Do 26 ao 28 de xuño, I edición do Festival Virtual do Libro Galego (FLIV)

I edición do Festival Virtual do Libro Galego (FLIV), do 26 ao 28 de xuño

Recuperamos espazos para o libro galego e a lectura: FLIV (Festival Virtual do libro de Galicia). Entrevista a Anna R. Figueiredo.

Entrevista a Anna R. Figueiredo desde Aulas Galegas:
“- Aulas Galegas (AG): Como naceu FLIV? Cal é o seu obxectivo?
– Anna R. Figueiredo (ARF): O FLIV naceu desde o confinamento. Neses días nos que estabamos pechadas e só quedaba a cultura para ter as ferramentas nas que escapar dos valados que nos pechaban. A cultura sempre estaba aí, e as creadoras, para pensar, para aprender e para entreter. Nacho Alonso (Datalib) e máis eu pensamos que era o momento de levar tamén ás redes que nos mantiñan en comunicación todo aquilo que desde o confinamento botabamos de menos na cultura, a accesibilidade, a visión, o compartir diálogo e experiencias. Facer por reinventármonos e saír adiante.
O seu obxectivo é dar a coñecer diversas propostas culturais que teñen en común o formato libro, por iso propomos mesas redondas, conferencias, clubs de lectura, presentacións, recitais desde propostas máis innovadoras, cultura en rede… e sobre todo a posibilidade de “ir ao FLIV” desde calquera punto da xeografía mundial e case que a calquera hora, porque unha vez emitidos, os contidos quedarán na nosa plataforma web ata o próximo evento. O FLIV quere convidarnos a todas a descubrir o teatro, narrativa, poesía, BD, ilustración galega, sen as ataduras do espazo xeográfico ou o marco temporal.
– AG: A que público vai dirixida esta iniciativa? Hai espazo para os escolares? E para familias?
– ARF: Vai dirixido a todos os públicos, por suposto. Para as escolas temos unha mesa redonda específica, malia que cremos que unha escola pode atopar moito de interese en todas elas, que vai encamiñada a tratar os temas de animación á lectura e clubs de lectura nas bibliotecas escolares. Teremos tamén presentacións de LIX, faladoiros con autores e autoras dos favoritos da rapazada (e das adultas que lemos con elas e eles) e o máis importante, se somos quen de ver eses faladoiros na hora oficial do programa, poderemos interactuar con eles a través dunha ferramenta chat para facerlles chegar as nosas preguntas e inquedanzas sobre a súa obra.
Tamén nos fai especial ilusión de cara a todas as que temos unha intensa vida familiar ou a aquelas persoas que desde as aulas de ESO, FP ou BACH procurar unha visión nova de expresión a través da arte, a sección TEATRO INTERRUPTUS na que as creadoras das dramaturxias nos darán unha degustación dos seus textos para coñecer mellor a disciplina teatral.
Ademais haberá tres cursos online, un de maquetación por se queremos aprender a facer os nosos propios contos ou historias de xeito profesional, un de recitado e un de escrita creativa nos que poderemos participar vía inscrición previa, con mestres e mestras da palabra e do deseño. E, por suposto, unha exposición permanente arredor da figura de Carvalho Calero!
– AG: Como podemos acceder ás distintas actuacións que se van desenvolver? Que tipo de tecnoloxía precisamos para poder asistir á feira?
– ARF: Para acceder ao FLIV só precisamos un aparello que se poida conectar a internet. Todas as actividades se desenvolven a través do noso portal virtual (http://fliv.gal), que nós consideramos coma un gran teatro na rede, e que consta de: auditorio (Xulio Amigo), aula de docencia (María Barbeito), dúas salas de xuntanzas, unha cafetería e unha zona de escaparate onde poder pasar o tempo entre actividade e actividade rebuscando entre as novidades editoriais do momento, que serán expostas polas propias autoras e autores. Durante estas semanas imos descubrir pouco a pouco as distintas actividades a través das nosas redes en facebook (FLIV 2020), twitter (@FlivOficial) e instagram (@fliv2020).
– AG: Poderemos escoitar, falar cos escritores e escritoras de LIX que participan, facerlles preguntas?
– ARF: Si, independentemente do momento no que se emita o acto coa autora ou autor, desde o día 22 de xuño podemos deixar preguntas para eles no portal web a través da ferramenta de chat, animádevos! (…)”

Compostela: presentación de Poemas de Amor en Outono, de Toño Núñez

O xoves 9 de marzo, ás 20:00 horas, na Chan da Pólvora (Rúa de San Pedro, 74), en Santiago de Compostela, Toño Núñez presenta o libro Poemas de Amor en Outono. Acompañarano Armando Requeixo e Nacho Alonso. Tamén recitarán os poetas Antom Laia, Ánxela Gracián, Eva Xanim, Iolanda Aldrei e Xesús Manuel Valcárcel. O cantautor Miguel Alonso dará as notas musicais.

Eva Veiga obtén o Premio de Poesía Concello de Carral con Soño e vértice

Eva Veiga, Eva Veigacoa súa obra Soño e vértice resultou gañadora do Concurso de Poesía Concello de Carral do presente ano 2015.
O xurado escolleu esta obra pola intensidade simbólica da súa proposta poética, unida ao cultivo extremo dunha lírica que mantén en todo momento unha tensión entre o real e o onírico.
O xurado do concurso estivo formado por Oriana Méndez, Miguel Anxo Fernán Vello e Nacho Alonso, baixo a presidencia da Concelleira de Cultura, Isabel López Pérez, e asistidos en calidade de secretario, polo técnico municipal de Cultura e coordinador do premio, Carlos Lorenzo Pérez. O premio de Carral está dotado con 2000 euros e a publicación da obra.
O acto de entrega do premio terá lugar o 29 de maio, na Casa da Cultura de Carral, dentro da programación de Letras Galegas 2015. O mesmo acto servirá para a presentación do poemario que gañou na pasada edición, O que precede a caída é branco, de Oriana Méndez. Para a publicación do libro o Concello de Carral contou coa colaboración económica da Secretaría Xeral de Política Lingüística e da Secretaría Xeral de Cultura da Xunta de Galicia.”

Os privilexios dos somnámbulos (Alvarellos), de Pablo Bouza

EntrevistaPablo Bouza de Nacho Alonso a Pablo Bouza en Fervenzas Literarias:
“(…) – Fervenzas Literarias (FL): Poema tras poema Os privilexios dos somnámbulos mergúllanos na densidade da noite. Que mostra a noite ao poeta?
– Pablo Bouza (PB): Eu decote escribo polas noites, condicionado polo traballo e pola familia numerosa que teño. Na promoción de Os privilexios dos somnámbulos a editorial fala do aire viciado da noite e a verdade é que me agradou esa definición. Para min a noite está viciada de silencio e gusto del: do silencio na poesía e do silencio na noite.
A noite ten tamén ese compoñente escuro e de sombras, e o libro móvese nese sentido, sobre as sombras que todos temos, no significado máis rosaliano da palabra. (…)
– FL: Principia o poemario un apartado titulado A modo de limiar. Un exercicio de autopoesía onde se mostra transparente ao lector, onde os versos foxen da metáfora.
– PB: Os poemas recollidos nese apartado escribinos moito antes do que é o corpus principal do libro. É verdade que poderían estar noutro lado pero eu quixen introducilos aquí a mantenta porque é poesía moi existencialista: o poeta enfrontándose consigo mesmo. Apetecíame emprazalos nese apartado porque son unha especie de presentación, de limiar do que será o resto do libro, que dan unha visión de min como poeta, tal e como se fose unha poesía da experiencia. Para min a poesía é verdade, e eses son poemas moi sinceros.
– FL: As trabadas do pasado perduran coma unha áncora fendida nas rochas. Ao igual que en traballos anteriores, rescata o acontecido tanto a través da poesía como da memoria, lembranzas que mancan, que se mostran como ese gume frío que nos fere.
– PB: A memoria está presente en todos os meus libros. En Ingrávido signo creo que toma un protagonismo moi especial polo que significa: cando perdes a teu pai parece que un dos piares da túa persoa racha. Decátaste de que ti vas ser o próximo.
A miña certeza é a miña memoria. En todos os meus libros falo da memoria, de conservala. Interésame a memoria pero vivíndoa dende o propio presente.
– FL: Poesía contra o esquecemento. Velaí un acto de valentía, certamente.
– PB: Os tiros van por aí. Interésame e estimúlame moito a memoria de lembrar aos seres queridos que xa non están, pero tamén as paisaxes perdidas. Eu son de Fene, pero meu pai é da Capela, un concello que está preto de As Pontes. Canda neno íamos moitas veces, pero logo pasaron moitos anos sen volver. Cando regresei a ese lugar, e sentín de socate o cheiro da herba recen segada, os silos, o olor das vacas… Tiven un sentimento de pertenza a ese lugar. Iso é memoria.
Con ese exemplo intento explicarche o que é para min a memoria: a sensación de pertenza dentro da miña biografía, dos meus devanceiros, a estar nun sitio, ou en varios sitios, como é o meu caso. (…)”