Cuestionario Proust: Elías Portela

DesdeElías Portela o blogue de Ramón Nicolás, Caderno da crítica, este Cuestionario Proust a Elías Portela:

“1.– Principal trazo do seu carácter?
– Ter mala memoria.
2.– Que calidade aprecia máis nas persoas?
– A ética.
3.– Que agarda das súas amizades?
– Comprensión.
4.– A súa principal eiva?
– ADHD.
5.– A súa ocupación favorita?
– Atoparlle sentido ás cousas.
6.– O seu ideal de felicidade?
– A do dervixe rodopiante ou a do submarinista.
7.– Cal sería a súa maior desgraza?
– O abandono.
8.– Que lle gustaría ser?
– Unha bacteria anaerobia.
9.– En que país desexaría vivir?
– Nun país seguro e por ende: cun estado de benestar, onde se respectase a natureza sen deixar de lado a tecnoloxía e cuxa sociedade e goberno conxugasen sen demagoxias a transparencia das institucións e a privacidade dos cidadáns. Calquera sitio e ningures.
10.– A súa cor favorita?
– Depende dos beizos.
11.– A flor que máis lle gusta?
– Difícil pergunta! Vai unha semana, miña nai mercou as flores máis perfectas que eu vira na miña vida, gloriosas!, pero non lles sei o nome e ademais fedían coma un morto de tres semanas ao que lle mexaran enriba. Eran algo terrible!, aínda que conceptualmente eran como unha instalación artística moi provocadora (en parte polas náuseas e os malos ratos no salón). O certo é que eu non merco flores NUNCA porque non as entendo e a cousa acabaría mal. Con todo, teño certa empatía polo hibisco, se cadra a flor que máis desfruto normalmente, e cando era pequeno xogaba con pasifloras porque son como un parque de atraccións en miniatura. Nunha época da miña nenez tamén xoguei cunha especie de flores-corneta con forma de “J” invertido (igual ca eses respiradoiros nos barcos de antano por onde se coaban os polizontes), eran rarísimas! e de cor morada escura, mais nunca lles souben o nome e dun ano para outro desapareceron sen que as volvese atopar nunca máis por ningures, polo que as teño mitificadas… Aínda que se che son sincero, eu son máis de madeira, herbas e musgo, non che son de flores a non ser que se coman. Se cadra ter unha linda orquídea da vainilla sería o ideal.
12.– O paxaro que prefire?
– En principio unha ave fénix, aínda que tan só é un mito. Se me teño que ater a paxaros reais, se cadra a bubela, que a teño tamén mitificada porque só a dei visto unha mísera única vez de pequeno e coa crista baixa. Mais no fondo coido que os que verdadeiramente me encantan son eses córvidos tamaño can que hai polo norte e que contan que se poden amestrar e ensinarlles a dicir palabras e fan coma se falasen. Non lembro quén escribiu iso de “serás acaso un paxaro negro ou a escuridade mesma que voa?”.
13.– A súa devoción na prosa?
– Agora mesmo non teño “devocións”.
14.– E na poesía?
– Tampouco, aínda que as ideas do creacionismo literario si que poden entrar dentro da “devoción”.
15.– Un libro?
– Un dicionario.
16.– Un heroe de ficción?
– Ou ben Atenea ou Arale Norimaki.
17.– Unha heroína?
– A de Lou Reed.
18.– A súa música favorita?
– Calquera que lle vaia ben ás miñas neuronas: clavicémbalo, medieval, folc, certos tipos de techno, jazz, heavy… Gústame principalmente a música impredicible, pero tamén pode ser moi monótona e repetitiva con tal de que non siga estruturas facilonas como as que aparecen nos grandes éxitos do momento ou en Eurovisión, porque ese tipo de música me resulta obsesiva e insultante e se non estou afeito a ela pode poñerme de moi mal humor. Non soporto tampouco a disneyficación das voces do pop actual que soan a gominola e a castración. Polo resto vaime o que sexa; teño gustos moi moi amplos.
19.– Na pintura?
– Na pintura teño predilección por todo aquilo que sexa tecnicamente figurativo pero que pareza abstracto, é dicir, que podería ser coma unha fotografía mais que cando se contempla destacan as texturas, as cores, os contrastes, a forma… por riba do que o cadro representaría directamente.
20.– Un heroe ou heroína na vida real?
– Médicos Sen Fronteiras.
21.– O seu nome favorito?
– Antananarivo, Max Estrella, capsicum…
22.– Que hábito alleo non soporta?
– O acoso.
23.– O que máis odia?
– O fascismo.
24.– A figura histórica que máis despreza?
– Non me vexo agora mesmo desprezando o pasado.
25.– Un feito militar que admire?
– As orxías.
26.– Que don natural lle gustaría ter?
– Cordas vocais máis fortes e un diafragma no seu sitio.
27. – De que maneira lle gustaría morrer?
– Supoño que en privado.
28.– Cal é o seu estado de ánimo máis habitual?
– O sono e a fame.
29.– Que defectos lle inspiran máis indulxencia?
– A incultura e calquera tipo de alienación mental.
30.– Un lema na súa vida?
– Lwymainovasala.”

Taboleiro do libro galego XXXV (xuño 2015), por Ramón Nicolás

Desde o blogue de Ramón Nicolás, Caderno da crítica:
“Última entrega do  “Taboleiro do libro galego”, correspondente ao mes de xuño 2015, que contou coa colaboración de dez librarías galegas:  Libros para Soñar de Vigo, O Pontillón de Moaña, Andel de Vigo, Miranda de Bueu,  Aira das Letras de Allariz, Lila de Lilith de Compostela, Biblos de Betanzos, Librouro de Vigo, Suévia da Coruña e mais Cartabón de Vigo. Grazas a todas elas e esta sección despídese até despois do verán..

NARRATIVA
1º-. Cabalos e lobos, de Fran P. Lorenzo, Xerais.
2º-. Un animal chamado néboa, de Ledicia Costas, Xerais.
3º-. A música dos seres vivos, de María Reimóndez, Xerais.
4º-. Antípodas, de Xosé Vázquez Pintor, Xerais.
5º-. Funambulistas, de Mercedes Leobalde, Xerais.
6º-. O ocaso da familia Portela, de Noa Pérez González, Barbantesa.
7º-. Instrucións para tomar café, de Manuel Núñez Singala, Galaxia.
8º-. O viaxeiro radical, de Xerardo Quintiá, Galaxia.

POESÍA
-. oso, mamá, si?, de María Lado, Xerais.
2º-. Celebración, de Gonzalo Hermo, Apiario.
3º-. Atravesar o fantasma, de Carlos Callón, Xerais.
4º-. Bazar de traidores, de Elías Portela, PEN Club.
5º-. Transfusión oceánica, de Xosé Iglesias, A. C. Caldeirón.
6º-. Palavras a Espártaco, de Vítor Vaqueiro, Através.

ENSAIO-TEATRO
-. O Piloto. O último guerrilleiro, de Afonso Eiré, Hércules de Edicións.
2º-. Historia de Galicia, de David Pérez, Edicións do Cumio.
3º-. Nacionalismo galego aquén e alén mar, de Uxío-Breogán Diéguez, Laiovento.
4º-. No tempo de Follas Novas, de Pilar García Negro (ed.), Alvarellos Editora.
5º-. Xosé Filgueira Valverde. Biografía intelectual, de Xesús Alonso Montero, Xerais.

XUVENIL
-. A neve interminable, de Agustín Fernández Paz, Xerais.
-. Dragal IV, de Elena Gallego, Xerais.
-. Como unha áncora, de Iria Collazo, Galaxia.
-. Tes ata as 10, de Francisco Castro, Galaxia.
-. O solpor dos deuses. As crónicas de Bran 3, de Xosé Duncan, Contos Estraños.
-. Non hai luz sen escuridade, de Andrea Barreira, Urco.
-. As palabras poden matar, de Marcos Calveiro, Xerais.

INFANTIL
-. O valente coello que quixo soñar, de Miguel Ángel Alonso Diz – Luz Beloso, Nova Galicia Edicións.
-. Os libros da merenda, VV. AA., Urco Editora.
-. Escarlatina, a cociñeira defunta, Ledicia Costas – Víctor Ribas, Xerais.
-. Amizades secretas, de Agustín Fernández Paz, Edebé.
-. Gatiño e as vacacións, Joel Franz Rosell e Constanze v. Kitzing, Kalandraka.
-. A historia de Parche, Concheiro, Os Biosbardos.

LIBROS CD-DVD
-. Alegría!, Sérgio Tannus – Luís Barbolla (ilustracións), Galaxia.
2º-. Non hai berce coma o colo, de Paulo Nogueira e Magoia Bodega (ilustracións de Mariona Cabassa), Kalandraka.
3º-. Brinca vai!, de Paco Nogueiras e David Pintor, Kalandraka.
4º-. Gatuxo, de Magín Blanco, Fol Música.
5º-. Té, chocolate, café, Golfiños, Gestión Cultural.

BANDA DESEÑADA
1º-. O bichero V, de Luís Davila, Edición do autor.
2º-. Marcopola e a illa remeira 3. Dragoneta!, de Jacobo Fernández Serrano, Xerais.

Elías Portela gaña o XII Premio de Poesía Afundación con Bazar de traidores

DesdeElías Portela Magazine Cultural Galego e Sermos Galiza:
“Elías Portela vén de gañar coa obra Bazar de traidores o XII Premio de Poesía Afundación. O xurado, composto por Luís G. Tosar, Xabier Castro Martínez, Bieito Iglesias, Francisco P. Lorenzo e María Dolores Villanueva valorou a “innovación das imaxes e da estrutura da obra, a mestura dos rexistros culto e popular e a capacidade da crítica vitalista acompañada dun notable sentido do humor”.
Afirma ademais na súa acta que “o poeta actualiza o legado da vangarda histórica de Manuel Antonio usando unha linguaxe expresiva dun contexto contemporáneo, cosmopolita e á vez inserido nunha forte identidade persoal”.
Na rolda de prensa posterior á deliberación do xurado, Luís González Tosar afirmou que “foi unha sorpresa abrir a plica e descubrir que gañador é un autor de referencia en lingua islandesa, consagrado de tal maneira, que falar de Elías en Islandia é falar da renovación da súa poesía nacional”. (…)”

Radiocrítica do 16-12-2013, por Armando Requeixo

Desde o blogue de Armando Requeixo, Criticalia:
“Velaquí unha nova Radiocrítica emitida o pasado luns día 16 de decembro en Ames Radio (107.2 FM). Nesta ocasión, falei con Nazaret López sobre a novelística de Manuel Darriba (0’45), os relatos de Antón Riveiro Coello (3’05), a poesía implicada de María Reimóndez (7’15), a Antoloxía de referencia. Etapa de expansión que Xavier Lama e Branca Novoneyra prepararon coas novísimas voces poéticas de Berta Dávila, Cristina Ferreiro, Xurxo Martínez González, Celia Parra, Elías Portela, Ismael Ramos e Helena Salgueiro (9’20), o teatro de Marcos Abalde Covelo (14’45), o ensaio filosófico de Carlos Lema (16’30) e mais a mitoloxía da vella Gallaecia para novos e non tanto de Manuel Gago e Manel Cráneo (18’30).”

Elías Portela: “Non debería ter tanto rebumbio que a primeira ministra islandesa se declarase fan da miña poesía”

Entrevista a Elías Portela en Galiciaé:
“(…) – Galiciaé (G): Como acabou vostede en Islandia? Non é un lugar de emigración moi común…
– Elías Portela (EP): Pois un pouco entre a casualidade e o puro milagre. Eu xa tiña pensado pasarme polo norte, mais dado que fun cunha Erasmus a Reykjavik para estudar italiano, xa podes imaxinar que houbo un cruzamento de expectativas. Logo tamén houbo atrasos, mal tempo, bombas e perda de equipaxe… Toda unha odisea. (…)
– G: ¿Alí segue sendo Knörr ou recuperou o Portela?
– EP: Na miña vida literaria o alcume de Knörr case é máis importante que o meu apelido. En Islandia, como escritor, é imposible ser Portela. Mais, aínda que sexa un heterónimo e ficticio, gústame ter outra liña de investigación poética nunha lingua e nun sistema literario diferentes; resulta moi enriquecedor. (…)”

Rianxo: recital-performance de Elías Portela

O xoves 25 de outubro, ás 20:30 horas, na Biblioteca Municipal de Rianxo, o poeta Elías Portela realizará un recital-performance baseado no seu último libro publicado en galego, O mariñeiro con cabalos matutinos baixo o vestido, publicado en Barbantesa. A entrada será de balde.

Rianxo: obradoiro Divorciando a Poesía, por Elías Portela, os 19 e 20 de outubro

O poeta Elías Portela desenvolverá en Rianxo o obradoiro Divorciando a Poesía. O obradoiro desenvolverase o venres 19 de outubro (de 20:00 a 21:30 h.) e o sábado 20 (de 12:00 a 13:00 h.) na Biblioteca Municipal de Rianxo, e será de asistencia libre e gratuíta, previa inscrición enviando un correo electrónico antes do día 19 ao enderezo cultura@concelloderianxo.es, indicando nome e apelidos e co asunto Obradoiro de Elías Portela.