ponte entre Galiza e Cataluña.
10.– A súa cor favorita?
– Todas as que amosa o mar.
11.– A flor que máis lle gusta?
– Unhas que crecen no noso xardín de Cabrera de Mar, que non sei como se chaman, pero que arrecenden a sugus de laranxa…
12.– O paxaro que prefire?
– Todos os anos, coa chegada da primavera e desde xa non recordo cando, viña visitarnos unha parella de bubelas. Estou seguro de que sempre era a mesma parella. O ano pasado só veu un dos dous paxaros. E entón decateime de canto, de cantísimo, me gustaban eles, os dous paxaros xuntos. Nunca máis volveu máis que un.
13.– A súa devoción na prosa?
– Suso de Toro.
14.– E na poesía?
– Rosalía, por suposto
15.– Un libro?
– Só un!? Pero iso pode facerse!!!???
16.– Un heroe de ficción?
– Alvy Singer.
17.– Unha heroína?
– Non, grazas. Era un vicio moi feo, e agora estouno deixando.
18.– A súa música favorita?
– Aquela que no seu momento me fixo vibrar, chorar de emoción, saltar, berrar.
19.– Na pintura?
– Titanlux.
20.– Un heroe ou heroína na vida real?
– Coa que está caendo, evidentemente todas e cada unha das persoas que seguen adiante coas súas vidas, máis alá de todo o que contra eles pretenda facer este desencanto masivo e omnipresente que nos quere sitiar.
21.– O seu nome favorito?
– Benigno (e se vén acompañado de «Extirpable», mellor que mellor…).
22.– Que hábito alleo non soporta?
– Que me fagan máis de vinte e unha preguntas…
23.– O que máis odia?
– Non, home. O odio é un sentimento demasiado pesado, ocupa moito, cansa, e inda por riba non adelgaza. Odiar non compensa.
24.– A figura histórica que máis despreza?
– Calquera das moitas que non souberon ver a grandeza humana. E o Coronel ese do Kentucky Fried Chicken, tampouco vaias pensar que este me cae demasiado ben, sempre con ese risiño nos beizos… De que raio está a rir o tipo este?
25.– Un feito militar que admire?
– Que aínda sigan pensando que a súa «Intelixencia (Militar)» existe. Iso si que é moral, rapaces…
26.– Que don natural lle gustaría ter?
– Mmm, creo que era unha boa memoria, pero agora non o lembro…
27.– De que maneira lle gustaría morrer?
– A Virxe! Pero non eramos amigos? Co ben que iamos…
28.– Cal é o seu estado de ánimo máis habitual?
– A tristura disimulada baixo un torrente de respostas máis ou menos simpáticas.
29.– Que defectos lle inspiran máis indulxencia?
– Non facéndolle mal a ninguén, todos.
30.– Un lema na súa vida?
– Ad astra per aspera.”
Cuestionario Proust: Francisco Castro
Desde
o blogue de Ramón Nicolás, Caderno da crítica, este Cuestionario Proust a Francisco Castro:
“1.– Principal trazo do seu carácter?
– Teimosía e capacidade de traballo.
2.– Que calidade aprecia máis nas persoas?
– A súa capacidade para rir.
3.– Que agarda das súas amizades?
– Que me queiran a pesar de min mesmo.
4.– A súa principal eiva?
– Que me custa moito aceptar que as teño.
5.– A súa ocupación favorita?
– O meu fillo e a miña filla.
6.– O seu ideal de felicidade?
– Deitarme cada noite sabendo que aproveitei o día.
7.– Cal sería a súa maior desgraza?
– Perder seres queridos.
8.– Que lle gustaría ser?
– Quen son.
9.– En que país desexaría vivir?
– No que vivo. En Galicia.
10.– A súa cor favorita?
– Roxo.
11. – A flor que máis lle gusta?
– Non son moi de flores…
12.– O paxaro que prefire?
– A cacatúa. Por iso de ter con quen falar.
13.– A súa devoción na prosa?
– Borges, Roth…
14.– E na poesía?
– Celso Emilio Ferreiro.
15.– Un libro?
– Calquera dos da miña colección dos Beatles.
16.– Un heroe de ficción?
– Supermán.
17.– Unha heroína?
– Supergirl.
18.– A súa música favorita?
– Rock and roll.
19.– Na pintura?
– A miña filla de cinco anos.
20.– Un heroe ou heroína na vida real?
– Gandhi.
21.– O seu nome favorito?
– Francisco, por suposto.
22.– Que hábito alleo non soporta?
– A prepotencia.
23.– O que máis odia?
– Os prepotentes con impunidade.
24.– A figura histórica que máis despreza?
– Francisco Franco.
25.– Un feito militar que admire?
– Ningún.
26.– Que don natural lle gustaría ter?
– Ningún. Estou ben como son.
27. – De que maneira lle gustaría morrer?
– Na cama. Pero non durmindo. Ti xa me entendes. E de vellísimo.
28.– Cal é o seu estado de ánimo máis habitual?
– Alegre.
29.– Que defectos lle inspiran máis indulxencia?
– Os que nacen do entusiasmo.
30.– Un lema na súa vida?
– Téntao de novo.”
Cuestionario Proust: María Reimóndez
Desde
o blogue de Ramón Nicolás, Caderno da crítica, este Cuestionario Proust a María Reimóndez:
“1.– Principal trazo do seu carácter?
– A determinación.
2.– Que calidade aprecia máis nas persoas?
– A honestidade.
3.– Que agarda das súas amizades?
– A flexibilidade necesaria entre aceptarme como son e a honestidade de amosar o desacordo dende o afecto.
4.– A súa principal eiva?
– Son tremendamente esixente con quen teño preto, empezando por min mesma.
5.– A súa ocupación favorita?
– Calcetar.
6.– O seu ideal de felicidade?
– Ser sempre coherente e a ser posible selo en compaña de cada vez máis persoas.
7.– Cal sería a súa maior desgraza?
– Verme en situación de ser dependente.
8.– Que lle gustaría ser?
– O que son, pero mellor. E nunha vida paralela, adestradora canina.
9.– En que país desexaría vivir?
– Neste, pero fondamente mellorado.
10.– A súa cor favorita?
– Toda a gama dos azuis aos malva.
11.– A flor que máis lle gusta?
– Gústanme as flores porque son moi diversas pero se teño que quedar con unha, os tróqueles.
12.– O paxaro que prefire?
– Non son moi amiga dos paxaros pero se cadra a pita de monte, por vela dende nena nos escudos dos Ancares.
13.– A súa devoción na prosa?
– Crear personaxes.
14.– E na poesía?
– A interacción entre o persoal e o político.
15.– Un libro?
– Un só? Imposible.
16.– Un heroe de ficción?
– Está aínda por escribirse.
17.– Unha heroína?
– Innumerables pero unha favorita é Berti Bartolotti, unha das protagonistas principais de Konrad ou O neno que saíu dunha lata de conservas, de Christine Nöstlinger, un libro marabilloso.
18.– A súa música favorita?
– Novamente, complicado, pero diría que o funk.
19.– Na pintura?
– Vou actualizar a pintura e falar de fotografía, Andrea Costas.
20.– Un heroe ou heroína na vida real?
– Calquera persoa que traballa para saír dos moldes sexistas dados.
21.– O seu nome favorito?
– Non teño ningún, pero gústame Mariña, o da miña avoa.
22.– Que hábito alleo non soporta?
– Fumar e a falta de puntualidade.
23.– O que máis odia?
– O patriarcado e o imperialismo, que tollen a todas as persoas e están na base de case todas as violencias.
24.– A figura histórica que máis despreza?
– Se se lle pode chamar «figura histórica», a José María Aznar.
25.– Un feito militar que admire?
– Non admiro nada que teña que ver co militar, admiro a colectivos como Mulleres de Negro que buscan unir as mans das mulleres pola paz.
26.– Que don natural lle gustaría ter?
– Os dons naturais non me interesan moito, interésanme máis os aprendidos. Nestes gustaríame saber tocar algún instrumento musical.
27. – De que maneira lle gustaría morrer?
– Tranquila.
28.– Cal é o seu estado de ánimo máis habitual?
– A efervescencia.
29.– Que defectos lle inspiran máis indulxencia?
– Normalmente aqueles que non implican mala vontade.
30.– Un lema na súa vida?
– Unha man soa non fai música.”
Cuestionario Proust: Alfonso Álvarez Cáccamo
Desde
o blogue de Ramón Nicolás, Caderno da crítica, este Cuestionario Proust a Alfonso Álvarez Cáccamo:
“1.– Principal trazo do seu carácter?
– Son optimista pero cos pés na terra. Sinto curiosidade por todo. Góstame aprender, e sinto unha enorme satisfacción cando aprendo e comprendo, especialmente no eido da Historia.
2.– Que calidade aprecia máis nas persoas?
– A fidelidade e a xenerosidade.
3.– Que agarda das súas amizades?
– O mesmo que eu tento dar: un trato comprensivo e xeneroso.
4.– A súa principal eiva?
– Teño moitas. Non sei dicir cal é a máis notábel. Quizais a dificultade para comprender a Física, a Astrofísica e as Matemáticas.
5.– A súa ocupación favorita?
– Ler, pintar ao óleo e tocar o piano.
6.– O seu ideal de felicidade?
– Polo que atinxe á miña persoa, manterme en aceptábeis condicións mentais e físicas, nesa orde. Polo que atinxe ao mundo, que se cumpran definitivamente, catro séculos despois, as tres máximas da Revolución Francesa: igualdade, fraternidade e legalidade.
7.– Cal sería a súa maior desgraza?
– Enviuvar.
8.– Que lle gustaría ser?
– Xa son maior para ser outra cousa, pero se volvese nacer, cousa que vexo difícil, o meu soño sería ser director de orquestra, compositor e un pianista capaz de interpretar con mestría, e para propio goce, todas as partituras dos clásicos.
9.– En que país desexaría vivir?
– Nunha Galiza dona do seu destino.
10.– A súa cor favorita?
– Anil.
11.– A flor que máis lle gusta?
– A gardenia.
12.– O paxaro que prefire?
– O papagaio.
13.– A súa devoción na prosa?
– Valle Inclán, Méndez Ferrín, Cunqueiro, Torrente Ballester, García Márquez, Dostoievski, Tomás Mann, Irene Nemirovsky… Imposíbel citar un só autor/a.
14.– E na poesía?
– Xosé María Álvarez Cáccamo, Xavier R. Baixeras, Xosé María Álvarez Blázquez, Celso Emilio Ferreiro, Rosalía de Castro, Baudelaire… Imposibel citar un só autor/a.
15.– Un libro?
– Dificilísimo quedar cun só libro. Quizais Crime e castigo.
16.– Un heroe de ficción?
– Asterix.
17.– Unha heroína?
– Pipi Calzaslargas.
18.– A súa música favorita?
– Beethoven.
19.– Na pintura?
– Édouard Manet entre moitos outros/as.
20.– Un heroe ou heroína na vida real?
– Alexandre Bóveda.
21.– O seu nome favorito?
– Non teño un nome favorito. Os nomes favoritos veñen dados polas persoas favoritas que os leven.
22.– Que hábito alleo non soporta?
– A desorde.
23.– O que máis odia?
– O egoísmo e a prepotencia.
24.– A figura histórica que máis despreza?
– Franco, Videla, Pinochet, Hitler…
25.– Un feito militar que admire?
– A resistencia de Stalingrado.
26.– Que don natural lle gustaría ter?
– Nos sentidos, unha boa vista. Na forma de ser, a capacidade de transmitir acougo aos demais.
27. – De que maneira lle gustaría morrer?
– Sen sufrimento, entre a xente amada.
28.– Cal é o seu estado de ánimo máis habitual?
– Ilusionado por facer cousas.
29.– Que defectos lle inspiran máis indulxencia?
– Os excesos dos larpeiros. A indecisión en aspectos superficiais.
30.– Un lema na súa vida?
– Tentar ser feliz.”
Isaac Alonso Estraviz: “O objetivo da AGAL era fazer realidade o que todo o nacionalismo vinha defendendo: aproximar, até identificar, o galego na escrita ao português”
Entrevista
de Montse Dopico a Isaac Alonso Estraviz en Praza:
“- Praza (P): Um livro [Conversas com Isaac Alonso Estraviz] que percorre tantos anos de uma vida não se faz em dois dias. Como foi o processo, como foram as conversas com Bernardo?
– Isaac Alonso Estraviz (IAE): Tiveram lugar em 2005. Naquela altura Bernardo era presidente da AGAL e eu secretário. Decidiu fazer-me umas entrevistas. Escolheu umas etapas da minha vida e elaborou umas perguntas que depois nalguns momentos iria mudando. Pegou numa gravadora e ia-me fazendo as perguntas e gravando o que eu lhe dizia. Foram bastantes horas. Terminou o grosso do trabalho no verão desse ano na sua casa de Burela. Segundo ele perguntava eu respondia sem prévia preparação. Como nalgumas respostas não estava seguro, andando o tempo foram esclarecidas e ampliadas. (…)
– P: Também participou, em Madrid, do associacionismo cultural galego. Teve relação com a gente de Brais Pinto, foi um dos impulsores de Lóstrego e participou da Irmandade Galega. Como o condicionaram as crises do nacionalismo galego o seu trabalho e ativismo naqueles grupos?
– IAE: Em Madrid os galegos só nos distinguíamos se defendíamos ou não a nossa língua e cultura. Tu eras galego e ninguém che perguntava pola ideologia política. Aí radicava o de poder entrar ou não em certos círculos. Sim que me condicionou, como me segue a condicionar atualmente. O que não sei é o quanto. Sou otimista hoje como quando tinha vinte anos. Mas nunca compreendi nem compreenderei jamais a capacidade dos galegos para se dividirem, subdividirem e estarem sempre nessa atitude. Enquanto não assumamos que só unidos podemos salvar Galiza, estamos a perder o tempo e atraiçoar a nossa pátria. (…)”
Xerardo Neira presenta o seu libro O capador de boinas
Desde
Rúas Magazine:
“O capador de boinas, a nova obra de Xerardo Neira (Santiago de Compostela, 1978), introduce ao lector nunha trama detectivesca seguindo os pasos do cura do lugar. Neira, biólogo, periodista e literato, foi recoñecido, ao longo da súa carreira literaria, con varios premios entre o que destacan o Premio Antón Avilés de Taramancos de Relato de Aventuras, por O rei dos lobos e o Premio de Novela Curta do Concello do Valadouro, por Da terra de Deus. Aproveitamos a presentación da súa nova novela, O capador de boinas, para achegarnos a este prometedor escritor. (…)
– Rúas Magazine: P: O capador de boinas é unha historia de detectives protagonizada por un cura. Algún parecido co padre Brown de G.K. Chesterton?
– Xerardo Neira: Orixinalmente, o elemento primordial na miña obra era o capador de boinas, e claro, descubrir a identidade deste misterioso malfeitor é misión para un detective, unha persoa que, ben sexa profesional ou afeccionado, debe destacar polo seu intelecto, as súas habilidades e os seus recursos. Barallei outros posibles investigadores, como un cabo da Garda Civil ou o médico, pero o que máis lle acaía á obra, dado o ambiente no que se desenvolve, era o cura, que moitas veces, nas parroquias rurais de Galicia, é o eixo ó redor do cal xira o mundo. Quero dicir con isto que, no meu ‘casting’ de protagonistas, o feito de que o papel principal quedase reservado para o cura deuse logo dun simple proceso de eliminación: achegando un argumento teolóxico, poida que estivese predestinado. (…)”
