Arquivos da etiqueta: Ramón Nicolás

Cuestionario Proust: Lucía Novas

Publicado o por

DesdeLucía Novas o blogue de Ramón Nicolás, Caderno da crítica, este Cuestionario Proust a Lucía Novas:

“1.– Principal trazo do seu carácter?
– A sensibilidade.
2.– Que calidade aprecia máis nas persoas?
– A bondade.
3.– Que agarda das súas amizades?
– Honestidade.
4.– A súa principal eiva?
– Teño moi mal xenio cando me enfado.
5.– A súa ocupación favorita?
– Gozar da natureza.
6.– O seu ideal de felicidade?
– Ter tempo libre para poder gozar de todo o que me gusta.
7.– Cal sería a súa maior desgraza?
– Perder os meus seres queridos.
8.– Que lle gustaría ser?
– O que xa son: eu mesma.
9.– En que país desexaría vivir?
– En Galiza, onde vivo.
10.– A súa cor favorita?
– O violeta.
11.– A flor que máis lle gusta?
– A rosa.
12.– O paxaro que prefire?
– O cuco.
13.– A súa devoción na prosa?
– Virginia Woolf.
14.– E na poesía?
– Avilés de Taramancos.
15.– Un libro?
– Un día da miña vida, de Bobby Sands.
16.– Un heroe de ficción?
– Gregorio Samsa.
17.– Unha heroína?
– Anna Karenina.
18.– A súa música favorita?
– Sonic Youth, por exemplo.
19.– Na pintura?
– Klimt.
20.– Un heroe ou heroína na vida real?
– Bobby Sands.
21.– O seu nome favorito?
– Einés.
22.– Que hábito alleo non soporta?
– Todos os hábitos relacionados coa maldade e os malos instintos.
23.– O que máis odia?
– A maldade.
24.– A figura histórica que máis despreza?
– Isabel a Católica.
25.– Un feito militar que admire?
– A Revolución Cubana.
26.– Que don natural lle gustaría ter?
– A capacidade de crear música.
27.– De que maneira lle gustaría morrer?
– Mentres durmo, sen darme de conta e sen dor.
28.– Cal é o seu estado de ánimo máis habitual?
– Sentirme ben comigo mesma.
29.– Que defectos lle inspiran máis indulxencia?
– A preguiza.
30.– Un lema na súa vida?
– Como dixo unha vez un amigo: “O importante na vida é ser boa persoa e ser feliz”.”

Manuscritos: Vicente Risco (III)

Publicado o por

Desde o blogue de Ramón Nicolás, Caderno da crítica:
“Nun día coma hoxe, no ano 1963, falecía en Ourense Vicente Risco. Recuperei neste blog, anteriormente, dous manuscritos do autor e hoxe vai un terceiro que se corresponde á colección de fondos dixitalizados da Fundación Vicente Risco depositados na Biblioteca de Galicia hai catro anos. Concretamente este recolle o comezo do capítulo XII da tradución do Leabar Gabala (Libro das Conquistas d´Irlanda).”

281111risco4

Cuestionario Proust: Alberto Lema

Publicado o por

DesdeAlberto Lema o blogue de Ramón Nicolás, Caderno da crítica, este Cuestionario Proust a Alberto Lema:

“1.– Principal trazo do seu carácter?
– O exceso.
2.– Que calidade aprecia máis nas persoas?
– A contención.
3.– Que agarda das súas amizades?
– Amizade.
4.– A súa principal eiva?
– A dispersión.
5.– A súa ocupación favorita?
– Ler.
6.– O seu ideal de felicidade?
– Só os norteamericanos se preocupan pola felicidade.
7.– Cal sería a súa maior desgraza?
– Non obedecer o meu daimon.
8.– Que lle gustaría ser?
– Unha balea, sen dúbida.
9.– En que país desexaría vivir?
– Nunha república galega e socialista.
10.– A súa cor favorita?
– Verde.
11.– A flor que máis lle gusta?
– A mandrágora.
12.– O paxaro que prefire?
-O corvo, por suposto.
13.– A súa devoción na prosa?
– Otero.
14.– E na poesía?
– Ferrín.
15.– Un libro?
– A broma infinita.
16.– Un heroe de ficción?
– John Silver.
17.– Unha heroína?
– Emma Bovary.
18.– A súa música favorita?
– O rock.
19.– Na pintura?
– As abstraccións.
20.– Un heroe ou heroína na vida real?
– Malcolm X.
21.– O seu nome favorito?
– Gundar.
22.– Que hábito alleo non soporta?
– O abuso.
23.– O que máis odia?
– O abuso.
24.– A figura histórica que máis despreza?
– Franco.
25.– Un feito militar que admire?
– Stalingrado.
26.– Que don natural lle gustaría ter?
– Oído musical.
27.– De que maneira lle gustaría morrer?
– Sabendo que está a pasar.
28.– Cal é o seu estado de ánimo máis habitual?
– A ansiedade.
29.– Que defectos lle inspiran máis indulxencia?
– Os meus.
30.– Un lema na súa vida?
– Daremos feito.”

Cuestionario Proust: Martiño Maseda Lozano

Publicado o por

DesdeMartiño Maseda o blogue de Ramón Nicolás, Caderno da crítica, este Cuestionario Proust a Martiño Maseda:

“1.– Principal trazo do seu carácter?
– A lealdade.
2.– Que calidade aprecia máis nas persoas?
– A sinceridade (na medida en que non se convirta en algo ofensivo).
3.– Que agarda das súas amizades?
– Amizade.
4.– A súa principal eiva?
– A timidez.
5.– A súa ocupación favorita?
– Escribir emocións.
6.– O seu ideal de felicidade?
– Vivir o presente con quen amo.
7.– Cal sería a súa maior desgraza?
– Deixar de existir.
8.– Que lle gustaría ser?
– Paxaro, para fuxir de tanto ruxido e claustrofobia.
9.– En que país desexaría vivir?
– Nun que crease a miña fantasía.
10.– A súa cor favorita?
– Azul.
11.– A flor que máis lle gusta?
– A gallardía da chorima.
12.– O paxaro que prefire?
– O cuco.
13.– A súa devoción na prosa?
– Moitas. Por exemplo: Neira Vilas, García Márquez, Miguel Delibes, Manuel Rivas…
14.– E na poesía?
– Calquera poeta que sexa capaz de amosarme a beleza da realidade nun verso. Sen ir máis lonxe, convivo con alguén así.
15.– Un libro?
– Memorias dun neno labrego.
16.– Un heroe de ficción?
– Son Goku.
17.– Unha heroína?
– Scarlett O’Hara.
18.– A súa música favorita?
– Son musicalmente ecléctico.
19.– Na pintura?
– Velázquez, Goya, Antonio López, Edward Hopper…
20.– Un heroe ou heroína na vida real?
– A muller.
21.– O seu nome favorito?
– María.
22.– Que hábito alleo non soporta?
– Falar mentres se mastiga a comida.
23.– O que máis odia?
– A hipocrisía, a mentira, a humillación…
24.– A figura histórica que máis despreza?
– A do ditador, sexa Franco, Hitler, ou calquera outro.
25.– Un feito militar que admire?
– Son antibelicista.
26.– Que don natural lle gustaría ter?
– O da doada improvisación.
27.– De que maneira lle gustaría morrer?
– Sen sufrir. Aínda que considero a morte como unha eiva inadmisible (mais que resulta inexorable e necesaria) no proceso existencial do ser humano.
28.– Cal é o seu estado de ánimo máis habitual?
– Baixo os efluvios da retranca.
29.– Que defectos lle inspiran máis indulxencia?
– A indecisión, a pusilanimidade…
30.– Un lema na súa vida?
– Non vivir a vida en balde.”

Cuestionario Proust: Xoaquín Agulla Pizcueta

Publicado o por

DesdeXoaquín Agulla Pizcueta o blogue de Ramón Nicolás, Caderno da crítica, este Cuestionario Proust a Xoaquín Agulla Pizcueta:

“1.– Principal trazo do seu carácter?
– Introvertido.
2.– Que calidade aprecia máis nas persoas?
– Sinceridade.
3.– Que agarda das súas amizades?
– Que saiban cultivala.
4.– A súa principal eiva?
– Non ser nada materialista, agás para a supervivencia diaria.
5.– A súa ocupación favorita?
– A bricolaxe, porque relaxa a mente.
6.– O seu ideal de felicidade?
– Traballo, saúde e educación sen dogmas.
7.– Cal sería a súa maior desgraza?
– Que morran antes os que por lei de vida deben ir despois.
8.– Que lle gustaría ser?
– O que son, pero mellorado.
9.– En que país desexaría vivir?
– Un país sen poderes fácticos.
10.– A súa cor favorita?
– O azul dun día sen nubes.
11.– A flor que máis lle gusta?
– A chorima.
12.– O paxaro que prefire?
– O paporrubio.
13.– A súa devoción na prosa?
– A prosa de Gabriel Miró.
14.– E na poesía?
– Toda a xeración do 27.
15.– Un libro?
– Á lus do candil.
16.– Un heroe de ficción?
– Max Estrella de Valle Inclán.
17.– Unha heroína?
– Juana Capdevielle, muller do gobernador d’A Coruña, destacada intelectual feminista que estaba embarazada no momento da súa execución polos franquistas, católicos e apostólicos.
18.– A súa música favorita?
– A clásica (Chopin, Vivaldi…).
19.– Na pintura?
-Impresionismo.
20.– Un heroe ou heroína na vida real?
– A muller no mundo subdesenvolto.
21.– O seu nome favorito?
– Non teño.
22.– Que hábito alleo non soporta?
– A preguiza.
23.– O que máis odia?
– Os mercados financeiros.
24.– A figura histórica que máis despreza?
– Os ditadores pasados, presentes e futuros.
25.– Un feito militar que admire?
– Numancia.
26.– Que don natural lle gustaría ter?
– Lonxevidade.
27.– De que maneira lle gustaría morrer?
– De vello, nunha noite de acougo.
28.– Cal é o seu estado de ánimo máis habitual?
– Felicidade contida.
29.– Que defectos lle inspiran máis indulxencia?
– Aqueles que non afectan ao benestar de terceiros.
30.– Un lema na súa vida?
– A liberdade dun remata onde comeza a do outro.”

Manuscrito dun aforismo (inédito) de Celso Emilio Ferreiro

Publicado o por

Desde Caderno da crítica, de Ramón Nicolás:
“Hai aínda moitos espazos nos que esculcar no universo literario, cultural e político de Celso Emilio Ferreiro. Un deles é aquel que fai referencia ao xénero dos aforismos, que tan ben representa na nosa tradición Rafael Dieste por falar dun caso máis coñecido. O autor de Celanova, ata onde sei cando menos nos seus derradeiros anos, acompañábase dun caderno de tapas negras onde deseñaba ou perfilaba moitas ideas, entre elas algúns aforismos. Neste Día do Libro 2015 e por cortesía da Fundación Celso Emilio Ferreiro comparto aquí un deles escrito da súa propia man.”

sin-tc3adtulo2

Manuscritos: Florencio Delgado Gurriarán

Publicado o por

Desde o blogue de Ramón Nicolás, Caderno da crítica:
“Florencio Delgado Gurriarán foi en varias ocasións candidato a protagonizar o Día das Letras Galegas hai poucos anos e a proposta non tivo sorte. Descoñezo se se retomará esta iniciativa e se na RAG se considerará a súa figura e obra no futuro como merecente de recoñecemento. Ao respecto Ricardo Gurriarán publicou Florencio Delgado Gurriarán. Vida e obra dun poeta valdeorrés, republicano e galeguista, nas Ediciós do Castro (1999), un libro aínda fundamental para coñecer a biografía deste autor. Hoxe, por xentileza da Fundación Penzol rescato aquí unha carta depositada no Arquivo Fernández del Riego, datada en 1959, centrada na revista Vieiros, en Manuel Fabeiro, arredor proxectos literarios do autor e sobre a morte de Ramón Cabanillas, entre outros asuntos. Debaixo da reprodución desta carta incorporo a súa transcrición.”

delgado-gurriaran

Cuestionario Proust: María Xosé Lamas

Publicado o por

DesdeMaría Xosé Lamas o blogue de Ramón Nicolás, Caderno da crítica, este Cuestionario Proust a María Xosé Lamas:

“1.– Principal trazo do seu carácter?
– Decidida.
2.– Que calidade aprecia máis nas persoas?
– A sinceridade e a tolerancia.
3.– Que agarda das súas amizades?
– A correspondencia no afecto.
4.– A súa principal eiva?
– A saúde, que me impide facer moitas actividades que desexo.
5.– A súa ocupación favorita?
– Escribir, facer teatro (en todos os seus aspectos), cociñar…
6.– O seu ideal de felicidade?
– Sentir que a miña xente (fillos, compañeiro, país…) é feliz na vida.
7.– Cal sería a súa maior desgraza?
– A perda dos meus fillos.
8.– Que lle gustaría ser?
– O que son…
9.– En que país desexaría vivir?
– Realistamente, en Galiza; fantasticamente –e por veces- nunha illa do Índico, por exemplo.
10.– A súa cor favorita?
– O vermello.
11.– A flor que máis lle gusta?
– Esa rosa vermella coa que me agasalla cada 23 o meu amor.
12.– O paxaro que prefire?
– O paporroibo.
13.– A súa devoción na prosa?
– José Saramago
14.– E na poesía?
– Sophia de Mello Breyner Andersen, Rosalía, Martiño Maseda, Miguel Hernández, Miguel Torga….
15.– Un libro?
– A Caverna, de Saramago.
16.– Un heroe de ficción?
– Ningún.
17.– Unha heroína?
– Todas.
18.– A súa música favorita?
– A ópera e a música culta de todas as épocas, o rock e todas as súas derivas.
19.– Na pintura?
– Giuseppe Arcimboldo, Goya, Barceló, Antonio López….
20.– Un heroe ou heroína na vida real?
– Gandhi, Luther King. Todas as mulleres do mundo.
21.– O seu nome favorito?
– Sophia.
22.– Que hábito alleo non soporta?
– A excesiva vehemencia.
23.– O que máis odia?
– A mentira e a hipocrisía.
24.– A figura histórica que máis despreza?
– Calquera ditador que houbera ao longo da historia da humanidade.
25.– Un feito militar que admire?
– Ningún.
26.– Que don natural lle gustaría ter?
– Un timbre de voz fermoso.
27.– De que maneira lle gustaría morrer?
– Só desexaría morrer de repente, sen causar peso a ninguén.
28.– Cal é o seu estado de ánimo máis habitual?
– Loitadora, mais condescendente, tolerante… Iso din!
29.– Que defectos lle inspiran máis indulxencia?
– A rebeldía con causa.
30.– Un lema na súa vida?
– Vivir en presente.”

Manuel Portas: “Amor en alpargatas é unha historia de amor co país ao fondo”

Publicado o por

DesdeManuel Portas o blogue Caderno da crítica, de Ramón Nicolás:
“As palabras que titulan o apuntamento non son miñas, pertencen a Manuel Portas, e deixounas por escrito nunha dedicatoria persoal de Amor en alpargatas; compártoas aquí pois esencializan o espírito do libro. Portas visitou onte o Club de Lectura “Lendo no Galiñeiro” do IES Valadares de Vigo e a súa presenza serviu para coñecer algunhas das claves deste libro que, ao meu parecer, está a pasar con certo e inxustificado silencio entre nós cando son dos que pensa que é un libro suxestivo, moi ben escrito, e que aborda con afouteza asuntos que aínda son tabú entre nós como, por exemplo, o independentismo. Disto falouse neste encontro, mais tamén do perfil de quen escribe, da concepción do traballo creativo e dese paso que nun momento dado o autor deu e que o converteu de lector a escritor.
Portas insistiu que esta non é unha novela política, basicamente é unha novela de amor, mais ao tempo é tamén unha proposta na que por toda ela paira o nacionalismo, testemuñando o que fixo unha xeración que lle leva a el uns dez anos, afondando nos seus éxitos e nos seus fracasos. Falouse, asemade, do mundo do libro -tan presente en Amor en alpargatas-, do intento que realizou para romper o mito xudeo-cristián do amor único e doutros temas como foron os seus novos proxectos, a presenza de Teis na novela, o mundo académico do escuro franquismo que se retrata, etc., todos eles agromando nun diálogo rico e intenso. Grazas, Portas, pola túa visita. (…)”