Desde o blogue Criticalia, de Armando Requeixo:
“Co primeiro luns do mes, chega a nova Tabela dos Libros que ofrece a lista de títulos que Francisco Martínez Bouzas, Inma Otero Varela, Mario Regueira, Montse Pena Presas e eu estimamos como os máis recomendables entre os publicados nas últimas semanas.”
Arquivos da etiqueta: Editorial Galaxia
Pontevedra: presentación de Unha ducia de galegos, de Víctor F. Freixanes
Taboleiro do libro galego (verán e outubro 2017)
Desde Cicloxénese Expresiva:
“Aquí vos traemos a listaxe de libros máis vendidos dende o verán. Podedes consultar as entradas anteriores no Caderno da Crítica e nesta propia páxina.
Para a elaboración deste taboleiro participaron as seguintes librarías: Trama, Cronopios, Andel do libro, Miranda, Paz, Lila de Lilith e Chan da Pólvora.
Narrativa
- Os fillos do lume, de Pedro Feijoo. Editorial Xerais.
- Luns, de Eli Ríos. Edicións Xerais.
- Izan o da saca, de Xabier Quiroga. Edicións Xerais.
- Manual básico de Hostalería, de Patricia A. Janeiro. Edicións Positivas.
Poesía
- Antoloxía da poesía galega próxima, de María Xesús Nogueira. Chan da Pólvora editora e papeles mínimos ediciones.
- Suicidas, de Francisco Cortegoso. Chan da Pólvora Editora.
- Nomes de fume, de Míriam Ferradáns. Espiral Maior.
- Moda galega, de María Reimóndez. Edicións Positivas.
Ensaio
- Os nomes do terror. Galiza 1936: os verdugos que nunca existiron, de Xosé Álvarez, Judith Carbajo, Ana Cebreiros e Xosé Ramón Ermida. Sermos Galiza.
- Unha ducia de galegos, de Víctor Freixanes. Editorial Galaxia.
Xuvenil
- Os nenos da varíola, de María Solar. Editorial Galaxia.
- Pippi Mediaslongas, traducido por David A. Álvarez. Kalandraka S.L.
- 22 segundos, de Eva Mejuto. Edicións Xerais.
- Jules Verne e a vida secreta das mulleres planta, de Ledicia Costas. Edicións Xerais.
Infantil
- A que sabe a lúa?, traducido por Carmen Barreiro. Kalandraka S.L.
- De que cor é un bico?, de Raquel Bonilla. Algar Editorial.
Libro CD-DVD
- Canta connosco!, de Migallas Teatro e Óscar Villán. Kalandraka S.L.
- Mel, unha mosca agradecida, de Miguel Ángel Alonso e ilustracións de Luz Beloso. Nova Galicia Edicións.
- Volta, revolta e reviravolta, de As Maimiñas. Editorial Galaxia.
Banda deseñada
- Floreano. Alúganse borrachos para festas, de Gogue. Editorial Xerais.
- Ardalén, de Miguelanxo Prado. El patito editorial.”
Compostela: XIV Simposio O Libro e a Lectura. Libro ilustrado: outra forma de ler?, os 8 e 9 de novembro
Poio: presentación de Corpo de Antiochia, de Tamara Andrés
Antón Riveiro Coello publica en Galaxia o libro de relatos Á sombra dos bonsais
Desde
o Diario Cultural da Radio Galega:
“Algo que contar, tres son multitude e un final de impacto. Antón Riveiro Coello estréase no microrelato co libro Á sombra dos bonsais. Pode escoitarse aquí.”
Víctor Freixanes presenta Unha ducia de galegos
Desde
o Diario Cultural da Radio Galega:
““A cultura e a lingua é o que nos dá un sitio no mundo”. Víctor Freixanes presenta Unha ducia de galegos. Galaxia reedita o libro de conversas corenta anos despois. Pode escoitarse aquí.”
Entrevista a Antón Riveiro Coello sobre Á sombra dos bonsais
Desde
o Chamando á Terra da Radio Galega:
“Antón Riveiro Coello publica un novo libro de relatos: Á sombra dos bonsais. Pode escoitarse aquí.”
A Coruña: Xornadas de Literatura Infantil e Xuvenil e animación á lectura: Cando ler non serve para nada. Terceira sesión: Educación Secundaria, Bacharelato e Universidade
A
AELG colabora nas Xornadas de Literatura Infantil e Xuvenil e animación á lectura: Cando ler non serve para nada ao abeiro do convenio coa Secretaría Xeral de Política Lingüística.
– Público destinatario: alumnado dos Graos en Educación Infantil, Educación Primaria e Galego e Portugués e dos Mestrados en Profesorado de Educación Secundaria Obrigatoria e Bacharelato, Formación Profesional e Ensinanza de Idiomas e en Literatura, Cultura e Diversidade. Aberto tamén a profesorado de centros educativos, profesionais de biblioteca, lectoras/es…
– Entrada libre.
– Todas as sesións terán lugar de 16:30 a 19:00 horas no Salón de actos da Facultade de Ciencias da Educación da Universidade da Coruña.
PROGRAMA
- Conferencia: Jordi Sierra i Fabra, escritor
- Mesa redonda de lectores/as: El Clú (Bibliotecas Municipais da Coruña); Clube de lectura Nébeda (UDC), e alumnado lector
- Francisco Castro, editor en Galaxia e escritor
- Andrea Maceiras, escritora
Actividades paralelas
Exposición fotográfica: E ti que les?” / “E ti con quen les?
Lectura en vivo de fragmentos de LIX.
Fallo do I Concurso de Relato Curto Agustín Fernández Paz.
Sentada na butaca, por Susana Sánchez Arins
Artigo
de Susana Sánchez Arins na Sega:
“Acordaram-me as índias dos filmes da tevê: ser cheroqui, ser aqui antes de chegar o homem branco. O verbo sem tempo. O verbo intemporal. Não ser passado não ser presente não ser futuro. Só ser. Nem sequer estar. Não fazer diferença. Ser e estar como sinónimos. A essência na simples permanência.
Logo loguinho caim na conta de que não, que não podia ser cheroqui, porque sempre as índias começavam com o seu exótico nome: ser águia dançante em tronada de inverno, ser cheróqui, ser aqui antes de chegar o homem branco. Nomes que levavam com eles a força do carácter, acaídos à personalidade do eu que os portava, não como os nossos, Susanas ou Marias que já nem sabemos que querem dizer. E a mulher da butaca é uma mulher sem eu. O verbo sem tempo e sem pessoa. A ausência de sim própria como essência. Ser sem ter que sem ter estar só estar sem ser quem ser quenser.
E acordaram-me as áreas de Broca e Wernicke, essas que habitam no nosso cérebro. E as suas afasias. Ser quem de pronunciar mas não ser quem de perceber. Ser quem de pensar mas não ser quem de pronunciar. Esquecer o nome mas não esquecer o verbo. Não acertar a dizer o nome mas pronunciar claramente o adjetivo. O cérebro como órgão incompreensível.
A mulher da butaca é uma mulher de língua asintática, desmorfológica, contrasilábica, e com todo e isso, absolutamente clara, inteligivelmente transparente. Eis a arte de Esther F. Carrodeguas.
No seu, poemário?, texto dramático?, brutal!, na butaca [fantasía nº 3 en Dor Maior], dá voz à senilitude, for demência, for alzhéimer. E oferece-nos uma voz tão apegada ao real, tão achegada a verdade quotidiana da velhice mais dependente, que ressoa em nós após a leitura. A sua mulher sem nome, sem eu, sem pessoa, continua gravada como um berro, uma vergonha, um escândalo público. (…)”




