Memoria, escoita e transformación cultural, eixos de César Morán en ‘O eco das ondas’

Publicado o por

Desde Nós Diario:
“(…) Nun primeiro apartado, César Morán detense na música “en horizontal”, unha expresión na que fai unha reflexión aberta sobre que é a música, como a escoitamos e que lugar ocupa na nosa experiencia vital. Trátase dunha reflexión aberta sobre que é a música, como a escoitamos e que lugar ocupa na nosa experiencia vital, entendéndoa non como un obxecto illado nin como un produto exclusivo, senón como unha práctica cotiá que atravesa a vida das persoas.
A radio ocupa un lugar central nesta historia, non só como medio de comunicación, senón como espazo de aprendizaxe. “Eu escoito a radio todos os días, é fundamental”, afirma Morán, que recoñece nela unha das súas grandes influencias. Mais a súa relación coa música comezou antes: “De pequeno, a música entraba pola rúa, polas casas, pola familia. Cantaba todo o mundo”. Esa escoita colectiva, previa á industria e aos dispositivos, marcou profundamente a súa maneira de entender a música. “Foi unha forma de aprendizaxe básica”, explica, “porque a música non era algo separado da vida, senón parte dela”. No libro, esa lembranza convértese nunha reflexión máis ampla sobre como aprendemos a escoitar e sobre o valor da transmisión oral e comunitaria.
Outro dos eixos do libro é a análise das transformacións culturais a partir dos anos sesenta. Morán revisa a música desa época, as súas revolucións e as súas consecuencias, combinando análise histórica e experiencia persoal. “Foron anos de cambios moi fortes”, sinala, “non só musicais, senón sociais e culturais”. A súa vivencia na Coruña daqueles anos ocupa un lugar destacado, así como as influencias que chegaban de outros países. “Había unha sensación de apertura”, lembra, “de que a música podía ser unha ferramenta para cambiar cousas”. Esa mirada cara atrás non busca idealizar o pasado, senón entendelo. “Sempre volvemos ao pasado”, reflexiona, “porque só coñecéndoo podemos facer proxectos de futuro”. (…)”

A AELG asina o Manifesto Galiza con voz propia na UNESCO

Publicado o por

A AELG asina o Manifesto Galiza con voz propia na UNESCO, ao tempo que anima a facelo tamén á sociedade galega.

GALIZA CON VOZ PROPIA NA UNESCO
(MANIFESTO POLO RECOÑECEMENTO INTERNACIONAL DA NOSA CULTURA)

Galiza é unha nación que non pode seguir silenciada no concerto das nacións. É por iso que as entidades e persoas asinantes

MANIFESTAMOS

I. Un dereito fundamentado e lexítimo.
Galiza posúe unha lingua propia, unha historia milenaria e un patrimonio material e inmaterial que constitúen unha achega única á humanidade. Contamos con institucións de autogoberno e competencias en cultura e educación. Consonte á Constitución da UNESCO, Galiza reúne todas as condicións para ser Membro Asociado, unha figura deseñada precisamente para que os pobos e nacións con identidade propia teñan voz, aínda que non sexan Estados independentes e soberanos.

II. Denuncia da discriminación política
Denunciamos a arbitrariedade do Goberno do Estado español, que está a tramitar a entrada doutras nacións do Estado na UNESCO mentres ignora e exclúe a Galiza. Esta política de agravios comparativos sitúanos como unha periferia sen dereito a representación, mesmo vulnerando o recoñecemento constitucional da Galiza como nacionalidade histórica.

III. Crítica á renuncia da Xunta de Galiza
Censuramos a submisión e a falta de visión estratéxica do Goberno da Xunta de Galiza. A súa decisión de non solicitar este ingreso é un acto de abandono das súas obrigas na defensa da nosa lingua e da nosa cultura. Renunciar á UNESCO é renunciar igualmente a que Galiza actúe como ponte natural co mundo da lusofonía e a que o noso patrimonio sexa recoñecido e protexido con todas as garantías internacionais.

ESIXIMOS

Á XUNTA DE GALIZA: Que abandone a súa pasividade, escoite o clamor das institucións culturais da nosa nación e inicie de inmediato os trámites para o ingreso da Galiza como Membro Asociado da UNESCO.

AO GOBERNO DO ESTADO ESPAÑOL: Que trate á Galiza co mesmo respecto que as outras nacións do Estado e facilite a nosa presenza directa na UNESCO.

E SOLICITAMOS

Á SOCIEDADE GALEGA: Que se una a esta demanda para que Galiza deixe de ser representada por terceiros e comece a falar coa súa propia voz no mundo.

Armando Requeixo faise co XXXII Premio de Xornalismo Gastronómico Álvaro Cunqueiro

Publicado o por

Desde Cultura Galega:
“O artigo “O contemplador de estrelas. Álvaro Cunqueiro, gastrónomo”, publicado no suplemento Faro da Cultura do Faro de Vigo valeulle a Armando Requeixo facerse co XXXII Premio de Xornalismo Gastronómico Álvaro Cunqueiro. O Concello de Lalín, que organiza o galardón coa colaboración da Facultade de Ciencias da Comunicación da Universidade de Santiago coas asociacións gastronómicas galegas e coa Axencia Turismo de Galicia, daba a coñecer este 13 de xaneiro o fallo, que o xurado adoptou por unanimidade.
O premio, recoñecido como o galardón periodístico máis importante de España, conta cunha dotación de 4.000 euros e foi para un artigo do que o xurado valorou “a calidade literaria do traballo no que amosa un profundo coñecemento de Lalín e da cociña lalinense a través dun percorrido pola obra de Álvaro Cunqueiro como gastrónomo”.
O alcalde de Lalín, José Crespo, os xornalistas Martín Fernández Vizoso; Alberto Barciela Castro; Belén Xestal Ares; María José Imia Vázquez, en representación de Turismo de Galicia; Xosé Ramón Pousa Estévez e a vicedecana da Facultade de Ciencias da Comunicación da USC, Alba Silva Rodríguez, a concelleira de Turismo, Begoña Blanco, e Inmaculada Vilariño, do Gabinete de Comunicación do Concello de Lalín como secretaria conformaron o comité de selección. (…)”