Fina Roca: “A poesía sempre foi para min un xeito de expresar o que de verdade sinto”

Entrevista de Ramón Loureiro a Fina Roca en La Voz de Galicia:
“(…) – La Voz de Galicia (LVG): Un libro singular
– Fina Roca (FR): Si, un libro a dúas voces, que recolle poemas do tempo da miña xuventude, versos de poemarios que permanecían inéditos, e ademais todas esas imaxes, coma nun álbum persoal. Un libro que, grazas ao labor da miña filla, e a como o deseñou, é o que é.
– LVG: Se lle pregunto pola súa infancia, cales son as primeiras imaxes que lle veñen ao pensamento?
– FR: A casa nacín en Canido xa non existe, xa non está. Pero de Santa Mariña, que na miña nenez era un lugar cheo de hortas, teño moitos máis recordos. Alí foi onde aprendín a ler a escribir. Recordo moito aquela escola á que eu ía tan contenta, como recordo tamén os camiños entre as hortas, polos que eu ía cantando. Foi un fermoso tempo.
– LVG: Que é, para vostede, a poesía?
– FR: A poesía para min sempre foi un xeito de expresar o que de verdade sinto.
– LVG: Pero ata agora apenas publicara versos…
– FR: Así é. Publiquei cousas moi diferentes. Pero a poesía estaba aí. Tiña poemarios inéditos que fun gardando para min mentres o tempo pasaba. E agora chegou un momento da miña vida, tras deixar atrás momentos moi difíciles, nos que creo que xa é hora de dar a coñecer eses versos, de ir rescatando todo ese material. (…)”

Branca Trigo: “Gústame pensar nesa relación que hai entre o corpo e o baleiro”

Entrevista de Pilar G. Rego a Branca Trigo no Zig-zag da Televisión de Galicia:
“No Mundo Carne amalgámanse o individual e o colectivo, a historia e a vida, a terra e o corpo. Este poemario, publicado por Malafera e ilustrado por Octavia Russo, abre na realidade unha ferida. Vomitei Deus, en edición bilingüe, é unha selección de poemas de Mundo Carne e dos seus libros anteriores con epílogo de Chus Pato. A entrevista pode verse aquí.”

Xesús Fraga: “Escribir unha carta e esperar pola resposta esixe desa atención plena na comunicación”

Entrevista de Pilar G. Rego a Xesús Fraga e Xerardo Quintiá no Zig-zag da Televisión de Galicia:
Tempo de correspondencia é un libro que xorde do azar, da carencia e, en maior medida, da relación persoal entre Xesús Fraga e Xerardo Quintiá. Dezaseis cartas que tentan devolvernos ese sosego comunicativo. O libro, de xénero epistolar, inclúe nos textos desas cartas pequenas sorpresas como links, música, consellos literarios que xorden dese diálogo entre os dous escritores. A entrevista pode verse aquí.”

Carlos Negro: “Este libro é un diálogo amoroso entre dúas persoas e a morte é unha ponte que hai que cruzar”

Entrevista de Pilar G. Rego a Carlos Negro no Zig-zag da Televisión de Galicia:
“”Este libro botouse a voar porque levaba dentro unha crenza de que hai persoas que fan florecer os cadaleitos, en canto deixan en nós un pouso que sen temor ningún podemos considerar unha forma suprema de elegancia”. Así comeza a nota de autor deste libro, A caligrafía das espigas. O novo poemario de Carlos Negro volve con versos, notas manuscritas e coa lembranza de Pepita de Romero, a súa avoa materna, e con toda a elegancia que dela herdou. A entrevista pode verse aquí.”

Adrián Noia: “‘Pontealbar’ nace dunha lenda situada nesta aldea de Trazo”

Entrevista a Adrián Noia no Zig-zag da Televisión de Galicia:
Pontealbar foi publicada por Editorial Galaxia e é a súa terceira novela, unha historia fantástica e de aventuras con personaxes mitolóxicos. A historia parte dunha lenda da aldea de Pontealbar, en Trazo, que recollía Leandro Carré en Las leyendas tradicionales gallegas. Adrián Noia tamén gañou a novena edición dos Premios SELIC de Creación Literaria 2025 pola súa obra O silencio non arrola. A entrevista pode verse aquí.”

Abraham Pérez, escritor: “Na obra manifesto o inconsciente colectivo, cousas normalizadas pero que nos afectan”

Entrevista de Aroa González a Abraham Pérez en Nós Diario:
“(…) – Nós Diario (ND): No libro explora vidas urbanas condicionadas pola Grande Recesión. Como xurdiu esta idea?
– Abraham Pérez (AP): A obra xurde da idea de que ás veces os grandes feitos, os titulares, son os que van quedando nas capas dos xornais. Interesábame relatar unha serie de personaxes, tanto femininos como masculinos, que habitasen en cidades cotiás, mais que dentro desa cotiandade se revelasen e manifestasen unha serie de cuestións determinantes para as súas vidas. Unha das preguntas que estiven facendo a min mesmo ao escribir o libro foi como reaccionarían esas persoas en función da clase social, que é unha das cuestións máis importantes das nosas condicións como seres humanos. Moitas veces o concepto de clase social non é o que está en primeira plana á hora de analizar feitos históricos ou económicos. Esa é a idea principal da historia.
– ND: Con que lle gustaría que se quedase o lector despois de ler a obra?
– AP: Sobre todo que desfrute cos relatos. Non sei se “gustar” é a palabra que quero empregar, mais que lles resulte relevante e interesante. Ás veces podémonos atopar temas que ao mellor non son os que máis nos gustan pero rematan sendo moi interesantes. Espero que as persoas que o lean o desfruten e o experimenten. (…)”

‘Somos’ é o título do último libro de Luís Valle

Entrevista de Pilar G. Rego a Luís Valle no Zig-zag da Televisión de Galicia:
Somos é un poemario diferente que vén ademais con notas do autor nada máis comezar para situarnos: para os que aman a poesía sen medo… e para os que necesitan algunha pauta para seguir o camiño de Somos. A entrevista pode verse aquí.”