A Coruña: XI Xornada da Sección de Literatura Dramática. IX Festival Pezas dun Teatro do Porvir 2026. Galiza + Portugal

A XI Xornada da Sección de Literatura Dramática. IX Festival Pezas dun Teatro do Porvir 2026. Galiza + Portugal é unha actividade organizada pola AELG co apoio do Concello da Coruña, CEDRO, Deputación Provincial da Coruña e Camões-Centro Cultural Português em Vigo.

Desde sempre, as artes vivas, especialmente o teatro, tamén a danza e o circo, utilizan o movemento, a emoción e, en moitos casos, a acción verbal, a palabra, para contestar, reivindicar, apuntar ou interrogar á comunidade que congregan, sobre aspectos fundamentais da actualidade.

Co paso do tempo, démonos conta de que o impulso necesario debía poñerse no apoio e fomento de novos proxectos escénicos a través dunha convocatoria e mostra dos mesmos, dentro dunha xornada para compartir, analizar e debater. Así naceu, no seo das xornadas, o Festival Pezas dun Teatro do Porvir: Galiza + Portugal. Trátase dun festival único en Galiza, para impulsar e analizar pezas que están en proceso de creación e que buscan abrir e compartir ese proceso con outras persoas, cun público, e con especialistas en artes escénicas. Ao mesmo tempo, tamén se procura tender pontes, dentro do Eixo Atlántico peninsular, coa veciña Portugal.

En todas as edicións deste evento sempre puxemos especial atención en dedicar un espazo para traer algunha personalidade relevante do mundo das artes escénicas que nos brinde o seu coñecemento sobre algún aspecto candente ou de actualidade. Ademais, esa personalidade tamén é convidada a ver e, se así o considera, intervir nas conversas de análise sobre cada un dos proxectos escénicos seleccionados, participando, incluso, no Xurado que vai valorar a posibilidade de premiar coa estrea nun teatro un dos proxectos presentados no Festival.

Por tanto, dentro do programa incluímos unha Masterclass sobre un tema relevante. Para esta edición de 2026 propoñemos o tema “MEMORIA E ACCIÓN” a cargo da dramaturga e directora de escena María Goiricelaya.

A actualidade parece marcarnos o ritmo, cada vez máis acelerado e trepidante cara a ningures, porque non temos tempo de pensar nin de lembrar. O ruído informativo e a anestesia dixital, a través de videoxogos e horas de “scroll” nas redes sociais, atrofian os nosos sentidos. Todo ten que ser para xa, inmediato. Non hai tempo para volver a vista atrás. De repente, alguén nos advirte de que a historia se repite, de que é un ciclo, mentres asistimos a invasións, ao quebrantamento das regras de xogo democráticas, ao masacre a gran escala, a que os dereitos humanos sexan debatibles, periguen ou sexan, directamente, violentados.

Preguntámonos pola importancia da historia e da memoria, como espazos nos que quizais encontrar algunhas claves do porvir.

Preguntámonos se os escenarios teatrais, cos seus tempos demorados, e a dramaturxia como a arte de manexar a atención, poderían facernos recordar incluso o que non temos vivido, imaxinado ou soñado.

As artes escénicas fíncanse no presente e na presencialidade, no compartir un tempo e un xogo. Preguntámonos como unhas artes tan presentistas poden traer a memoria histórica e as memorias persoais e sociais aos palcos e activalas, converténdoas en acción para traer luz que nos permita enxergar o futuro.

IX FESTIVAL PEZAS DUN TEATRO DO PORVIR, GALIZA + PORTUGAL 2026

Estímulo para as creadoras e creadores que, nestes momentos, están a escribir ou a bosquexar algún tipo de peza para os escenarios. Cómpre facilitar, visibilizar, abrir espazos de encontro para compartir eses procesos de creación e para encontrar unha complicidade e un diálogo que poida potenciar esas pezas en construción. Ademais, queremos procurar o diálogo coas inquedanzas que, neste ámbito, podemos compartir coas dramaturgas e dramaturgos de Portugal, reforzando os lazos de irmandade que se remontan á orixe común da nosa lingua.

Nesta oitava edición do festival acollemos 7 proxectos (4 galegos e 3 portugueses), que foron mostrados e compartidos en público.

Desa selección, logo das presentacións no VIII Festival Pezas dun Teatro do Porvir 2025: Galiza + Portugal, a comisión organizadora da AELG, con Afonso Becerra, Xosé Paulo Rodríguez, director do Teatro Rosalía de Castro da Coruña; Célia Guido Mendes, en representación do Camões-Centro Cultural Portugués em Vigo; e Fabrice Corrons, especialista en teatro contemporáneo e profesor na Universidade de Toulouse; contando co voto emitido polos propios participantes, premiarán proxecto(s) coa posibilidade da súa estrea posterior. Non obstante, este premio podería quedar deserto, se o xurado así o considerase.

Terá lugar o domingo 25 de outubro de 2026 no Teatro Rosalía de Castro da Coruña. A entrada é libre e gratuíta para calquera persoa interesada que queira acudir como público.

PROGRAMA

DOMINGO 25 DE OUTUBRO DE 2026

No Teatro Rosalía de Castro da Coruña. Entrada libre.

– 10:00 h. Apertura da Xornada a cargo de Cesáreo Sánchez Iglesias, presidente da AELG, e representantes das institucións colaboradoras.

IX Festival Pezas dun teatro do porvir, Galiza + Portugal. Procesos abertos de escrita dramática (mañá).

– 10:30 h. Jimmy Núñez. A casa do avó.

– 11:00 h. Intervalo.

– 11:15 h. Diana Longa e Javier Villamil. Xineceo.

– 11:45 h. Intervalo.

– 12:00 h. Altea Piñeiro. A última cea.

– 12:30 h. Intervalo.

– 12:45 h. Aula maxistral Memoria e Acción, a cargo de María Goiricelaya.

IX Festival Pezas dun teatro do porvir, Galiza + Portugal. Procesos abertos de escrita dramática (tarde).

– 16:30 h. Clara Zamorano. Crescer, Dói!

– 17:00 h. Intervalo.

– 17:15 h. Paulo Narciso. Gordot.

– 17:45 h. Intervalo.

– 18:00 h. Rafael Ferreira. As Bacantes.

– 18:30 h. Intervalo.

– 18:45 h. Silvia Penas e Samuel Merino. Barreira para peles sensibles.

– 19:30 h. Inicio do proceso de deliberación, por parte do Comité de Selección do Festival, formado por Afonso Becerra de Becerreá, Vogal de Literatura Dramática da AELG, Xosé Paulo Rodríguez, Director do Teatro Rosalía Castro da Coruña e Membro da Xunta Directiva de La Red do Estado español, Célia Guido Mendes, en representación do Camões-Centro Cultural Portugués em Vigo, e Fabrice Corrons, especialista en teatro contemporáneo e profesor na Universidade de Toulouse; contando cos votos emitidos polas/os creadoras/es dos proxectos escénicos presentados, que será dada a coñecer nos días seguintes á Xornada.

Compostela: actividades do 11 de outubro na SELIC 2026

Compostela: actividades do 4 de outubro na SELIC 2026

Falece o xornalista e escritor portugués José Viale Moutinho aos 81 anos

Desde Nós Diario (foto desde Facebook):
“O escritor, xornalista e investigador portugués José Viale Moutinho faleceu esta terza feira aos 81 anos, vítima dunha doenza súbita que padecía, segundo comunicou a súa familia, tal e como recolle a axencia de noticias Lusa. Nado en Funchal, na illa portuguesa de Madeira, o 12 de xuño de 1945, Viale Moutinho residía no Porto e desenvolveu a súa traxectoria profesional tanto no xornalismo como na literatura, cunha extensa obra traducida a idiomas como o ruso, o búlgaro, o castelán, o alemán, o italiano, o catalán, o asturiano e o galego.
Estreouse como novelista en 1968 coa obra Natureza Morta Iluminada e, desde aquela, publicou perto de medio cento de libros infantís, ademais de traballos de investigación centrados na literatura popular, na Guerra Civil do Estado español e na posterior represión franquista, así como estudos sobre autores como Camilo Castelo Branco e Trindade Coelho.
Ao longo da súa carreira participou da dirección da Associação Portuguesa de Escritores, a Sociedade Portuguesa de Antropologia e Etnologia e o Círculo de Cultura Teatral, e presidiu tamén a Associação dos Jornalistas e Homens de Letras do Porto. Era tamén socio do Pen Clube Português e da Academia de Letras de Campos de Jordão, no Brasil.
Viale Moutinho mantiña unha relación moi estreita coa cultura galega: era membro honorario da Real Academia Galega e recibiu en 2012 o Premio Rosalía de Castro, outorgado polo PEN Club de Galicia. Entre os recoñecementos recibidos ao longo da súa traxectoria figuran tamén o Grande Prémio do Conto Camilo Castelo Branco (Associação Portuguesa de Escritores), o Grande Prémio de Reportagem Norberto Lopes (Casa da Imprensa de Lisboa), o Prémio de Periodismo El Adelanto, o Prémio Edmundo Bettencourt, unha Medalla de Honra da Sociedade Portuguesa de Autores e, xa en 2021, o Prémio D. Diniz da Fundación Casa de Mateus e o Prémio de Tributo Consagração da Fundación Inês de Castro, así como, tamén en 2021, o premio especial do xurado de aRitmar á Embaixada da amizade galego-lusófona.”

Compostela: Festival de arte e cultura brasileira Bonito Pra Chover 2026. Recital poético e musical dedicado a Elisa Lucinda

O 24 de setembro terá lugar un Recital poético e musical dedicado a Elisa Lucinda dentro do Festival de arte e cultura brasileira Bonito Pra Chover 2026.

A Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega (AELG) colabora, co apoio de CEDRO, no recital poético-musical en homenaxe á escritora, poeta e actriz Elisa Lucinda, que terá lugar o 24 de setembro de 2026, ás 19:00 horas, na Casa do Taberneiro (Rúa San Pedro, 15), en Santiago de Compostela, con entrada libre até completar capacidade. A apertura de portas será ás 18:30 h.

O programa é o seguinte:

Saúda ás persoas presentes de Jakson Renner Rodrigues Soares e Cesáreo Sánchez Iglesias.

– Recital poético:
Andrea Nunes Brións
Cesáreo Sánchez Iglesias
Daniel Asorey
Elisa Lucinda
Jakson Renner Rodrigues Soares
Luiza Fernandes

– Música ao vivo con:
Leka Denz
Sérgio Tannus

Allariz: Xornada Vicente Risco: Da construción histórica ao territorio do futuro, o 26 de setembro

Máis información e inscricións aquí.

Tiago Alves Costa: “O mundo entra nos textos sem ficar reduzido a um tema”

Entrevista a Tiago Alves Costa en Novos Livros:
“(…) – Novos Livros (NL): O que representa, no contexto da sua obra poética, o livro Deus ainda usa o Windows 10?
– Tiago Alves Costa (TAC): Deus ainda usa o Windows 10 inscreve-se num percurso de cerca de dez anos, que passa por Mecanismo de Emergência e por Žižek vai ao Ginásio, com edições na Galiza e no Brasil. Os três livros partilham uma atenção às fracturas do presente e uma ironia que deixa ver tanto o absurdo como a ferida. Neles, o poema acolhe vozes, diálogos e pequenas cenas, aproximando-se por vezes da narrativa e do teatro.
Há também uma circunstância biográfica importante: estes livros foram escritos fora de Portugal, sobretudo entre a Galiza e Barcelona. Deus ainda usa o Windows 10 começou ainda na Galiza e foi terminado em Barcelona, onde vivo actualmente. Com o tempo, percebi que viver entre línguas, culturas e diferentes maneiras de olhar o mundo se tornou uma condição da minha escrita. Essa experiência abre um intervalo entre o lugar de onde venho e aquele onde vivo, e é nas margens desse intervalo que escrevo.
Interessa-me partir do real e introduzir nele um desvio, abrir uma brecha por onde a imaginação possa fazer surgir outra possibilidade. O mundo entra nos textos sem ficar reduzido a um tema. O trabalho, a tecnologia, a precariedade ou a solidão aparecem através das vozes, dos ritmos e das pequenas situações que compõem o livro. Curiosamente, muitas dessas vozes começam no pretérito, como se entrassem no texto já marcadas por alguma perda. Quero pensar a modernidade sem nostalgia. Ainda assim, o passado reaparece como uma perturbação dentro do presente, o vestígio de alguma coisa que se perdeu antes de chegarmos a reconhecê-la.
Nesse sentido, Deus ainda usa o Windows 10 representa menos uma ruptura do que um aprofundamento do meu percurso; prolonga a tentativa de deslocar o real através da imaginação e de alterar, ainda que por instantes, a maneira como habitamos o mundo.
– NL: Qual a ideia que esteve na origem do livro?
– TAC: A origem do livro está na percepção de que a vida quotidiana passou a falar a linguagem dos sistemas operativos e a incorporar as exigências do chamado capitalismo de plataformas. Actualizamo-nos, optimizamo-nos, aceitamos termos e condições e procuramos acompanhar uma velocidade que parece nunca diminuir. A tecnologia entra no livro como ambiente, vocabulário e disciplina dos corpos. Trabalhamos, comunicamos, desejamos e descansamos diante de ecrãs. Até a própria ideia de liberdade parece condicionada e, por vezes, a intimidade exige uma versão constantemente renovada de nós próprios. Há um verso no livro que condensa essa tensão: «NÃO ÉS LIVRE / ÉS GRÁTIS». É também nesse contexto que surge o título, a partir da imagem de um Deus que insiste em utilizar um sistema operativo condenado à obsolescência. Um demiurgo que resiste à actualização e conserva alguma relação com o erro, a falha, a queda. Num tempo em que somos convocados a apresentar versões mais eficazes de nós próprios, parece-me que essa imperfeição pode adquirir uma potência crítica e também criativa. É, antes de mais, um livro de poesia, embora se deixe atravessar pelo diálogo, por vozes ficcionadas e por resíduos de linguagem administrativa. Interessa-me essa dificuldade de o encerrar num género, até porque a própria realidade que o livro procura captar se tornou instável, fragmentária e difícil de organizar. Deus e o Windows 10 são apenas dois dos campos de força que atravessam estas páginas. As vozes, as pequenas situações quotidianas e as falhas da linguagem registam, como uma espécie de sismógrafo, os tremores do presente antes de sabermos exactamente o que significam. A ironia é essencial também nesse processo, abre algum ar dentro da gravidade, permite reconhecer o absurdo e continuar a viver no seu interior. (…)”