Manuel Esteban: “Esta historia non está contada en termos de aprendizaxe moral”

Entrevista de Carolina Sertal a Manuel Esteban en Faro de Vigo:
“(…) – Faro de Vigo (FV): Como chega a esta historia?
– Manuel Esteban (ME): A través dunha persoa que coñezo, de Adolfo, quen leva xa uns anos embarcado en múltiples ámbitos, dende pesca a buques de investigación, pero que nunca estivera en buques de rescate. Cando me contou esa historia hai uns anos, a verdade é que me asaltou a necesidade de escribila, porque pensei que tiña que ser contada. Se algún tesouro agocha o mar, debe de ser o de milleiros e milleiros de historias coma esta, e que resultan moi sorprendentes en terra firme, porque van máis alá dos nosos lugares comúns e, dende logo, dos lindes morais no que nos movemos de portas para adentro baixo o amparo das leis que nos rexen e protexen, ata certo punto. A min chegoume esta, quedou escrita durante uns anos, Xerais propuxo publicala e decidín publicala.
– FV: É unha novela diferente con respecto ás anteriores.
– ME: Efectivamente está escrita dunha maneira diferente porque é unha historia completamente distinta ao que escribo habitualmente, aínda que diría que non tanto. O outro día escoitáballe ao cantautor Santi Araújo nunha entrevista que todos os cantautores escribían e compoñían sempre a mesma canción, igual que un paxaro que canta sempre a mesma canción, só que intenta refinala. É certo que o estilo de «A lei do mar» é distinto, porque pensaba que a historia merecía ser contada doutra maneira. Aínda que é un pouco «thriller», «western», non é novela negra ou ciencia ficción, que é o que escribín até o de agora, polo que decidín cambiar un pouco o ton e a forma. Mais, no fondo, conto probablemente moitas das cousas que conto en A ira dos mansos ou O meu nome é Ninguén. De feito, lembraba moito a dedicatoria deste último: «Aos que están abaixo de todo porque eles non teñen xa a ninguén a quen pisar», e polo tanto teñen como mínimo o beneficio da dúbida. Escribo sobre iso, sobre os que están abaixo de todo, e máis abaixo do mar… Por outra banda, revisitei ese libro arquetipo no que a idea fundamental é que o mar sempre ten razón, como en O vello e o mar, de Hemingway, Moby Dick ou mesmo en As ondas, de Virginia Woolf, que exploran esa idea, a mesma sobre a que en parte pivota A lei do mar. (…)”

A Asociación Galega de Editoras regresa á Feira Liber con stand propio e coa participación de trece selos editoriais

Desde a Asociación Galega de Editoras:
“A Asociación Galega de Editoras participa un ano máis na Feira Internacional do Libro LIBER, que se vai celebrar do 5 ao 7 de outubro, en Barcelona. A AGE contará con stand propio, posto a disposición das editoriais asociadas desprazadas á feira para desenvolver a súa axenda de traballo e presentar unha selección de novidades e do seu fondo bibliográfico: Hércules de Ediciones, Edicións Positivas, Alvarellos Editora, Kalandraka, Baía Edicións, Editorial Galaxia, Xerais, Ediciones del Viento, Triqueta Verde, Edicións do Cumio, Edicións Embora, Editorial Bululú, Tulipa Editora.
A Asociación Galega de Editoras distribuirá no seu espazo exemplares do catálogo para venda de dereitos que deseñou para levar á feira internacional do libro de Frankfurt, e xa está dispoñible para a súa consulta no perfil de expositor da AGE na LIBER. Conta cunha selección de títulos de libro ilustrado, literatura para adultos, cómic, LIX, ensaio, teatro e poesía das editoriais: Hércules de Ediciones, Edicións Positivas, Alvarellos Editora, Kalandraka, Baía Edicións, Editorial Galaxia, Xerais, Ediciones del Viento, Triqueta Verde, Edicións do Cumio, Edicións Embora e Editorial Bululú.
A tradutora María Alonso Seisdedos e Xosé Ballesteros, director de Kalandraka, participan no programa de actividades da LIBER. Na xornada do venres, 7 de outubro, María Alonso Seisdedos compartirá a mesa redonda “1922, el año mágico: Joyce, Woolf, Proust” con Valèria Gaillard, tradutora ao catalán; Itziar Hernández Rodilla, tradutora ao castelán. Organizada por ACE Traductores e moderada pola tradutora e profesora da UAB, Ana Alcaina, celebrarase o venres ás 12:30 na Sala 1.1. do recinto Gran Vía da Fira de Barcelona.
Cando se cumpren cen anos da publicación de varias obras que cambiaron o rumbo da literatura universal nun contexto político e económico convulso cuxos ecos resoan no presente, esta mesa ten a finalidade de reflexionar sobre o que supón traducir hoxe en día a autoría como James Joyce, Virginia Woolf ou Marcel Proust.
Á mesma hora, na sala 1.3. terá lugar a mesa redonda “La librería sin librerías: sobrevivir al cambio digital”, na que participan Xosé Ballesteros, editor de Kalandraka; Enrique Pascual, director de Librerías Marcial Pons e presidente do Gremio de Librerías de Madrid; Mireia Valencia, libreira de Finestres. A mesa foi organizada por PublishNews. Antonio Martín, fundador da PublishNews, Cálamo&Cran e divulgador, encargarase de moderala.
Ante as boas cifras de vendas de libros nos últimos anos, abren novas librarías e mantéñense moitas en plena crise. A mesa redonda analizará como lle está a afectar o mercado dixital á libraría tradicional, que opcións adoptan as librarías, editoriais e lectoras/es; que solucións se poden atopar para manter as librarías, ou se os lectores compran en liña, se se debe actualizar o papel da libraría.
Reoñecida nestes 40 anos como unha das principais citas feirais para a edición en español, LIBER reúne a máis de 350 editoriais e empresas que darán a coñecer os seus fondos bibliográficos e novidades, así como produtos e servizos relacionados coa comercialización e distribución de libros. Ademais, a feira, promovida pola FGEE, conta cun amplo programa de xornadas profesionais para debater e reflexionar sobre a actualidade sectorial unida á cadea de valor do libro.”

Cuestionario Proust: Arantxa Nogueira, desde Lecturafilia

Entrevista a Arancha Nogueira en Lecturafilia:
“1. O principal trazo do teu carácter? Difícil… se fose un, creo que o compromiso, a lealdade.
2. Que calidade aprecias máis nun home? A disidencia (ergo, a autocrítica).
3. E nunha muller? A xenerosidade.
4. Que agardas das túas amizades? Que me sigan querendo, con todo (tamén con todo o que significa querer).
5. O teu principal defecto? Son moi sensíbel e moi arroutada. Mala combinación.
6. A túa ocupación favorita? Ler, escribir, bailar, beber cervexa coa xente que quero e coa que estou aprendendo a querer.
7. O teu ideal de felicidade? A miña xente querida, unha casa con galería e “unha biblioteca que nos sobreviva a todas”.
8. Cal sería a túa maior desgraza? Ficar soa (sen o mar, sen o barco e sen un nós ao que dicir nós).
9. Que che gustaría ser? Feliz. Tamén actriz de musical.
10. En que país desexarías vivir? En Galiza, nunha Galiza outra (na de Feijóo non, desde logo).
11. A túa cor favorita? O verde-fraga.
12. A flor que máis che gusta? O estralote.
13. Que paxaro prefires? Son ornitofóbica! Pero ás aves que non voan non lles teño tanto medo… por exemplo, o fraileciño.
14. Os teus autores/as favoritos en prosa? Virginia Woolf, Milan Kundera, Eduardo Blanco Amor, Berta Dávila
15. E poetas? Wislawa Szymborska, Sylvia Plath, Ana Cristina Cesar, Ana Romaní, Lupe Gómez, María Lado
16. Un heroe de ficción? O pequeno vampiro.
17. Una heroína? As Sailormoon.
18. O teu músico ou música favorito/a? Ataque Escampe (sempre fan) e este ano escoitei moitísimo a Zahara.
19. O teu pintor ou pintora preferido/a? Marc Chagall e ultimamente estou obsesionada con Alice Neel.
20. O teu heroe ou heroína na vida real? Podería dicir, por exemplo, miña avoa. Pero, en xeral, todas as miñas amigas.
21. O teu nome favorito? Xan e Celtia (así digo sempre que se van chamar as miñas fillas futuras!).
22. Que hábito alleo non soportas? A falta de compromiso.
23. Que é o que máis detestas? O narcisismo.
24. Unha figura histórica que che poña mal corpo? Unha só? E de que historia? Desta que nos contaron case todo o mundo me pon mal corpo…
25. Un feito histórico que admires? Calquera levantamento dun colectivo oprimido fronte a un poder opresor.
26. Que virtude desexarías posuír? A paciencia.
27. Como che gustaría morrer? De vella, nun soño grande e demorado.
28. Cal é o estado máis común do teu ánimo? Melancólico.
29. Que defectos che inspiran maior indulxencia? Os que parten da inocencia.
30. Tes unha máxima ou lema de vida? Vivir intensamente, que se non para que.”

Homenaxe A Escritora na súa Terra a Pilar Pallarés: Laudatio, por Eva Veiga

A poesía necesaria

“É para min unha honra e unha ocasión feliz cumprir hoxe nesta Ágora da Coruña cun convite, a laudatio á nosa homenaxeada coa letra E da Asociación de Escritores e Escritoras en Lingua Galega, convite que agradezo fondamente ao seu presidente, Cesáreo Sánchez Iglesias, e, como non, á propia Pilar Pallarés. Unha encomenda que, asemade, trae a intensa punzada da responsabilidade, pois excesivo se lle fan ás miñas capacidades dar aquí conta cabal, e en breve tempo, dos méritos literarios, e non só, dunha autora cuxa obra vén sendo cualificada de forma unánime pola crítica –en tal sentido achamos numerosa e excelente bibliografía– como unha das propostas poéticas máis persoais, poderosas e radicais da nosa contemporaneidade. Unha voz que, sen dúbida, posúe o don.
Escribiu Antón Avilés de Taramancos:

É o cazador poeta nese instante
en que son ollo e ráfega un latexo
que calla o sangue en río fulgurante
como se for un lóstrego ao axexo.

Traemos aquí estes versos de Avilés a modo de cita introdutoria, non só por ser el un dos autores máis caros a Pilar senón porque dalgunha maneira cifran, ao noso entender, ese movemento íntimo, complexo e revelador, que adoito fai emerxer a beleza e a iluminación da escrita da nosa benquerida e admirada poeta.
En efecto, a poesía de Pallarés, alén da sensibilidade, da finísima intelixencia ou do talento que a habitan, atínxenos como o fan o raio, a luz do sol, o aire ou a chuvia: fecundándonos e alentando esa permanente transformación que é vivir, e máis aínda, existir tomando conciencia.
Mais antes de acadar tal maduración, a experiencia humana ha de pasar por idades ou fases previas, a primeira das cales é a infancia: ese tempo inaugural e prístino que funda o noso territorio seguramente máis profundo e estable. Tempo que é asemade o espazo da inocente descuberta, do que se irá nomeando pola primeira vez como se unha nova luz se abrise no interior de cada cousa. E ese lugar onde a memoria prende as súas raiceiras é para Pilar Pallarés o da Ermida, en Culleredo (A Coruña). Aquí, ao lonxe a ollada alta e granítica do monte Xalo, nace a nosa autora en 1957; e igualmente nese ámbito de campos de millo e centeo –hoxe desaparecido– vai pasar a súa infancia feliz en compaña dunha pequena pero amada veciñanza, do laio do raposo, da cadela e dos gatos da casa… Porén, unha infancia que medra tanto a exercitarse na tenaz superación dos límites como na contemplación da vida que pasa en mudanza de estacións, de morte e de nacenza. Un tempo no que, a bo seguro, se forxan, dun lado, a vontade inalienable desa “man que soña/ e aínda terma do ceu, / (sen nada embaixo)” –versos do seu último libro– e, doutra parte, a amorosa atención que a poeta sabe dedicar á natureza e a toda outredade. Sigue lendo

Crónica videográfica da Gala do Libro Galego (I)

A Gala do Libro Galego 2019, actividade conxunta da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega, a Asociación Galega de Editoras e a Federación de Librarías de Galicia, tivo lugar o sábado 11 de maio de 2019, en Santiago de Compostela.

Aquí pode verse a crónica videográfica completa, da que publicamos hoxe estes vídeos:

– Entrega do Premio na categoría de Ensaio e Investigación: Común temos a patria. Biografía dos irmáns Villar Ponte, de Emílio Xosé Ínsua e Xurxo Martínez González (Edicións Xerais de Galicia).

– Entrega do Premio de Tradución: A señora Dalloway, de Virginia Woolf, por Celia Recarey Rendo (Irmás Cartoné):

– Entrega do Premio á Obra de Divulgación: Castelao na arte europea, de Siro López (Garañón Editora):