“O 
debuxante aresán Antonio Seijas plasmou en banda deseñada a novela de Agustín Fernández Paz. O premiado escritor confesoulle que o anuncio da prensa sobre o que xiran as Cartas de inverno fora real. Como tamén é real, unha casa de indianos de San Martiño do Porto que ilustra a portada das primeiras edicións do libro. A acción desta novela de medo que comeza cunha cita de Lovecraft, localízase en Doroña en Vilarmaior. Agustín Fernández Paz falaba en 1995 en Radio Fene das dificultades de transmitir o medo a través dunha novela. Iso era máis doado nos tempos da Santa Compaña, cando non había luz eléctrica. Antonio Seijas falou tamén das diferencias entre 1995 e o momento de hoxendía. Pasaron 17 anos e daquela non había Internet nen teléfonos móbiles. A novela gráfica utiliza a linguaxe da banda deseñada para transmitir desacougo. (…)
A entrevista completa pódese escoitar ou descargar aquí.” Desde Radiofusión.
Santiago: recital de A hostia en verso
Valentim R. Fagim e José Ramom Pichel: “Nom há outra: ser galego tem de ser mundial”
Entrevista 
a Valentim Fagim e José Ramom Pichel no Portal Galego da Língua:
“Valentim Fagim e José Ramom Pichel som os autores de O galego é uma oportunidade, publicado por Através Editora. A tese central do livro, expressa no próprio título, aponta para o entendimento da língua galega como um recurso valioso que precisa de ser ativado neste momento histórico preciso.
– Portal Galego da Língua: Quais som as razões que vos levárom a defender esta ideia?
– Valentim Fagim: Todos os governos, hoje mais do que nunca, gostam de falar em termos de gestom e de eficácia. Deste ponto de vista, a prori tam neutro e inodoro, estamos certos que a gestom da língua galega na Galiza seria avaliado pola Moody´s como C, especulativo.
– José Ramom Pichel: Estamos acima de um tesouro, umha língua que é nossa (os galegos/as) mas também deles (brasileiros/as, portugueses/as, angolanos/as, etc.). Um tesouro que podemos decidir se é ou nom é mais operativo a nível internacional. E agora que as estatísticas de falantes som muito desalentadoras, é o momento de dar umha viragem à estratégia feita até agora. Temos de apostar por umha via norueguesa com duas estratégias para o nosso idioma, umha estratégia local (a oficial) e umha estratégia local e internacional (a reintegracionista). Ganhamos todos e todas. Entre 2014 e 2016, Brasil vai estar em todos os ecráns galegos, e provavelmente entrará em espanhol. De nós depende, que entre no seu jeito de falar o galego, conhecido internacionalmente como português. (…)”.
Alberto Ramos: “O pesimismo contáxiase máis que a peste, haberá que superalo con rebeldía e coraxe”
Entrevista 
a Alberto Ramos en Praza:
“(…) – Praza (P): Tres libros e tres premios, dá máis alegrías a literatura que o xornalismo?
– Alberto Ramos (AR): Eu téñolle un pánico atroz aos editores, non porque me caian mal, pero non teño a valentía de ir cun manuscrito a dicirlle a un editor se mo publica. Por iso prefiro presnetarme aos premios dende o anonimato e se gañas, gañas, e senón nada. O xornalismo leva moito tempo de velorios, de despedimentos, de compañeiros e compañeiras que perden o traballo a un ritmo de vertixe. Alegrías, practicamente ningunha e non ten trazas de que iso vaia mellorar. Hai quen di que vivimos demasiado ben, non sei quen viviu tan ben do xornalismo, eu dende logo non e a maioría tampouco. Sempre hai algunha excepción, algún ex director, algún tertuliano… (…)
– P: En Todos os días imos atopar eses velorios, esas escasas alegrías do oficio e o xeito en que se xestionan?
– AR: No libro está reflectida a situación dos medios de comunicación, pero ese é un pano de fondo, a escusa. Para min o destacable é a ruptura dunha rutina. Sempre din que a rutina é alienante, pero a alienación real tamén é a ausencia dunha rutina. Esa destrución é o principal no libro e iso pode entendelo un xornalista, quen saíu escaldado do téxtil, os do metal, os do naval, os funcionarios que están perdendo dereitos… Ese medo é algo moi colectivo, entendémolo todos. (…)”.
Manuel Veiga: “O meu dicionario humorístico é un complexo vitamínico e debería distribuirse en farmacias”
“O 
Diario Cultural da Radio Galega realizou unha entrevista a Manuel Veiga polo seu libro Do G ao Z. Dicionario indignado e humorístico, publicado en Xerais. Durante a entrevista, realizada por Anxo Quintela, o autor asegura que o dicionario busca o humor, a ironía e abarca moitos temas en extensión moi curta e a partir dunha selección e criterio moi persoal. Logo, Manuel Veiga asegura que xoga no libro con rexistros distintos e maneiras moi diferentes para «tratar de sorprender o lector en cada páxina e saírlle por onde non o espera». Manuel Veiga define o libro como un «complexo vitamínico», que che proporciona suxerencias e che dá ideas, e ironiza asegurando que debería distribuírse en farmacias. A entrevista, en mp3, pode escoitarse ou descargarse neste enlace.” Desde Xerais.
Agustín Fernández Paz: “Daríame raiba que me leran só porque o libro entra no exame”
Entrevista 
a Agustín Fernández Paz en El Progreso:
“(…) – El Progreso (EP): Acaba de ser nomeado Doutor Honoris Causa pola universidade de Vigo.
– Agustín Fernández Paz (AFP): Estou abrumado, todos os premios fanme moita ilusión, pero ser nomeado Doutor Honoris Causa pola universidade da cidade na que vivo é toda unha honra.
– EP: E ademais estrea libro, un compendio sobre a súa vida [O rastro que deixamos]…
– AFP: A orixe deste libro remóntase a hai tres anos. Por aquel entón diagnostícanme un cancro e eu prexubílome. Entón propoño ao editor publicar un conxunto de textos que teño acumulados a moreas no meu ordenador. Isabel Soto fixo a selección.
– EP: Que temas saíron?
– AFP: A obra está dividida en dúas partes: unha é de recordo da nenez e a outra sobre o oficio de escribir. En xeral hai unha liña común biográfica, tanto na parte da memoria como na da escrita. Eu sempre digo que as novelas se escriben con fíos da vida. (…)”.
Juan Tallón, Premio Lueiro Rey de Novela Curta 2012
Desde 
o blogue de Francisco Martínez Bouzas, Novenoites:
“O xornalista e narrador ourensán Juan Tallón (Vilardevós, 1975) obtivo o sábado 24 de novembro o Premio Lueiro Rey de Novela Curta, na súa XIX edición, que convoca e organiza o Concello do Grove coa colaboración da Editorial Sotelo Blanco de Santiago de Composta. A novela de Juan Tallón, Fin de poema, foi galardoada por unanimidade dos membros do xurado presidido por Manuel Quintáns en formado por Ánxela Gracián, Armando Requeixo, Mario Regueira e quen asina isto. (…) O xurado valorou por unanimidade o gran valor literario desta aposta narrativa que sairá á luz no vindeiro mes de xaneiro, editada por Sotelo Blanco Edicións, e que supera de xeito incuestionable o intranscendente, o sentimental, o comercial e as puras lambetadas narrativas.”
Vigo: presentación de Cartas ao director, de Rafael Laso Lorenzo
O 
martes 27 de novembro, ás 19:30 horas, no Salón de actos do Colexio Oficial de Enxeñeiros Técnicos Industriais (Rúa Venezuela, 37, entrechán) de Vigo, preséntase Cartas ao director, de Rafael Laso Lorenzo, publicado pola Editorial Tambre. No acto, xunto ao autor, interveñen Ricardo Soto (editor) e Manuel da Costa (profesor da Escola de Enxeñería de Vigo).
Dióxenes en Dolorida e Tara, novelas finalistas do XXX Premio de Novela Longa Blanco Amor
Na 
tarde do pasado venres, 23 de novembro, reuniuse na Casa do Concello de Fene o xurado encargado de fallar a trixésima edición do Premio de Novela Longa Eduardo Blanco Amor presidido pola Concelleira de Cultura, Rocío A. Bértoa Puente e formado por Xosé Mª Dobarro Paz (catedrático da Universidade da Coruña), Miro Villar (poeta e crítico literaio); Marga Romero (escritora e crítica literaria) e Manuel Lourenzo González (escritor e gañador da anterior edición do Blanco Amor), actuando como secretario o coordinador técnico do Premio, Daniel Romero. O Xurado salientou a participación das cincuenta e catro obras que concorreron a esta XXX edición, deixando constancia do importante incremento de participantes, o que provocou unha longa deliberación previa e que dá a medida do interese e importancia da convocatoria do Premio de Novela Longa Eduardo Blanco Amor. Logo das oportunas deliberacións, o Xurado acordou proclamar, por maioría como finalistas desta XXX edición, as novelas presentadas cos títulos: Dióxenes en Dolorida e Tara. A entrega do Premio terá lugar o vindeiro sábado, 1 de decembro, no decurso dunha gala que se desenvolverá no local da SCRD Agarimo de Sillobre e que contará coa actuación do grupo de jazz Cool Hamster.
Congreso sobre Rosalía para conmemorar o 150º aniversario de Cantares Gallegos
“A 
saída do prelo de Cantares Gallegos de Rosalía de Castro cumprirá o ano vindeiro o 150º aniversario. A saída desta obra, datada por algúns un 17 de maio, servira a Francisco Fernández del Riego a principios dos anos sesenta para propoñer o Día das Letras Galegas. Con este referente da nosa literatura o Consello da Cultura Galega (CCG) decidiu celebrar entre os meses de febreiro e xuño de 2013 un congreso dedicado a súa figura. O anterior congreso sobre a figura de Rosalía de Castro celebrárase en 1985. Ramón Villares, presidente do CCG, explicou na presentación desta iniciativa que terá lugar o ano vindeiro que agora hai outros obxectivos. “Buscamos outras olladas”, asegurou, “procurando a vixencia de Rosalía no século XXI”. Os tempos mudan, hai máis información e máis medios. Por este motivo unha parte do Congreso será virtual, un xeito máis económico e produtivo de que participen investigadoras e investigadores de todas partes do mundo. Despois de tantos anos desde o anterior congreso as achegas serán importantes “mais non revolucionarias”, como indica María do Cebreiro, membro da comisión organizadora. Como exemplo puxo o traballo de Victoria Álvarez Ruiz de Ojeda con nova documentación ao redor das figuras materna e paterna de Rosalía. “Achegará novas informacións”. O Congreso celebrarase as últimas quintas de cada mes desde febreiro até xuño de 2013 de maneira presencial no propio CCG e tamén de forma virtual. Na Comisión organizadora figuran, ademais de María do Cebreiro, Rosario Álvarez, Anxo Angueira e Dolores Vilavedra.” Desde Sermos Galiza.
