Desde 
o Diario Cultural da Radio Galega:
“Afonso Becerra coordina a sección de Literatura Dramática da AELG que organiza na Coruña a I Xornada Literatura Dramática e Teatro Nacional. Na súa opinión, ‘a literatura dramática non se edita, non se estuda, non se escenifica. Non existe’. Pode accederse á entrevista aquí.”
Arquivo da categoría: Teatro
A AELG realiza unha xornada sobre Literatura Dramática e Teatro Nacional
Desde
Sermos Galiza
“A sección de Literatura Dramática da AELG nace coa vontade de poñer fin á situación anómala que vive a literatura dramática dentro campo cultural galego, sendo “un xénero sen apenas publicacións e case inexistente nos nosos estudos académicos”, comenta para Sermos Galiza Afonso Becerra, vogal de Literatura Dramática da asociación e profesor na Escola Superior de Arte Dramática de Galiza. Este feito deixa ver “unha eiva grande da literatura e cultura galegas”, engade. Trátase dun xénero que goza de prestixio noutras literaturas, representado por figuras imprescindíbeis como Shakespeare, Lorca ou o galego Valle-Inclán. E é que “non se pode estudar nin entender a literatura española sen considerar Luces de Bohemia ou La casa de Bernanda Alba”, aliás na Galiza esta situación de total descoñecemento da literatura dramática “denota que temos un sistema literario e cultural anómalo”. Unha situación cando menos preocupante dun xénero que se move entre o teatro e a literatura.
A I Xornada Literatura Dramática e Teatro Nacional, baixo coordinación de Afonso Becerra, érguese como “un espazo onde realizar unha análise e partillar coñecementos sobre literatura dramática galega”, un encontro idóneo para poñer sobre a mesa a situación actual deste xénero en Galiza e “sacar algunha acción que nós poidamos levar adiante porque eu non creo que as institucións nos vaian a quitar as castañas do lume”.
Desde a organización propoñen un par de actividades, dous encontros abertos para todas as persoas interesadas, desde as dramaturgas e dramaturgos, estudosos das artes escénicas contemporáneas e tamén para calquera persoa con inquedanzas artísticas e culturais. O interesante destas xornadas é que teñen non só un valor simbólico, “mais tamén de utilidade, deseñadas cunha clara orientación de proveito, laboral incluso, para que sexa rendíbel na nosa realidade cultural, e este é un pouco o obxectivo”. (…)”
I Xornada da Sección de Literatura Dramática: Literatura Dramática e Teatro Nacional
A I Xornada da Sección de Literatura Dramática: Literatura Dramática e Teatro Nacional, que contará co apoio do Concello da Coruña, terá lugar no Quiosco Alfonso, co seguinte programa previsto:
– 12:00 h. A Literatura Dramática galega na actualidade.
Encontro-asemblea das dramaturgas e dramaturgos que forman parte da AELG, así como doutras persoas non pertencentes á AELG que estean interesadas neste ámbito artístico e literario, aberta a todas as persoas interesadas no ámbito da literatura dramática co obxectivo de tratar do estado no que se atopa a literatura dramática galega actual e intentar formular algunha iniciativa ou actividade que, desde esta Sección da AELG, se poida levar adiante.
– 18:00 h. O proxecto artístico dun Teatro Nacional nunha nación sen estado e o papel da Literatura Dramática nese proxecto.
Clase maxistral a cargo de Xavier Albertí, director artístico do Teatre Nacional de Catalunya (TNC), sobre o proxecto artístico dun teatro nacional, nunha nación sen Estado propio, e cal é o papel da literatura dramática nese proxecto. Contar cun artista do mérito de Xavier Albertí nesta primeira edición das xornadas da Sección de Literatura Dramática da AELG é unha honra e unha ledicia, non só polo interese dos seus contidos, senón tamén polo feito de establecer lazos e complicidades con quen dirixe a principal institución teatral de Catalunya. Este acto está aberto ao público xeral até completar aforo.
A coordinación corre a cargo de Afonso Becerra de Becerreá, Vogal de Literatura Dramática da AELG.
Teatro nacional e literatura dramática, por Afonso Becerra de Becerreá
Artigo de Afonso Becerra de Becerreá no blog sobre teatro O Galiñeiro, en Praza:
“Este sábado, 5 de novembro de 2016, inauguramos a Sección de Literatura Dramática da AELG (Asociación de Escritoras/es en Lingua Galega), coa celebración de dúas actividades que non teñen un carácter só simbólico-representativo, senón, sobre todo, útil.
Esta I XORNADA DA SECCIÓN DE LITERATURA DRAMÁTICA DA AELG, titulada “LITERATURA DRAMÁTICA E TEATRO NACIONAL” propón dúas actividades, unha de mañá e outra de tarde, que poidan ser de utilidade para as dramaturgas/os, para as estudosas e estudosos das artes escénicas contemporáneas e para calquera persoa con inquedanzas artísticas e culturais.
Desde a AELG consideramos que o xénero da literatura dramática, aqueles textos con valores literarios e dramáticos, é fundamental para un sistema literario e cultural san, cun desenvolvemento pleno.
Desde a AELG cobramos conciencia de que a literatura dramática en lingua galega é unha descoñecida, unha ausente, na vida cultural de Galiza e, por extensión, do resto do mundo.
Entón, malia que as comparacións poidan non seren correctas, miramos para outros sistemas literarios e culturais veciños, como o catalán, e observamos que a súa literatura dramática actual se edita, se estuda, se escenifica, se traduce e ten unha incidencia moi considerable na sociedade.
Entón, preguntámonos que acontece en Galiza. ¿Non hai obras de literatura dramática, na historia da literatura galega, dignas de circular polo imaxinario colectivo e polos palcos, como acontece, por exemplo coas obras de Federico García Lorca ou de William Shakespeare?
¿Non hai dramaturgas e dramaturgos, na actualidade, que escriban textos que poidamos mercar nunha libraría para gozar da súa lectura ou para que unha compañía teatral orquestre un espectáculo co que poidamos desfrutar?
¿Non hai textos dramáticos galegos que se poidan traducir e que se poidan ver representados no Teatro San Martín de Bos Aires ou nunha sala de teatro de calquera cidade europea, como acontece, por exemplo, con O principio de Arquimedes, de Josep Maria Miró Coromina?
¿Que nos falta?
¿Que nos sobra?
¿Que podemos ou debemos facer? Sigue lendo
Rianxo: presentación de Unha morte lanzal. “A traxedia do bou Eva”, de Julián Rodríguez Novo
Manuel Lourenzo: “Dedicarse ao teatro significa aceptar as consecuencias”
Entrevista
de Montse Dopico a Manuel Lourenzo en Praza:
“(…) – Praza (P): O libro [Nunca paraíso] foi unha proposta de Xerais?
– Manuel Lourenzo (ML): Un día coincidimos Manuel Bragado e eu e non sei quen falou antes de facer un libro: saíu o tema. Xuntamos nun libro 39 pezas, que agrupei por características formais: monólogos, diálogos, un teatro máis verbal ou máis de acción… Quedaron, aínda así, moitas cousas no armario, como seis pezas de teatro longo que están á espera. Parece que o libro está indo ben de vendas, -o cal é estraño tratándose dun libro de teatro-, e iso, se segue así, animaríame a tentar publicar máis…
– P: Cantas pezas de teatro ten escritas? Son tantas que nin o saberá…
– ML: Ao dedicar parte da vida ao ensino escribín moitas pezas breves porque me son moi útiles para os exercicios de interpretación. Debido a iso, e a outras razóns, talvez leve escritas unhas 200 ou máis pezas breves. Despois, pezas de entre unha hora e dúas podo ter unhas 60 ou así, seis delas inéditas. Unha boa forma de conseguir editar é gañar un premio, pero os premios gáñanse unhas veces si e outras non, así que as pezas que non gañan quedan gardadas… De todas maneiras, o teatro non é cousa fácil e xa o sabemos: dedicarse ao teatro significa aceptar as consecuencias. (…)
– P: Outra boa parte das pezas do libro falan de relacións familiares ou de amizade cheas de tensións, nas que dúas persoas monologan ou, cando dialogan, non se entenden.
– ML: É que é moi difícil: preservar a intimidade, que as cousas duren… Porque é difícil que duren, mesmo os sentimentos, e máis as relacións máis institucionalizadas como o matrimonio. Ademais, é o mundo en que vivimos. Shakespeare fala de Hamlet coa mentalidade do século XVII, cando xa houbo Galileo ou a sociedade patriarcal xa non ten tanto como sustentarse, por exemplo. O teatro é un reflexo do seu tempo, que non se pode nin se debe agochar. Sobre todo cando entendes que non estás a facer só literatura ou só divertimento… A min non me importa tanto a trama como a situación: a relación entre as persoas, condenadas a estar xuntas, a maneira de levar a convivencia… Diso trata o teatro: expor os comportamentos humanos, á vista de todos, quitando a máscara, para facer que o espectador se pregunte como obraría nunha situación semellante…
– P: Outra característica da súa obra é a presenza da mitoloxía clásica. Está, neste libro, pero tampouco tanto.
– ML: É un recurso que utilizo, pero tampouco o único. En realidade, se se coñece a miña obra, teño máis do outro… Os mitos permítenche falar de comportamentos que xa estaban aí hai séculos, pero que hai que presentar coa mentalidade de hoxe. Gústame incorporar mitos nas miñas obras e tamén fago tradución de literatura clásica. Por exemplo, Filoctetes, que o les agora e resulta moi moderno polo retrato que fai das operacións coas que nos “agasallan” os políticos.
A maior parte das cousas que escribo son “autoencargos”, pezas que me apetece ou que considero que debo escribir. Hoxe as demandas por parte doutras persoas, que xa sempre foron cativas, son mínimas. Así que, o que facemos, facémolo por nós mesmos. O propio teatro é unha máscara, poñer a máscara do personaxe que aprendiches, activar a parte exterior da máscara para despois volver ser quen somos. É un xogo, como o mito, que enmascara a realidade para embelecela, para dar medo, para revelala… (…)”
A Coruña: representación de Abril de lume e ferro, de Manuel María
Vigo: XI Ciclo de mesas redondas Escritoras/es na Universidade: Drama ou postdrama?, con AveLina Pérez e Manuel Lourenzo, o 19 de outubro
O
XI Ciclo de mesas redondas Escritoras/es na Universidade, baixo o título de Teoría dos contrarios. Arredor de camiños diverxentes non necesariamente excluíntes, terá lugar do 26 de setembro ao 19 de outubro no Salón de actos da Facultade de Filoloxía e Tradución da Universidade de Vigo, con entrada libre.
A Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega e a Secretaría Xeral de Política Lingüística, en colaboración coa Facultade de Filoloxía e Tradución da Universidade de Vigo, achegan á comunidade universitaria e á sociedade en xeral a oportunidade de escoitar as reflexións dos nosos/as escritores e escritoras.
O obxectivo xeral é que o alumnado obteña unha unha panorámica subxectiva da situación dos xéneros poético, narrativo e teatral en Galicia na actualidade a través das/os súas/seus creadores/as. Despois de cada mesa redonda hai un coloquio aberto para dar oportunidade ao alumnado de formular as súas preguntas. As mesas serán retransmitidas en directo no servidor de streaming da Universidade de Vigo.
Mércores 19 de outubro | 10:00
Drama ou postdrama?
AveLina Pérez e Manuel Lourenzo.
Sobre a vixencia do drama e do postdrama no relato teatral contemporáneo.
A Coruña: Festival do 40 aniversario da A. C. Alexandre Bóveda
Compostela: Escola de Escritoræs: Obradoiro de dramaturxia a cargo de Roi Vidal. “Disme o corpo. Douche a voz”
Disme o corpo. Douche a voz. Miradoiro de palabras en acción
O
teatro non é para ler nin para mirar.
O teatro non é a arte da palabra nin a do movemento.
Non é a arte dos risos nin a dos prantos.
Non é a arte do foro político nin a do bufón.
Non é colectivo nin individual.
Non é verdade nin mentira.
O teatro é todas estas cousas. E moito máis.
Un territorio
onde os extremos se xuntan,
onde as diferenzas se encontran,
onde os contrarios se unen,
onde todo é posible.
A Escola de Escritores-as da AELG, co patrocinio e colaboración do Concello de Santiago e do Centro Sociocultural Aurelio Aguirre (Conxo) e o apoio da Deputación Provincial da Coruña. propón un novo Obradoiro de creación literaria, nesta ocasión enfocado ao xénero teatral, impartido por Roi Vidal e con Clara Gayo como autora convidada a impartir unha sesión maxistral. Terá lugar no Centro Sociocultural Aurelio Aguirre (Conxo).
Comezará o 15 de outubro e desenvolverase ao longo de 10 sesións de dúas horas cada unha, os sábados de 11:00 a 13:00 h.
A inscrición, gratuíta, farase a partir do 15 de setembro no Centro Sociocultural Aurelio Aguirre (Conxo), ou no 981 528 740.
As 25 prazas, para maiores de 16 anos, adxudicaranse por orde de solicitude.
*
Este miradoiro de palabras en acción parte da base de que a falta de coñecemento profundo do teatro é común na sociedade actual e de que o único indispensable para saber escribir teatro é saber ler/ver teatro. Houbo un tempo, ou algúns tempos, no que o teatro estaba de moda. Na Grecia clásica ou nos anos setenta do xéculo XX. Hoxe a intelectualidade prefire os roteiros da música indie, as series televisivas e o cinema. E o teatro, case sempre usado de maneira errónea como sinónimo de falsidade, fica para criticar políticos e futbolistas.
Neste obradoiro de escrita dramática traballaremos lecturas de textos e faremos unha introdución ás principais regras da dramaturxia para, a partir de aí, as participantes iren desenvolvendo unha escrita persoal mediante a práctica de estratexias de creatividade literaria orientadas á elaboración de textos dramáticos.
Obxectivos
– Comprender o que o teatro ten de característico respecto ás outras artes.
– Familiarizarse coas convencións do xénero dramático e as da súa traslación escrita.
– Adestrar a escrita individual e colectiva mediante o uso de estratexias creativas.
– Obter unha visión xeral da evolución da literatura dramática a través da historia.
– Familiarizarse cos grandes temas e mitos do teatro universal.
– Saber analizar un texto teatral para valorar a calidade do mesmo.
– Comprender o significado da dobre dimensión da escrita dramática, como literatura e como guión escénico.
– Aprender a crear diálogos, personaxes, argumentos, espazos e textos teatrais, tanto de maneira autónoma como integrada.
As primeiras sesións serán de introdución a aspectos teóricos a partir dunha metodoloxía participativa, e as últimas estarán máis orientadas ao proxecto dramatúrxico de cada participante, de xeito que ao final teñan un texto de tamaño medio rematado e listo para representar. Se posíbel, a derradeira sesión consistirá nunha lectura dramatizada aberta ao público.
A Escola de Escritoras e Escritores da AELG centra os seus esforzos en impartir, por concellos de todo o país, obradoiros con formatos e destinatarios diversos, nos que se abordan diferentes xéneros literarios e contidos. Trátase dunha iniciativa que, cos autores/as como guías, ten o obxectivo de transmitir a experiencia apaixonante do acto creador, tentando concienciar á sociedade do imprescindíbel que é a estimulación creativa na escrita e o seu papel complementario na formación do individuo. O proxecto aposta por ofrecer á mocidade un sistema lingüístico, literario e cultural propio no que asentar as súas raíces.
